Contract met DigiD-bedrijf verlengd, ondanks verzet Tweede Kamer
Staatssecretaris Eric van der Burg (Binnenlandse Zaken) heeft uitgelegd waarom hij het contract met Solvinity, het bedrijf achter DigiD, toch heeft verlengd. Dit komt nadat JA21 vragen stelde over de kwestie. Van der Burg zegt dat hij geen andere keus had: als hij het contract niet zou verlengen, zou “de continuïteit en veiligheid van de dienstverlening van Logius in gevaar komen.” Logius is het overheidsbedrijf dat DigiD beheert.
“Daarom heb ik op 27 maart 2026 besloten dat Logius het contract met Solvinity met twee jaar mag verlengen. De officiële ondertekening gebeurt begin mei 2026,” schrijft de staatssecretaris.
De Tweede Kamer had het kabinet eerder gevraagd om de overname tegen te houden. Afgelopen dinsdag steunde bijna de hele Kamer – alleen JA21 niet – een motie van GroenLinks-PvdA-Kamerlid Barbara Kathmann. Daarin wordt het kabinet gevraagd om het DigiD-contract met Solvinity in 2028 niet te verlengen, als de overname door een Amerikaans bedrijf doorgaat.
Het Bureau Toetsing Investeringen (BTI) onderzoekt nog of de voorgenomen overname risico’s oplevert voor de nationale veiligheid. Het is nog niet bekend wanneer dat onderzoek klaar is. BTI valt onder het ministerie van Economische Zaken.
Eerder deze maand sloeg de hoogste privacyfunctionaris van Logius nog alarm in de Volkskrant. Volgens hem kunnen de Amerikanen na een overname DigiD “voor langere tijd uitzetten en geheime informatieverzoeken uitvaardigen.”
Kyra (23) koos voor euthanasie, maar blijft voor altijd onderdeel van het ‘Wonderteam’
Eind 2024 kwam een einde aan de ondraaglijke lijdensweg van Kyra Valentijn (23) uit Zevenbergen. Ze maakte de keuze voor euthanasie omdat ze zowel psychisch als lichamelijk niet meer kon. Een paar maanden voor haar dood liet ze samen met haar moeder en broer een bijzondere tattoo zetten. “De drie karakters uit de tekenfilm Wonderteam, want dat zijn wij ook, met z’n drietjes”, vertelt haar moeder Claudia Cappon-Van Meer.
Al jaren ging het niet goed met Kyra. Begin 2024 kreeg ze te horen dat ze het traject in mocht bij het Expertisecentrum Euthanasie. “Ze wist dat ze dat jaar zou overlijden, maar toen was nog niet bekend dat het nog zo lang zou duren”, vertelt Claudia. Kyra en haar broer Youri hadden allebei al meerdere tattoos, maar Claudia nog niet. “In verband met het naderende overlijden van Kyra wilden we een gezamenlijke, betekenisvolle tattoo. Toen hadden de kinderen het over de serie Wonderteam.”
In 2008 scheidde Claudia van hun vader. Ze bleef met de twee kinderen achter en samen keken ze altijd naar deze tekenfilmserie. Sindsdien heeft de serie een speciale betekenis voor hen. “Daar haalden wij kracht uit. De karaktertjes komen ook overeen met hoe wij zijn. Ik ben de cavia, mijn zoon de schildpad en mijn dochter is het eendje. Dus wij waren vanaf dat moment ook een Wonderteam.”
Dat werd het dus: een tattoo van de drie karakters. “We zijn een afbeelding gaan zoeken en hebben die voorgelegd aan de tatoeëerder van Yodatattoos. Zij zet hele mooie fineline tattoos. In maart hebben we de tattoo laten zetten”, vertelt Claudia. “Het is een hele mooie herinnering. We wisten toen nog niet hoe snel Kyra euthanasie zou krijgen. Voor haar kon het niet snel genoeg zijn.”
Op 12 december 2024 overleed Kyra. Het was een ontzettend moeilijk jaar voor de familie, maar ook voor Kyra zelf. “Het was heel duidelijk dat dit de enige weg was. Niet alleen dat jaar was zwaar voor haar, maar ook de jaren daarvoor.” Ondanks alles probeert Claudia positief te blijven. Ze heeft kleinkinderen en die weten waar de tattoo voor staat. “Zij weten precies wie oma is, wie papa is en wie ’tantie’. Ze hebben nu ook een dvd van Wonderteam, zodat ze de serie kunnen kijken.”
