Extra drie weken rust: Libanon en Israël schuiven bestand door in Washington
Trump twittert het nieuws eruit
Zo gebeurd: na overleg in het Witte Huis met de Libanese en Israëlische ambassadeurs kondigde Donald Trump op Truth Social aan dat het staakt-het-vuren met drie weken wordt verlengd. Opvallende afwezige: Hezbollah, de partij waarmee Israël de vuurgevechten uitvocht. De beweging blijft hameren op haar “recht van verzet” tegen de Israëlische aanwezigheid in het zuiden van Libanon.
Israël wil Hezbollah kapot, niet weg uit Zuid-Libanon
De Israëlische ambassadeur liet na afloop meteen weten dat “vernietiging van Hezbollah” bovenaan het verlanglijstje staat – een terugtrekking van het Is juist níét. Het tijdelijke bestand ging vorige week in voor tien dagen en zou morgen zijn verlopen, maar werd tussendoor al meerdere keren geschonden door beide kampen.
Trump nodigt Netanyahu én Aoun uit voor “historische” ontmoeting
De Amerikaanse president wil binnenkort zowel de Israëlische premier als de Libanese president op het witte-huis-tapijt ontvangen. Diplomatiek gezien zou dat een klein mirakel zijn: de buurlanden onderhouden al decennia geen officiële betrekkingen. Enkel het feit dat ambassadeurs deze maand al met elkaar praatten in Washington was opmerkelijk.
Gisteren alweer: beschietingen ondanks bestand
Ondanks het papieren bestand meldde Israël gisteren dat het drie Hezbollah-strijders heeft uitgeschakeld in Zuid-Libanon. Hezbollah vuurde raketten af op Israëlische gebied, alsane “als reactie op Israëlische schendingen”. Intussen houdt het Israëlische leer een flink stuk van Zuid-Libanon bezet; premier Netanyahu lijkt het gebied de facto te willen annexeren om de veiligheid van Israël te waarborgen. Dorpen worden platgegoid en burgers krijgen te horen dat terugkeer voorlopig verboden is.
Klapper op de N69: busje en auto total loss bij Valk
Vrijdagochtend ging het mis op de N69 in Valkenswaard. Een personenauto en een bedrijfsbusje reden elkaar klem net voor de afslag de Maaij. De file die daar al stond, kreeg er opeens een onoplettende bestuurder bij en klap: kop-staartbotsing. Beide voertuigen konden daarna alleen nog op een takelwagen verder. Gelukkig raakte niemand gewond, maar het verkeer moest wel in één rij voorbij de wrakken sluipen.
Front veilig, achterban enorme krap: Oekraïne zoekt (en vindt) te weinig nieuwe soldaten
Oekraïne vecht al drie jaar met zelfgemaakte drones en robots, maar nu dreigt het land op een onverwachte plek te wankelen: in de wervingskantoren. Terwijl de troepen aan de grens standhouden, blijft het thuisfront steeds harder weigeren om in het uniform te stappen.
Geen eindstreep, geen verlof, geen zin
Waar de eerste oorlogsgolf nog bestond uit vrijwilligers die met vuur in de buik naar het front trokken, is die enthousiaste stroom inmiddels opgedroogd. De overheid roept nu tweedrukker dan ooit: twee miljoen mannen verplichten zich nergens toe. Rekruteerders krijgen luchtdrukpistolen op hun dak, er vallen doden in Lviv en inmiddels zijn er al zeker 600 van zulke aanvallen geteld – ruim 300 vorig jaar alleen. Niet bepaald een warm welkom dus.
Boete of kogel: verzet loont (niet)
De straffen blijven slap: wie zich niet meldt, krijgt een tik op de vingers in de vorm van een mini-boete. Zijn je gegevens niet up-to-date? Ook een bekeuring. Volgens commandant Pavlo Karazin (zelf ooit journalist, nu drone-bataljonsbaas) mag dat best wat steviger. “We mobiliseren jongens die na de basis direct het ziekenhuis in duiken zodat de staat hun al bestaande kwijten kan betalen.” In één compagnie zouden bijna tweeduizend manschappen rondlopen die medisch allang afkeuis hoorden te zijn.
Wat nu?
- De dienstplicht heeft geen einddatum: dood of zwaargewond zijn de enige ontsnappingsclausules.
- Jongvolwassenen (18-25) aanspreken is politiek nog een do-not-disturb-onderwerp.
- 200.000 soldaten zijn spoorloos na verlof; uitrecht willen ze niet terug.
- Bedrijven slijmen zich vrij met “strategisch” stickers, terwijl het leger nakijkt.
Kortom: Oekraïne kan nog zo innoveren met robots en drones, zonder verse menselijke batterijen raakt het uiteindelijk de klok. De vraag is niet óf de mobilisatie moet veranderen, maar wanneer de politici durven aan te pakken in plaats van te hopen op “over een half jaartje is het wel voorbij”.
Bosbewoners verhuizen: bever, marter én vos zijn nu ook stadsdieren
Stap jij ’s avonds je huis uit in Til centrum van Tilburg? Kijk dan eens goed op die schutting. Dat langgerekte schaduwbeastje dat er als een kat overheen struint, is hoogstwaarschijnlijk een steenmarter. Deze slanke roofdier is niet meer alleen op het platteland te vinden – hij timmert al volop aan de weolse weg in onze wijken.
