Veel schade in Parijs na rellen rond finale Champions League
Op beelden van de rellen is te zien dat er van alles in brand werd gestoken. De Franse krant Le Parisien schrijft over vernielingen aan auto’s, busjes, crêpekraampjes, fietsen, winkels en ingeslagen ramen. Zo werden er bijvoorbeeld deelfietsen in brand gestoken en gingen ook verkeerslichten kapot. Op sociale media is te zien dat winkeliers gisteren al maatregelen troffen. Vanwege de voetbalfinale schermden ze bijvoorbeeld ruiten af met planken. Alsnog wisten de relschoppers hun slag te slaan.
Volgens Le Parisien is de schade het grootst in het gebied rond de Champs-Élysées. Een raam van een bushokje werd verbrijzeld en op straat liggen tot as verbrande vuilnisbakken. Ook ging de fik in een Land Rover SUV en een motorfiets. Daarnaast moesten verschillende winkels het ontgelden. De krant schrijft dat vlakbij de Arc de Triomphe de meeste bedrijven zijn getroffen. Het raam van een keukenzaak werd bekogeld en de voordeur werd opengebroken zodat plunderaars naar binnen konden. Aan de overkant van de straat raakte ook de etalage van een Decathlon-vestiging beschadigd, maar verder bleef ‘ie gespaard.
Na de overwinning kwamen zo’n 20.000 mensen richting de Champs-Élysées. Daar kwam het tot een clash met de politie. Er werden zeker 283 aanhoudingen verricht. Hoeveel mensen nog in voorlopige hechtenis vastzitten is nog niet bekend.
Israël neemt strategisch kasteel in, evacuatiezone Libanon schuift steeds verder op
Israël heeft een oud kasteel uit de tijd van de kruisvaarders veroverd in Libanon. Het is het diepste punt dat Israëlische troepen in meer dan 25 jaar hebben bereikt in dat land. Het gaat om Kasteel Belfort, vlakbij de stad Nabatiye. Dit kasteel ligt hoog en kijkt uit over de rivier de Litani. Die rivier was lange tijd de stilzwijgende grens voor waar Israël met grondtroepen mocht komen. Al sinds de middeleeuwen wordt deze burcht op een heuvel gezien als een belangrijke plek om de omgeving onder controle te houden. Het Israëlische leger maakte de verovering vanmorgen vroeg bekend met een foto van soldaten bij de ruïnes.
Volgens een woordvoerder is het nodig om zo ver op te rukken. Dat is om te voorkomen dat Hezbollah Israël of Israëlische militairen in Libanon aanvalt. De Israëlische gevechtszone schuift daarmee weer verder het land in. Inwoners van steeds meer dorpen en steden worden opgeroepen om naar het noorden te evacueren. Israël wil de aanvallen op Hezbollah opvoeren. De afgelopen dagen zijn er volgens de woordvoerder luchtaanvallen geweest rond het kasteel, en ook beschietingen met tanks en artillerie. Soldaten zijn nu bezig met het ontmijnen van het gebied en willen daar “terroristische infrastructuur vernietigen en saboteurs uitschakelen”. De woordvoerder sluit niet uit dat de operatie wordt uitgebreid naar andere gebieden.
Eerder riep Israël het gebied ten zuiden van de Litani uit tot een bufferzone. Die zone is nu opgeschoven tot aan de rivier de Zahrani, zo’n 10 kilometer noordelijker en ongeveer 40 kilometer van de grens met Israël. Het leger heeft extra militairen opgeroepen. Inwoners van het nieuwe evacuatiegebied in Zuid-Libanon krijgen het dringende advies om weg te gaan. Duizenden Libanezen worden zo gedwongen te vluchten. De oproep was speciaal bedoeld voor de inwoners van Tyrus, de vijfde stad van het land. Zij moeten naar het noorden, maar daar zijn volgens hulpverleners bijna geen opvangplekken meer. In totaal zijn er al meer dan een miljoen Libanezen ontheemd door de Israëlische aanvallen en evacuatiebevelen. Het Libanese ministerie van Gezondheid meldt dat er meer dan 3200 doden zijn en meer dan 9800 gewonden gevallen door Israëlische acties.
