Oekraïne probeert Trump te winnen met een knusse naam: ‘Donnyland’
Een groen-gouden vlag. Een nieuw volksliedje (nog in ontwikkeling). En vooral: een naam die flink opvalt — Donnyland.
Ja, je leest het goed: een combinatie van Donbas en Donald. Volgens een rapportage van The New York Times, gebaseerd op anonieme bronnen uit de onderhandelingskamer, wordt deze naam steeds vaker genoemd — eerst als een mopje, daarna als een serieuze, al dan niet ironische manier om de aandacht van Donald Trump te trekken.
Het gaat om een stukje grond in het oosten van Oekraïne: ongeveer 80 kilometer lang en 65 kilometer breed, nog steeds onder controle van Kyiv, maar heftig betwist. Rusland claimt het volledig, er wordt daar dagelijks gevochten, en de toekomst van juist dit gebied is één van de grootste struikelblokken in de gesprekken.
Waarom zou je nou een plek ‘Donnyland’ noemen?
Volgens de bronnen past het idee in een bredere tactiek: Oekraïne wil de VS — en vooral Trump — actiever en gunstiger betrekken bij het vredesproces. En ja, daar speelt ook zijn bekende zelfbeeld een rol. Trump heeft eerder beweerd dat hij de oorlog ‘in twee dagen’ zou kunnen afsluiten — dus waarom niet een beetje spelen met die energie? De naam Donnyland is tot nu toe niet officieel vastgelegd in akkoorden of papieren, maar blijft wel regelmatig opduiken tijdens informele rondetafelgesprekken.
Maar wacht — wat zegt Trump eigenlijk?
In zijn 28-puntenplan voor een einde aan de oorlog stond helder: Oekraïne moet de hele Donbasregio opgeven. Voor Kyiv was dat een rode lijn. President Zelensky waarschuwde toen al dat grondafstand op termijn de veiligheid van heel Oekraïne in gevaar zou brengen — en dat Rusland zo makkelijker een volgende invasie zou kunnen lanceren. Vandaar het denkbeeld: wat als je Trump écht betrekt bij het gebied? Niet alleen als bemiddelaar, maar bijna als ‘patroon’? Misschien maakt dat het gebied — symbolisch én praktisch — minder kwetsbaar.
En nu? Geen doorbraak, wel veel ideeën
In februari vonden er onderhandelingen plaats tussen Kyiv en Moskou, met de VS als bemiddelaar. Oekraïne bracht verschillende alternatieven naar voren: een gedemilitariseerde zone, of een speciale bestuurlijke status voor het gebied. Tot nu toe heeft geen van die opties geleid tot een doorslaggevende overeenkomst.
Appartementje in Den Bosch voor 5800 euro per maand? Ja, echt waar — maar alleen als expat
Het klinkt alsof het een grap is: een appartement van 78 m² in hartje Den Bosch, vlak bij het station op de Statenlaan, te huur voor maar liefst 5800 euro per maand. En toch is het geen hoax — vorige week stond het luxe, gemeubileerde 4-kamerappartement ineens op de markt. Op Facebook duikt het ook op in een woninggroep, en daar is de reactie onmiddellijk: verbijsterd, sceptisch, en hier en daar zelfs een beetje sarcastisch. “Inclusief gas, licht, stookkosten, boodschappen én een mooie vakantie”, schrijft Marja. Jeroen vraagt zich af of de prijs misschien voor het hele gebouw bedoeld is. Chris denkt dat er gewoon een nulletje te veel is getypt — terwijl Ibbi het al meteen ziet aankomen: “5800 euro… kansloos verhaal dit.”
