Met een plús op je loonstrook: dit zijn hbo-opleidingen die je bankrekening laten feestvieren!
Heb jij net je propje in de zak of ben je nog bezig met je hbo-studie? Dan is dit hét nieuws dat je wil lezen: het startsalaris van frisse hbo-bachelors ligt dit jaar op gemiddeld € 3.279 bruto per maand. Dat is een klein stapje omhoog ten opzichte van de € 3.235 van vorig jaar. Maar wist je dat sommige studies echt een gouden greep zijn als je straks een hoge rentree wil binnenslepen?
Top-10 hbo-bachelors met dikste startsalaris
- Management in de zorg
Bruto startsalaris: € 5.536 per maand - Leraar voortgezet onderwijs (techniek) – € 4.986
- HBO-master Begeleidingskunde – € 5.695
- HBO-master Medisch zorgprofessional – ongeveer € 4.910
- HBO-master Leren en innoveren – € 4.900+
(En zo staan er nog een paar studierichtingen in de lijst, maar de kern? Kies iets met zorg, techniek of onderwijs en je kerstpakket is meteen een stuk zwaarder.)
Supermarktkassa of première baan? Zo snel heb je werk
De uitkomst van de hbo-monitor 2023/2024 laat ook zien dat 83 procent van alle afgestudeerden direct aan de slag kan. Nog geen anderhalf jaar later zit 96 procent van de onderwijsdocenten aan een vaste baan, in de gezondheidszorg is dat 94 procent en in de bètahoek schommelt het rond de 90 procent. Kortom: slingers op, want odds zijn groot dat jij straks geen oneindige sollicitatieloops móet maken.
Ook minder rozige hoeken
Je moet wel de juiste keuze maken. Sociale studies pakt qua startsalaris minder uit met € 3.173. En als je creatief bezig bent in de kunstsector, kom je aan een bescheiden € 1.937 bruto per maand en slechts 42 procent vindt binnen anderhalf jaar een baan. Dus wil je meters maken én kilometers op de bankrekening? Dan is een richting zoals (zorg)management of techniek goud waard.
Na je bachelor nog even doorbléren?
Pak een volgende stap met een hbo-master voor nog meer specialisatie en gevulde portemonnee. De praktijkgerichte doorstartopleiding Begeleidingskunde springt eruit met € 5.695 bruto per maand. Andere masters die in de buurt komen: Medisch zorgprofessional, Leren en innoveren en Leraar wiskunde – allemaal boven de € 4.900. Dus, wil je bankrekening én carrièrekick? Overweeg zeker een hbo-master!
Tot slot, voor de cijferfetisjisten: de hbo-monitor is gebaseerd op zo’n 27.000 ingevulde enquêtes van afgestudeerden uit het studiejaar 2023/2024. Dat is 37 procent van alle benaderde ex-studenten – een forse steekproef waar we best trots op mogen zijn.
Ze was echt goed voor iedereen: nabestaanden over de ramp in België
Gisteren werd ik wakker van een appje van een vriendin: “Alles oké met je zoon?” Maar echt goed begreep ik nog geen seconde wat er aan de hand was. Pas toen ik op mijn telefoon zag dat een schoolbusje frontaal door een trein was geraakt, op een overweg in Buggenhout, drong het beetje bij beette tot me door. Ik had nog geen idee dat Mohamed erbij zat. Die eerste uren was het gewoon één grote warboel van geruchten en tegenstrijdige berichtjes.
Samen met mijn man ben ik meteen in de auto gesprongen. Afgezet, files, politie overal… Op de plek van het ongeluk kregen we nog steeds niks concreets te horen. Pas later, op school, werd de vrees bewaarheid: onze jongen heeft het niet gehaald. “Dan zakt je hele wereld in elkaar,” zeg ik nog altijd. Zelfs nadat we afscheid van hem mochten nemen in het ziekenhuis, bleef alles onwerkelijk. Ik blijf het ding in mijn hoofd schudden: dit kan toch niet echt gebeurd zijn?
