Iedereen kan nu investeren in AI-sensatie Anthropic, maar beleggersclub is kritisch
Anthropic is momenteel een van de grote namen op het gebied van kunstmatige intelligentie (AI). Het bedrijf is bekend van AI-bots Claude en Mythos. Aangezien AI nu wereldwijd een groot thema is, wordt Anthropic een enorme waarde toegedicht. Een waarde die in korte tijd is gestegen tot bijna een biljoen dollar. Het in 2021 opgerichte bedrijf heeft aangekondigd naar de beurs te willen. Omdat het bedrijf nu nog niet beursgenoteerd is, kunnen particuliere beleggers nog niet profiteren van die waardestijging, ziet beleggingsplatform Invesdor.
Een particuliere belegger kan pas na een beursgang investeren en geld verdienen met de aandelen van een bedrijf. Tot nu toe is beleggen in grote bedrijven die nog niet naar de beurs zijn gegaan vooral toegankelijk voor rijke families of institutionele beleggers, oftewel investeerders met heel veel geld, legt Ellen Hensbergen uit. Zij is managing director bij Invesdor, het beleggingsplatform dat de Anthropic-investering mogelijk maakt. Het gaat om een zogenoemde pre-IPO-belegging, oftewel een belegging voor de beursgang. Met een minimale inleg van 250 euro kan er geïnvesteerd worden in Anthropic.
Alhoewel, er wordt niet rechtstreeks belegd in het bedrijf, maar in een obligatie van het Duitse bedrijf Cometum. Dit is een intermediair die vervolgens aandelen in Anthropic koopt. Invesdor is het platform dat het geld ophaalt en vervolgens bij Cometum stalt. Om het nog iets ingewikkelder te maken: deze Duitse intermediair neemt een belang in een fonds dat de aandelen van Anthropic beheert en vasthoudt tot Anthropic naar de beurs gaat.
Door de wereldwijde reuring rondom AI kan een beursgang van dit bedrijf veel geld opleveren en kan er geld verdiend worden aan deze pre-IPO-investering. In dit geval hebben particuliere beleggers bij een beursgang al aandelen die ze kunnen verkopen in plaats van dat ze dan pas kunnen instappen voor veel geld. Aan de andere kant: als AI een hype blijkt en Anthropic niet naar de beurs gaat of zelfs omvalt, is deze investering een stuk minder lucratief. “Het is een investering met een hoog risico”, geeft Hensbergen ook grif toe. “Maar ook een met een hoge upside”, oftewel, een investering die veel geld op kan leveren.
Doordat AI nu zo’n groot thema is, begrijpt Gerben Everts van beleggersvereniging VEB dat er met jaloerse blikken wordt gekeken naar de waardestijging van bedrijven als Anthropic. Toch is hij vooral kritisch op de nieuwe beleggingsvorm die in het buitenland groter is dan in Nederland. “Nee, het is niet groot en dat is maar goed ook, want het is uiterst ondoorzichtig. De kosten zijn niet bekend. Je zit er echt heel lang aan vast, want je moet wachten totdat die beursnotering komt. En als die er niet komt, ja, wat dan?”, vraagt hij zich hardop af.
Ja wat dan? De investering kan volgens Hensbergen ook nog op andere manieren lonen. Anthropic kan bijvoorbeeld overgenomen worden of een institutionele belegger kan geïnteresseerd zijn in het aandelenpakket van Cometum. Als deze aandelen tegen een aantrekkelijke prijs worden verkocht, kan er geld verdiend worden. Het gaat volgens Hensbergen inderdaad om beleggingen met een ‘langere horizon’. Het kan soms jaren duren voordat een investering iets oplevert, als dit al gebeurt. Cometum en Invesdor verdienen uiteraard ook geld. Ze halen er wat tussenuit bij het ophalen van het geld en als de aandelen verkocht worden, mocht dit laatste gebeuren. Het beleggen gebeurt overigens onder toezicht van beurswaakhond AFM.
