Willem II een flinke stap dichter bij de Eredivisie!
Het is officieel: Willem II staat nu al één voet in de finale van de play-offs om promotie naar de Eredivisie! Woensdagavond wonnen de Tilburgers de eerste halve finale tegen Almere City met 1-0 – en dat was écht een knappe, zenuwachtige, maar uiteindelijk zeer verdienstelijke overwinning.
Een doelpunt van Bamba, een penalty die niet viel
Samuel Bamba, vaak invaller maar woensdag vanaf het begin in de ploeg, maakte het beslissende doelpunt. Na een vlotte, veelvuldig afgewisselde aanval kwam de bal via Finn Stam bij hem terecht – en hij liet zich niet tweemaal vragen: een snelle uitkoop, een lichte schuifbeweging, en de bal rolde langs de binnenkant van de paal naar binnen. Voor Bamba was het zijn eerste treffer sinds oktober, toen hij nog in de KNVB-beker tegen FC Dordrecht scoorde.
Na de goal kreeg Almere City wel steeds meer grip op het spel. Jamie Jacobs had een grote kans vlak na rust, maar schoot ruim naast. En toen Baartmans kort na zijn invalbeurt een lage voorzet van Doodeman net naast de goal tikte, leek het even alsof het geluk wat tegen Willem II was. Totdat er in minuut 70 een strafschop kwam: Justin Hoogma werd in het zestienmetergebied vastgehouden bij een vrije trap. El Allouchi trad aan – maar zijn schot werd door doelman Tristan Kuijsten uit de rechteronderhoek gekeerd.
Stegeman hield het stevig in de hand
Trainer John Stegeman had al vooraf twee wijzigingen doorgevoerd ten opzichte van de wedstrijd van zaterdag tegen RKC: Uriël van Aalst en Samuel Bamba kwamen in plaats van Devin Haen (nog niet fit na zijn blessure) en Siegert Baartmans. Haen bleef ook deze avond op de bank – een keuze die, gezien het resultaat, volledig opging.
Na de gemiste penalty koos Stegeman voor een defensief stabiele aanpak: geen paniek, geen onnodige risico’s, gewoon de voorsprong veiligstellen. En dat lukte – zonder dat Willem II daarna nog een serieuze kans creëerde of zelfs maar een echte dreiging onderging.
Nu wacht de return in Tilburg
De tweede wedstrijd van het tweeluik vindt zaterdagavond plaats in het Koning Willem II Stadion. Wint Willem II daar ook, dan is de plek in de finale verdiend – en dan wacht óf Telstar óf FC Volendam in de eindstrijd om promotie.
SCHC krijgt een harde klap in de play-offs – Kampong en Den Bosch blijven evenwicht houden
De hockeysters van SCHC hebben gisteren een flinke tegenvaller gevoeld in de halve finales van de vrouwenplay-offs. De nummer één van de competitie, vorige maand nog winnaar van de Euro Hockey League, verloor met 3–2 bij Amsterdam — de nummer vier op de ranglijst. Eerder op dezelfde dag eindigde het duel tussen Kampong en Den Bosch in een spannende 1–1. Zaterdag zijn de returns: SCHC ontvangt Amsterdam in Bilthoven, terwijl Den Bosch Kampong uitdaagt in Den Bosch.
In de eerste wedstrijd was SCHC in het eerste kwart duidelijk de aanvallendste partij: veel actie in de cirkel, drie strafcorners — maar geen doelpunten. Vroeg in het tweede kwart kwam dan wel de 0–1: Pien Dicke kreeg na een mooie pass van Yibbi Jansen twee kansen, maar uiteindelijk was het haar zus Jip die de bal over de lijn tikte. Maar de voorsprong duurde niet lang. Keeper Marsha Zwezerijn had tot dan toe nog niets te doen gehad, maar bij de eerste strafcorner van Imke Verstraeten (Jong Oranje) was ze kansloos: 1–1.
