Londen vandaag: tweestrijd in de straten, van pro-Palestina tot anti-migratie
30.000 supporters op weg voor een vrije Palestina
Links in de stad: rond West-London vormde zich een enorme stroom mensen die met spandoeken en vlaggen hun steun betuigen aan Palestina. De tocht wordt gehouden op de jaarlijkse Nakba-dag, een dag waarop de massale verdrijving in 1948 wordt herdacht. De sfeer is strijdbaar, met slogans tegen racisme en fascisme.
50.000 van rechts: Make England Great Again
Rechts ervan worden in Holborn de rijen gesloten. De “Unite the Kingdom”-mars – stevig georganiseerd door de omstreden Tommy Robinson – pakt fors uit: zo’n vijftigduizend man en vrouw lopen mee. Hun missie? Een verandering in het Britse migratie- en asiel beleid. De mix van organisaties is groot, en het publiek zwaait weer luid met rode ‘Make England Great Again’-petten – dé versie op de beroemde Amerikaanse caps.
Spannend kruispunt bij Euston en King’s Cross
De twee stoeten vallen elkaar zuinig ongeveer rond de stations Euston en King’s Cross St Pancras. Daar is voor het eerst experimenteel gezichtsherkenning ingezet. Agents jagen via drones van bovenaf op verdachte bewegingen, met 4.000 politiemannen op straat en 4,5 miljoen pond aan budget.
Vier vliegen in één klap
Niet alleen demonstranten, ook voetbalfans reizen af: Wembley staat op zijn kop tijdens de FA Cup-finale. Londen’s politie moet drie publieksstromen tegelijk in de gaten houden. Resultaat tot nu toe: elf arrestaties, één voetbalwatcher check, en het Verenigd Koninkrijk wees nog eens elf rechts-extremisten aan de grens de toegang, waaronder de Amerikaanse influencer Valentina Gomez.
Politiek vuurwerk
Keir Starmer haalde van tevoren fel uit naar de organisatoren van de rechts-extremistische mars: “Zij kweeken haat en splijten de samenleving.”
Wil je de details straks nog even checken?
Word wakker uit je slechte nacht: slaapexpert Merijn trapt af met een slaap-challenge
Onsamenhangende bewegingen, die eeuwig trage klok… herkenbaar?
Als jij ’s nachts ligt te woelen en het uurwerk bijna stil lijkt te staan, voel je de volgende dag dikwijls als een wrak. Slaapexpert Merijn van de Laar uit Eindhoven startte onlangs een Instagram-challenge waarmee hij zoveel mogelijk mensen wil leren hoe ze écht uitgerust wakker kunnen worden. Hij ging te gast in VRIJDAG, en weet je wat hij daarin zei? Lastig inslapen betekent niet dat je faalt in iets simpels als “schapjes tellen”.
De vicieuze nachtspiraal, door ÉCHTE ogen bekeken
“Je raakt gestrest omdat je niet slaapt, en dat stress-hormoon maakt slapen juist nog moeilijker”, legt Merijn uit. Hij begeleidt mensen met ernstige slaapklachten en zag dat veel mensen vastliepen in die cirkel. Daarom besloot hij: twee weken lang dagelijkse posts, opdrachten en live-Q&A’s op Instagram. Geen zweverige “probeer te ontspannen”-adviezen, maar concrete tools om zelf de regie te pakken.
Wist je dat wakker-liggen ook cruciaal kan zijn?
Vroeger had het zelfs een functie: “Is er nu een beer naast m’n bed? Nee? Oké, gaan slapen”. Tegenwoordig vinden we wakker liggen schandalig, terwijl korte periodes van wakker-zijn ontzettend normaal zijn. Merijn wil vooral laten zien dat slaap én dat tussendoor-wakker-zijn samen nachtrust vormen.
Een tip die tegen de klippen op klinkt: minder uren in bed
Als je veelvuldig wakker ligt, zegt Merijn: kort je bed-tijd in. Het klinkt bizar, maar door minder liggende uren creëer je een stofje: adenosine. Meer adenosine = sneller, stabieler slapen. Krijg je het idee dat je “verdwaald” bent in je biologische klok? Geen punt, Merijn legt in de challenge stap-voor-stap uit hoe dat klokje werkt en wat je eraan kunt draaien.