Everts is nog steeds niet overtuigd. Hij zegt dat particuliere IPO-beleggers erg afhankelijk zijn van de intermediair Cometum. Je weet volgens hem niet wat zo’n tussenpartij echt met het geld doet en in hoeverre deze echt meekan in het geweld rondom grote bedrijven die naar de beurs willen. “De grijze handel voor een beursgang, is een markt die eigenlijk wordt bediend door de grote zakenbanken. Dat is een uiterst professioneel segment dat met heel veel juridisch getouwtrek tot stand komt”, aldus Everts tegen RTL Z. Volgens hem is ervaring vereist. Hij vraagt zich af of Invesdor daarover beschikt.
De transparantie van een beursbelegging heeft deze IPO-investering niet, ziet Hensbergen ook. “Het is geen publieke markt. Wij kunnen het niet transparanter maken, maar proberen wel zo open mogelijk te zijn over onder meer de kosten, risico’s en rechten voor beleggers.” Opvallend is dat Anthropic op de eigen site waarschuwt voor beleggingsfraude en derde partijen die Anthropic-investeringen aanbieden. Hensbergen zegt dat haar bedrijf Invesdor en ook tussenpartij Cometum zich aan de regels houden en goedkeuring hebben van Anthropic. Ze erkent wel dat deze investering niet voor iedere belegger geschikt is. “Het is belangrijk dat beleggers begrijpen waarin ze investeren en welke afwegingen daarbij horen.” Ze zegt dat er per investering informatie staat op de website. Invesdor biedt namelijk sinds vandaag ook ‘pre-IPO’ te investeren in het Finse gezondheidstechnologiebedrijf Oura. Chipbedrijf Cerebras ging vorige week naar de beurs. Gestuwd door de ‘AI-hype’ werd er veel geld opgehaald.
Waardevolle stoffen in zonnepanelen, maar recyclen is nog een flinke klus
Tientallen miljoenen zonnepanelen liggen er op Nederlandse daken. De meeste zijn nog gloednieuw, dus de milieustraten zien ze voorlopig maar mondjesmaat binnenkomen. Maar op een dag zijn ze kapot of gewoon op. De komende jaren zal de stroom afgedankte panelen dus flink toenemen. En in die panelen zitten materialen die goud waard zijn – Europa produceert er zelf namelijk niet genoeg van.
Organisaties en bedrijven werken keihard aan manieren om die grondstoffen terug te winnen, het liefst zo schoon mogelijk zodat ze weer gebruikt kunnen worden in nieuwe zonnepanelen, batterijen of andere techniek. Het duurste onderdeel? De zonnecellen, die stroom opwekken. Ze bestaan onder meer uit silicium en, zeker bij oudere panelen, uit behoorlijk wat zilver. “Als je naar de oude zonnepanelen kijkt, gaat het over 20 gram zilver per paneel”, zegt Mirjam Theelen van onderzoeksorganisatie TNO.
Het is alleen lastig om het zilver en silicium te scheiden. De cellen zitten namelijk ‘vastgelijmd’ tussen glas en kunststof. Die ‘lijm’ – eigenlijk een soort plastic (polymeer) – houdt de zonnecellen tientallen jaren waterdicht en winddicht. “Dat werkt fantastisch”, zegt Theelen, “en dat werkt aan het einde van de levensduur ook nog fantastisch.” Juist die lijm maakt het lastig om de grondstoffen er schoon uit te krijgen, zonder glas en plastic.
Onderzoekers zijn daarom druk bezig met slimme manieren om zonnepanelen beter te recyclen. TNO experimenteert bijvoorbeeld met lasers. “Wij schijnen met de laser op de bovenkant van het zonnepaneel”, legt Theelen uit. “Het licht wordt dan opgenomen in de toplaag van de zonnecel, omgezet in warmte en blaast de hechting van de zonnecel en de polymeer op.” Deze methode maakt niet alleen de lijmlaag los, maar verwijdert ook meteen het blauwe laagje van de cellen. Dat scheelt weer een extra zuiveringsstap. Uiteindelijk blijft er volgens Theelen ‘schoon’ silicium en zilver over. Met nog wat stappen is het klaar voor hergebruik.
