Montreal scoort! Vrouwen van Zich Eerste PWHL-Beker
Het verlossende slot
Oef, dat was spannend zolang het duurde! Afgelopen woensdagnacht gaf Montreal Victoire de slagroom op de taart: 4-0 winst tegen Ottawa Charge, en dáár was de beker ineens binnen. Hiermee legt Victoire de best-of-five-finales reeks knip-het-riempje vast met 3-1. Cool detail: de eerste twee wedstrijden pakten ze thuis in de verlenging, en pas de derde wisten ze in Ottawa nèt niet te winnen – tot die beslissende vierde dus een eindsprint werd.
Abby’s dubbeldekker
Umpf, wie stond even centraal? Amerikaanse forward Abby Roque ging helemaal los met twee goals in die finale. Niks geen druppel druk, gewoon bam-bam en binnen. De rest van het team rook het bloed en stond er bovenop. Dat heet sámen spelen, en dat deden ze dik.
Eerste beker ooit voor Victoire
Ja joh, het is dus écht de allereerste titel voor Montreal Victoire in de nieuwe profcompetitie voor vrouwen. Minnesota Frost lag de eerste twee seizoenen steeds dwars, maar dit keer werd het ‘hun’ beker niet. Door die sterke serie op te bouwen en in de slotmatch simpelweg te knallen, krijgt Montreal eindelijk die speciale aller-eerste ster erbij.
PWHL? Wat is dat nou weer?
De Professional Women’s Hockey League (PWHL) is dé opvolger van de in 2019 doodgelopen Canadian Women’s Hockey League. Denk NHL, maar dan met vrouwen op het ijs. Vorig seizoen was het nog spannend wie de kroon pakte; dit jaar schreeuwt Montreal vanaf nu heel hard: ‘Wij!’
Lucky puck door de stad?
Traditie in Montreal: als één ploeg wint, kijkt iedereen hoopvol naar de andere. En jawel, de play-offs bij de mannen (Montreal Canadiens) liggen nog fris op de planning. De laatste keer dat die club de Stanley Cup pakte, was 1993 — dus er kleurt grof gezegd een hele stad rood-wit-blauw bij het idee dat die nét zo snel mag gebeuren als bij de Victoire dames. Spannend seizoen!
Rico’s onvoorspelbare bokssjok: “Ik ben geen standaard bokser, en dat is precies mijn troef”
Rico Verhoeven (37) gooit dit weekend het stof op bij de piramides en hoopt daarmee een klap uit te delen die niemand zag aankomen. Zaterdag treft hij ongeslagen kampioen Oleksandr Usyk en, jep, het is pas zijn allereerste officiële bokswedstrijd. “Echte boksers slaan rechttoe, ik kom van alle kanten aan,” lacht de voormalig kickbokskoning.
Uit Halsteren, richting wereldtitel
Tijdens een gemoedelijke perspraatje in het Grand Egyptian Museum, pal naast de gloeiend verlichte piramides van Gizeh, vertelt hij voor een zee van microfoons wat het verschil is tussen kickboksen en boksen volgens hem. “Dertig jaar schoppen, ellebogen, knieën. Nu mag ik alleen nog met m’n vuisten. Dat was echt wennen, maar wel lekker spannend!” Volgens Rico is zijn onvoorspelbare stijl precies waar Usyk tegenaan kan lopen. “Geen patroon, geen ritme – gewoon hoppa, naar binnen.”
Arena in wording, 5000 kaarten weg
De bouwploeg draait nachtdiensten om een tijdelijke ring neer te zetten temidden van eeuwenoude geschiedenis. Over minder dan twee dagen moet alles piekfijn liggen, en de 5000 kaartjes zijn allang uitverkocht. “Geschiedenis schrijven in een land dat al zo veel geschiedenis heeft – vet toch?” grinnikt Rico.
Tussen de stenen en zijn moeder
De Egyptische setting voelt persoonlijk voor hem. Via een eerbetoon op social media laat hij weten dat hij de aanwezigheid van zijn onlangs overleden moeder voelt. “Ze schijnt hier mee te kijken.” Naast trainingen en interviews probeert hij ook van het moment te genieten. “Ontspanning is key. Was het maar gelijk zaterdag!”
De klok tikt; het exacte tijdstip van het gevecht houdt de organisatie nog even geheim, maar insiders gokken dat beide mannen pas na 22:00 op de scène verschijnen. Denk groots, denk piramides en vuurwerk – het kan alle kanten op, net zoals Rico’s stijl.
Boemerang-baan: keeperstrainer Rick schuift weer bij NAC Breda aan
Nog een gezicht dat weer richting Rat Verlegh Stadion trekt: Rick van der Mast gaat komende twee jaar de NAC-keepers onder handen nemen. Hij is dus niet eens zo heel erg nieuw, want we kennen ‘m al van zijn vorige klus bij diezelfde club – volgens mij was dat in de 2022/2023-campagne, toen hij in de jeugdopleiding stond te coachen.
Even terugspoelen hoe het allemaal in elkaar zit. Rick schuift nu naar Breda van Telstar. Daar heeft hij het afgelopen seizoen gewerkt en z’n vingerprints staan overduidelijk op die knappe huidige lijn: eerst promoveren en daarna meteen ook handhaven in de Eredivisie. Van der Mast verliet twee geleden NAC voor NEC Nijmegen, schoof later ook aan bij het nationaal elftal van Bonaire en Koninklijke HFC. En nu is hij weer in Breda, klaar om meteen vorm te geven aan een nieuw hoofdstuk.
