Recordaantal wapenmisdrijven: zo zit het in jouw gemeente
Messen, boksbeugels, knuppels — en soms zelfs vuurwapens. Het aantal misdrijven waarbij wapens een rol spelen, blijft stijgen. In 2025 werden er landelijk 8.005 wapenmisdrijven geregistreerd. Dat is 665 meer dan in 2024. Een duidelijk signaal dat het gebruik van geweld met wapens steeds vaker voorkomt.
Waar gebeurt het het meest?
In 78 gemeenten verdubbelde het aantal wapendelicten tussen 2024 en 2025. Denk aan Vlaardingen: van 35 naar 75 zaken. Ook in Schiedam, Helmond en Dijk en Waard ging het aantal bijna twee keer zo hoog.
Maar let op: het absolute aantal zegt niet altijd alles. Daarom kijken we ook naar de verhouding — dus het aantal wapenmisdrijven per 10.000 inwoners. Zo kan een kleinere gemeente met weinig zaken toch een hoge score hebben, terwijl een grote stad met veel zaken relatief lager scoort.
En dan komt de klap: Eindhoven staat bovenaan de ranglijst als het gaat om wapenmisdrijven per 10.000 inwoners. Er waren daar in 2025 maar liefst 350 zaken, verdeeld over de lokale politie én de marechaussee op Eindhoven Airport. Bijna elke dag één nieuw geval.
Jonge verdachten: een groeiend probleem
Van de 7.300 verdachten die in 2025 bij de politie en justitie in beeld kwamen, was er 1.370 jonger dan 18 jaar. Dat is bijna één op de vijf. En die jonge verdachten wonen vaak in dezelfde gebieden: Rotterdam telt de meeste minderjarige verdachten van wapenmisdrijven in heel Nederland.
Daarnaast zien we dat minderjarige verdachten zich steeds vaker verspreiden over het land. In 2019 waren ze in 45 gemeenten actief — in 2025 al in 64 gemeenten.
Achtergrond: wat zegt dit over ondermijnende criminaliteit?
Deze cijfers komen uit een onderzoek van de onderzoeksredactie van RTL Nieuws, gebaseerd op gegevens van het CBS en de politie. Ze maken deel uit van de Onderwereldkaart, een instrument waarmee het risico op ondermijnende criminaliteit per gemeente wordt ingeschat. Volgens die kaart is dat risico het hoogst in Heerlen — hoewel dat niet direct te lezen is uit de wapencijfers alleen.
Geredde wadlopers bij Ameland doen hun verhaal: ‘Voeten waren ijsklontjes’
De schrik zit er nog stevig in — vooral in de tenen. Een groep van 32 wadlopers, inclusief vier gidsen, kwam vanochtend hard in de problemen bij Ameland. Tijdens een speciale nachttocht van Holwert naar het eiland raakten ze vast toen het water sneller en hoger opkwam dan verwacht. Rond 06.45 uur werd duidelijk dat ze geen doorgang meer hadden: de geul waar ze doorheen wilden, bleek veel dieper dan voorzien — en binnen no-time stonden ze tot aan hun heupen (of erger) in koud water.
“We moesten dicht bij elkaar staan om elkaar warm te houden”
Martijn Rijke was erbij. De tocht begon rond 02.30 uur, en de eerste uren verliepen prima. Maar op ongeveer 90 procent van de route, met het eindpunt al bijna in zicht, liep alles vast. “De gidsen zochten naar een doorgang, maar die was er niet meer. Toen is er snel besloten om hulp in te roepen.” Omdat sommige deelnemers zelfs een korte broek droegen, werd de kou al snel een groot probleem. “We zijn dicht bij elkaar gaan staan, om elkaars warmte vast te houden.”
Nynke Heeg, die samen met haar vriendin meeliep, herinnert zich de sfeer eerst als heel rustig en mooi: “De zon kwam op, het was vredig.” Tot het niet meer vredig was. “De een na de ander werd stiller en kouder. Een paar raakten in paniek, maar we konden elkaar wel gerusthouden.” Na de redding — met boot én helikopter van de KNRM — werden alle lopers naar het boothuis op Ameland gebracht. Daar kregen ze warme kleding, een douche en de kans om langzaam weer op temperatuur te komen. “Mijn voeten waren ijsklontjes”, zegt Heeg simpelweg.
“Je bent helemaal nat, je staat stil op de wind”
Willard Molenaar van de KNRM was met de boot ter plaatse en zegt dat de wadlopers waarschijnlijk een verkeerde inschatting maakten van de diepte van een geul. “Normaal sta je daar tot je knieën in het water — nu was het veel hoger. En daarna waren ze eigenlijk ingesloten door het opkomende water.” Volgens hem vertoonden de meeste mensen bij aankomst duidelijke onderkoelingsverschijnselen. “Je bent nat, je beweegt niet, en je staat bloot aan de wind. Dan gaat het snel.”