Stadsecoloog Rob van Dijk glimlacht als hij het ziet. “We schieten al jaren niet meer op steenmarters en nu merken we pas hoe goed dat werkt.” Volgens Van Dijk zijn er twee grote redenen waarom het wild zo gestaagd komt:
- Er ligt steeds meer groen in de stad. Denk aan de Reeshof, waar boomkikkers nu voor het eerst buiten één afgelegen plekje in heel Brabant zitten.
- De natuur krijgt gewoon tijd. “Bever, marters, vossen – er wordt al decennia niet op gejaagd. Het duurt even voordat een soort zich veilig voelt, maar nu zien we ze weer opduiken.”
Hoe houdt de stad precies bij wie er rondsnuffelt? Simpel: wildcamera’s én een triest soort teller. “Helaas nemen ook de aanrijdingen toe. Als je steeds meer marters ziet, zie je helaas ook vaker op de motorkap.”
Groene linten zijn voor dieren wat snelwegen voor ons zijn. Een park, beekje of braakliggend stukje bos is hun Route du Soleil. “De bever is vanuit Oisterwijk via de Voorste Stroom het Leijpark ingerold,” vertelt Van Dijk. “Geen holbewoner, maar een echte Tilburger. Al die halfomgeknapte bomen? Zijn handtekening.”
Ook het Spoorpark, gebouwd op een oud rangeerterrein, bruist van het leven. Kijk tussen de bramenstruiken en je ontdekt konijnenholletjes. “Tijdens schemer is het hier raus: tientallen konijnen, een staartmees op een wilde appelboom, misschien zelfs een marter die net een eendje heeft leeggeslurpt.”
Kortom: de stad wordt wilder. Over tien jaar zwemt mogelijk zelfs een otter door de Binnenstadgracht. Al vreest Van Dijk ook een ongenode lodger: “De wasbeer komt eraan, maar die hoort hier niet thuis. Hij rooft alles: vogelnesten, vuilnisbakken, je naam maar. We houden hem waarschijnlijk niet tegen.”
Vier jaar cel voor ‘asociale’ stap in een moment van onmacht: rechter oordeelt fors lager dan OM wilde
De rechbanc had duidelijk lager uitgedeeld dan het Openbaar Ministerie wou: vier jaar in plaats van zeven. Volgens de rechters klonk het zeven jaar voor een gerichte aanslag alsof de dader expres de hele binnenstad wou weghalen; daarvan bleek (nog) geen enkel bewijs. De brand wou juist ‘een impulsieve, asociale stunt’ die compleet uit handen liep. Twee andere kerels die er ook bij waren, zullen meteen vrijgesproken vanwe – precies waar het OM zelf ook naar had gevraagd.
De container: een stuk karton, een aansteker, een oortje achter het pannetje in de Varkensstraat. De rest gebeurde als een domino; vuur tikte, binnen no time een enorme brand die het centrum van Arnhem vernielde. Geen doden, geen gewonden, wel een ravage aan ravage.
Barcelona schikt zich voor Chinese bo: sorry voor Taiwanese vlaggetje
Over de grens komt er een hoop gezeik op de club af. Waarom? De jeftern van Barça postten een foto waarop kroostalenten trots de Taiwanese vlag omhoog houden. In China is dat meteen oorlog: Taiwan bestempelen ze als een losgeslagen provincie, dus zo’n vlag is voor Peking een belediging. Er wordt zelfs opgeroepen tot een SpA-boycot – zeges, dat escaleert rap.
Chinese kranten zetten alles tussen aanhalingstekens
Staatsjournalisten schrijven consequent ‘vlag “van Taiwan” ’, alsof het landje niet etaald. De foto zelf zie je nergens; afbeeldingen van de Taiwanese vlag zijn in China letterlijk verboden. Net als foto’s van de Dalai Lama, de Tibetaanse vlag of verwijzingen naar Tiananmen ’89.
Sorry hoor, lag aan externe websitebouwer
Barcelona haastte zich met een verontschuldiging op Weibo: het was een “ongepaste afbeelding” van een toernooi in Japan (2025), en de schuld lag bij een externe partij die de site beheert. De club neemt “maatregelen om herhaling te voorkomen”. Kortom: klaar met discussiëren, we willen die Chinese fans niet verliezen.
Geen uitzondering
In 2019 kregen de Amerikaanse basketballers van de NBA hetzelfde aan de broek toen een coach steun betuigde aan de Hongkong-demonstranten. Tv-contracten sneuvelden, miljardenmarkt op de tocht. Europese topclubs als Manchester United, Liverpool en Real Madrid worden ook voorzichtig: China is een geljke geldpot van miljoenen fans.
Internationaal steeds stiller om Taiwan
Door economische druk is Taiwan op steeds meer plekken onzichtbaar gemaakt. Bijna geen enkel land, Nederland incluis, erkent Taipei officieel. Bedrijven die in China zaken doen, noemen Taiwan braaf “provincie van China”, uit voor van boycots of represailles.
Zelfs het luchtruim wordt knb-politiek
Deze week mocht president Lai Ching-te met zijn vliegtuig niet over de Seychellen, Mauritius of Madagaskar op weg naar Eswatini (een van de weinige landen dat Taiwan wel erkent). China knikte goedkeurend: fijn dat jullie ons helpen Taiwan af te zonderen. Lai zelf spreekt van “autoritaire invloed” waar geld de diri.
Tot slot gonst het op Chinese sociale media: Barcelona moet sorry niet alleen op Weibo zetten, maar wereldwijd zichtbaar maken. De boodschop: wie de Chinese markt wil, moet kneitergevoelig zijn voor de partijlijn. Voetbal en politiek? One scheiding meer dan ooit een fictie.
