Oosting voor de tweede keer dit seizoen de deur uit bij een Belgische club
Joseph Oosting is met onmiddellijke ingang niet meer de hoofdtrainer van Royal Antwerp FC. De Nederlandse coach, die eind november bij de club aan de slag ging onder technisch directeur Marc Overmars, is na een korte en moeilijke periode weer op straat gezet.
Antwerp maakte het zelf bekend via sociale media: “De club heeft beslist om volgend seizoen niet verder te gaan met Joseph Oosting als T1. Daarom wordt de samenwerking met de Nederlander met onmiddellijke ingang stopgezet. Onder leiding van Faris Haroun zullen de laatste twee wedstrijden van het seizoen afgewerkt worden.” De club bedankte Oosting voor zijn inzet en wenste hem veel succes in de toekomst.
Voor de 54-jarige Oosting is dit al de tweede ontslagklap dit seizoen. Begin september werd hij al na slechts vier competitiewedstrijden weggestuurd bij FC Twente — ook toen was het een snelle en pijnlijke afwikkeling. Voordat hij naar Twente ging, had hij nog gewerkt bij RKC Waalwijk.
De laatste weken bij Antwerp liepen niet goed: vrijdagavond verloor de ploeg met 3-0 van OH Leuven in de tweede competitieffase (waarin gestreden wordt om een plek in de Europa Conference League), en ook de twee duels daarvoor gingen verloren. Het resultaat? Een teleurstellende elfde plaats in de eindstand — een grote stap terug voor een club die nog maar een paar jaar geleden, onder Mark van Bommel, kampioen van België werd.
Emotioneel afscheid van ‘Merrie’ bij Oranje-Rood: focus op herstel
Met betraande ogen liep hij zondag van het veld — niet na een gewonnen finale, maar na een pijnlijk einde. Gijs van Merriënboer, beter bekend als ‘Merrie’, nam voor het laatst afscheid van het tophockeyveld met Oranje-Rood. Tijdens de play-offwedstrijd tegen Amsterdam (1–4) sloot hij zijn actieve carrière af — niet door keuze, maar door omstandigheden.
Tweeënhalf jaar geleden begon het met klachten aan zijn linkeronderbeen. Wat eerst leek op een gewone blessure, bleek helaas veel zwaarder: botkanker. Van de ene op de andere dag stortte zijn wereld in. Chemotherapie, ziekenhuisbezoeken, een lange revalidatie — het was een zware strijd. En hoewel hij die won, is hij nog steeds op weg naar volledig herstel.
“Het gaat nu wel echt de goede kant op”, vertelt hij. “Ik ga veel naar de fysiotherapeut en hoop het einde van deze zomer weer normaal te kunnen lopen — zonder krukken.” Hij had eigenlijk gehoopt dat al oktober vorig jaar te halen, maar tegenslagen deden de revalidatie langer duren dan verwacht.
Zestien jaar lang droeg hij het shirt van Oranje Zwart én daarna Oranje-Rood — tien jaar daarvan in de eerste selectie. Zijn droom was terugkeren op het hoogste niveau. Maar het afgelopen half jaar werd duidelijk: dat gaat niet meer lukken.
Toch bleef hij een onmisbare aanwezigheid binnen de groep. Niet op het veld, maar in de kleedkamer, op de tribune, in gesprekken. “Die gasten hebben me twee jaar zo gesteund — en die kracht voelde je ook op het veld”, zegt hij. “Bij Oranje-Rood heb ik vrienden voor het leven gemaakt. We werkten samen naar één doel, deelden uren, verhalen, momenten. Wat we opgebouwd hebben, is echt bijzonder.”
De landstitel was dit seizoen het grote doel — en met de koppositie ging Oranje-Rood als favoriet de play-offs in. Na een 2–2 gelijkspel in Amsterdam leek alles nog open. Maar zondagavond was Amsterdam verrassend sterk: 1–4. “Een favorietenrol zegt helemaal niks”, zegt Merrie nuchter. “In dit soort wedstrijden draait het allemaal om details.”
De titel bleef uit — maar zijn vertrouwen in het team blijft groot. “Ik wilde zo graag kampioen worden met deze jongens. Dat is niet gelukt. Maar er zit zó veel potentie in deze groep, dat het de komende jaren echt moet lukken.”
