Zeker vijf doden in Zuid-Libanon ondanks bestand — Israëlische luchtaanvallen gaan door
Volgens het Libanese nieuwsagentschap NNA werden meerdere dorpen in de regio Nabatiye getroffen door een reeks aanvallen — met drones, gevechtsvliegtuigen én artillerie. Onder de doelwitten zouden ook bewoonde huizen hebben gestaan. Tot nu toe heeft Israël geen officiële reactie gegeven op de berichten over deze nieuwe slachtoffers.
Het bestand trad vrijdag in werking, na een scherpe escalatie van het geweld tussen Israël en Hezbollah. Dat kwam eerder deze week nadat vier Israëlische militairen omkwamen tijdens een operatie in Libanon — waarna Israël meteen grootschalige luchtaanvallen lanceerde. Volgens Libanese autoriteiten vielen bij die aanvallen tientallen doden.
De spanningen tussen Israël en Hezbollah begonnen al weer op te spelen begin maart. Toen opende de door Iran gesteunde beweging het vuur op Israël, als reactie op de dood van Iraanse leider Ali Khamenei tijdens Amerikaans-Israëlische aanvallen op Iran. Israël sloeg terug met nieuwe luchtaanvallen én een grondoperatie in Zuid-Libanon.
Hoewel de Verenigde Staten en Iran recent afspraken dat de gevechten ook in Libanon moeten ophouden, blijft de situatie uiterst gespannen. De onderhandelingen tussen de VS en Iran die vrijdag in Zwitserland zouden plaatsvinden, zijn uiteindelijk geannuleerd. Volgens betrouwbare bronnen trok Iran zich terug omdat de Israëlische aanvallen in Libanon onverminderd doorgingen.
Israël voert een harde campagne tegen Hezbollah — een beweging die het land ziet als een directe bedreiging, en waarvan het de invloed in Libanon koste wat het kost wil uitroeien. Maar binnen Libanon zelf is de houding tegenover Hezbollah verdeeld: de ene helft veroordeelt ze, de andere helft ziet ze als onmisbaar.
Polen trekt Zelensky’s hoogste onderscheiding in — en dat zit diep
De relatie tussen Polen en Oekraïne, die de afgelopen jaren zo sterk leek te zijn geworden onder de druk van de Russische oorlog, is plots flink op wrijving gekomen. De reden? Een besluit van Kyiv om een nieuwe militaire eenheid te vernoemen naar de Ukrainse Partizanenleger (UPA) — een groep uit de jaren ’40 die in Oekraïne wordt gezien als een symbool van vrijheid, maar in Polen als een boosdoener.
President Andrzej Duda verleende in 2023 aan Volodymyr Zelensky de Orde van de Witte Adelaar: Polens hoogste staatsonderscheiding. Het was een eerbetoon voor de nauwe samenwerking na de Russische invasie — denk aan hulp, vluchtelingenopvang en logistieke steun. Maar nu heeft zijn opvolger, president Andrzej Duda’s opvolger (en dus huidige president) Andrzej Nawrocki, besloten die onderscheiding in te trekken. En dat doet hij met scherpe woorden: het besluit van Kyiv om de UPA te eren noemt hij ‘schandalig, onbegrijpelijk en zeer teleurstellend’.
Waarom zo’n harde reactie? Omdat de UPA in Polen vooral wordt geassocieerd met bloedige geweldsuitbarstingen tegen etnische Polen in de regio Wolhynië — volgens Poolse schattingen kwamen daarbij rond de 100.000 mensen om tussen 1943 en 1945. Voor veel Polen is de groep dus geen vrijheidsstrijder, maar een dader van oorlogsmisdaden. Nawrocki benadrukte in een videoboodschap dat dit beeld ‘voor de overgrote meerderheid van de Poolse bevolking’ blijft gelden — en dat het verheerlijken van de UPA het vertrouwen tussen beide landen ondermijnt.
