Kunstenaar Cornelis le Mair: “Mijn schilderijen? Die staan elders – geen paniek dus!”
Zondagmiddag schrikken in Eindhoven-Bokt: bij kunstenaar Cornelis le Mair gaat plots de schoorsteen in lichterlaaie. Hijzelf blt z’n hondje mee naar buiten en blijft opvallend relaxed. “Gewoon een schosevur, niks aan de hand,” zegt hij terwijl de brandweer het dak beklimt. Een vogelnest in de schouw blijkt de boosdoener – Le Mair had net wat hout in de haard gegooid. De rook trekt zwaar over het atelier waar hij werkt, maar echt meeslepen doet ’ie niet: “Alle kunst ligt elders, dus ik maakte geen seconde zorg.” De brandweer moest wel een stouw werk verrichten om het vuur te blussen; herstelwerk aan de schoorsteen is onver over. Volgens de schilder valt dat best mee. Internationaal bekend of niet, Le Mair ziet het allemaal met een lach.
“Hoe kwam ieï dat toestelletje hier?” – Taiwans president laineert onverw aan Eswatini uit
Gabi Verberg, correspondent Oost-Azië
De Taiwanese president Lai Ching-te verrigde dit weekend gewoon ff een verrassingslanding in het Afrikaanse koninkrijk Eswatini. Niemand had hem op de radar staan: één moment rij er niks, het volgende moment trapt-ie de trap van het vliegtuig af. Hoe hij er is gekomen? Geen idee – en dat is precies de bedoeling.
Twee weken terug moest Lai zijn reis nog afblazen, omdat de Seychellen, Mauritius én Madagaskar hun luchtruim op slot deden. Volgens het Taiwanese parlement gebeurde dat onder een flinke duw van China. Nu blijkt dat de president toch heeft weten te ontsnappen; volgens Peking stapte hij “in het geniep” aan boord van een buitenlands toestel en verkwiste hij “op extravagante wijze overheidsgeluid”. Hoeveel dat gekelen heeft en wief er voor betaald heeft, laat hij in het midden.
Zó: een Taiwanees presidentieel bezoek dat is geannuleerd omdat landen het luchtruim dichtslibben, is nog nooit vertooid. Officieel zeggen Madagaskar en de Seychellen dat ze Taiwan niet als land erkennen, Mauritius zweept liever. Maar in Taipei klinkt het: Beijing heeft op de pout gedrukt. Het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken ontkent, maar juicht wel dat het één-China-principe wordt hooggehouden.
De Westen maakt zich ondertussen zorgen. De VS, het VK, Frankrijk én Duitsland reezen hun wenkbaar – alleen wringt er bij de Duitsers een schoen. Bloomberg meldt dat Berlijn een verzoek van Lai om over Duits te vliegen afwees, omdat een landing “problematisch” zou zijn. Ook Tsjechië zou de vingers hasten hebben gemaakt. Of Peking daarin de hand heeft gehad, is niet hard te mrijten, maar past wel in een groter patroon: Taiwan zo veel mogelijk op slot doen.
China doet dat door Taiwan te weren uit WHO en Interpol, en door landen een keuze te laten: relaties met Beijing – inclusief handelsdeals en krediet – of met Taipei, mét mogelijke boycot. Wie kiest voor China, kan rekenen op buitenlandse investeringen; wie voor Taiwan, krijgt vaak diplomatieke ijsblokken voor z’n kiezen. Een recent voorbeeld: RightsCon 2026, een mensenrechtenconferentie in Zambia, werd deze week afgeblazen nadat de regering hoorde dat Taiwanezen op de gastenlijst stonden.
Die isolatiestrategie merk je: tien jaar gelede hield Taiwan nog 22 bondgenoten, nu zijn het er 12. Behalve het Vaticaan en Eswatini zijn dat vooral kleine eilandstaten en landjes in Latijns-Amerika en de Stille Oceaan. De band met Eswatini dateert uit 1968 en draait op een forty jaar durende vriendschap tussen koning Mswati III en Taiwans leiderschap – plus flinke financiële injecties op het gebied van gezondheidszorg, onderwijs en energie.