Praktische, over te nemen slaap-handvatten die je nú al kunt gebruiken
Merijn sloot af met een soort “mini-stappenplan”:
- Avondritueel bouwen – twee uur vóór bed geen intensieve sport én geen mega-porties diner.
- Verplaats je zo snel mogelijk naar daglicht als je wakker wordt – je klok richt zich op zonlicht en daalt ‘s avonds makkelijker weer.
- Wees sociaal – mensen zijn kuddedieren en warme relaties blijken echt betere slaap te leveren.
Wil jij meedoen?
De challenge loopt nog twee weken door. Dus klik, scroll, stel je vragen en krijg straks nachten waar je überhaupt niet meer bang voor bent. Elke tip die Merijn deelt, kun je gelijk vannacht uitproberen. Nog moeite met slapen? De VRIJDAG-uitzending wacht voor je klaar op Brabant+.
Waarom deskundigen denken dat Iran achter recente aanslagen op Nederlandse Joodse locaties zit
Bauke Haanstra – redacteur Binnenland
De Irakese man die ervan wordt verdacht meerdere aanslagen op Nederlandse Joodse doelen te hebben geregeld, kreeg volgens kenners zijn instructies straks van Teheran zelf. Mohammad Baqer Saad Dawood al-Saadi wordt er onder meer van beschuldigd de explosies bij een joodse school in Amsterdam, een synagoge in Rotterdam, een Amerikaanse bank op de Zuidas en het gebouw van stichting Christenen voor Israël in Nijkerk in gang te hebben gezet.
Irans hand erin? Experts zeggen van wel
Bart Wallet, hoogleraar Joodse Studies aan de Universiteit van Amsterdam, schat de kans dat er iets groots achter zit als behoorlijk groot: “Zodra Iran internationaal onder druk komt, schakelt het dit soort proxy’s in.” Volgens Wallet is deze case precies wat hij eerder in het Midden-Oosten zag: “Iran houdt zelf bewust afstand, maar werkt via bevriende terreurgroepen die het verderop laat uitvoeren.”
De organisatie die volgens het OM de opdracht zou hebben verstrekt heet Ashab al-Yamin. Wallet schat dat dit eigenlijk een dekmantel is voor de bekende Iraanse militie Kataib Hezbollah, een zusterclub van de Libanese Hezbollah.
Schaduw oorlog tussen Iran en Israël, met Europa erbij
Historica Beatrice de Graaf ziet het breder: Iran en Israël zijn al jaren slaags met elkaar; de VS zit er dwars doorheen, en daarom krijgen steunpilaren van de VS (zoals veel Europese landen) nu ook een veeg uit de pan. “Het is in feite een oorlogshandeling, maar eentje die wij hier honderd procent meemaken,” zegt De Graaf. “Iran wil laten zien dat haat tegen Israël óók op straatniveau in Parijs, Rotterdam of Amsterdam nare gevolgen kan hebben.”
Hoe de aanslagen werden uitgevoerd – en waarom ze soms mislukten
Wallet legt uit dat de pakketjes explosieven of brandstichtingen niet door de proxy zelf werden geplaatst, maar door ingehuurde criminelen. “Soms loopt een explosie uit de hand, soms blijft het bij wat bluspoeder en een knal – het hangt af van de amateur die het karwei moet klaren.” De Graaf wijst erop dat ‘lone wolves’ gevaarlijk zijn, maar staatsgestuurd terrorisme nog veelStructureler en dus dodelijker kan zijn.
Volgende stappen voor Nederland
Op dit moment zit Al-Saadi in Amerikaanse handen en dient hij daar zijn rechtszaak. Het Nederlands OM houdt de kaken op elkaar over mogelijke uitlevering, maar bevestigt wel dat er een langer lopend onderzoek is naar drie andere verdachten van de Nederlandse aanslagen. Extra arresten in ons land sluit het OM nadrukkelijk niet uit.
Tata Steel in Limburg: hoe hard lopen die kooksfabrieken nog?