Claudia haalt niet alleen kracht uit haar man, zoon, schoondochter en kleinkinderen, maar ook uit het contact met andere ouders van wie kinderen op jonge leeftijd voor euthanasie hebben gekozen vanwege psychisch lijden. Ze hoopt bovendien dat er meer begrip komt voor dit onderwerp. “We proberen er altijd open over te zijn, want er zijn jonge mensen die uitzichtloos lijden, net als Kyra.”
Hier lees je alle verhalen van de rubriek Mijn tattoo en zijn verhaal.
Milou’s strijd gaat door
Ieder verhaal is uniek en verdient zijn eigen context. Dat geldt voor Kyra, maar ook voor andere jongeren die worstelden met ondraaglijk lijden en uiteindelijk kozen voor euthanasie. Eén daarvan is de 17‑jarige Milou. In de documentaire Milou’s strijd gaat door wordt haar jarenlange psychische strijd en haar uiteindelijke keuze gevolgd. De documentaire is gratis en zonder account te bekijken op videoplatform Brabant+.
Labradoodle Winnie ontsnapt op de snelweg, redders voorkomen een ramp
Sara van Amerom kreeg donderdag slecht nieuws: haar hond Winnie was verdwenen. De labradoodle was met een uitlaatservice naar het bos in Rijswijk gegaan, maar schrok van een andere hond en rende weg. “Winnie rent met mijn verloofde soms wel 17 kilometer, dus ze is superfit”, vertelt Sara. De hond was dan ook snel uit beeld. Sara kon zelf niet meezoeken omdat ze net een operatie heeft gehad en slecht kan lopen. Haar partner was aan het werk. In paniek belde ze mensen om hulp en stapte uiteindelijk in de auto met de vader van de buurjongen. Ze zag via een tracker dat Winnie bij de A13 was, maar dacht dat dat niet kon kloppen. Toen de locatie naar de A4 versprong, raakte ze in paniek. “Ik was heel verdrietig. Mijn buren moesten me vasthouden om overeind te blijven.” Uit angst dat haar hond op de snelweg liep, belde ze de politie. Die schakelde Rijkswaterstaat in. Niet veel later kreeg ze goed nieuws: Winnie rende inderdaad op de snelweg, maar was gevonden en meegenomen door een medewerker van Rijkswaterstaat.
Marco van Trier vertelt hoe de redding ging. Hij was met zijn bus en een collega onderweg toen ze ineens een hond op de snelweg zagen. “We dachten: dit klopt niet.” Toen hij zag dat de hond nog op de rijbaan liep, handelde hij meteen. “Ik heb uit reactie mijn bus dwars op de snelweg gezet. Gelukkig ging dat goed.” Er kwam hulp van meerdere kanten. Een medewerker van Rijkswaterstaat en een vrachtwagen van de wegenwacht reden toevallig langs en hielpen de weg af te zetten. Binnen de kortste keren stond het verkeer stil en ontstond er een file. Marco probeerde samen met zijn collega de hond te vangen, maar die maakte een sprint. “Als ze onder de vangrail was gegaan, was het mis geweest.” Aan de andere kant van de weg reden auto’s zeker honderd kilometer per uur. Verderop wist een vrouw die ook was gestopt de hond te grijpen. Winnie werd meegenomen door de Rijkswaterstaat-medewerker, die toevallig een hondenriem in de auto had. Niet veel later konden Sara en haar hond herenigd worden.
Marco blijft er nuchter onder: “Ik hoef geen heldenrol, je wilt dat het hondje bij het baasje is en veilig overkomt.” Toch beseft hij hoe gevaarlijk het was. “Bizar dat dit niet fout is gegaan. Dit had een massabotsing kunnen worden.” Voor Sara voelt het nog onwerkelijk. “Winnie heeft echt een engeltje op haar schouder gehad. En die helpende mensen ook.”
Veertig Jaar .nl: Van Bierviltje tot 6 Miljoen Domeinen
Vandaag is het precies veertig jaar geleden dat het .nl-domein geboren werd. Op 25 april 1986 kreeg de aanvraag groen licht. De man achter dit idee was Piet Beertema, toen werkzaam als systeembeheerder bij Centrum Wiskunde & Informatica (CWI). De inmiddels 82-jarige Beertema geeft vanwege zijn gezondheid geen interviews meer, maar vijf jaar geleden blikte hij in de podcast ‘35 jaar .nl’ terug op het ontstaan. “Ik stelde een keurige aanvraag op,” vertelde hij. “Ik was echt verbijsterd toen ik twee weken later een mailtje kreeg: ‘Goedgekeurd, ga je gang maar.’” Als eerste registreerde hij cwi.nl voor zijn eigen werkgever. “Dat wekt natuurlijk geen verbazing.” Inmiddels telt Nederland meer dan 6 miljoen .nl-domeinnamen, waarmee het land vierde staat op de wereldwijde ranglijst van landendomeinen.
