Geblesseerde Van Hecke klaagt over donker oog na tumultueuze 2-2 met Japan
“Het is een beetje stijf nu, maar ik denk dat het verder wel meevalt,” zei Van Hecke donderdagavond in het Dallas Stadium, met zijn blauwlila galawat als levend bewijs van de harde klappen. De Brighton-verdediger moest diep zuchten over de late 2-2 die Japan uit een standaardsituatie joeg.
“We creëerden best veel zelf en Japan kwam er nauwelijks doorheen. Dat een hoekschop vervolgens zo hard binnenvalt, knauwt natuurlijk,” aldus Van Hecke, die vooral groen zag toen de ploeg na een 1-0 achterstandoppeper 2-1 voor kwam door Crysencio Summerville, maar daarna toch nog weer tevreden leek met het gelijkspel.
“Na die 2-1 verlies je soms je manier van spelen; dat gebeurde ons nu ook. In zo’n fase wil je de bal alleen nog wegwerken in plaats van verderjagen, en dat is juist wat Japan uitnodigt om nog een keer te komen. Zo gaat het nu eenmaal met doelpunten: één tik en de hele flow is weg. Weinig aan te doen, dat is voetbal.”
Ismael Saibari maakt megatransfer van PSV naar Bayern
PSV en Bayern München hebben hun handtekeningen gezet onder een monsterdeal: Ismael Saibari verhuist voor maar liefst 55 miljoen euro naar Duitsland. De 25-jarige Marokkaan kruipt meteen tot de zomer van 2031 in een Bayern-shirt en tikt daarmee alle vorige PSV-verkopen uit de boeken.
Heerlijke redding voor Eindhoven
Terwijl Saibari zelf nog in de WK-climax zit (hij maakte zondag nog de 1-0 tegen Brazilië dankzij een sierlijke stift), rollen de contracten al van de fax in München. Ondanks zijn afwezigheid is Eindhoven uit z’n dak: 55 miljoen is een record voor het Philips Stadion. Geen PSV’er ooit leverde meer op.
Box-office-cijfers uitgespeeld
Saibari groeide uit tot smaakmaker onder coach Peter Bosz:
– 37 wedstrijden
– 19 doelpunten
– 9 assists
En dat allemaal vorig seizoen, waarin hij ook werd uitverkoren tot beste speler van de eredivisie. Voor het eerst toonde hij zijn klasse zelfs tegen Bayern zelf, want één van zijn treffers kwam er in de Champions League rechtstreeks tegen z’n nieuwe club.
Van goedkoop talentje tot goudmijn
Toen PSV hem in 2020 voor een karige 200.000 euro uit de jeugd van KRC Genk plukte, kon niemand vermoeden dat hij in amper vier jaar zou uitgroeien tot een multimiljoenentransasie. Met drie landstitels en een palmares vol krakers is het tijd voor de volgende stap: Bayern.
Nog nooit eerder zette de club zo’n dikke cheque uit voor een vertrekker. Alleen Frenkie de Jong (86 miljoen), Matthijs de Ligt (85 miljoen), Antony (95 miljoen) en Lisandro Martínez (57 miljoen) gingen in absolute Nederlandse cijfers ooit nog iets méér over de toonbank, maar die verhuizen komen uit Amsterdam, niet uit Eindhoven. Reken maar dat er dit weekend op het Philips Stadion wél getoast wordt.
Afscheid van PSV-held Jerry de Jong
PSV-neef Jerry de Jong is woensdag op 61-jarige leeftijd overleden. Tussen 1989 en 1994 was hij speler van de Eindhovense club en hij veroverde in dat tijdsbestek twee landskampioenschappen en een KNVB-beker.
53 duels en twee goals in Eindhoven
In totaal kwam De Jong in 53 competitiewedstrijden uit voor de Boeren en wist hij tweemaal te scoren. Ook stond hij in die periode op Europees podium, zoals in de Europacup 1 en later de UEFA Champions League. Voor een korte periode werd hij verhuurd aan FC Groningen.
Drie keer Oranje zonder tegenvaller
Jerry droeg daarnaast driemaal het Nederlandse shirt. Opvallend: alle drie de interlands bleef Oranje op een clean sheet en liep geen enkele treffer tegen.