Stel je voor dat je in Wijk aan Zee woont en gedoucht hebt. Op de een of andere manier komt er altijd een zweem van kolenlucht mee met de wind. Die indruk is niet eens zo gek: verderop liggen twee fabriekjes die 24/7 smeulende kolen in ovens proppen. Daarmee maken ze kooks. Nodig voor staal (ja, je hebt ze echt nodig) maar oh boy, wat komt daar viezigheid bij vrij. De lucht krijgt ermee te maken en zo nu en dan slaat die bijwerking ook op je neusbek in.
Tata wil van dat roetsjekanaal af. Het bedrijf heeft grootse plannen: miljarden moeten erin voor groene stroom, waterstof en andere futuristische trucjes om het productieproces af te slijten. De staat helpte mee met twee miljard erbij. Maar goed, de omgevingsdienst Noordzeekanaalgebied denkt: toch niet snel genoeg, joh.
Die kooksfabrieken sporen de normen al jaren niet. Ze spugen te veel troep uit, wat slecht nieuws is voor de buurt en en in theorie ook voor onze longblaasjes. Proberen met boetes of dwangsommen? Tata betaalt die gewoon (ze heeft immers diepe zakken). Maar beterschap blijft uit.
Een sluiting lijkt er dus te komen, hè?
In theorie wel. De omgevingsdienst wil de vergunningen intrekken. Echt stoppen doet die echter niet van de ene op de andere dag. Grijs gebied vol regeltjes: het proces gaat van ontwerpbesluit via zienswijze naar definitief oordeel. Tata Steel mag reageren, bezwaar maken, beroep aantekenen… weet je wel, een bureaucratische stripboek. De dienst weet nu ook nog niet hoe lang dat duurt.
Tata zelf valt even stil. De onderneming zegt ‘alle opties te onderzoeken’ en sluit juridische stappen niet uit. De voorkeur ligt weliswaar bij samenwerking. De woordvoerder van omzetten wimpelt ook: “We kijken naar een redelijke termijn.” Dat joch krijgt pas bekend zodra het ontwerpbesluit er ligt. Tip: reken daar rustig een jaar of langer op.
Mocht de sluiting er dan komen: Tata zegt dat kooks ook ingekocht kan worden. Prima, maar het terrein is een soort mechanisch schaakspel: elk ding levert energie aan het andere. Die verkrampte ketting moet helemaal heringepend worden als de kooksfabrieken weg zijn. Dat stelt complexere vraagtekens dan je op het eerste gezicht zou denken.
Op de teller: miljoenenboetes én vervroeging tot?
Ondertussen tikken de boetes door. Fabriek 1 heeft al een rekening van 3,2 miljoen, mogelijk oplopend tot bijna 10 miljoen. Fabriek 2 staat al op het maximumbedrag van ±17 miljoen. Tata betaalt braaf, maar zichtbare verbetering blijft uit.
De klok tikt dus prima. Tata had het sluiten van de fabrieken al op stapel voor 2030 en 2037. Nu klinkt uit Den Haag opeens: “Misschien eerder, hoor!” Hoever die vervroeging zover is, wordt nog uitgezocht. Technische en logistieke excuses spelen mee. Resultaat: onzekerheid. De woordvoerder verwoordde het zelf ‘dat er onzekerheid is voor heel TSN’. Bij Tata Steel Nederland rammelen de gewichten in de schaal.
Totdat het zover is: de stal blijft open. Als de normen weer over de schreef gaan, volgt een nieuwe snelle boete. Tata sluit juridische stappen niet uit, maar ‘vertrouwen op het bouwen aan een toekomst’ is het meer favoriete motto.
Kort samengevat: de kooksfabrieken liggen zacht gevaarlijk. Het lijkt erop dat ze gevaarlijk genoeg zijn, maar het stoplicht springt niet zomaar op rood.
Een hart voor haarzelf: Cynthia’s tatoeage over haar litteken maakt haar trots
Het begon met een knobbeltje in haar borst. Al snel bleek dat foute boel. “Weg ermee”, dacht Cynthia Elout (49) uit Hoogerheide. Ze twijfelde geen moment over haar borstamputatie. Dankzij een gave grote tattoo over haar litteken kijkt ze weer stralend in de spiegel.