Voor Merrie is het hockeyverhaal nu afgerond. Of hij later in een andere rol — als coach, mentor of iets anders — terugkeert? Dat weet hij nog niet. Voor nu geldt één prioriteit:
“Ik focus me op mijn herstel. Pijnvrij lopen — dat is mijn doel. Vanuit daar kijk ik wat er allemaal op mijn pad komt.”
Telstar blijft in de Eredivisie – en doelman Koeman wordt onverwachte held!
Telstar blijft volgend jaar gewoon spelen in de Eredivisie! Na een spannende, nerveuze en emotionele ‘Vissersderby’ tegen FC Volendam won de ploeg uit Velsen-Zuid met 1–2 in Volendam en verzekerde zich daarmee van de veilige vijftiende plek op de ranglijst. En ja — je leest het goed: doelman Ronald Koeman junior scoorde de winnende treffer. In de 89ste minuut nam hij zelf een strafschop en schoot hem kalm binnen. Een moment dat zowel verraste als verlossend was.
Volendam, die op de zestiende plaats eindigde, moet nu in de nacompetitie strijden om te blijven. De ploeg van trainer Rick Kruys speelt de play-offfinale tegen Willem II — eerst woensdag, dan zaterdag — om te bepalen wie volgend seizoen in de Eredivisie mag blijven. Telstar begon het beslissende duel met een voorsprong van twee punten, maar Volendam moest dus wél winnen… en dat leek al na twee minuten binnen te zijn. Anthony Descotte maakte de 1–0 na een slechte verdediging van Telstar, en de Volendammers gingen meteen over op tijdrekken en contragolf.
De eerste helft was een zenuwslopende worsteling: Telstar leek aangeslagen door de vroege achterstand, terwijl Volendam zich terugtrok en probeerde scherpe kansen te pakken. Maar op slag van rust kwam de gelijkmaker: aanvoerder Danny Bakker koppen een vrije trap van Jeff Hardeveld binnen (1–1). Doelman Roy Steur van Volendam kwam uit, maar Bakker was sneller.
Na rust ging Volendam alles op alles zetten. Trainer Kruys bracht snel Henk Veerman en Robert Mühren in — laatste profwedstrijd voor Mühren, die na dit seizoen stopt. Telstar kreeg wel wat kansen (o.a. via Soufiane Hetli), maar de grootste gelegenheid was voor Descotte — die uit de draai schoot, maar op doelman Koeman botste.
En toen kwam de beslissing: VAR-interventie, strafschop voor Telstar. Yannick Leliendal had zijn voet op een tegenstander gezet. En wie nam hem? Ja, weer Koeman. En ja — hij scoorde. 1–2. Vanaf dat moment barstte het feest los bij de Telstar-supporters uit Velsen-Zuid.
FIFA blij met ‘uitstekende en constructieve bijeenkomst’ met Iran
“Ik denk dat we goed samenwerken en kijk er echt naar uit om ze te verwelkomen op het WK”, zo zei FIFA-vertegenwoordiger Grafström via de officiële kanalen van de wereldvoetbalbond. “We hebben tijd gehad om een paar praktische zaken door te nemen — net zoals we dat doen met elk lid — maar ik ben vooral blij dat deze uitwisseling zo positief verliep. Zowel de Iraanse voetbalbond als de FIFA is erg tevreden over de bijeenkomst.”
De Iraanse bond liet zaterdagavond weten dat het nationale elftal maandag vertrekt naar Turkije voor een trainingskamp én om de laatste hand te leggen aan hun visumaanvragen. Het WK in de Verenigde Staten, Canada en Mexico begint op 11 juni. Iran speelt al haar groepswedstrijden in Amerika. Toch blijft de deelname van het land onzeker sinds de escalatie van het conflict in het Midden-Oosten in februari.
Vingegaard pakt weer een etappe in de Giro – Arensman net buiten het podium in etappe 9
Jonas Vingegaard heeft opnieuw laten zien waarom hij één van de grootste namen in het wielrennen is: hij won de negende etappe van de Giro d’Italia met een knappe sprint in de slotkilometer. De Deense renner van het Nederlandse Visma-Lease a Bike liet Felix Gall – zijn belangrijkste concurrent op dat moment – in de steek op slechts 700 meter van de streep. Een mooie, koele afsluiting van een etappe die lang vrij rustig bleef… tot het écht ging tellen.