“Dit had iedereen kunnen overkomen”
Hoofdgids Rense van Slooten, die vanuit huis de hele nacht de weers- en getijdata volgde, sloeg direct alarm toen de groep in de problemen raakte. De organisatie heeft na afloop een eigen evaluatie gedaan — en concludeert dat er geen fouten zijn gemaakt. “We hebben ons goed aan het protocol gehouden. Dit had iedereen kunnen overkomen. De natuur is daar de baas.” Hij is blij dat alles goed is afgelopen en bewondert hoe de groep zichzelf redde: “Ze hebben zich kranig gehouden en goed voor elkaar gezorgd.”
En Nynke? Ze weet nog niet of ze snel weer het wad opgaat. “Ik denk dat ik hier nog wel even van zal dromen.”
🚨 Aanpak wapens onder jongeren faalt: aantal misdrijven op het hoogste niveau in jaren
De cijfers spreken voor zich — en ze zijn behoorlijk onrustbarend. Het aantal minderjarige verdachten voor wapenmisdrijven schoot vorig jaar omhoog tot 1370, een nieuw record. Op scholen werden 240 keer leerlingen geschorst vanwege wapens — het meeste in jaren. Terwijl het aantal volwassen verdachten daalde, steeg het aantal jongeren onder de 18 die verdacht worden van (poging tot) moord of doodslag. En afgelopen week kwam nog eens naar buiten: de politie heeft afgelopen jaar een recordaantal verboden wapens in beslag genomen bij minderjarigen. Denk niet alleen aan messen — steeds vaker gaat het ook om vuurwapens, zoals omgebouwde gaspistolen. Volgens vuurwapenexpert Richard Martens van de politie komt dat vooral door anonieme handel op sociale media: “Jongeren kunnen daar dit soort wapens totaal ongemerkt kopen.”
Criminologen en jongerenwerkers kijken met zorg naar deze ontwikkeling. Criminoloog Henk Ferwerda van Bureau Beke noemt het ‘verontrustend’: “Je ziet een verharding van de criminaliteit en wapengebruik onder een relatief kleine groep jongeren.” En waarom lopen ze eigenlijk met een wapen? Volgens hoogleraar jeugdcriminologie Frank Weerman is de belangrijkste reden vaak zelfbescherming — uit een gevoel van onveiligheid. Een kleinere groep doet het puur vanuit crimineel gedrag.
Een tragisch voorbeeld is de dood van Rivaldo, een 17-jarige uit Amsterdam-Zuidoost. Nadat een vriend van hem beroofd was van een nepgouden ketting, probeerde Rivaldo de situatie te sussen: “Laat die jongen met rust, je hebt zijn ketting al.” De dader keerde terug met een wapen — en schoot hem dood. Kunstenaar en jongerencoach Kenny ‘Genge’ Brenet, die Rivaldo kende van school en regelmatig met hem basketballde, noemt hem een ‘mooie, optimistische en goede jongen’. Hij vertelt: “Ik begreep dat hij nog weg probeerde te rennen voor de schutter. De angst die hij moet hebben gehad op het laatst van zijn leven… ik moet er niet aan denken.”
Brenet werkt via Keep it Real op scholen en in jeugdgevangenissen. Hij ziet dagelijks jongeren met wapens. Een keer vroeg hij een jongen: “Neem één week geen wapen mee.” Het antwoord? “Dat wil ik wel doen, maar dan ben ik de enige zonder wapen.” Dat zegt genoeg.
📉 Campagnes blijken onvoldoende — en soms zelfs contraproductief
In 2019 sloegen burgemeesters alarm toen steekincidenten onder jongeren sterk toegenamen — in Rotterdam en Spijkenisse werden zelfs 14-jarigen neergestoken. Daarop volgde in 2020 het brede actieplan Wapens en Jongeren, met campagnes als ‘Drop je knife, doe wat met je life’. Doel: binnen twee jaar het aantal steekincidenten met een kwart terugdringen. Maar dat is niet gebeurd. Integendeel: sinds 2019 is het aantal minderjarige verdachten voor wapenmisdrijven met 20 procent gestegen, en het aantal gemeenten waar minderjarigen betrokken zijn bij vuurwapenincidenten nam toe van 45 in 2019 naar 64 in 2025.
Deskundigen concluderen: het plan heeft gefaald. Criminoloog Ferwerda: “De groep waar het hier om gaat, lacht om reclamespotjes of goedbedoelde posters — en zie je niet bij een wapeninleveractie.” Wenner Regales van Keep it Real benadrukt: “Je moet hen zelf vragen wat er nodig is, niet van bovenaf bedenken wat er moet gebeuren.” Ook het WODC-rapport was al drie jaar geleden kritisch: veel inzet, maar weinig onderbouwd onderzoek naar wat écht werkt. En er is nog een nadeel: algemene campagnes en inleveracties kunnen juist het gevoel van onveiligheid vergroten, waardoor jongeren juist meer geneigd zijn een wapen bij zich te dragen.