Samen met de ‘gele lijn’ die Israël heeft ingesteld, beslaat het evacuatiegebied nu zo’n 2000 vierkante kilometer. Dat is ongeveer een vijfde van heel Libanon. Net als in Gaza gebruikt Israël het gele-lijngebied – zo’n 6 procent van Libanon – als een “bufferzone” om aanvallen van Hezbollah af te weren. Het gebied is grotendeels leeg en veel plekken zijn met de grond gelijkgemaakt door het Israëlische leger, zodat inwoners niet terug kunnen keren. Wie de grens toch oversteekt, riskeert beschoten te worden. De bezetting van dit gebied is volgens internationaal recht illegaal. Het is een vooruitgeschoven grens op zo’n acht kilometer van de Blauwe Lijn, die sinds 2000 door de Verenigde Naties is vastgesteld als de officieuze grens tussen Israël en Libanon. Door het gebied te bezetten, schendt Israël de territoriale integriteit en soevereiniteit van Libanon, zoals universitair hoofddocent internationaal strafrecht Marieke de Hoon eerder uitlegde.
Officieel geldt sinds 16 april een wapenstilstand tussen Libanon en Israël, maar Hezbollah zat niet aan tafel bij het maken van die afspraak. Zowel Israël als Hezbollah overtreedt dit bestand dagelijks en vaak. Het besluit van Israël om verder naar het noorden van Libanon te trekken, heeft volgens Israël te maken met de vele aanvallen die Hezbollah uitvoert met glasvezeldrones. Die drones blijken effectief en leggen een zwakke plek van het Israëlische leger bloot. Ze dragen explosieven en worden bestuurd met een dunne glasvezelkabel, waardoor het signaal niet kan worden gestoord. Deze drones kunnen makkelijk grote schade aanrichten bij Israëlische tanks, waardoor die onbruikbaar worden. Ook lukt het Hezbollah om vanuit Zuid-Libanon het noorden van Israël te bereiken met de kleine drones. Het Israëlische verdedigingssysteem heeft grote moeite om ze te vinden en neer te halen. Militairen zeggen dat ze de drones pas een paar seconden voor de inslag opmerken.
Sinds het staakt-het-vuren vorige maand zijn er bij aanvallen van Hezbollah zeker 12 militairen gesneuveld, waarvan acht door drones. In totaal kwamen 24 militairen om sinds het begin van de oorlog begin maart. Het Israëlische leger probeert de drones te onderscheppen met onder andere netten. Daarvoor is tot nu toe zo’n 158.000 vierkante meter aan netten ingezet. Die worden provisorisch over militaire bases en tanks gehangen in de hoop de drones te stoppen voordat ze hun doel raken. Premier Netanyahu zegt dat een “speciaal team” aan een oplossing werkt. Hij denkt dat zwaardere aanvallen op Hezbollah daar onderdeel van zijn. Israël zegt Hezbollah met “brute kracht” aan te vallen vanwege de droneaanvallen.
Het is nog maar de vraag of het innemen van steeds meer Libanees grondgebied helpt tegen dit soort aanvallen. Misschien wil Israël Hezbollah onder druk zetten door meer land te bezetten in Libanon. De pro-Iraanse beweging mengde zich begin maart in de oorlog in het Midden-Oosten, nadat de Iraanse ayatollah Khamenei werd gedood bij Amerikaans-Israëlische aanvallen. Hezbollah heeft gezegd zich niet over te geven en wil dat Israël zich volledig terugtrekt. De groep wil ook niet dat de Libanese regering verder onderhandelt met Israël over een langdurig bestand en roept op tot een opstand tegen de regering. Hoewel de beweging verzwakt is, laten de glasvezeldrones zien dat Hezbollah weer wat slagkracht heeft teruggewonnen.