Hij wees ook op wat Polen sinds 2022 allemaal heeft gedaan: grenzen opengehouden, huizen en harten voor miljoenen Oekraïense vluchtelingen — een inspanning die tot nu toe als een van de meest solidaire acties in Europa werd beschouwd.
Oekraïne reageerde onmiddellijk verontwaardigd. Buitenlandse minister Andrii Sybiha noemde het intrekken van de onderscheiding een ‘strategische fout’, waarvan volgens hem alleen Rusland baat heeft. En Zelensky zelf had eerder verklaard dat het vernoemen van de eenheid naar de UPA een manier is om ‘de historische tradities van het Oekraïense leger te herstellen’. Tot nu toe heeft hij zich niet persoonlijk uitgesproken over de reactie van Nawrocki.
Politie zoekt man na mishandeling van twee vrouwen in Utrecht
In de nacht van donderdag op vrijdag zijn in Utrecht twee vrouwen op verschillende locaties mishandeld door één en dezelfde man. De incidenten gebeurden binnen een paar minuten van elkaar — tussen 02.00 en 02.30 uur — aan respectievelijk de Potgieterstraat en de Leidseveer.
De politie is nu actief op zoek naar de dader en heeft al foto’s van de verdachte verspreid om hulp te vragen van burgers. Als jij de man herkent, of als je iets verdachts hebt gezien in die nacht, dan wil de politie graag van je horen.
Volgens de beschrijving is het een man van rond de 20 tot 40 jaar, ongeveer 1,70 tot 1,80 meter lang en slank van postuur. Hij heeft een licht getinte huid, kort donker haar en droeg een grijs vest of jas met capuchon, zwarte schouderstukken en een donkere broek. Verder valt hij op door zijn manier van lopen: grote passen, bijna alsof hij ‘over de grond glijdt’. Ook zou hij een breed hoofd hebben en een paar scheve tanden — handige herkenningspunten als je hem ziet.
De politie vraagt ook om camerabeelden: van deurbelcamera’s, beveiligingscamera’s of dashcams die de verdachte mogelijk vastleggen. Tips kunnen anoniem worden ingezonden — dus geen zorgen over je privacy.
Binnenland
Deel artikel:
Acteur Teun Donders: “Brabanders vinden zichzelf vaak gewoon de allerleukste”
Hij is één van de gezichten van de populaire serie Dertigers, maakt grappige sketches voor Het Klokhuis, en trok onlangs het hele land rond met de theatervoorstelling Welkom in de Middeleeuwen. Teun Donders (29), afkomstig uit Tilburg, is overal te zien — en merkt bij elke optreden hoe verschillend mensen per regio reageren. “Brabanders denken vaak dat ze zelf de leukste zijn.”
Hoewel hij nu in Amsterdam woont — waar hij aan de Toneelschool studeerde en waar ook veel werk ligt — zegt hij met een glimlach: “In mijn hart ben ik nog steeds heel erg Brabander.” En als hij terugkomt naar Tilburg, dan is dat altijd met veel warmte. Dat vertelde hij tijdens de Omroep Brabant-talkshow VRIJDAG, terwijl hij ontspannen aan tafel zat.
Brabants publiek: een beetje uitdagend, maar wel hartstikke herkenbaar
Per regio reageert het publiek anders op zijn voorstellingen. Limburgers bijvoorbeeld? Stille genieters: je merkt pas echt dat ze het geweldig vonden tijdens het applaus. In Brabant is het iets anders. “Daar denken ze vaak: wij zijn al het leukste, dus jij moet maar eens bewijzen dat jij nog leuker bent. Voor een acteur is dat soms flink wat werk.” Maar wanneer hij zichzelf als Brabander presenteert — bijvoorbeeld door zijn accent of een typisch Brabants verhaal — dan klikt het meteen. “Zo van: ah, dat is er eentje van ons. Dan voelt het meteen als thuiskomen.”
