Angliru maakt er een einde aan droom Van der Breggen in Vuelta Femenina
Paula Blasi is de nieuwe koningin van de Vuelta Femenina! De 23-jarige Spaanse van UAE reed gisteren op de brute slotklim van de Alto de El Angliru gewoon Anna van der Breggen uit de rode trui. De Nederlandse had vrijdag nog lekker de leiding gepakt in de zware zesde etappe, maar op de Angliru gingen de lichtjes uit. 132 kilometer met een slotstuk van 12,4 km à pakweg 10% bleek net te veel van het goede. Petra Stiasny mocht uiteindelijk de riteste rit over de streep. Meer details volgen nog.
Kan NAC nog ontsnappen aan de valreep?
Zult ons doen weinig aan het trainingsveld in Zundert: zon, lachende spelers en geen spoor van paniek. Alsof degradatie gewoon een ver-van-van-verhaal is. Toch is de realiteit hard: alleen een Houdini-act van formaat kan NAC nog tegen de Knvb-klap beschermen. Trainer Carl Hoefkens snapt het sentiment, maar zwaait nog lang niet met die witte vlag. “NOAD heet niet voor niets Nooit Opgeven, Altijd Doorzetten. Dít is het moment om dat motto te bewijzen,” zegt hij overtuigd tegen de NOS.
Aanvoerder Boy Kemper herinnert er iedereen fijntjes aan dat NAC twee jaar terug ook al dood werd verklaard, toen op miraculeuze wijze toch een promotieticket in de bus viel. “Winnen van Heerenveen is stap één. En er zijn nog zat scenario’s waarbij de druk ineens op Telstar of Volendam komt te liggen; er kunnen gekke dingen gebeuren als het erom spant.” Maarja, na die zege moet het doelsaldo ook nog eens flink opgekrikt worden – een zware dobber, geeft Hoefkens eerlijk toe. “Bovendien heb ik gemerkt dat de jongens nog hongerig zijn dus we blijven geloven.”
Dat het een rumoerige week was – rechtszaak tegen de KNVB en het vertrek van Pierre van Hooijdonk – neemt hij voor lief. “Die onrust is jammer, maar de stand op de ranglijst levert al genoeg stress; de rest hebben we buiten de groep gehouden.” Kemper knikt: bij NAC horen nu eenmaal pieken én dalen. “Daardoor zijn we herkenbaar. Al mijn tegenstanders zeggen het: hopelijk blijven jullie erin.” Eigenlijk ligt alles buiten NAC’er controle, “maar hoe dan ook lopen we zondag met applaus van het veld, als we maar alles geven – en dat gaan we doen,” besluit Kemper.
Magie of redding: alleen een Houdini-stunt houdt NAC nog in de eredivisie
(De zon schijnt, maar de cijfers liegen niet: degradatie lonkt. Toch zweren trainer Carl Hoefkens en zijn groep dat ze zondag alsnog ontsnappen – en daarna met opgeheven hoofd van het veld lopen.)
Donkere wolken zouden beter passen bij de wankele positie van NAC, maar op het trainingscomplex in Zundert is het vrijdagmiddag stralend weer. Als de selectie na een besloten training het veld verlaat, zie je op de gezichten van de spelers even die zon terug. Geen besef van onvermijdelij hopeloosheid – terwijl degradatie op papier al zo go固有的 is.
Want ja, het is simpel: zonder een voetbalwonder redt NAC het niet meer. Een Houdini-act is nodig, de comeback van de eeuw. Scenario’s die niemand nog serieus neemt. Coach Carl Hoefkens wuift daar lacherig naar. “Nooit Opgeven, Altijd Doorzetten – dat is NAC in een notedop. En nu is het moment om dat te bewijzen.”
Vergeten promotie en andere sprookjes
Aanvoerder Boy Kemper haalt een vergelijkbare stunt aan: “Twee jaar geleden waren we ook al afgeschreven en redde we het op het nippertje. Er zijn genoeg voorbeelden van clubs die op het laatste moment ontsnapten. Onder druk gebeuren er gekke dingen. Winnen we zondag van Heerenveen, dan komt die druk misschien ineens bij Telstar of Volendam te liggen.”
Maar, er is een addertje: NAC moet niet alleen drie punten pakken, het moet ook nogren met het doelsaldo. Telstar en Volendam staan daar net iets beter voor. “Dat maakt de klus enorm lastig,” erkent Hoefkens. “Toch zie ik dat de jongens er zin in hebben.”