Lasers werken op kleine schaal, heeft TNO laten zien. De volgende stap: opschalen naar fabrieken, zodat bedrijven er geld mee kunnen verdienen. “We geloven echt dat dit rendabel wordt”, zegt Theelen, wijzend op de groeiende stapels panelen en de dalende prijs van lasers. “Vijf jaar geleden kon dit nog niet, nu is echt het goede moment.”
Ook in de praktijk is de recycling al verbeterd. Eerst werden Nederlandse panelen nog versnipperd. Het aluminium werd hergebruikt, maar de rest – inclusief het zilver – belandde als bouwmateriaal in nieuwe wegen. “Wij waren daar ook niet blij mee, laat dat duidelijk zijn”, zegt René Eijsbouts van Stichting Open, die de inzameling van zonnepanelen en ander elektronisch afval regelt. Vroeger was het simpelweg te duur om te investeren in recycling, omdat er nog zo weinig panelen werden afgedankt. Ze gaan wel 25 jaar mee, en destijds hadden veel minder mensen ze.
Maar nu het aantal afgedankte panelen begint te groeien, heeft Stichting Open een contract met het Eindhovense bedrijf Mirec. Zij bouwden een systeem om materialen beter te scheiden. Dat levert nu al glas en aluminium op. De zonnecellen belanden als een mengsel van silicium, zilver en andere metalen. Die worden voorlopig opgeslagen, zegt Eijsbouts, totdat er genoeg is om te scheiden en een Nederlands bedrijf dat kan doen.
Ruim viervijfde van het materiaal in zonnepanelen wordt nu hergebruikt, schat Eijsbouts: “Wat we verliezen is de achterwand, dat is een vervelende plastic laag. En we verliezen de lijmlaag, die ook gewoon niet te redden is.” Hij hoopt dat het silicium straks door Europese bedrijven gebruikt kan worden. Dat past in de EU-plannen om minder afhankelijk te worden van China voor kritieke materialen zoals silicium. Afhankelijk van hoe zuiver het is, kan het silicium in batterijen of zelfs nieuwe zonnepanelen belanden, zegt TNO-onderzoeker Theelen.
Maar Europa heeft nog een probleem: de industrie voor zonnepanelen en de benodigde onderdelen is grotendeels naar China verhuisd. Er zijn wel innovatieve bedrijven die bijvoorbeeld lichte panelen maken die makkelijk te recyclen zijn, maar de bulk komt uit Azië.
RTL Nieuws pakt groots uit met nieuwe studio: ‘Het verhaal staat centraal’
“We willen de absolute nummer één zijn in videonieuws”, vertelt hoofdredacteur Ilse Openneer vol overtuiging. “De ambities van RTL Nieuws zijn torenhoog. We willen een breed publiek blijven aanspreken, nu en in de toekomst. Daarom veranderen we heel veel. Een compleet nieuwe werkwijze en de nieuwste technieken.” Zo komt er straks ook meer aandacht voor video’s op mobiele telefoons. De gloednieuwe studio is niet alleen bedoeld voor de tv-uitzendingen, maar ook voor alle video’s die RTL Nieuws online plaatst, op de site en in de RTL-app.
Bij het ontwerpen van de studio stond de kijker voorop. De ruimte is lekker ruim en zorgt voor veel bewegingsvrijheid, waarbij fysieke schermen en digitale achtergronden moeiteloos in elkaar overgaan. Daardoor kan de redactie ingewikkelde onderwerpen op een duidelijke en aantrekkelijke manier uitleggen. In deze video laat presentator Robbie Kammeijer je alles zien in de nieuwe studio: “Deze vernieuwing draait niet alleen om een ander decor”, benadrukt Openneer. “Het is een compleet nieuwe manier van werken, waarbij het verhaal altijd voorop staat. We kijken nog beter naar wat ons publiek écht wil weten. Wij zoeken de feiten uit, geven duiding en brengen die verhalen helder bij de mensen thuis. Waar en hoe ze ons ook volgen.”