Dertigers stopt… maar misschien niet voor altijd
Naast theater is Teun ook druk met tv. Zijn rol in de BNNVARA-serie Dertigers is een grote hit — vooral online wordt de serie goed bekeken. Al is het huidige seizoen het laatste. “Dat vind ik heel erg jammer”, zegt hij. “Ze dachten: het is een succes, dus we trekken de stekker eruit. Ja, dat is de NPO.” Met name de band met zijn mede-acteurs gaat hem zwaar tegen. “We kennen elkaar allemaal goed: we hebben samen gestudeerd of eerder samengewerkt. En dat is gewoon te gek.”
Cowboys, moeder en een musical
Er is gelukkig nog genoeg op komst. Zo maakt hij verder sketches voor Het Klokhuis — over cowboys, opgenomen in Gilze-Rijen, waar toevallig een cowboyrange staat. En als hij daar in de buurt is, komt zijn moeder graag kijken. Soms zelfs mee spelen — al is dat niet altijd even soepel. “Mijn moeder heeft -6, maar in de cowboytijd waren er nog geen brillen. Die kan ze dus niet op. In de eindversies staat ze dan meestal ergens achterin — het enige wat je van haar ziet, is een silhouet achter iemand anders”, lacht hij.
Vanaf oktober staat er een nieuwe uitdaging op het programma: hij speelt in de musical Voor Haar, de Frans Halsema-musical. En over Dertigers? “Ik heb toch het gevoel dat de deur nog ergens op een kier staat.” Hij knipoogt. “Al weet de NPO dat nog niet.”
Na nieuw staakt-het-vuren: zes doden in Libanon door Israëlische luchtaanvallen
Er zijn vanochtend minstens zes mensen omgekomen bij Israëlische luchtaanvallen op Libanon. Dat meldt het Libanese staatsnieuws NNA. Gisteren werd er officieel een staakt-het-vuren afgekondigd — maar blijkbaar hielden de gevechten daarmee niet op.
Volgens NNA voerden Israëlische vliegtuigen en drones vannacht en vanochtend aanvallen uit in Zuid-Libanon. Onder meer woningen werden verwoest. Ook de stad Nabatieh en de omliggende gebieden werden beschoten door Israëlische artillerie. Meer dan zeven mensen zitten nog steeds vast onder het puin. Het Israëlische leger heeft tot nu toe geen uitleg gegeven over deze nieuwe aanvallen.
Gisteren waren er al eerder zware bombardementen op Libanon — toen kwamen ruim veertig mensen om het leven. Volgens het Israëlische leger was dat een vergeldingsactie na een Hezbollah-aanval op een Israëlische tank, waarbij vier Israëlische militairen sneuvelden. En hoewel gisteren het staakt-het-vuren werd aangekondigd, bleven de schietpartijen en luchtaanvallen gewoon doorgaan. Nieuwszender Al Jazeera telde zeker twaalf Israëlische aanvallen en beschietingen in Zuid-Libanon sindsdien.
Sinds april gold er al een broos staakt-het-vuren tussen Israël en Libanon — maar omdat Hezbollah daar niet bij betrokken was, bleven de aanvallen op Libanon toch doorgaan.
Volgende week zullen Israël en Libanon opnieuw onderhandelen in Washington. Dat kondigde Amerikaanse buitenlandminister Marco Rubio gisteren aan. De recente escalatie is echter een flinke bedreiging voor het akkoord tussen Iran en de VS: één van de belangrijkste afspraken daarin is juist dat het geweld in Libanon moet ophouden.
In de nacht van donderdag op vrijdag, terwijl de spanningen alleen maar toeneemden, stond de Amerikaanse vicepresident Vance zelfs zijn reis naar Zwitserland af — waar het akkoord zou worden besproken. En nadat gisteren het staakt-het-vuren was ingegaan, waren zowel de Amerikaanse gezant Steve Witkoff als de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araqchi al onderweg naar Zwitserland voor verdere onderhandelingen.