In de vroege jaren 80 bestonden er al internetdomeinen, vertelt Teus Hagen, destijds leidinggevende van Beertema bij het CWI. “Je had .edu voor onderwijs, .gov voor de overheid en .com voor commerciële zaken. Maar wij vonden dat het te veel gericht was op de Verenigde Staten.” Samen met Beertema en collega’s begon hij na te denken over Europese domeinen. “Op een bierviltje schreven we toen .nl en .be,” zegt Hagen. “Dat was gebaseerd op de landcodes op kentekenplaten.” Sommige Europese landen hadden één letter op hun kenteken, zoals Duitsland, maar de mannen besloten dat domeinen er twee moesten zijn. Nederland was een van de eerste Europese landen met een eigen domein. Beertema maakte een “doe-het-zelf-pakketje” voor andere landen. “Sommige waren wat trager, maar binnen een jaar, hooguit twee jaar, hadden alle aangesloten landen hun domein.”
De kracht van het systeem zit in de eenvoud, betoogde Beertema in de podcast. “Beter kon je het niet opzetten, want je deelt het in stukjes op en draagt de verantwoordelijkheid over.” In de eerste jaren beheerde Beertema .nl helemaal zelf. “Hij besliste welke naam gebruikt kon worden,” zegt Hagen. In het begin was dat te doen, “want het begon heel klein.” Maar na verloop van tijd werd het complexer. “Hij moest bijvoorbeeld vechten met verschillende mensen die allemaal zeiden dat ze Philips heetten. Dat is een worstelpartij die je niet in je eentje kan doen.” In 1996 kwam hier verandering in met de oprichting van de Stichting Internet Domeinregistratie Nederland (SIDN). Sindsdien is SIDN verantwoordelijk voor nieuwe .nl-aanvragen. In het eerste jaar bepaalde Beertema nog wie welke domeinnaam kreeg; hij registreerde in totaal zo’n 10.000 url’s, weet SIDN. Vanaf de jaren 90 groeide het aantal internetadressen snel: in 2003 waren er 1 miljoen, in 2010 4 miljoen, in 2012 5 miljoen, en in 2020 werd de 6 miljoen gepasseerd. “Het is een beetje uit de hand gelopen, mag ik wel zeggen,” aldus Beertema. Ook Hagen is trots op de vondst. “Op elke vrachtwagen zie ik mijn handtekening staan.”
Chinese elektrische auto’s in opmars: crisis in het Midden-Oosten speelt in hun voordeel
De export van elektrische en hybride auto’s uit China bereikte vorige maand een recordhoogte. Door stijgende olieprijzen en de onzekerheid rond de oorlog in het Midden-Oosten neemt de vraag naar elektrische auto’s toe, van Europa tot Zuid-Amerika en grote delen van Azië. China is wereldwijd toonaangevend in deze sector, maar in Europa domineren nog steeds westerse merken. Hoe lang dat nog zo blijft, is de vraag. Chinese elektrische auto’s zijn namelijk een stuk goedkoper dan hun Amerikaanse of Duitse concurrenten, en die crisis in het Midden-Oosten geeft hun opmars een flinke boost.
Op ’s werelds grootste autobeurs in Peking hangt een optimistische sfeer. Hoewel zo’n 700 bedrijven – waaronder alle bekende autobouwers – aanwezig zijn, zijn het vooral de Chinese elektrische auto’s die in de schijnwerpers staan. Op gigantische schermen flitsen strakke reclamebeelden voorbij van de nieuwste modellen, met termen als “smart driving” en “digital cockpit”. Maar het zijn niet de technologische snufjes die de echte aantrekkingskracht vormen: het is de betaalbaarheid.
Uit onderzoek blijkt dat hogere brandstofprijzen de vraag naar elektrische auto’s aanjagen. Europese tankprijzen zijn gestegen, en dat merk je bij de automakers. Vooral Chinese merken profiteren hiervan. BYD, ’s werelds grootste producent van elektrische auto’s, zag het aantal registraties in Europa vorige maand met 155 procent stijgen. Ook opkomende merken zoals Chery en Leapmotor zagen hun Europese verkopen flink omhooggaan.