Een appartement dat meteen opvalt — niet vanwege het uitzicht, maar wel vanwege de prijs
Als je het huuraanbod in Den Bosch bekijkt, springt dit appartement meteen uit de massa. Niet omdat het een spectaculair uitzicht heeft of een gigantisch oppervlak biedt, maar puur door die huurprijs: 5800 euro per maand is meer dan genoeg voor een flinke hypotheek op een koopwoning. Volgens het verhuurbedrijf is het appartement specifiek bedoeld voor corporate housing — oftewel: alleen voor bedrijven die tijdelijke huisvesting nodig hebben voor medewerkers of expats. Particulieren hoeven dus niet eens te dromen — dit ‘paleisje’ is simpelweg niet voor hen.
Voor dat bedrag krijg je wel een exclusief, volledig gemeubileerd appartement in het hoogwaardige nieuwbouwcomplex Palazzo, compleet met parkeerplaats. En ja, zelfs het bed is al opgemaakt. Je hoeft alleen nog je koffers uit te pakken.
Voor wie wel niet geschikt is (en wat je wel moet meebrengen)
Heb je het geld? Dan heb je nog steeds geen garantie. Er gelden strakke regels: het appartement is alleen beschikbaar voor expats, de minimale huurduur is zes maanden, en er mogen maximaal twee à drie personen in wonen. Gezinnen kunnen er alleen in als hun werkgever de huurovereenkomst afsluit — particuliere aanvragen worden niet geaccepteerd.
Hoe duur is ‘duur’ eigenlijk? Een blik op de prijzen in de buurt
Voor wie even wil checken of deze prijs werkelijk zo extreem is: in hetzelfde gebouw werd vorig jaar in oktober een groter appartement van 94 m² aangeboden voor slechts 2250 euro per maand. En om de hoek liggen de tarieven nog lager:
– Jonkerstraat: 1595 euro voor 74 m²
– Onderwijsboulevard: 1825 euro voor 89 m²
– Bordeslaan (aan de overkant van het water): 2150 euro per maand — exclusief servicekosten — voor een ruime 110 m²
Dus ja: 5800 euro is flink wat meer dan de buren betalen.
“Marktconform”? Zo zegt het verhuurbedrijf — maar verder wil men niets kwijt
Het verhuurbedrijf noemt de huurprijs marktconform, gebaseerd op het hoogwaardige afwerkingsniveau, de volledige inrichting en het ‘all-in’ karakter van de woning. Op de vraag hoe ze precies op dat bedrag zijn gekomen, blijft het echter stil: “Dat is een goeie vraag, maar ik ga er geen antwoord op geven”, zegt een medewerker tegenover Omroep Brabant. Wel is één ding duidelijk: alle nutsvoorzieningen — water, elektriciteit, internet — zijn inclusief. Geen verrassende kosten, geen bonnetjes naast de huur — gewoon alles in één bedrag.
🎤 Nieuwe naam voor de Guus Meeuwis Tributeband — en dat is helemaal bewust!
De Guus Meeuwis Tributeband uit Nuenen heeft een frisse nieuwe naam gekregen: ‘Kedeng!, een tribute aan Guus’. En ja, die keuze is niet zomaar uit de lucht gegrepen — het gebeurde na goed overleg met het management van Guus Meeuwis zelf. Het doel? Duidelijkheid creëren. Want hoe leuk het ook is om Guus’ muziek levendig te houden, niemand moet per ongeluk denken dat de echte Guus op het podium staat — vooral niet als er een festivalposter of socialmediapost wat vaag is.
De band, die in 2025 flink in beeld kwam via The Tribute: Battle of the Bands op SBS6, bestaat uit elf leden onder leiding van zanger Wouter van Aert. Die laatste lijkt écht wel op Guus — zowel qua uiterlijk als qua stem. “Ik kreeg zo vaak te horen dat ik op Guus leek, dat ik dacht: hier moet ik iets mee doen”, vertelt hij. Samen met zijn zangcoach en bevriende muzikanten werkte hij hard om zijn stem én zijn zangtechniek (ja, zelfs de manier waarop Guus zijn mond beweegt tijdens het zingen!) zo authentiek mogelijk te maken. Maar één ding is duidelijk: het is geen imitatieact. “We willen niks jatten”, benadrukt Van Aert. “We zijn een tributeband — en we communiceren dat ook heel helder.”
