Van schrikreactie tot ommezwaai: Grischa Niermann stapt naar Lidl-Trek, Marc Reef pakt het stokje op
Het is even slikken voor Richard Plugge. De baas van Visma-Lease a Bike schrok zich rot toen Grischa Niermann vrijdag zijn ontslag indiende. ‘Verbaasd, teleurgesteld en heel verdrietig’, zo omschrijft hij zijn gevoel nu de Duitser op 1 september naar Lidl-Trek vertrekt. Marc Reef krijgt ondertussen de honneurs tijdens de Tour – en later dus officieel de titel head of racing.
“Mag ik je nog van gedachten laten veranderen?”
Niermann regelde zijn transfer al een paar weken terug, maar liet het nieuws verrassend laat aan zijn ploegbaas los. Plugge probeerde het nog: “Ik heb Grischa gevraagd of ik hem op andere gedachten kon brengen. Maar het antwoord was nee.” De scheiding is, ondanks alle emotie, in goed overleg; Plugge spreekt bewust niet van een einde van een tijdperk. De kern blijft staan, vindt hij.
Marc Reef krijgt meteen proeftuin tijdens Tour de France
Omdat Visma-LAB liever een eigen kracht promoot dan een buitenstaander haalt, krijgt Marc Reef de leiding al voor de officiële ingangsdatum. De voormalig racecoach zat vorige maand nog achter het stuur tijdens Milano-Sanremo en de Giro – die Jonas Vingegaard op zijn naam schreef. Tijdens de Tour staat hij niet alleen; Jesper Morkov, Frans Maassen en Arthur van Dongen lossen hem af in de ploegleiderswagen.
“Onze cultuur blijft staan, alle namen wisselen”
Het is al de derde grote uitstapper op anderhalf jaar: eerder stapten Merijn Zeeman en trainer Tim Heemskerk op. Plugge relativeert: “Succes is niet afhankelijk van één persoon. We hebben tien grote rondes winnen in de pocket, met verschillende renners én verschillende ploegleiders. De cultuur van de ploeg is groter dan wie er op de bok zit.”
Mirra walst over Cîrstea heen en boekt zonder kleerscheuren halve finale-ticket
De achtste reekshoofd Mirra Andrejeva heeft flink wat schoon schip gemaakt op Court Philippe-Chatrier. De 19-jarige Russische rekende binnen een uurtje af met de Roemeense Sorana Cîrstea: 6-0, 6-3. Daarmee is ze de allereerste halvefinaliste van Roland Garros 2025.
Mirra bestuurt Cîrstea van begin tot einde
De 36-jarige Cîrstea speelde met haar ervaren jaren mee, maar moest toch een pijnlijk optreden voor zichzelf noteren. Pas bij 0-3 in de tweede set wist de Roemeense dan eindelijk een game te pakken. Eigenlijk vat dat alles samen hoeveel controle Mirra vandaag had: nul stress, blijkbaar oneindig veel tijd én een onheilspellend stel winnaars in haar geweer.
Roland Garros het domein van de Russin
Voor de piepjonge Mirra voelt Parijs al steeds meer als huiskamer. Vorig jaar bereikte ze hier de halve eindstrijd en in 2025 ging ze opnieuw voor een serieuze stap. Op de andere grandslamtoernooien komt datzelfde niveau er nog niet uit, maar op het Franse gravel groeit ze met rasse schreden. Of het nu aan het Parijse gras, het grint of de Parijse croissants ligt: het werkt.
Cîrstea sluit prachtig jaar toch af met pak slaag
Natuurlijk – het had een afscheid in schoonheid kunnen worden voor Cîrstea, die ondanks alle jaren nog steeds zo uit battle kan tennissen. Haar grintaandacht lag echter eelt-vrij in de cant: Mirra gaf geen duimbreed prijs. Cîrstea blijft achter met het feit dat haar enkel vorige kwartfinales tegen Sam Stosur in 2009 dé Roland-Garros-huilmoment blijft.
Volgende hindernis
Met Cîrstea achter de rug wacht Mirra het duel tussen Jelina Svitolina en Marta Kostjoek. Wie daar wint, zal de volgende proef zijn op de weg naar een mogelijke eerste grandslam-titel. Maar eerst nog even nagenieten van dit kalmpje één-richtingsverkeer op Court Philippe-Chatrier.