Technische staf krijgt frisse energie
Volgens Peter Maas (de tech baas bij NAC) brengt Rick een moderne en stiekem ook wel Zen-achtige drive mee. Maas ziet hem vooral graag bezig zijn, puur gericht op het doorontwikkelen van de keepers. Zelf laat Rick in het meest recente club-interview doorschemeren dat hij een zwak heeft voor NAC Breda en dat het gewoonweg ‘leuk’ is om weer thuis te zijn. Het doel ligt meteen op tafel: zo rap mogelijk horen dat de ploeg terugkomt in de Eredivisie, liefst terwijl hij tussen de palen meelift die klapper-op-klapper ontwikkeling.
Nu snel die keepers bij elkaar rapen en weer aan de slag!
Kabbelaars en Congolese vedetten: trainingskamp verplaatst naar België vanwege ebola
Hé, terwijl wij ons druk maken over de paas-outfit van de koning, hebben de spelers van de Democratische Republiek Congo net een bloedhekel gekregen aan het woord ebola.
Door een nieuwe uitbraak van het virus in het oosten van hun land halen ze hun koffers leeg en verleggen ze het hele trainingskamp – dat normaal drie dagen in Kinshasa zou draaien – naar België.
Waarom België? Gewoon, ebola hoort niet op het spelersmenu
Een staflid vertelde aan het Franse persbureau AFP dat ze geen enkel risico willen nemen. Afgelopen vrijdag werd de uitbraak officieel bevestigd en intussen zijn er al zeker 139 slachtoffers te betreuren. Nog eens zo’n zeshonderd mensen zijn mogelijk besmet. Ebola is als die ene gast op een feestje die niemand heeft uitgenodigd: binnen de kortste keren is de boel lam. En dus verhuist de selectie naar onze contreien, waar chocolaatjes de enige besmetting vormen.
Rode Duiveland: hopelijk geen ‘rode’ kaart voor ebola
Congo heeft zich voor de tweede keer ooit geplaatst voor het WK – ja, de vorige keer was in 1974 en toen stond het land nog op de bordjes als Zaïre – en wil dus fris en fruitig aan het toernooi beginnen. Het WK zelf wordt deze keer gehouden in de Verenigde Staten, Mexico en Canada. In groep K komen ze uit tegen Portugal, Colombia en Oezbekistan. In België kunnen ze dus roestvrij trainen en ondertussen alvast enkele frietjes scoren.
De Brabantse dartshelden pakken hun koffers: Van Gerwen en Van Veen sneuvelen op slotavond
De vuurdoop van Gian van Veen én het zoveelste seizoen voor Michael van Gerwen zijn allebei ten einde. De twee Brabanders hadden er in Sheffield nog enorm veel zin in, maar in de laatste pouleronde werd pijnlijk duidelijk dat de vorm echt niet meer zat mee.
Van Veen komt niet in zijn ritme tegen Price
De 22-jarige rookie uit Andel moest aan de oche tegen Gerwyn Price en raakte al snel op achterstand. Het werd uiteindelijk een duidelijke 6-2 voor de Welshman, waarmee Vs carrière in zijn eerste Premier League gelijk klaar is. De druk van Price én de wetenschap dat er niets meer te winnen viel leken hem parten te spelen.
MvG verliest op het nippertje van Humphries
De alleskunner uit Vlijmen nam het op tegen Luke Humphries en maakte er weer een echte thriller van: 5-5, alles of niets in de laatste leg. Humphries gooide net een tikje harder en strakker, zodat het genadeschot viel: 6-5 en ineens was het seizoen toch echt over voor de zevenvoudige Premier League-kampioen.
De play-offs blijven blank
Eigenlijk wisten beide mannen al dat ze volgende week niet in de halve finales zouden staan. Na vijftien speelavonden stonden ze keurig in de middenmoot – Van Gerwen vijfde, Van Veen zesde – maar daarmee bleef London acht punten uit zicht. De strijd om de titel gaat dus door zonder Nederlands geweld en wordt uitgevochten tussen Littler, Humphries, Clayton en Price.
Wat nu?
Teleurstellend zeker, maar Van Gerwen heeft ondanks het gemis van eindwinst wél weer dikken bak ervaring erbij. Van Veen kijkt vooral terug op een leerzame rit. De komende maanden staat er nog genoeg ander moois op het programma, dus de pijlen blijven in elk geval scherp.
Wat als Alistair Verhoeven tegen Usyk verliest? Een tweede kans wacht!
Gevreesd dat het gevecht van – eigenlijk – tegen Usyk straks al meteen voorbij is? Makkie, corveeert niemand de regels op: Turki Al-Sheikh, de Saudische miljardair achter dit mega-spektakel, schijnt een rematch-recht te hebben voorzien voor beide kampioenen. Dus als Al zegeviert, maar ook als hij achter de punten aanloopt: er komt sowieso nog een 2-run in de pijplijn.
Geld? Tja – Al-Sheikh blijft net zo vaag als Verhoeven en Usyk over de bankoverboekings-bedragen. Volgens buitenlandse vuistjes is Usyk alleen al akkoord als hij de 100 miljoen dollar (ruim 86 miljoen euro)-grens kruipt. Wat Alistair overhandigd krijgt, blijft een raadsel, maar dat het een ‘aanzienlijk iets minder’ maar nog steeds ‘capitale zak met bonus’ gaat zijn, dat maakt ons Dubbel-Exposure-klat spul nog spannender.