Na rust draaide het tafereel. SCHC werd steeds meer onder druk gezet, overleefde drie strafcorners — maar bij de vierde was het wél raak: Marijn Veen scoorde met een rebound na een corner van Verstraeten: 2–1 voor Amsterdam. Net voor het einde van het derde kwart kwam de 2–2: een schot van Renée van Laarhoven leek af te gaan, maar de bal spatte via een eigen stick in het doel. Toch bleef het niet gelijk: bij strafcorner nummer zes — weer een variant met Verstraeten als ‘set-up’-speelster — was Veen opnieuw de boosdoener: 3–2, en daarmee de eerste stap richting de finale.
Tegelijkertijd stond Kampong tegen Den Bosch op een andere manier onder spanning. De regerend landskampioen begon dit seizoen wat ongelukkig in de Tulp Hoofdklasse, worstelde met de vorm… maar liet de afgelopen weken zien dat ze precies op tijd weer in topconditie is gekomen. Alleen: keeper Josine Koning zat door een blessure buiten de line-up, waardoor Laurette Abelen het Bossche doel moest verdedigen. Kampong daarentegen speelde een soepel en sterk seizoen — en had eerder al vier keer tegen Den Bosch in de play-offs gestaan… en telkens verloren.
De wedstrijd begon met veel dreiging van Den Bosch, maar het was Kampong dat verrassend snel op voorsprong kwam: Joosje Burg schoot net naast, maar Kyra Fortuin benutte de eerste kans van de ploeg na een kanteling van Abelen: 1–0. In het tweede kwart nam Kampong wat meer ruimte, maar liet ook ballen te gemakkelijk los. Vijf minuten voor rust maakte Frédérique Matla de gelijkmaker uit een strafcorner: 1–1. Daarna kregen beide teams strafcorners — maar geen van beiden kon scoren. In de tweede helft bleef het spannend: halverwege het derde kwart kreeg Den Bosch uit één corner meerdere kansen, maar keeper Babette Backers (ook actief bij de Oranje-trainingsgroep) redde alles. Even later werd een strafcorner voor Kampong geannuleerd na raadpleging van de videoscheidsrechter. In het laatste kwart probeerden Burg en Pien Sanders nog wat onrust te zaaien, maar Den Bosch vond geen weg naar een nieuwe voorsprong.
De halve finales zijn live te zien bij de NOS op NPO1 én via streams op NOS.nl en in de NOS-app.
Vandaag:
🔹 16.00 uur: Amsterdam – SCHC (vrouwen)
🔹 18.30 uur: Amsterdam – Oranje-Rood (mannen)
Groenewegen glijdt onderuit in laatste bocht, Ballerini wint Giro-rit in Napels
Davide Ballerini heeft de zesde etappe van de Giro d’Italia op een bijzondere manier gewonnen — in de straten van Napels, waar het allemaal misging voor de grote sprinters. In de laatste kilometer, op natte kasseien en in een haarspeldbocht die geen genade kende, gleed Dylan Groenewegen onderuit — net als zijn ploegmaat Elmar Reijnders en een paar andere toppers zoals Jonathan Milan en Tobias Lund Andresen.
Terwijl de rest van het peloton in de modder bleef steken, reed Ballerini (Astana Qazaqstan Team) wel keurig door die bocht. Daarmee was hij plots de enige serieuze kanshebber voor de finish — en hij maakte er meteen gebruik van. Jasper Stuyven probeerde nog mee te komen, maar moest uiteindelijk genoegen nemen met tweede plaats. Derde werd Paul Magnier, die al twee ritoverwinningen op zijn naam heeft in deze Giro én het puntenklassement aanvoert.
Groenewegen en zijn Unibet Rose Rockets hadden de rit prima in de hand: ze leidden de sprinttrein aan, zetten de druk op en leken op weg naar hun eerste grote overwinning in een grote ronde. Maar net toen het erop aankwam — en het begon ook nog eens te regenen — werd alles verstoord. De kasseien werden glad, de controle verdween, en de finale sloeg om in chaos.
Voor Casper van Uden (Picnic-PostNL) was het een teleurstelling, maar hij was wel de beste Nederlander: tiende plaats.
