Megaredding in Nigeria: 360 ontvoerde dorpsbewoners bevrijd uit B
Ze waren dagen, maanden of soms zelfs jaren in handen van Boko Haram, maar gisteren kwam plots de bevrijding: minstens 360 vrouwen en kinderen werden bevrijd uit een bergkamp in de staat Borno. Het Nigeriaanse leger stormde het gebied van verschillende kanten, waarna de groep ontvoerde dorpsbewoners werd gevonden in de Mandara-bergketen.
Baby’s overleden na zware gevangenschap
De reddingsactie had niet voor iedereen een goede afloop. Twee kleine baby’s waren door de jarenlange opsluiting zo verzwakt dat ze de operatie niet overleefden. De overige bevrijden gaan nu direct medisch aan de slag: iedereen wordt doorgelicht, geholpen en waar nodig doorverwezen. Een woordvoerder noemde de actie “een dingetje storen voor Boko Haram”, maar het tast de terreurgroep toch stevig aan.
Vechten of vluchten: radeloze strijders kiezen vlucht
Volgens lokale media besloten tientallen Boko Haram-leden zich over te geven in plaats van nog langer te vechten. Andere beweerden nog snel de bergen in te vluchten, waarna het leger hun spoor zoekt. Over eventuele gewonden of slachtoffers tijdens de operatie geven ze niks vrij – daarvoor is de situatie nog te instabiel.
Een paar woorden over Boko Haram en jarenlang lijden
Sinds 2009 zet de islamitische beweging Boko Haram zich schrap om een kalifaat op te richten in het noordoosten van Nigeria. De wereld kijkt met afgrijzen toen zij in 2011 – op brute wijze – het VN-gebouw in Abuja opbliezen. Een bomvrachtwagen reed pal binnen, hierdoor sneuvelden tientallen mensen.
Ondertussen kampen fortuinlijk-dicht regio’s met ontvoeringen door Boko Haram én losgeldduivels: bendes voeren grote aantallen mensen weg om losgeld op te strijken. Het collectieve westerse medeleven is groot, de krantenkoppen spreken voor zich. Toch blijft het lot van vele ontvoerden onbekend – deze bevrijding geeft hoop voor toekomstige acties.
Man die op A67 overleed was er te voet naartoe gekomen
In de nacht van zaterdag op zondag stond een 32-jarige man uit Oldenbroek plotseling op de A67 bij Lierop. De politie weet inmiddels dat hij gewoon te voet naar de snelweg gelopen was. Hoe en waarom? Dat blijft voorlopig een vraagteken. Iets rond een uur ’s nachts ging het helemaal mis: een automobilist belde alarm, omdat hij de man geraakt had.
Eerder al aangereden?
De flinke verwondingen deden politiewoordvoerders vermoeden dat het slachtoffer nog voor die botsing al door een ander voertuig geraakt was. Ze benadrukken dat op X ook nog even. Het duurde alleen niet lang: “Gaan jullie even goed zoeken naar bewijzen?” vroegen tientallen mensen zich af.
Scooterjongens gespot
Op zo’n avond is het nét iets stiller op de weg, dus de politie zette de tellers terug. Ze hoopten op twee jongens die rond een uur dat fatale moment op een scooter in de buurt zouden zijn gezien. Die twee hebben inmiddels netjes aangeklopt. “Ze kwamen naar voren, maar leverden geen extra stukje puzzel op,” meldt de woordvoerder.
Nog altijd geen helderheid
Kort samengevat: politie, slachtoffer, weggebruikers en de komende sneeuwklontjes he geen idee wat die 32-jarige dáár deed. Of iedereen ooit het hele verhaal te horen krijgt? Dat hangt van nieuwe informatie af. Tijd tikt door.
Van dorpscafé tot ruime woning: uniek wit huis Nieuwkuijk te koop
Verhalen in de gevel
Weet je dat witte huis aan de Onsenoortsestraat? Dat heeft heel wat meer meegemaakt dan je op het eerste gezicht zou denken. Gebouwd in 1934 begon het leven als dorpswinkel. Gewoon, de plek waar vroeger iedereen zijn melk, brood en krant haalde. Vanaf 1967 werd het nog gezelliger: daar opende café ’t Fust z’n deuren. Geen groots feestcafé, gewoon een knus zaakje waar je de buurman tegen het lijf kon lopen voor een biertje en een praatje. Makelaar Angeliene Magielse van Staete Vlijmen knikt bevestigend: “Veel dorpsbewoners kunnen zich die tijd nog haarscherp herinneren.” Wat er vóór de oorlog precies in die winkel gebeurde, is lastig te achterhalen, maar de bouwtekeningen van het café hebben we gelukkig nog wel kunnen vinden.
Van bruine kroeg naar gezinsdroom
In 1999 kochten de huidige eigenaren het pand en gooiden het om tot een woonhuis. Drie bouwvakkers en vele bussen verf later stond er een huis klaar waar een flink gezin met gemak kon leven. De badkamer kreeg pas nog een upgrade, maar nu de kinderen uitgevlogen zijn, puilt het huis uit z’n voegen. Tijd voor een nieuwe eigenaar dus!