Minister van Justitie en Veiligheid David van Weel spreekt van ‘veel zorgen’: “De verharding van de maatschappij en geweld op steeds jongere leeftijd, in combinatie met meer wapens — dat is echt een giftige cocktail.” Hij erkent dat de doelen niet zijn gehaald en benadrukt dat het niet alleen om meer politie of strafmaatregelen draait: “Dit zit hem ook in de mindset van onze bevolking. We moeten weer met elkaar leren spreken. Weg met de agressie — dan gaan de wapens ook weg.”
❓ En wat werkt dan wél?
Daar is geen eenvoudig antwoord op. Ferwerda: “Daar bestaat geen pil voor. Wapenbezit is een uitwas van onderliggende problemen — die zou je moeten oplossen, in plaats van alleen het wapen zelf aan te pakken.” En ja — het duurt lang. “Er wordt wel eens gezegd dat je een generatie nodig hebt om het tij te keren. En je ziet er niets van terug. Dat vinden beleidsmakers en burgemeesters altijd moeilijk.”
Gestolen Porsche 911 uit Boxtel eindigt in de berm — crasht in Limburg, drie mannen aangehouden
Een gestolen Porsche 911 die zondagnacht rond drie uur ‘s nachts uit Boxtel verdween, heeft een korte maar chaotische vlucht achter de rug. De luxe sportwagen belandde niet veel later in een crash in Limburg — en daarbij zijn drie verdachten gepakt.
De politie Eindhoven was op zoek naar de auto nadat hij was gestolen, en vond hem al snel terug in Limburg. De drie mannen die ermee onderweg waren, waren eerst nergens te vinden — maar uiteindelijk werden ze toch opgepakt, in Maastricht. De recherche is nu verder aan het onderzoeken wat er precies gebeurde.
🌍 Wereldwijd het meeste doden door executies sinds 1981
Vorig jaar zijn er wereldwijd meer mensen geëxecuteerd dan in welk jaar ook sinds Amnesty International in 1981 begon met het bijhouden van deze cijfers. In zeventien landen werden in totaal 2707 mensen ter dood gebracht — een stijging van maar liefst 78 procent ten opzichte van 2024.
Let op: deze cijfers zijn van vóór de grootschalige protesten in Iran en het harde optreden van het regime daar in januari dit jaar. Toch maakt Iran alweer het grootste deel uit van het totaal: 2159 executies, bijna tweemaal zoveel als het jaar ervoor.
Amnesty wijst erop dat dit hoge aantal niet het gevolg is van een algemene wereldwijde terugkeer naar de doodstraf — integendeel. Het is vooral het werk van een kleine, maar zeer harde groep regeringen die de doodstraf blijven gebruiken om angst te zaaien, kritiek te onderdrukken en hun macht te tonen over kwetsbare en gemarginaliseerde mensen. Naast Iran vallen daarbij ook Noord-Korea en Saudi-Arabië op.
“Deze schaamteloze minderheid van landen gebruikt de doodstraf als wapen om angst aan te jagen, afwijkende meningen de kop in te drukken en de macht te tonen die ze hebben over kansarme mensen en gemarginaliseerde gemeenschappen.”
— Agnès Callamard, secretaris-generaal van Amnesty International
📉 Waar zijn de cijfers niet bekend?
China houdt de aantallen strikt geheim — en wordt daarom in het rapport niet meegeteld. Amnesty vermoedt echter dat het aantal executies daar “waarschijnlijk in de duizenden” ligt. Dat zou China maken tot de grootste beul ter wereld.
💊 Doodstraf voor drugsdelicten? Ja — en dat neemt toe
Bijna de helft van alle geregistreerde executies (1257) had te maken met drugs of druggerelateerde misdrijven. Iran (998), Saudi-Arabië (240) en China (onbekend, maar hoogstwaarschijnlijk zeer veel) staan hierbij voorop. En het wordt erger: Algerije, Koeweit en de Malediven hebben onlangs wetten aangenomen om de doodstraf uit te breiden naar drugsovertredingen.
🗺️ Welke landen voerden executies uit?
Tien landen hebben de afgelopen vijf jaar elk jaar executies uitgevoerd:
China, Egypte, Iran, Irak, Noord-Korea, Saudi-Arabië, Somalië, de Verenigde Staten, Vietnam en Jemen.
Daarnaast zijn er in 2024 executies hervat na een stilte in:
Japan, Zuid-Sudan, Taiwan en de Verenigde Arabische Emiraten.
In Europa en Centraal-Azië? Geen enkele executie of doodvonnis geregistreerd.
🇺🇸 En in Amerika?
De Verenigde Staten is voor het zeventiende jaar op rij het enige land in Noord- en Zuid-Amerika waar executies plaatsvonden — en bijna de helft daarvan vond plaats in de staat Florida.