En dan die vlucht… vier Italianen durfden het avontuur op, maar zonder echte dreiging voor het peloton. Een klein klimmetje van de vierde categorie, een paar bergpunten — meer dan dat zat er niet in. De ploegen van de sprinters hielden rustig de touwtjes in handen, en iedereen wist: er moest gesprint worden in Napels. Donkere wolken hingen boven de Vesuvius, maar in de stad zelf bleef het tot op het allerlaatste moment droog — totdat het juist niet meer droog was.
De knokkel van Kraus was even weg: ‘Hand niet gemaakt voor zo’n stoten’
Gradus Kraus (24) heeft na zijn overwinning afgelopen zaterdag een gebroken hand overgehouden — en dat was geen kleinigheid. Woensdag ging hij naar het ziekenhuis, en daar bleek: meerdere breuken in zijn linkerhand. Een operatie? Die heeft hij bewust afgewezen. In plaats daarvan kiest hij voor een snellere, minder ingrijpende weg terug naar de boksring. “Maar hij moet er wel even rustig mee omgaan”, zegt zijn vader Albert.
En ja — Albert is niet alleen zijn vader, maar ook zijn trainer. Tijdens de gevecht tegen de Engelse bokser Theo Brooks merkte hij al snel dat er iets niet klopte. “Toen Gradus hem voor het eerst neersloeg, gaf hij me meteen een seintje. In de korte rust vertelde hij dat zijn knokkel pijn deed. Daarna zag ik hem steeds vaker met zijn rechterhand slaan — vier of vijf keer achter elkaar. En toch gaf hij die laatste knock-out gewoon met links.”
Die blessure kent Albert maar al te goed. “Ik heb zelf ook wel eens zo’n handbreuk gehad. Eerlijk gezegd: een hand is gewoon niet gemaakt voor zulke harde klappen. In de hitte van de strijd voel je de pijn wel, maar dankzij de adrenaline blijf je gewoon doorgaan.” Toen Gradus na afloop zijn handschoenen uittrok, was het meteen duidelijk waar het pijn deed: “De knokkel bij zijn ringvinger was eigenlijk helemaal verdwenen. Die hebben ze ’s nachts redelijk op zijn plek gezet. Een operatie was mogelijk — met daarna maandenlang een pin in de hand — maar dan was er nog geen garantie dat alles perfect zou herstellen. Dat duurde ons veel te lang.”
Volgende week krijgt Gradus nieuw gips, en anderhalve week later is hij gipsvrij. “Dus hij moet nog even rustig aan doen met die hand — en dat is ook best prima”, zegt Albert. “Alleen vindt Gradus dat lastig. Maandag stond hij al met zijn andere hand op de bokszak te slaan, en dinsdag ging hij hardlopen.”
Thuis zou gipsvrij ook fijn uitkomen — zijn vrouw Donna is namelijk hoogzwanger van een zoon.
Deportivo Alavés knalt Barcelona van het veld — en redt zich daarmee bijna uit de degradatie!
Je leest het goed: Deportivo Alavés, een ploeg die tot voor kort nog met zijn neus boven de degradatiezone hing, heeft gisteren de landskampioen FC Barcelona verslagen. Een echte klap in het gezicht voor de Blaugrana — en een enorme opluchting voor de fans van Alavés!
Wat betekent deze zege voor de ranglijst?
Door de overwinning klautert Alavés uit de gevaarlijke zone en staat nu op de vijftiende plek in La Liga. Met 40 punten ligt de ploeg net boven Girona, Levante, Real Mallorca en Elche — alle vier hebben ook 39 punten. Real Oviedo is al officieel gedegradeerd met slechts 29 punten. Espanyol deed eerder op de avond zijn best om de druk te verhogen: door een eigen zege kwam de ploeg op 42 punten, één punt boven Athletic Club.
Hoe ging het op het veld?
De doorslaggevende treffer viel in de extra tijd van de eerste helft: Ibrahim Diabaté maakte na doorkoppen van Antonio Blanco het winnende doelpunt. In de tweede helft probeerde Barcelona alles om de stand te egaliseren, maar het lukte niet — geen enkel doelpunt, geen gelijkspel. En dan nog dit: Frenkie de Jong zat er niet bij. De Nederlandse middenvelder ontbrak in de selectie van de kampioen.