Zoon Nigel baant op bij KNVB
Naast zijn vaders voetbalcarrière loopt ook het pad van zoon Nigel in grote voetbalcirkels. Hij speelde topsport en is tegenwoordig werkzaam als directeur topvoetbal bij de KNVB.
Club wenst familie sterkte
PSV liet via officieel statement weten het overlijden met groot verdriet te hebben vernomen. De club wenscht familie, vrienden en betrokkenen veel sterkte in deze moeilijke tijd.
Van Dijk hapert nog na gelijkspel: “Niet gedacht dat we Japan al geklopt hadden”
Virgil van Dijk kan maar moeilijk slikken dat Nederland de 2-2 tegen Japan in Dallas uiteindelijk over de streep sleepte. “Die tegengoal in de slotfase voelt als een deuk in een nieuwe auto”, had hij cynisch in de mixed zone.
Voorsprong was geen garantie
De aanvoerder kopte zelf Nederland op 1-0 en toen Crysencio Summerville later voor de 2-1 tekende, leek Oranje even veilig. “Maar we bleven erin geloven dat Japan nog een kansje zou krijgen – helaas gebeurde dat inderdaad”, zuchtte Van Dijk. De late 2-2 uit een stilstaande fase maakte indruk. “Vantevoren spreken we keihard af dat zulke dingen niet mogen gebeuren. Toch fluit je dan op het eind met dat bittere 2-2-gevoel.”
Te veel ruimte weggeven
Volgens de verdediger had Japan het middenveld keurig platgelegd. “Ze poseren allemaal binnen een straal van vijf meter – probeer daar maar eens doorheen te voetballen.” Door die muur lukte het Oranje pas in het tweede bedrijf om gaten te vinden.
“Zien ook positieve kantjes”
Ryan Gravenberch vond partij twee gezichten had. “Eerste helft rommelig, tweede helft lukte het Tijjani en mij om tussen de linies te draaien.” De middenvelder knijpt zijn neus niet dicht voor een remise. “Tuurlijk wil je winnen, maar gelijkspelen hoort ook bij toernooien. Nu knallen we tegen Zweden.”
Oranje richt zich nu volledig op de kraker van zaterdag 20 juni (19.00 uur) tegen de Zweden – een kans om de punten heel anders te tellen.
‘Het had niet zo kunnen lopen als we nu tegen Spanje kregen’ – Garry Rodrigues over zijn onvoorstelbare WK-debuut
Jesse Wieten redacteur voetbal
Vandaag is het eindelijk zover: Garry Rodrigues (35) loopt met Kaapverdië zijn eerste WK-wedstrijd binnen, en tegenstander nummer één? Juist ja, Spanje. De Rotterdammer gelooft echt dat dat geen toeval is.
Kippenvel in 2010
Stap even mee terug naar de zomer van 2010. Nederland staat in de WK-finale en een 19-jarige Rodrigues kijkt tussen de oranjeklanten op het scherm in Rotterdam. Robben breekt door, schiet… Casillas tikt die bal met zijn teen weg. Iniesta scoort diep in blessuretijd. “Ik heb echt gehuild,” blikt hij terug. “Alsof mijn eigen droom kapotging.”
Die droom was toen al glashelder, maar nog heel ver weg. Dagdienst, nachtdienst, postsorteerder bij TNT – allemaal om ‘s avonds met een bak vrienden van Rotterdam naar Leiden te rijden voor een potje met FC Boshuizen. “Ik vond werken natuurlijk niks, maar moest wel,” lacht hij nu. “Tijdens de nachtdienst droomde ik al over avonturen waarvan ik nooit durfde te geloven dat ze zouden uitkomen.”
Van amateurclub tot wereldtoneel
Toch gebeurde het: nadat hij bij Boshuizen alles in het net knalde, pikte Maurice Steijn hem op voor ADO Den Haag. Daarna volgden clubs als een waslijst: FC Dordrecht, Levski Sofia, Elche, PAOK, topsfeer bij Galatasaray, Al-Ittihad, Fenerbahçe, Olympiakos, enzovoort. Wonderbaarlijk, vindt Rodrigues zelf ook. “De oudste, de eerste Kaapverdiër ooit in 2013, en nu mogen we los op Spanje. Serieus, wát een plotwending!”