Zo’n ongeloof herken ik ook bij Björn, de vriend van Anke, degene die als begeleidster op de bus zat. Hij vertelt: “Ze was echt een goed mens — altijd bezig met andere mensen, altijd lief.” Björn is zelf buschauffeur voor dezelfde school, dus één seconde nadat hij het nieuws hoorde, reed hij naar de overweg. “Daar ligt de bus,” herinnert hij zich. “Daar kom je niet ongedeerd uit.”
En dat ziet hij keer op keer voor zich. Om Anke haar begrafenis te kunnen betalen is Björns broer een crowdfunding gestart. Het staat er meteen boven: “Ze stond altijd voor iedereen klaar, alleen had ze zelf financieel amper ademruimte.” Op de actiepagina valt nog te lezen: “Met hart en ziel zorgde Anke ervoor dat iedereen veilig én met een glimlach op zijn bestemming aankwam.”
Wat de precieze oorzaak is, weten we nog steeds niet zeker. Waarschijnlijk reed de bus de spoorwegoprit op terwijl de slagbomen al dicht waren. Maar hoe. Waarom. Dat willen wij allemaal weten.
“Eventjes een tientje?” – Waarom de crowdfunding-dreun van Marcel Musters internet breed ontsteekt
De kwestie in één zin
Acteur Marcel Musters zette dinsdag een briefje in de lucht: wie wil er een klein bedrag (ééntje!) overmaken om zijn schulden circle-of-life te doen? Het levert een lawine van gemengde reacties op.
“Helpt u me uit mijn financiële dip?”
Musters legde het persoonlijk uit via Instagram. De afgelopen jaren werden fysiek en financieel steeds zwaarder. Laagje bij laagje stapeltjes papier werden stapels aanmaningen. Zijn oplossing: massaal kleine beetjes. Volgens het ED schijnt ie de beoogde zakcenten al binnen 24 uur over de schreef te hebben gekregen.
De kant-en-klare oordelen
- Marga vindt er niets aan: “Misschien ruim geleefd zonder buffer. Iedereen mag z’n eigen rommel opruimen.”
- Bonnie drukt het zo: “Toen-ie draaide had hij kunnen sparen; nu het handje uitsteken – sneu, maar schaamteloos.”
- Oscar meent dat Musters net als Jan-met-de-sanering gewoon de schuldsaneringstraat op mag.
- Mindbody wijst de weg: “Er bestaat hulp van instanties. Een acteursbaan is geen joker-kaart.”
‘Toch snel een klein tikkie’
Maar niet iedereen is pissig. Maartje tikt al over: “Topacteur. Schulden herken ik, ik spaar mee.”
En Judith komt niet met geld, maar met een andere tip: “Verhuis terug naar Brabant in plaats van het dure Amsterdam, scheelt ook bankrekening.”
Gewoon even wachten op een knipoog
Omroep Brabant heeft Musters voor een reactie gechecked, maar tot nu toe blijft het stil. Of de teller blijft staan of Musters nog een volgend filmpje maakt – de discussie draait nog volop door.
Steeds meer plekjes in Nederland waar een rijtjeshuis al een miljoen kost
Een woning van een miljoen euro – tien jaar geleden riep dat nog beelden op van villa’s achter prachtlanen in Bloemendaal of Laren. Inmiddels is de club van miljoenenwoningen zo gegroeid dat je er geen sjieke voorstad voor hoeft op te zoeken: oké in Ede, Amersfoort, Breda of Utrechtse Heuvelrug tikken steeds meer ‘gewone’ huizen de magische grens aan.