Een knobbeltje dat alles veranderde
Toen Cynthia in de zomer van 2023 een hard knobbeltje in haar rechterborst voelde, schrok ze. “Je hoopt natuurlijk meteen dat het een cyste of iets onschuldigs is.” Helaas: de uitslag was kwaadaardig. De artsen stelden een chemo-kuur voor om te testen of de tumor kleiner zou worden. Misschien kon een amputatie dan vermeden worden. Haar gevoel zei meteen: “Weg ermee. Ik wil dat gezwel gewoon weg.”
Ze besloot de chemo toch even aan te nemen, maar na de eerste sessie lag Cynthia met een fikse luchtweginfectie in het ziekenhuis. “Die weerstand is door de chemo zo laag dat ik al bij een snotneus van mijn dochter meteen knock-out ging.” Ze knipte het proces kort af: haar borst moest eraf.
Spiegel, spiegel aan de wand
De eerste keer voor de spiegel vond ze verschrikkelijk. “Bont en blauw, pijnlijk, en dat vooral litteken – wauw, schokkend.” Toch was er ook opluchting: de tumor zat er niet meer. Ze kreeg nul behoefte aan een reconstructie. “Nog meer operaties? Geen siliconen in mijn lijf, dank je.” Liever bleef ze ‘plat’ en leerde ze haar nieuwe lijf gewoon te omarmen. “Kut dat je een borst mist, maar ik voel me er écht niet minder vrouwelijk door.”
Via Facebook naar Tittoo
In een lotgenotengroep tuimelde Cynthia over stichting Tittoo. Zij verloten elk jaar gratis tattoos voor mensen na borstkanker. Ze zocht ze op en keek ademloos naar foto’s. “Dit wil ik ook.” De koppeling met Rhiannon’s Tattoo Art in Susteren volgde snel. Rhiannon ontwierp een kunstwerk precies over Cynthia’s litteken: een hartje voor haar dochter, twee sterretjes voor haar overleden ouders én fresia’s – de bloemen van mama.
“Ik ben Rhiannon eeuwig dankbaar: helemaal gratis, terwijl ik het financieel echt niet zelf had kunnen betalen.”
Chemo, angst en nu vooral blijdschap
Omdat micro-uitzaaiingen in haar lymfeklieren waren gevonden, ging Cynthia toch nog de gruwelijke ronde chemo-hormoontherapie in. “Angst, pijn, tintelingen in handen en voeten – ik ben kapot gegaan. Bang om dood te gaan, mijn kind te moeten missen. Maar de kanker is weg.”
Vandaag is het litteken niet meer het eerste wat haar oog trekt. “Ik kijk naar mijn tattoo en voel: damn, ik heb kracht. Dit heb ik overleefd. En het is f‘cking mooi, als ik het zo zeggen mag.”
Ontknoping van het Timmy-avontuur: iconische bultrug niet meer in leven
Het lichaam dat gisteren voor de kust van Anholt – een verlaten Deens eilandje – ronddreef, was Timmy. Ja, diezelfde bultrug die sinds eind maart iedereen bezighield. Toen was-ie voor het eerst vast komen te zitten, bij het Duitse zeebadorpje Timmendorfer Strand. Daar vandaan zijn z’n naam, oprispingen van media-aandacht en talloze vrijslippogingen gekomen.
Vanochtend bevestigde een tracker die redders eerder op de staart hadden gezet: dit is écht Timmy. De Deense milieudienst roept nu op om niet te dicht bij het kadaver te komen, omdat walvisziektes een vervelend souvenir kunnen zijn.
Twee weken geleden leek er nog een sprookje te ontstaan: Timmy werd naar een drijvend aquarium gesleept, vervolgens losgelaten ten noorden van Denemarken en he-le-maal weg. Milieuminister Backhaus van Mecklenburg-Voorpommeren zou blij zijn geweest als het verhaal daar geëindigd was. “Wij gaven die poging groen licht, ook al schatte ieders neus dat de kansen miniem waren. Als er één leven valt te redden, pak je elk procent. Pijnlijk dat hij het uiteindelijk niet heeft gehaald”, twitterde de minister kort na het treurbericht.