Zijn favoriete anekdote? Mauritsten ooit samen met Sneijder en De Jong alcoholvrije cocktails drinken in Istanboel – duo’s die hem destijds op tv door Spaanse benen zag dribbelen. “Nu speel ik tegen diezelfde voetbalgrootheid. Tof, gewoonweg te gek!”
Kameraadjes uit 010
Rotterdam treft Rotterdam: Rodrigues woont niet alleen Kaapverdië, de hele WK-selectie zit vol Rotterdammers. Hij schetst het praatje:
– “Een ontzettend kalme knul. Van de vijfde divisie in Duitsland naar Benfica en nu Trabzonspor – hij blijft bescheiden en rent maar door.”
– “Altijd feest, die gast. Houdt van muziek, van dansen én van scoren. Als hij nog een stapje maakt in zijn ontwikkeling, komt hij heel ver.”
– “We delen alles. Kamergenoot én broederliefde. Hij kan overal op het middenveld staan en snapt preckunde als geen ander.”
– “Chattert in vijf talen, blinkt uit in box-to-box-werk en is nooit geblesseerd. Een stevige machine met een gouden toekomst.”
– “Stiller dan zijn broer, maar technisch sterk. Hij scoort en voelt zich direct vrijer. Hij kan nog veel mooier spelen.”
‘Dankbaar tot m’n tenen toe’
Met trillende stem besluit Rodrigues: “Als je me vroeger tijdens een dienst bij TNT verteld had dat ik nu tegen Spanje loop op een WK, had ik me omgedraaid met een stapel post in m’n handen en had ik je helemaal niet geloofd. Maar kijk ons nu. Geen toeval gewoon – alleen pure dankba Ik ben god dankbaar.”
Van Dijk knalt Oranje op voorsprong, maar Japan dempt feeststemming: 2-2
Captain Virgil maakt het verschil, maar weggeven mag niet…
Oranje trapte het WK af met een vrolijk begin, maar eindigde in een dubbel gevoel. Virgil van Dijk kopte Nederland in de tweede helft naar 1-0, al was het feestje in Dallas van korte duur. Japan kneep de marge binnen enkele minuten weer tot 1-1, waarna Crysencio Summerville dacht de zege binnen te schieten (2-1). In de 88e minuut maakte Japan er toch nog 2-2 van, en zo rijdt het vliegtuig dinsdag door naar de volgende wedstrijd zonder dat er lacherige selfies gemaakt worden.
Malen stuivert zich leeg, Suzuki leeft op vakantie
Voor de pauze hadden we al kunnen staan juichen. Donyell Malen kreeg twee keer een dikke mogelijkheid, maar Japan-keeper Zion Suzuki trok telkens een wereldredding uit zijn mouw. Aan de andere kant flitste Keito Nakamura en Feyenoorder Ayase Ueda nog even langs, maar rusten deden we toch zonder doelpuntenbezoek.
Van Dijk knalt raak, Gravenberch serveert
Na rust nam Virgil het heft in eigen hand. Een millimeter-voorzet van Ryan Gravenberch belandde keurig op zijn hoofd en via de binnenkant van de paal buldde de 1-0 in het net. Maar voordat we “Tak voor twee!” konden roepen, had Nakamura al 1-1 getekend met een razend schot in de korte hoek. Even later dacht Summerville de buit binnen te halen (2-1), maar Japan gaf nog geen krimp en stuurde Kamada in de slotfase voor de gelijkmaker: 2-2.
Wisselrel en frustraties achteraf
De slotminuten bood spektakel buiten het veld. Ronald Koeman walste met verdedigende wissels over het veld, iets waar flink over geklaagd werd op sociale media. Virgil zelf snapt de keuze wel: “Je weet dat het dan nog tricky kan worden.” Toch erkent hij dat beide tegengoals hadden vermeden kunnen worden: “Nakamura moet naar buiten gedwongen worden, en we moeten gewoon scherper zijn bij ingooien.” Bart Verbruggen stond met lege handen: “Ik zag de eerste niet eens, bij de tweede krijg ik de richting niet mee. Frustrerend.”
Volgende halte: Zweden!
Zaterdag wacht Oranje de volgende klus: Zweden, dat Tunesië met 5-1 overhoop schoot. Benieuwd of we dan wél kunnen juichen tot het laatste fluitsignaal.