Tien kamers en een tuinhuis
* Vijf slaapkamers in het hoofdgebouw: ruim genoeg voor logees of een home-office.
* Zonnige tuin op het zuiden met overkapping – barbecue bij guur weer? Geen probleem!
* Knus tuinhuis in de achtertuin: compleet met eigen keukentje, douche en slaapplek voor opa of oma, een schildersatelier of jouw nieuwe start-up.
Karaktertjes door het hele huis
De woonkamer ademt nostalgie dankzij het originele balkenplafond, en de keuken schuilt precies in het midden van het huis. Ideaal voor kokkerellen én kletsen; hier blijf je toch nog even natafelen. Via de bijkeuken stap je zo de tuin in. Nieuwkuijk zelf is piepklein – geen supermarkt of middelbare school te bekennen – maar druk Vlijmen ligt letterlijk om de hoek. Binnen vijf minuten zit je op de A59, dus Drunen en ’s-Hertogenbosch lonken.
Zoek jij ons nieuwe thuis?
Het huis ligt al een tijdje te wachten op Funda, maar dé liefhebber heeft zich nog niet gemeld. De vraagprijs: € 675.000. Magielse glimlacht: “Het is geen strak gestuukte nieuwbouw; het is een huis waar je meteen verliefd op wordt of niet. Maar wie houdt van karakter, ziet hier goud.”
Hoe een journalist uit Gaza vanuit Nederland zijn vrienden nog steeds helpt verslag te doen van de oorlog
Sophie Moerland, redacteur Binnenland
Hisham Zaqout werkte 2,5 jaar lang onder de meest barre omstandigheden als oorlogsverslaggever in Gaza. Nu zit hij in Amsterdam en helpt hij – vanachter een veilige laptop – zijn Palestijnse collega’s om hun werk nog steeds te kunnen doen. Dankzij een beurs van onderzoeksinstituut NIAS doet hij onderzoek naar hoe journalisten daar het hoofd boven water houden.
Van tent naar huis in Noord-Holland
Februari dit jaar kwam hij Nederland binnen, met een beetje hulp van Qatar. Samen met twee andere Gazanen had hij nog via de rechter geprobeerd Nederland te verplichten mee te werken aan het ophalen van hun visum in Jordanië, maar de rechter zag dat niet zitten. Voor Hisham maakte het niet meer uit: net op dat moment wist Al Jazeera – zijn werkgever – hem alsnog over te laten komen via Doha.
Dertien collega’s en 120 familieleden verloor hij onderweg. Zijn vrouw en kinderen zitten in België; de rest is achtergebleven.
“Wat moet je als je geen water hebt en toch live moet?”
Zeventien jaar maakt hij al reportages en live-verbindingen voor Al Jazeera, maar de laatste jaren gebeurde dat zonder kantoor, zonder vaste stroom en meestal vanuit tenten. Telefoons waren vaak de enige camera die nog werkte. Hij lacht er niet om als hij zegt: “Op de universiteit kregen we een heleboel veiligheidsregels mee. In de praktijk viel dat vies tegen: wat doe je als je aangevallen wordt én geen drinkwater hebt?”
Omdat weg niet kon, werkte hij door. “We lieten de wereld zien wat er gebeurt. Niet omdat we zo stoer zijn – we hadden gewoon geen andere optie.”
Remote tech-support uit Amsterdam
Vanuit zijn huis in Nederland spartelt hij mee met praktische zaken: “App-bugs oplossen, uitleggen welke instellingen je nodig hebt om met je telefoon toch redelijke beeld- en geluidskwaliteit te krijgen – dat soort dagelijkse puzzels.” Ook schrijft hij nog artikelen en reportages over Gaza.
Werken mist hij niet – zijn collega’s des te meer. “2,5 jaar lang sliepen, aten en werkten we op elkaars lip. Vrienden, geen namen op het payroll-lijstje.”
Onderzoek naar hoe je nieuws maakt zonder bureau, wc of wifi
Tot eind juli blijft hij op het NIAS, het Nederlands Instituut voor Advanced Study in de Amsterdamse Anne Frankstraat. Hij krijgt er een kantoor, een slaapplek en vooral veel bakken koffie met andere onderzoekers die net zo in verborgen hoekjes nieuwsgierig zijn.
Wat wil hij precies weten? Hoe journalisten in Gaza, ondanks het feit dat ze letterlijk in de vuurlinie liggen, toch nieuws blijven maken. Zijn ultieme doel: de handleiding voor journalisten in conflictgebieden van de International Federation of Journalists updaten. Dat boekje bevat nu handig tips als “zoek dekking”, maar niet veel over hoe je een live verslag houdt zonder benzine – of zonder collega naast je.
Terugkeren? Mag niet
Einde zomer loopt zijn tijd hier af. Terug naar Gaza gaat niet; als journalist krijgt hij geen toegang. Maar Al Jazeera heeft nog ruim 100 redacties verspreid over de wereld. “Waar ik nodig ben, werk ik. Reportages blijven maken, alleen dit keer wel met stromend water en wifi. Lekker decadent.”