Het Chinese succes is geen toeval. De droom om een autogrootmacht te worden begon al in de jaren ’80, toen China een moderne auto-industrie wilde ontwikkelen, maar nog te weinig kennis en ervaring had. Het land voerde een joint-venturemodel in: buitenlandse automerken moesten verplicht samenwerken met Chinese bedrijven. Het idee was simpel: buitenlandse partijen brachten technologie en kapitaal, terwijl Chinese partners markttoegang en productie faciliteerden. In 1984 sloot Volkswagen als eerste zo’n deal, en daarna volgden praktisch alle grote Duitse merken. Een Chinese krant vatte het doel in 1985 zo samen: “De eerste auto importeren we, de tweede maken we in China, de derde exporteren we.” Oftewel: nu zijn we afhankelijk, maar straks maken wij de auto’s voor de wereld.
Na jaren van overheidsstimulering en innovatie is die droom in het elektrische segment uitgekomen. Vandaag wordt zo’n 70 procent van alle elektrische auto’s wereldwijd in China gemaakt, veel meer dan de eigen markt nodig heeft. De groei in China vlakt namelijk af, terwijl die elders toeneemt. Wat ze niet thuis kwijtraken, exporteren ze naar het buitenland. Bovendien komt een groot deel van de innovatie – zowel hardware als software – uit China. Waar Chinese fabrikanten ooit afhankelijk waren van Duitse technologie, zijn de rollen nu vaak omgedraaid.
Om concurrerend te blijven, zoeken westerse automakers steeds vaker samenwerking met Chinese bedrijven. Het prijsverschil blijft groot: Chinese elektrische auto’s zijn gemiddeld 20 tot 50 procent goedkoper dan vergelijkbare Duitse modellen. Of Duitse fabrikanten dit gat op tijd weten te dichten, is nog maar de vraag. Eén ding is duidelijk: de Chinese automakers zullen de kans die de crisis in het Midden-Oosten biedt om voet aan de grond te krijgen in Europa, met beide handen grijpen.
Miljoenen jodiumpillen over de datum: dit moet je weten
Zit jij ook nog met dat oude doosje jodiumtabletten in huis? Sinds deze maand zijn de pillen die je in 2017 kreeg, officieel over de datum. Maar geen paniek, zegt nucleair geneeskundige Marcel Janssen van het Radboudumc. “Die verlopen pillen werken nog prima, hoor.” Toch is het verstandig om ze te vervangen, zodat je zeker weet dat ze bij iedereen optimaal blijven werken.
Sinds 2017 hebben zo’n drie miljoen Nederlanders – waaronder honderdduizenden Brabanders – een doosje jodiumtabletten in huis. Die zijn bedoeld voor iedereen tot en met 40 jaar die binnen 20 kilometer van een kerncentrale woont. Op grotere afstand (20 tot 100 kilometer) zijn ze bestemd voor kinderen tot 18 jaar en zwangere vrouwen.
Die pillen mag je alleen innemen na een officieel advies van de overheid bij een kernramp. Ze zorgen er dan voor dat je schildklier vol raakt met veilig jodium, zodat radioactief jodium geen kans krijgt. Vooral voor mensen onder de 40 is dat belangrijk om het risico op schildklierkanker te verkleinen.
Janssen legt uit dat verlopen tabletten nog steeds grotendeels werken, maar dat de werking minder voorspelbaar wordt. “Het hangt af van hoe ze bewaard zijn. Vocht en warmte kunnen de kwaliteit aantasten.” Toch is een pil die iets minder krachtig is, nog altijd beter dan geen pil. “Er zit een ruime overmaat in de dosis, dus ook als een pil nog maar 90% effectief is, werkt hij in de praktijk volledig.”
Let op: jodiumpillen beschermen niet tegen alles. “Er komen ook andere radioactieve stoffen vrij”, aldus Janssen. “Bij een ramp moet je vooral binnenblijven met ramen en deuren dicht.” Weggaan is af te raden als er radioactieve deeltjes in de lucht hangen.
De overheid onderzoekt nu of de pillen vervangen moeten worden. Het RIVM kijkt naar verschillende scenario’s, en het ministerie van Volksgezondheid neemt voor deze zomer een besluit. Als dat positief uitvalt, worden er in 2027 nieuwe pillen uitgedeeld aan dezelfde groepen als in 2017. Kun je niet wachten? Voor een paar euro koop je een nieuw doosje bij de drogist. “Maar hamsteren is absoluut niet nodig!”, benadrukt de arts.