Na de primeur van vanavond wordt de nieuwe studio meteen de vaste thuisbasis voor alle andere uitzendingen van RTL Nieuws, zoals het Late Nieuws en morgenochtend het Ontbijtnieuws. De allereerste uitzending vanuit de nieuwe studio is vanavond om 19.30 uur te zien bij RTL 4. Als eerste op de hoogte van het laatste nieuws
Stunts die wél grappig zijn (en niet verpest worden door de dierenambulance)
Het is de nachtmerrie van elk bruidspaar: thuiskomen van je bruiloft en bellen krijgen dat er 59 verwaarloosde hanen in je tuin staan. Voor een stel uit Heesch was dat helaas realiteit, maar de vrienden die dit bedachten sloegen de plank volledig mis. Gelukkig zijn er ook zat voorbeelden waar de humor wél aansloeg. Hier een paar pareltjes.
Caravan op het dak
Het bruidspaar Nathalie en Mark uit Veldhoven hadden het voor hun bruiloft vaak over een dakkapel. Hun vrienden besloten om alvast een handje te helpen – op een wel heel letterlijke manier. Ze zetten een complete caravan op het dak van hun huis. “Na mauwen over trouwen, niet meer zeuren over verbouwen”, stond er op de caravan gespoten. Na een paar dagen werd de boel netjes verwijderd. Een stunt die zowel stoer als goed te repareren was.
2700 oude schoenen
Simone van den Broek uit Dongen had de gewoonte om haar schoenen overal te laten slingeren. Haar nieuwe man Jeffrey en zijn vrienden besloten daar voorgoed een einde aan te maken. Toen het bruidspaar thuiskwam, lag het hele huis vol met tweedehands schoenen. Het zal er wel een tijdje naar oude sokken hebben geroken, maar de boodschap was duidelijk: opruimen, Simone! Ze heeft waarschijnlijk nog een paar exemplaren gehouden, maar de rommel in huis is vast afgenomen.
Huis van bierkratten
Marcel en Bianca dachten na hun bruiloft rustig thuis te komen, maar zagen in plaats daarvan een fort van bierkratten. Hun vrienden hadden het hele huis ingepakt met zo’n 2000 blauwe kratjes van een bekend biermerk. Het moet een hele klus zijn geweest om die stapel weer af te breken, maar het resultaat was hilarisch: een compleet huis in bierstijl.
Biertuin
Peter had het nog beter getroffen, of slechter, afhankelijk van hoe je het bekijkt. Zijn tuin lag bij thuiskomst bezaaid met lege bierflesjes en bierkratten. De vrienden hadden duidelijk gedacht: beter voorkomen dat je natte voeten krijgt. Peter hield er een flinke stapel statiegeld aan over, maar het heeft wel even geduurd voordat alles opgeruimd was.
Zes miljoen bierdopjes
Jac uit Tilburg werd zeventig en wist niet wat hij cadeau wilde – totdat hij zei: ‘bierdopjes voor het goede doel’. Zijn vrienden namen dat bloedserieus en stortten zes miljoen bierdopjes in zijn tuin. Het moet een enorme berg van metaal en kurk zijn geweest, maar Jac kon er waarschijnlijk een paar goede doelen mee sponsoren.
17.000 post-its in je woonkamer
Anne en Bas uit Den Bosch kwamen terug van hun huwelijksreis en stapten in een compleet post-it paradijs. De benedenverdieping van hun huis was volgeplakt met 17.500 gekleurde plakpapiertjes. Het kostte vrienden ruim vier uur om het te plakken, en het eraf halen nog langer. Maar het resultaat was een kleurrijk en onvergetelijk welkom.
Stanley maakt muurschildering van eeuwenoud schilderij: ‘Droom die uitkomt’
Als Stanley Majewski naar zijn muurschildering aan de Vendelierstraat in Tilburg toeloopt, moet hij er zelf om lachen. “Zoveel details, echt niet normaal”, zegt hij trots. Zijn werk is gebaseerd op een schilderij van Albert Cuyp uit de 17e eeuw. De afgelopen maanden stak de 25-jarige kunstenaar bijna 200 uur in de muurschildering en hij is blij met het resultaat. Het grappigste? Hij heeft nooit een kunstopleiding gevolgd.