Buitenland
Ouderwets knokken bij eetparadijs: glas kapot en vuurwerk de zaak in
Het liep zaterdagnacht flink uit de hand bij eetparadijs Vulcano aan de Nieuweweg in Werkendam. Rond half twee raakten mensen met elkaar slaande ruiten. Het resultaat? Een kapotte ruit en vuurwerk dat naar binnen werd gegooid. Eén persoon liep daarbij verwondingen op en moest naar het ziekenhuis. Wat er precies met die man aan de hand is, wil de politie niet zeggen.
Agenten hebben inmiddels met verschillende getuigen gepraat en doen verder onderzoek. Ook houden ze een buurtonderzoek. Wat de aanleiding voor de vechtpartij precies was, is nog niet duidelijk.
Er wordt wel gefluisterd dat het knokken te maken heeft met een voetbalwedstrijd. Zaterdagmiddag speelde Kozakken Boys 3 tegen ZVV Pelikaan 6 uit Zwijndrecht in de finale om de KNVB-districtsbeker. Die wedstrijd werd in Wijk en Aalburg gespeeld en Kozakken Boys won met 2-1. Ook daar ging het mis: een paar mensen raakten lichtgewond en de politie moest eraan te pas komen om de boel weer rustig te krijgen.
Trump wilde Iran er flink onder krijgen, maar… wie lacht er nu het laatst?
David Poort, correspondent Midden-Oosten
De VS begon de oorlog met de belofte om Iran tot verregaande concessies te dwingen. Maar nu er steeds meer details naar buiten komen over een mogelijk conceptakkoord, lijkt het erop dat vooral Teheran zijn belangrijkste eisen overeind heeft weten te houden. Een definitieve deal is nog lang niet rond.
Op cruciale punten liggen beide landen nog mijlenver uit elkaar. Bovendien waarschuwen politici in Teheran dat de recente vooruitgang niet moet worden overschat. Het proces blijft kwetsbaar en omkeerbaar. Volgens diplomaten gaat het voorlopig om een raamwerk dat ruimte moet creëren voor verdere onderhandelingen.
Het voorstel bevat onder meer een tijdelijk niet-aanvalsverdrag tussen Washington en Teheran. Gedurende zo’n zestig dagen zouden beide landen afzien van militaire aanvallen, terwijl verder wordt onderhandeld over veel moeilijkere dossiers, zoals het nucleaire programma van Iran, sancties en de toekomst van de Straat van Hormuz. Die zeestraat zou geleidelijk worden heropend voor scheepvaartverkeer.
Ook wordt gesproken over toegang van Iran tot de helft van zijn bevroren buitenlandse tegoeden, die naar schatting in totaal zo’n 24 miljard dollar bedragen. Opvallend is verder het idee van een internationaal investeringsfonds voor de wederopbouw van Iran. Volgens Iraanse bronnen zou dat fonds uiteindelijk kunnen oplopen tot 300 miljard dollar, een bedrag dat nog niet is bevestigd door andere betrokkenen.
De meest gevoelige kwestie, Irans verrijkt uranium, wordt doorgeschoven naar een volgende onderhandelingsronde.
Toen de oorlog in februari begon, waren de Amerikaanse eisen veel verdergaand. Washington wilde een einde aan het Iraanse nucleaire programma en zware beperkingen op de regionale invloed van Iran. Sommige Amerikaanse politici spraken zelfs openlijk over regimeverandering. Geen van die doelen is voorlopig bereikt.
Iran behoudt volgens de huidige voorstellen controle over zijn nucleaire infrastructuur. De verrijking zou hooguit tijdelijk worden bevroren. Ook blijft het voorlopig onduidelijk wat er uiteindelijk gebeurt met de bestaande uraniumvoorraad. Voor veel Iraanse politici is dat cruciaal. De oorlog draait voor hen niet in de eerste plaats om sancties of kernenergie, maar om afschrikking en veiligheid – een garantie dat de VS niet opnieuw militair zal ingrijpen.