Buitenlandse week, binnenlandse focus
De afgelopen dagen stond de club in het teken van een rechtszaak tegen de KNVB en het plotse vertrek van technisch adviseur Pierre van Hooijdonk. Volgens Hoefkens heeft die onrust de opdracht niet zwaarder gemaakt. “Een rumoerige week, dat klopt. Maar de stand op de ranglijst geeft al genoeg spanning, dus we zijn niet met de rest bezig geweest.”
Kemper knikt: “Bij NAC horen pieken en dalen. Daarom spreken tegenstanders met respect over ons; ze hopen stiekem dat we blijven.”
Applaus verzekerd
NAC heeft de eigen lot dus niet meer in handen, “maar het mooie is”, zegt Kemper, “dat we hoe dan ook met applaus van het veld gaan. Zolang we maar vechten tot het laatste fluitsignaal – en dat gaan we zondag doen.”
Iran zet lijst met een-twee-drie voorwaarden op tafel: “We komen naar het WK, maar niet zomaar”
De voetbalwerken van Iran staan op losse schroeven. Of het team volgend jaar – tijdens het WK van 11 juni tot 19 juli – écht het vliegtuig naar de VS, Canada en Mexico pakt, hangt af van een lijstje met tien punten dat voorzitter Mehdi Taj tijdens de staatstelevisie afrolde. Zijn boodschap: deelname is mogelijk, maar dan moeten onze cultuur, vlag én IRGC-leden gerespecte worden.
Groepsgenoten al bekend, onrust in Midden-Oosten niet
Wie Iran treft op het eindtoernooi? België, Egypte en Nieuw-Zeeland. Maar de focus ligt nu op iets anders: raketten, dreigementen en sancties in de regio. De Iraanse voetbalbond wil dat de gastlanden “rekening houden met onze zorgen”. Anders dreigen ze – quote-unquote – “zeker niet zomaar” af te reizen.
Tien eisen in één adem uitgesproken
Taj somde vrijdag op wat er moet gebeuren, wil Iran aantreden:
- Visa’s zonder poespas voor spelers én staf, mét dienstplicht-IRGC’ers zoals Taremi en Hajsafi.
- Gebru met eigen vlag en volkslied.
- Extra bewaking op vliegvelden, hotels en wegen richting stadions.
- Meer? Ja, maar het hele briefje met de andere zeven voorwaarden stond op de televisie: monden dicht, maar ogen open.
Amerika reageert met tweet-acht
Marco Rubio, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, knikte instemmend: voetballers zijn welkom. Maar wie met IRGC-verleden kunnen aan de grond blijven steken, waarschuwde hij. De Revolutionaire Garde staat op de Amerikaanse terreurlijst, dus het blijft een diplomatik driebanden.
Deadline: 20 mei
FIFA nodigde de Iraanse bond uit om rond de tafel te komen. Dat gesprek vindt plaats vóór 20 mei; da, cruciale datum in de zoektocht naar een definitief ja-of-nee.
Kortom: het WK krijgt er of een extra kandidaat bij, of een absentieland met gestreken armen. De komende weken spreekt de bal – en mogelijk ook het beleid.
Is NAC nog te redden? Alleen een voetbal-mirakel volstaat
Zundert, vrijdagmiddag. Het zonnetje zoals een spotlicht op een toneel, en NAC loopt juichend van het veld alsof er niets aan de hand is. Degradatie? Ach, dat horen we morgen wel. Hoewel… iedereen weet dat alleen een waar Houdini-klusje de club nog van de ondergang kan behoeden.
Trainer Carl Hoefkens schudt resoluut zijn hoofd als gevou-berichten voorbij komen. “NOAD is hier geen straatnaam, maar ons credo: Nooit Opgeven, Altijd Doorzetten. Nu leven we daarnaar.” Aanvoerder Boy Kemper knik instikkend: “Twee jaar terug schreven ze ons al af, en toch reden we op het nippertje nog naar de eredivisie. Bizarre ontsnappingen bestaan echt.”