Deel artikel:
Bekijk origineel artikel
Willem II krijgt frisse blik: nieuwe trainer, teambaas én complete upgrade van medische staf
Willem II sorteert flink op de winkel: de club heeft de technische én medische staf grondig omgegooid. De belangrijkste nieuwe gezichten? Kevin Swarthoff en Gijs de Bont. Swarthoff (33) kruipt – hoe toepasselijk – in de handschoenen als keepertrainer. De Bont, woordvoerder Tukker pur sang, wordt de nieuwe regelaar als teammanager. Daarnaast krijgt de hele performance- en medische afdeling een flinke reorganisatie.
Kevin Swarthoff: vanuit Hengelo naar Tilburg
Swarthoff brengt een stevige cv mee. Hij trainde doelmannen bij FC Twente/Heracles Almelo, werkte voor de KNVB bij de Onder 17- en Onder 18-ploegen én was actief bij De Graafschap en het lastige selectiebudget van Heracles. Zijn contract bij Willem II loopt tot en met 2028, met een trucje om er nog een jaar bij te plakken als het allemaal draait.
Gijs de Bont: van merchandise naar kleedkamer
De Tilburger was tot nu toe de man die sjaals en shirtjes op tijd klaar had hangen, maar vanaf nu regelt hij de hele onzichtbare organisatie rond het eerste elftal. Denk aan trainingsschema’s, bussen die rijden en gevulde bidons – alles waar jij niet over nadenkt tot het misgaat.
Medische afdeling krijgt stormram van frisse energie
Ook binnen de lijnen komt verandering:
- Nils Thörner (36) krijgt de eindverantwoordelijkheid over alle performance- en medische taken – eerste, jeugd, dat alles.
- Gijs Staps komt over van VVV-Venlo en trekt de performance trainingshes aan voor het vlaggenschip.
- Ashwien Baidjnath laat Heracles Almelo achter zich en sluit aan als fysio.
- Max Huijbrechts haakt aan als Medisch Coördinator van de jeugd én wordt reservist in de staf van de hoofdmacht.
Vertrouwde krachten zoals Jasper de Langen (fysio) en Henry van Amelsfort (verzorger) blijven in hun vertrouwde rol. Rust, reinheid en regelmaat – check.
Afscheid van oude dienders
Willem II zegt ook vaarwel: Kristof Aelbrecht (assistent-trainer), Peter den Otter (keeperstrainer), Jos van Nieuwstadt (teammanager), Michel de Gruijter (hoofd medisch) en Sep Bierkens pakken hun biezen. Bierkens vervolgt zijn route bij concurrent RKC Waalwijk. De club dankt de uitdienende staf – serieuze woorden, maar ondertussen zoeken ze hun eigen zon.
Tijd om het ijs te verlaten: Itzhak de Laat stopt ermee
Beste shorttrackvrienden, het is officieel: Itzhak de Laat hangt zijn schaatsen aan de wilgen. De 31-jarige Fries besluit op absolute top te stoppen, kort nadat hij als reservelid goud pakte met de aflossingsploeg tijdens de afgelopen Olympische Spelen in Milaan. Hoewel hij zelf niet in de finale op het ijs stond, mag hij zich voortaan olympisch kampioen noemen.
Van talentvolle Fries tot vaste waarde in Oranje
De Laat kwam in actie op drie opeenvolgende Winterspelen: hij reed al in 2018 in Pyeongchang, schitterde opnieuw in 2022 in Beijing en sloot af met goud in Milaan. Bovendien puilde zijn kast uit met drie WK-titels in de estafette, waaronder één keer met de gemengde ploeg. Zijn mooiste individuele prestatie? Zilver op de 1.500 meter tijdens het WK van 2021, gewoon in eigen land (Dordrecht).
Altijd een tandje minder fel dan de allergrootsten
Al was De Laat jarenlang een vertrouwd gezicht in de Nederlandse top, toch stonden telkens zwaargewichten boven hem in de pikorde. Eerst was dat Sjinkie Knegt, later nam Jens van ’t Wout de fakkel over. Maar wie de statistieken deelt in de ‘B-finales’ bekijkt, ziet keer op keer dezelfde naam bovenaan: Itzhak de Laat. Tijd dus om trots terug te kijken op een carrière waarin teamgeest net zo belangrijk bleek als individuele glans.