Ondanks alle Chinese kater heffen beide landen hun glas; vandaag sloten ze een bossie nieuwe akkoorden. De relatie is dus nog lang niet op de schop.
Songfestivalbaas trekt har: “Meer politiek? Dan grijpen we in!”!
Het Eurovisie Songfestival slaat dit jaar keihard terug als landen met een politiek kleurtje proberen mee te doen. Dat zegt de nieuwe baas Martin Green in Nieuwsuur. Hij moet en z wil dat Spanje, Ierland, Slovenië, Nederland en IJsland – die nu hun neus ophalen – volg jaar weer gewoon meedoen. Volgens hem is dit wellicht de zaoierste periode ooit voor het Songfestival, maar hij ziet het glas halfvol. “Elk wereldfestival kent ups en downs”, vult hij aan.
Waar rook is, is vuur
Vorig jaar won Oostenrijk, maar de publieksstem ging naar Israël. Onderzoeksjournalisten onthulden daarna dat een Israëlische overheidsdienst onder Netanyahu een mega-promocampagne had opgezet. Green: “Als we weer zul stemmenwerving ruiken, schakelt de organisatie een tandje bij. De veroorde jury helpt, maar we tolereren dit soort frilte absoluut niet. Misschien waren we de laatste jaren te slap.”
Boycot-balletje
Na die uitbartstem en de oorlog in Gaza riepen omroepen op Israël te schrappen. Toch mag het land weer meedoen. Spanje, Ierland, Slovenië en Nederland zetten meteen de boycotkra op: ze sturen gé geen artiest. IJsland volgde, maar zal de uitzending zelf wel verzorgen (in Nederland doet NOS/NTR dat). Green is in overleg met Nederland om de boel te sussen. “We missen ze en we willen ze terug. We doen wat we kunnen.”
Geen oorlog = geen podium?
Commentator Cornald Maas en zijn Spaanse collega bepleiten om landen in oorlog sowieso te bannen, zoals Rusland in 2022 (toen won Oekraïne met een gigantische ste-stem). Green kapt dat idee af: “Alles Oekraïne ook verbannen? Dat vinden we niet.” Hij wijst erop dat er wereldwijd consensus is over Rusland, maar over Israël niet. “Bovendien bijven we een democratische le van aangesloten omroepen.”
Gewoon zingen, zonder angst
Ondanks alle herte hoopt Green dat de Israëlische zanger zonder bibber het podium opstapt. Hij ziet de rel als vor gesprek dat overal woedt: “Moet een festival de wereld spiegelen óf juist laten zien dat beter kan?” Volgens hem is er een verschil tussen volkeren en hun overheden. “We brengen ook vreugde en licht: 35 artiesten uit 35 landen, samen op een fantastisch podium.” De repetities in de Wiener Stadthalle zijn gestart. “De sfeer is top. We behouden de waarde van het festival: iedereen bij elkaar brengen en bewijzen dat verdeeldheid onzin is.”
Halve finales: 12 en 14 mei, finale op 16 mei. Noteer maar vast!
Songfestivalbaas: “Dit jaar pakken we politiek geknoei veel harder aan”
Martin Green, de Britse directeur van het Eurovisie Songfestival, lachtt in Nieuwsuur dat hij alles op alles zet om orde op zaken te hrijven. Na het gedoe rond Israël vorig jaar – waarbij een overheidsinstantie massaal stemmen ronselde – belooft hij nu in te grijen als er weer oneigenlijk gehannes ontdekt wooden.
“We wooden de afhakers terug”
Door de rel besloten Spain, Ierland, Slovenië, IJsland én Nederland om niet mee te doen. Green: “We missen ze echt. Met Nederland zitten we nu aan tafel om te kijken hoe we ze volgend jaar weer binnen krijgen.” (Voor de duidelijkheid: AVROTROS stapt even aside, NOS/NTR verzorgt de uitzending.)