“In Iran geldt één principe: niets is overeengekomen totdat alles is overeengekomen”, zegt Ali Hashem, Iran-expert en onderzoeker bij Lancaster University. Volgens hem verklaart dat ook waarom Iran weinig haast maakt. “In Teheran leeft de overtuiging dat een akkoord pas waarde heeft als het echt veiligheid en economische verlichting oplevert. Daarom probeert Iran eerst tastbare stappen te zien, zoals toegang tot bevroren tegoeden en verlichting van de blokkade, voordat het verdergaande concessies doet.”
Die benadering verklaart waarom Iran het proces bewust lijkt te vertragen. “Daarnaast wil ayatollah Mojtaba Khamenei dat alle belangrijkste machtscentra, van hervormers tot hardliners, achter het akkoord staan. Dat maakt de besluitvorming trager, maar moet voorkomen dat een deal later van binnenuit wordt ondermijnd.”
Trump kan wijzen naar de opening van de Straat van Hormuz en een tijdelijke bevriezing van delen van het Iraanse nucleaire programma. Maar vergeleken met het akkoord dat zijn voorganger Obama in 2015 sloot, is de opbrengst nihil. Destijds exporteerde Iran vrijwel zijn volledige voorraad verrijkt uranium, schroefde het zijn nucleaire programma fors terug en accepteerde het vergaande internationale inspecties. Nu lijkt Teheran zijn nucleaire infrastructuur grotendeels te behouden en hooguit tijdelijk te stoppen met verrijken. Dat is politiek ongemakkelijk voor Trump, die zich in 2018 juist terugtrok uit Obama’s nucleaire akkoord omdat het volgens hem niet streng genoeg was.
Juist dit gebrek aan een tastbare overwinning maakt veel diplomaten weinig optimistisch over een snel einde aan de oorlog. Er is nog geen akkoord over de definitieve toekomst van het nucleaire programma, de omvang van de sanctieverlichting of de rol van Iran in de regio. Hashem wijst erop dat ook de situatie in Libanon nadrukkelijk deel uitmaakt van de Iraanse eisen. “Teheran ziet de veiligheid van Hezbollah en een einde aan het Israëlische offensief in Libanon als onderdeel van een breder regionaal akkoord.”
Het grootste obstakel blijft echter het wederzijdse wantrouwen. Vooral in Teheran overheerst de vraag niet zozeer of een deal mogelijk is, maar of Washington zich er deze keer aan zal houden. Zelfs als Trump groen licht geeft, eindigt deze oorlog dus niet automatisch met een duurzame vrede. Het huidige voorstel lijkt daarom meer op een soort pauze, terwijl de belangrijkste punten onopgelost blijven.
Doden bij Amerikaanse aanvallen op vermeende drugsboot in Stille Oceaan
Al maandenlang voeren de Verenigde Staten dodelijke aanvallen uit op boten waarvan ze denken dat ze drugs vervoeren. De acties worden steeds heviger, en er vallen veel slachtoffers.
Drugsbestrijding of buitenrechtelijke executies?
De VS heeft drugssmokkelaars eerder op een terreurlijst gezet. Sinds begin september worden boten onder vuur genomen, en daarbij zijn al meer dan 200 mensen om het leven gekomen. Mensenrechtenorganisaties zijn fel tegen deze aanpak en noemen de aanvallen ‘buitenrechtelijke executies’. De luchtaanval was de tweede in twee dagen. Van die eerdere aanval deelde het Amerikaanse ministerie van Defensie gisteren deze beelden:
Brand verwoest hoekhuis in Roosendaal, bewoner ongedeerd
Een flinke uitslaande brand heeft zondagochtend een hoekhuis aan de Lorentzstraat in Roosendaal volledig verwoest. Toen de brandweer ter plaatse kwam, sloegen de vlammen al uit de achterkant van de woning. De hulpdiensten hadden het vuur gelukkig snel onder controle.
Om de brand goed te kunnen bestrijden, werd een hoogwerker ingezet om ook vanaf het dak te kunnen blussen. De bewoner van het getroffen huis wist veilig te ontkomen en raakte niet gewond. Wat de brand precies heeft veroorzaakt, wordt nog onderzocht.
Naast het verwoeste hoekhuis lijkt ook het naastgelegen pand schade te hebben opgelopen.