Recordvangst op zee: 30.000 kilo coke aan boord, en dit is maar het topje van de ijsberg
Een stap aan boord, 1.300 zakken coke eraf
Stel je voor: je loopt als Spaanse politieman het vrachtschip Arconian op en je struikelt zo over 1.279 pakketten met in totaal 30.000 kilo cocaïne. Dat overkwam de agenten op 1 mei. De lading werd netjes bewaakt door vijf Nederlanders die elk een zware knaldrager vasthielden. Het plan? De zakken coke ergens midden in de Middellandse Zee dumpen, zodat een vloot vissers- of speedboten ze stilletjes kon opvissen – de zogeheten dropoff-methode.
De Arconian blijkt deel van een criminele vlotenflats
Na de eerste verbazing van die mega-vangst bleek: deze lading stond niet op zichzelf. De Arconian is blijkbaar lid van een eigen “vloot met nevenfuncties”. RTL Nieuws, Italiaans onderzoekscollectief IrpiMedia en het Turkse platform The Black Sea doken achter de schermen en legden vier scheepsnamen naast elkaar waarvan de politie zegt: die zijn allemaal eerder door de wasstraat op drugsgebied gereden.
- Arconian – beroepend op Sierra Leone – nu vooral beroemd door de vangst vorige maand.
- White Eagle – shuffelde heen en weer tussen Sierra Leone en de Middellandse Zee, tot hij technische problemen kreeg. En volgens een oud-politicus in Sierra Leone én een politiebron is dit schip “van Bolle Jos”.
- Azra C. – volgens Turkse papieren via een handtekening van Schiedam-Turkse drugsbaas Cetin G. gekocht.
- White Labeille (ex-naam: Eser) – in 2019 al voor de Canarische eilanden gepakt met 9500 kilo cocaïne.
De man achter het drijvende circus
Het moment dat insiders hoorden over een recordvangst die via Sierra Leone kwam, dacht iedereen spontaan aan Jos Leijdekkers. Geen direct bewijs, tot nu dan. Scheepsregistraties laten voor het eerst een aantekening zien die zijn voyage duurt, een pijl naar hemzelf. Mede-gebruikte vloot: Duitse vennootschappen rond Flensburg – Tunaryan Schifffahrts heet zo fris, maar wordt bestierd door Turkse eigenaren. Die groep staat nu op het rooster van politie in Nederland, Spanje en Turkije.
Van Schiedamse ’500-miljoenen-man’ tot slaapverhaaltje over drugsdrops
Cetin G. – bijnaam uit eerdere mega-zaken – zou volgens het milieu zelfs samen met Leijdekkers zitten achter nog een 10.000-kilo transport dat in januari werd gegrepen. Na zijn aanhouding in Istanbul vond de Turkse politie op zijn telefoon een wel heel bijzonder voice-note: het slaapliedje voor zijn pasgeboren zoontje, inclusief hoe de dropoff-methode in z’n werk gaat. (Zijn advocaten doen er verder het zwijgen toe.)
Muizenissen op afgeschreven schepen
De methode euro-klink veroorzaakt ook menselijke ellende.
De White Eagle van Leijdekkers had startproblemen en lag maandenlang met bemanning bij Marokko te scharrelen van rijst en regenwater.
De Azra C. kreeg motorpech in de zee van Marmara en hield daar al maandenlang 4 Indiase opvarenden vast – ze praten nu met de pers en kampen met toenemende mentale problemen.
Advocatenlinks en niets-links
Advocaat Guy Weski zegt simpelweg dat de link met Leijdekkers “op geruchten leunt”. Volgens Cetin G.’s eigen juristen was dat hele sprookje-video ook “gewoon een internetgrap”. Tunaryan Schifffahrts en co? Geen reactie.
Bewoners in de war: 22-jarige Apeldoorner neergeschoten in rustige wijk Berkel-Enschot
Het was even schrikken vanmorgen rond 10 uur op de Berkelseweg. Een 22-jarige jongen uit Apeldoorn stond gewoon op straat toen er plotseling een klap klonk en hij zich pijnlijk op zijn been greep. Omstanders denken dat de kogel (of pellet) uit een van de huizen vloog, waarna de straat in een mum van tijd vol politiewagens stond.
Nog geen kwartier later viel een arrestatieteam een woning binnen en daar hield de politie een verdachte aan. In de woning troffen agenten meerdere luchtdrukwapens aan; die zijn mee terug naar het bureau genomen. Het slachtoffer is per ambulance afgevoerd, maar over zijn toestand is nog niks losgelaten.
Of de man die is gearresteerd inderdaad de bewoner is, houdt de politie liever even stil. “We hebben nog een hele waslijst aan vragen en sporen die we gaan uitpluizen”, klinkt het kort op sociale media. Bewoners blijven intussen met de hakken over de sloot: hoe kon zoiets gebeuren in zo’n rustige wijk?