Thymen Arensman eindigde als vierde – net naast het podium – en moest zich voegen naar Vingegaard én zijn ploeggenoot Davide Piganzoli, die derde werd. De roze leiderstrui blijft voorlopig op de schouders van Afonso Eulálio, die vandaag zelfs vijfde werd.
Rustig begin, heftig einde
Deze negende etappe begon verrassend ontspannen: ruim 150 kilometer lang reden de renners over relatief vlak terrein, zonder grote spanning. Pas aan het einde werden de kaarten pas echt geschud – met twee klimmen achter elkaar: eerst de Ouerciola (derde categorie), direct gevolgd door de zwaardere Corno alle Scale (eerste categorie, gemiddeld 5,9% stijging).
Eerst trok een groepje van elf vluchters weg, waaronder kanshebber Giulio Ciccone – die zich later bij de kopgroep voegde. Op de eerste klim viel de vlucht uiteen, en het peloton bleef op zo’n twee minuten achter. Aan de voet van de tweede klim waren er nog maar vijf man vooraan. Daar probeerde Ciccone te ontsnappen – en dit keer lukte het hem écht: hij reed weg met nog 7,4 kilometer te gaan.
Omdat hij deze week al veel tijd verloor en geen gevaar meer vormt voor het algemeen klassement, kon hij vrijwel ongestoord meekijken in de vlucht. In het peloton was Giulio Pellizzari (zesde in het klassement) het grootste slachtoffer: hij kon het tempo niet meer volgen, net zoals Enric Mas.
Vingegaard laat Gall geen kans
Felix Gall probeerde Vingegaard onder druk te zetten met een aanval – maar de Deen hield koel en wachtte gewoon af. Ciccone werd intussen snel ingehaald door de klassementsmannen. Arensman zat slim mee in het kielzog, maar kon de versnelling van Vingegaard en Gall op het allerlaatste stuk niet meer bijhouden.
En toen: nog 700 meter, Vingegaard schiet weg – en dat was het. Hij pakte weer wat extra seconden op Gall, terwijl Eulálio – de man in de roze trui – een sterke vijfde plek binnenschoot.
Willem II neemt het op tegen FC Volendam voor het laatste eredivisieticket
Willem II gaat komende week de strijd aan met FC Volendam om één plek in de Eredivisie — en dat betekent: alles of niets. De Tilburgse club heeft zich net geplaatst voor de play-offfinale na een overtuigende 2-0-overwinning op Almere City FC zaterdagavond. Als ze de finale winnen, stapt Willem II volgend seizoen weer terug op het hoogste niveau.
FC Volendam daarentegen zat zondagmiddag met een pijnlijke 1-2-nederlaag tegen Telstar in eigen stadion — en eindigt daarmee op de zestiende plek in de Eredivisie. Dat betekent: ze moeten via de play-offs blijven vechten om hun eredivisieplaats te behouden. Voor Willem II is het de kans om na een jaar afwezigheid weer terug te keren in de topklasse.
Wanneer speelt het?
Het heenduel wordt woensdag 20 mei gespeeld in Tilburg. Drie dagen later, zaterdag 23 mei, is de return in Volendam — en dan valt de beslissing welke club het laatste ticket naar de Eredivisie bemachtigt.
Een seizoen vol wendingen
Dit was echt geen doorsnee seizoen voor Willem II. Bij de winterstop stonden ze negende, en de kritiek op trainer John Stegeman was hardnekkig. Toch koos de clubleiding ervoor om hem te steunen — en die keuze lijkt nu uit te gaan. Vanaf begin 2026 kwamen de resultaten steeds beter, en uiteindelijk eindigden de Tilburgers als derde op de ranglijst. In de halve finale versloegen ze eerst RKC Waalwijk, en daarna Almere City FC: eerst een knappe 0-1-overwinning in de heenwedstrijd, en vervolgens de 2-0-knaller thuis.
Terugblik op een onrustige tijd
Van 1988 tot en met 2011 speelde Willem II onafgebroken in de Eredivisie. Sindsdien zijn er meerdere degradaties geweest — de meest pijnlijke vond plaats vorig jaar, toen ze in een uitverkocht Koning Willem II Stadion met 1-3 verloren van Telstar. Nu staat de kans open om die teleurstelling achter zich te laten — en weer onder de grote namen te spelen.