Van exclusief tot doodnormaal
Uit de verse jaarlijkse cijfers van taxateur Calcasa blijkt dat het aantal woningen van boven de een miljoen euro vorig jaar met 22 procent groeide. Landelijk staan we nu op 273.000 van deze panden, oftewel 6,2 procent van alle huizen. Ter vergelijking: in 2013 waren dat er zo’n 40.000 en was een miljoen echt een uniciteit. Volgens de woordvoerder van Calcasa is dat nu toch wel anders. “We zien tweetjes, tussenwoningen en flats die gewoon de grens raken. Het idee van een villa met weiland erachter klopt allang niet meer.”
Nieuwe prijsnorm, binnenstad buitenbeentje
Waar Amsterdam een paar jaar geleden nog koploper was, is de prijsontwikkeling daar nu juist een tandje trager. “Je merkt dat mensen het maximale bereikt hebben van wat ze nog kunnen betalen,” aldus Calcasa. Toch sluit de vraag of de volgende grens op 2 miljoen ligt niet uit. “De helft van alle woningen kost nu al een half miljoen. Logischerwijs krijgen we dus steeds meer duurdere exemplaren.”
Eén klap, alles verandert: nu zijn vrouw en dochter elke dag mantelzorger
Vorig jaar schrok heel Sambeek op van het ongeluk: op de smalle Heikant reed een 23-jarige bestuurder uit Groeningen een 65-jarige fietser zo hard aan dat het leven van het hele gezin op zijn kop kwam. Een jaar later kreeg de jongeman daar zijn straf voor: 100 uur taakstraf en zijn rijbewijs wordt voorlopig ingenomen.
‘Vanaf vandaag ben ik mantelzorger’
De 65-jarige man belandde met dertien gebroken ribben, een gebroken stuitbeen, breuken in zijn hele gezicht én ernstig hersenletsel in een diepe coma. Toen hij bijkwam, bleek zijn wereld voorgoed veranderd. Zijn geheugen — zowel korte- als langetermijn — hapert. Maken van nieuwe plannen of oude herinneringen ophalen lukt gewoon niet meer. En wat nog wranger is: hij stond op het punt om met pensioen te gaan.
Zijn vrouw en dochter staan nu dag én nacht klaar. Thuisbezoek zonder einde, papieren regelen, elke dag opnieuw uitleggen wat er is gebeurd. Ze vertelden de rechters dat hun toekomst in één klap door iemand anders is weggevaagd.
35 km/u en toch fataal
De gearresteerde automobilist reed op 5 maart 2025 gewoon zijn vaste route naar het werk, maar schatte de bocht verkeerd in. Hij zag het echtpaar al in de verte fietsen en besloot na een bestelbus in te halen. Net te weinig stuur, net te weinig afstand… De man viel en het leven van twee mensen veranderde voor altijd.
De jongeman zelf betuigde zijn excuses — hij had het natuurlijk nooit zo bedoeld. Toch oordeelde de rechtbank dat hij aan “de onderkant van aanmerkelijke schuld” zit. Rijbewijs 180 dagen kwijt, waarvan 150 voorwaardelijk: bij nog maar één verkeersblunder binnen twee jaar mag hij definitief langer zonder.
Wat nu rest…
Dertien gebroken ribben en een kapot geheugen — dat is niet iets dat je met 100 uur taakstraf terugdraait. Het is vooral een harde les dat één mislukte inhaalmanoeuvre in een dorp volstaat om een compleet gezin overhoop te gooien.
Het is opnieuw chaos bij de asielopvang: wat speelt er en wat zeggen de cijfers?
Het is opnieuw crisis rond de asielopvang in Nederland. Vooral bij het aanmeldcentrum in Ter Apel is het raak: door de overvolle opvang komen alleen de allerkwetsbaarsten nog binnen. Premier Rob Jetten stelde deze week droog op Twitter dat het “een bende” is. Waar komt die chaos vandaan? Stroomt er opeens veel meer mensen binnen dan vorig jaar? Of zit het probleem elders?
Tijd voor een snelle rondgang langs de cijfers.
Hoeveel mensen komen er nu echt op ons af?
-
Januari t/m april 2024: ± 15.000 nieuwe asielzoekers.