Zijn eerste kennismaking met kunst herinnert Stanley zich nog goed. “Toen ik in Polen woonde, had ik van die kleine speelfiguurtjes. Ik was pas een jaar of vijf, maar ging ze al zelf beschilderen.” Hij leerde zichzelf alles aan op het gebied van kunst, ook toen hij voor het eerst met een spuitbus werkte. “Mijn allereerste graffiti maakte ik hier in Tilburg. Dat was een banaan op een willekeurige muur in Tilburg-Zuid”, vertelt hij. Maar hij bleef oefenen op muren van een studentenhuis bij de Piushaven, met maar een paar spuitbussen.
Stanley maakt nu klassieke kunstwerken, maar gebruikt geen verf of kwasten. “Ik werk alleen met spuitbussen. Dat maakt het moeilijk. Sommige boten op het schilderij duurden meer dan drie dagen.” Voordat hij aan de grote muurschildering van Albert Cuyp begon, oefende hij verderop in de straat. “Daar zit een studentenhuis waar ik mensen kende. Ik maakte er bijvoorbeeld een schilderij met Frodo uit Lord of the Rings en gaf een eigen draai aan het melkmeisje van Johannes Vermeer.”
Hoe meer Stanley daar werkte, hoe meer het Harrie Ballemans opviel. Hij kwam regelmatig kijken en bedacht toen een muurschildering op zijn eigen huis. Stanley vond dat ook een goed idee. “Ik hielp Stanley met contact met de gemeente en hij maakte het kunstwerk”, zegt Harrie. Samen regelden ze ruim 8000 euro subsidie, waarna Stanley aan de slag kon. Harrie is tevreden: “Ik vind het grandioos en boven verwachting goed. Dat hij dat schilderij van Cuyp hier op de muur heeft gezet, is fantastisch.”
De muurschildering is af en heeft een beschermende laag. Nu wachten ze op de officiële opening. “Ik hoop dat mensen het mooi vinden en dat ik nog nieuwe opdrachten krijg”, lacht Stanley.
Drukte op Schiphol: Rijen bij de beveiliging mogelijk door overstap
Op Schiphol staan lange rijen voor de beveiligingscontrole. De luchthaven waarschuwt voor langere wachttijden en raadt aan op tijd te komen. Er is extra personeel ingezet om mensen te woord te staan.
De oorzaak van de lange wachttijden is mogelijk dat Schiphol is overgestapt op andere beveiligingsbedrijven. Reizigers zeiden eerder vandaag tegen De Telegraaf dat de wachttijd langer dan een uur was. Op sociale media is te zien hoe lange rijen zich hebben gevormd en spreken mensen zelfs van urenlange wachttijden.
Een woordvoerder van Schiphol bevestigt dat het druk is en de wachttijd bij de beveiligingscontrole langer is dan de ‘normale’ wachttijd van ongeveer tien minuten. Hoe lang die wachttijd is, verschilt per moment en locatie. “Samen met beveiligingsbedrijven werken we eraan om de wachttijden zo kort mogelijk te houden”, zegt ze.
Schiphol werkt sinds vandaag met drie beveiligingsbedrijven in plaats van vijf. De nieuwe beveiligingsbedrijven zijn vennootschappen waarin Schiphol een belang heeft, zodat de luchthaven meer grip heeft op de beveiliging. Hierdoor hebben veel van de bijna 5000 beveiligers een nieuwe werkgever.
De woordvoerder wil niet bevestigen of deze overstap de oorzaak is van de lange wachttijden. Ze zegt dat de luchthaven nog bezig is de oorzaak uit te zoeken. Wel noemt ze het “vervelend” voor reizigers en luchtvaartmaatschappijen.
Er is extra personeel in de terminal ingezet dat reizigers te woord staat, water uitdeelt en zorgt dat mensen weten waar ze naartoe moeten. Tegen persbureau ANP zeggen wateruitdelers in de vertrekhallen dat mensen binnen een uur door de controles zouden moeten kunnen zijn.
Schiphol adviseert reizigers om “op tijd op de luchthaven te zijn”, binnen Europa is dat twee uur van tevoren, en voor intercontinentale vluchten drie uur.