Buitenland
Deel artikel:
Naakt poseren voor schilderkunst: ‘Liefst van jong tot oud’
Uit de kleren gaan terwijl kunstenaars je meest intieme lijnvoering op het doek vastleggen? Bij kunstenaar Toon van Gisbergen in Tilburg is dat gewoon onderdeel van de dagelijkse les. In zijn atelier zitten regelmatig modellen — van tieners tot zestigers — volledig naakt op een verhoging, terwijl studenten en hobbyisten hun anatomie tekenen of schilderen. Geen stress, geen oordeel: alleen oog voor vorm, beweging en menselijkheid.
“Eerst zenuwachtig, dan gewoon”
“Toen ik voor het eerst hier kwam, was ik best nerveus”, vertelt Toon. En dat is helemaal normaal — vooral als je nog nooit eerder naakt voor een groep hebt gestaan. Maar hoe ouder of ervaringsrijker het model is, hoe sneller de spanning verdwijnt. Dans- en circusstudenten bijvoorbeeld? Die zijn zo gewend aan lichaamsbewustzijn dat ze meteen in hun rol zitten. En de kunstenaars? “Iedereen hier is gewend om iemand naakt te tekenen”, zegt Toon rustig. Het draait allemaal om vertrouwen — en dat bouw je op door elkaar te kennen, te respecteren én gewoon samen aan de slag te gaan.
Een muur vol verhalen
Aan de wand hangt een levendige mix: een kleurrijk stilleven, een abstract horizontaal werk vol vlakken… en het naaktportret van Sara, het model van vorige week. Toon zelf heeft ook al eens de kleding uitgedaan — tijdens een verjaardagsproject waarbij studenten om beurten model stonden. “Het gaat om wederzijds vertrouwen. Als je weet dat je veilig bent, komt het vanzelf goed.”
Zijn passie voor het naakte lichaam begon al op de academie. “Ik ken geen mooier onderwerp dan mensen tekenen — al die golfjes, lijnen, spieren, houdingen… het is puur leven.” Hij wijst naar een paar schilderijen van een kleinzoon van psycholoog Freud: “Die figuren zien er bijna vleesachtig uit — alsof je niet alleen het lichaam ziet, maar ook wat er binnen speelt.”
Even poedelnaakt — en dan maar beginnen
Tijd voor actie: onze verslaggever neemt plaats op de verhoging, afgeschermd door een tartandoek (net als een pashokje in een warenhuis — handig voor die eerste momenten met de badjas). Op de achtergrond staat een Perzisch tapijtje, de kruk is klaar, en de schildersezels worden netjes uitgeklapt. Sommigen kiezen voor een tafeltje — “om de kroonjuwelen wat beter in beeld te krijgen”, grappen ze zachtjes. Maar grappen over naaktheid? Nee hoor. “Dat vinden we niet fair naar het model toe”, zeggen de schilders in koor. Respect is hier vanzelfsprekend.
En dan: de badjas valt. De potloden krassen, de houtskool kriebelt over het papier, en Toon loopt soepel tussen de ezels door. “Daar moet de lijn wat zachter, anders lijkt hij te gespierd”, fluistert hij tegen een dame met grijs haar. “Goed zo”, roept hij even verderop.
Na twintig minuten pauze? Onze verslaggever concludeert: “Je denkt er eigenlijk helemaal niet meer over dat je naakt bent.” En de feedback van de groep? “Je zat fijn stil — geweldig!” en “Ik begin altijd bij het hoofd… je bent een beetje statisch, maar dat is helemaal oké. Dat is gewoon de onwennigheid.”
Toon benadrukt nog één keer: het leukste aan modeltekenen? De diversiteit. “We hebben modellen in scootmobiel, met een handicap, jong, oud, flexibel, stijf — elk lichaam vertelt een ander verhaal. En daarom: liefst van jong tot oud.”