Klinkt als een berg, maar valt mee. Bekijk de kleine grafiek erbij: eigenlijk schommelt de jaarlijkse instroom al jaren tussen de 30.000 – 50.000 – exclusief uitzonderlijke jaren als 2020. Reken maar uit: dat zijn gemiddeld een kleine 800 personen per week. -
Let wel: die 800 zijn niet allemaal “nieuw”.
Een deel daarvan is: - familieleden die mogen aansluiten,
- mensen die opnieuw asiel aanvragen omdat ze hun eerste poging verloren,
-
reguliere “nareizigers” die gelijk doorreizen naar de woning van hun status-houdende partner of naar tijdelijke ruimte rond Zevenaar.
-
Niet iedereen mag blijven.
Het behalen van een verblijfsvergunning lukt momenteel maar 32 32% van de aanvragers.
Hoe staan we ervoor in Europa?
Vergelijken op het aantal inwoners: Nederland bungelt net boven het EU-gemiddelde. De zuidelijke grenslanden scoren – logisch – veel hoger. De meeste Oost- en Scandinavische landen doen het weer een stuk lager.
Omdat Nederland “volgebouwd” wordt genoemd, pleiten sommige politieke partijen voor rekenen op vierkante kilometers. Doe je dat, dan verschuift het plaatje naar “hoger”.
Waarom barst het hier nu uit zijn voegen?
Kern van het kwaad: uitstroom hapert. Er wonen nu meer dan 80 000 mensen in asielzoekerscentra, noodhotels, sporthallen, vakantieparken – noem het maar op.
– Van die 80 000 zitten er ongeveer 20 000 al jaren in de opvang, simpelweg omdat ze geen huis kunnen vinden.
Krijgen zíj morgen allemaal een sleutel? Probleem opgelost. Helaas blijft die wachttijd oplopen wegens het woningtekort én het permanente politieke ping-pong over voorrang.
- De beloofde doorstroomlocaties komen nog niet van de grond. Daardoor blijft Ter Apel geladen – en dalen we snel in noodopvang in dorpen zoals Loosdrecht. Omwonenden voelen zich “overvallen”; bewoners omdat zitten in een gymzaaltje natuurlijk ook geen pretje is.
En dan de spreidingswet. Op papier moeten álle gemeenten meedoen en kan een einde komen aan dat eeuwige ge-hotel-door-nood. Maar volgens de inspectie doen meeste gemeenten minder dan verplicht.
Er écht even een schoon schip maken: lukt dat?
Niet zolang we blijven leunen op sporthallen, hotels, vakantieparken en andere noodoplossingen.
Om milde bewoordingen: de leefomstandigheden zijn ronduit beroerd, met ongezellige slaapzalen, minimale privacy en nauwelijks speelruimte voor kinderen. Partijen als Defence for Children hameren al jaren op de schadelijke gevolgen.
Waar komen de mensen vandaan?
Globaal: 120 miljoen mensen zijn nu op de loop, schat de VN. Het gros blijft daarbij in de regio; een klein deel komt ook hierheen. In Nederland is dit jaar van de eerste 4½ maand de top-3 als volgt:
- Onbekende nationaliteit – veel jongens uit de Palestijnse gebieden die als “staatloos” de papieren niet krijgen omdat het geen officieel land is.
- Syriërs, onder wie net-nabestaanden die via gezinshereniging mogen aansluiten (+4 600 dit jaar).
- Jemenieten op de tweede plaats van asiel + familie.
Een klein clubje komt uit wat de IND als “veilige landen” beoordeelt – Marokko, Algerije – en loopt weg via een snelle afwijzing. Hun slaagkans is nihil.
Dus… bergen werk aan de winkel
De instroom zelf is stabiel, maar binnen én buiten de tent stagneert van alles. Zolang de woningmarkt niet meewerkt en gemeenten worstelen met spreiding, blijft de noodopvang flakkeren en zullen plaatsen als Ter Apel blijven piepen onder de druk.