Winst is niet genoeg – NAC moet Heerenveen helemaal lamleggen
Een simpele zege op SC Heerenveen zondag volstaat niet; door dat beroerde doelsaldo moet Breda hoogstwaarschijnlijk ruim winnen én hopen dat Telstar of Volendam struikelt. “Een helse opgave”, lacht Hoefkens droog, “maar mijn groep wil er nog vol voor gaan.” Dus droomt NAC hardop van een scenario waarin de druk plotseling naar concurrenten verschuift en alsnog een paadje naar veiligheid openschijnt.
Rumoer? Gewoon een doordeweekse week in Breda
Deze week ging het er ook nog eens wild aan toe: een rechtszaak tegen de KNVB en het vertrek van technisch adviseur Pierre van Hooijdonk. Hoefkens haalt zijn schouders: “Rumo�k, zeker, maar de ranglijst geeft al gen genoeg stress. De rest lieten we links liggen.” Kemper lacht: “Pieken en dalen, zo gaat dat bij NAC. Maar juist daardoor hopen tegenangers dat we blijven bestvallen.”
Laatste dans mét applaus
Zelf redden redding niet meer in eigen hand. Maar zoals Kemper zegt: “Bij NAC gaan we hoe dan ook met applaus van het veld. Zolang we ons uiterste best doen – en dat gebeurt zondag – mogen we trots het stadion uitlopen.” Een dus wacht Breda op het onmogchijnba: een zondag vol goals, een concurrent die struikelt, en een klein beetje Houdini-magie.
Eindelijk die kampioensschaal: PSV-vrouwen grijpen na jaar van megainvesteringen de landstitel
De voetbalsters van PSV mochten gisteravond voor het eerst in de clubhistorie het kampioensfeest vieren. Na een 2-0 thuiszege op ADO Den Haag konden ze de felbegeerde schaal eindelijk omhoog hijsen. De titel is geen toeval: jarenlang werd er miljoenen in de vrouwentak gestoken. Met een eigen stadion, een aparte vleugel op De Herdgang en een brede, kleurrijke selectie maakte de club het versch verschil in de eredivisie.
De vroege tekenen van 2025
Toen PSV vorig jaar op de laatste speeldag naast de titel greep, leek in Eindhoven vooral verdrietigheid te heersen. Achter de schermen ging men echter door met het bouwen aan een steviger fundament. In de zomer van 2025 viel een reeks dominostenen: een hoofdsponsor die het budget verdubbelde, het besluit tot bouw van een eigen onderkomen voor het vrouwenteam én de opening van dat stadion in december. PSV werd plots de enige Nederlandse club waar de voetbalsters écht een plek kunnen claim: kantoren, kleedkamers, een aparte trainingsvleugel – alles nieuw en fris voor 7 miljoen euro.
Van drie naar twintig fulltimers
Sandra Doreleijers, manager vrouwenvoetbal sinds 2017, heeft de transitie van dichtbij meegemaakt. ,,Toen ik hier hier begon was het hoog amateursfeer, nu is alles tiptop geregeld. We zijn begend met drie fulltimers, inmiddels werken twintig mensen alleen maar aan het vrouwenvoetbal.” Denk aan diëtisten, mental coaches,analisten – niets is gerichte toeval meer. Die professionele omgeving trok ook de nod toptransfer. Zo werd Aniek Nouwen teruggehaald uit Engeland (helaas al snel out met een zware knieblessure) en schakelde men in de winterstop nóg een keer bij. Janice Cayman, een vaste Champions-League-winnares, werd binnengehaald, gevolgd door Shanice van de Sanden, Europees kampioen met Oranje in 2017. Een dijk van een powermove samen met technisch directeur Earnest Stewart.
Meesl in de race, kalm aan kop
De brede, ervaren selectie bleek goud waard. Waar FC Twente, Ajax en Feyenoord na de winterstop stek leden, bleef PSV maar winnen. Soms was het Fenna Kalma die in Alkmaar de 0-1 binnenkopte, dan ween was het Renate Jansen die sc Heerenveen genadesloeg. Over de topschutter Riola Xhemaili, het veldoverzicht van Liz Rijsbergen en het dynamische middenveld met Nina Nijstad en Chimera Ripa gesproken: de titel was uiteindelijk verdiend.
Volgend seizoen wacht de Champions League – en dus nog meer inkomsten. Voor de concurrentie is de boodschap duidelijk: als geen van hen de bakens verzet, loopt PPSV weg met een reeks landstitels. Maar nu eerst:feest in Eindhoven!