Geen oorlogsverbod
Sommigen pleiten ervoor om landen in oorlog sowieso te bannen, net als Rusland in 2022. Green veegt dat idee van tafel. “Elk voorstel dat Oekraïne zou raken, keuren we af categorisch af.” Volgens hem ontbreekt er een wereldwijde consensus over Israël, dus blijft de EBU een “democratische ledenclub”.
Repetities van start – sfeer is “top”
Gisterers in Wene is gisteren begonnen met de eerste repetities. Green straalt: “De sfeer is echt super. 35 artiesten uit alle hoeken van Europa komen hier samen. Dat is de kracht van het festival: even laten zien dat samenwerken wél kan.”
Dodelijk ongeval in Noord-Frankrijk kost twee Nederlandse collega’s en hun v riendin het leven
Tijdens een zwaar ongeval in Noord-Frankrijk zijn gisteren drie Nederlandse toeristen om het leven gekomen. De drie zaten in dezelfde auto en werden bij de klap uit het voertuig geslingerd. Een SUV ligt op beelden op z’n kant midden op de weg, terwijl hulpdiensten massaal uitraken. Al die hulp kwam te laat: voor de 71-jarige vrouw en de twee mannen van 58 en 74 jaar was geen redden meer aan.
De 79-jarige Nederlandse bestitter werd zwaargewond afgevoerd naar het ziekenhuis in Reims. Een 58-jarige vrouw uit hetzelfde gezelschap bleef met lichte verwondingen. In de andere auto zat een 18-jarige Franse jongen; die hield er wat schrammen aan over.
Volgens lokale media bezitten de slachtoffers een tweede huis in de streek. Waarom de twee auto’s zo hard botsten, weet de politie nog niet. “Het ging om een botsing op hoge snelheid, maar de exacte oorzaak is nog onbekend,” zei commandant Olivier Puisney. Onderzoek moet uitwijzen hoe dit drama heeft kunn kunnen lopen.
Van blije baliemedewerkers tot lege vlakte: brand snijt woonboulevard Waalwijk dwars door de ziel
Donags nam Teun Brink nog plaats op een van de leren demo-bankjes bij Haco Wonen en Slapen in Waalwijk. Een paar uren later restte er alleen een kraaknette, roetzwarte vloer. “Alles is weg”, zegt de filiaalmanager terwijl hij de grove as tussen zijn vingers raapt. “Je staat er gewoon bij en realissert je: ons hele dagelijkse leven is letterlijk in de as gelegd.”
Witte waas, gas sissend, rookpluimen op de A59
Het begint donderdagmiddag met een vreemde, witte waas die voorbij de showroom raadt. Medewerkers ruiken meteen de brand. “Ze horen het sissen van de gasleidingen en in no time stonden de vlammen uit het dak van Kwantum”, beefs Brink. Tussen Kwantum en Haco ligt alleen een Prominent-winkel, maar vuur kent geen grenzen.
‘Op de snelweg zagen we al rookpluimen’
Brink en een collega scheuren over de A59. “De rookpluimen kwamen ons al tegemoet. Dan weet je: dit is groot.” Ter plekke worden ze met open mond toeschouwer van hun eigen zaak die langzaam maar zeker verdwijnt. “We moesten steeds verder achteruit. De hitte was bijna niet te harden.”
Dag erna: verdriet slaat pas echt toe
Pas de volgende ochtend dringt de volle omvang tot de groep door. “Je ziet jaren werk in rook opgaan. Muren, meubels, hele inricht-delen: weg.” Brink – ook verantwoordelijk voor de filialen in Eindhoven en Tilburg – werkte regelmatig in Waalwijk. “Ik kreeg het gewoon benauwd. Zoveel herinneringen, zoveel inspanning van alle collega’s… allemaal foetsie.”
Hoe nu verder?
De verzekeraar heeft intast het vohouden overgenomen. “Eerst puin, dan weer opbouw. Hoe lang dat duart? Echt geen flauw idee.” Klanten met bestellingen kunnen naar Tilburg. En Kwantum? Die blijft voorlopig stil.