Toch bleek het soms toch lastig voor bezoekers om te onderscheiden wie er nou echt op het podium stond. Op posters stond wel ‘tribute’, maar blijkbaar was dat niet altijd even duidelijk genoeg. Het management van Guus Meeuwis bevestigt dat er de laatste tijd vaker verwarring ontstond door misleidende formuleringen bij festivals en evenementen. Daarom werd besloten: tijd voor een nieuwe naam met karakter én respect. En ‘Kedeng!, een tribute aan Guus’ sloeg meteen in — pakkend, herkenbaar én met een knipoog naar de man zelf.
“Het is superpakkend én je hebt meteen de associatie met Guus”, zegt Van Aert enthousiast. En het management van Guus vindt het ook prima: “Het is duidelijk dat het de Guus Meeuwis Tributeband is. Alleen maar leuk dat de muziek van Guus zo leeft.”
OM: Verdachte schoot twee Syrische tieners dood na ‘prankcall’
Een jonge man uit Amsterdam, Efe Y. (25), wordt verdacht van een dubbele moord op twee Syrische tieners in het Piet Wiedijkpark in Nieuw-West — en het hele drama zou zijn ontketend door een zogeheten prankcall, een geplande graptelefoontje.
Volgens het Openbaar Ministerie kreeg Y. vlak voor de schietpartij een telefoontje van een YouTuber die tegen betaling zulke ‘grappen’ verzorgt. De oproep zou zijn aangevraagd door een familielid van Y. en werd live gestreamd. In het gesprek werd Y. met veel dramatiek opgeblazen als een soort ‘gangster’, en hem werd opgedragen om zo snel mogelijk naar de ‘blauwe brug’ in het park te komen. Y. reageerde razend: “Kom dan als je ballen hebt, hoerenkind.”
En dat deed hij ook. Toen drie jongens — allemaal asielzoekers uit Syrië — op twee fietsen over de brug kwamen fietsen, opende Y. direct het vuur. Volgens het OM was er geen tijd voor praten, geen ruzie, geen waarschuwing: ze waren gewoon op het verkeerde moment, op de verkeerde plaats. De 16-jarige Mohammad Nor en de 18-jarige Mohammed Al Mukrasi overleden ter plaatse. De derde, een 17-jarige jongen, ontsnapte op het nippertje.
Het OM baseert de verdenking onder andere op een getuigenverklaring: de dag na de schietpartij zou Y. tegen een bekende hebben gezegd dat hij de twee jongens had gedood — en ook iets over een derde slachtoffer hebben gezegd. Op dat moment was dat nog niet bekend in het nieuws. Ook zou Y. in berichten via een app hebben geschreven dat hij mannen ging ‘shooten’.
Daarnaast is Y. te zien op camerabeelden in het park — met zijn kenmerkende manke loopgang — en was zijn telefoon op het moment van de schietpartij actief in het park. De derde jongen gaf ook een signalement dat volgens het OM past bij Y., al kon hij zijn gezicht niet goed onderscheiden.
Zijn advocaat twijfelt echter sterk. Hij vindt het signalement te vaag om bewijs te zijn, en benadrukt dat het moordwapen tot nu toe nog steeds niet is gevonden. Wel werd in een gereedschapskist bij een familielid een zilverkleurig vuurwapen aangetroffen — maar dat is nog niet gelinkt aan de moorden. De advocaat spreekt van ‘tunnelvisie’: volgens hem zijn andere scenario’s, zoals een racistische daad door onbekenden, nooit grondig onderzocht. Ook noemt hij de getuigenverklaring ‘van horen zeggen’ — en dus weinig betrouwbaar.
De rechtbank is wel overtuigd van voldoende bewijs om Y. tot 8 juni vast te houden. Hij zal worden onderzocht door het Pieter Baan Centrum — en volgens zijn advocaat wil hij daaraan meewerken. Y. was zelf niet aanwezig tijdens de zitting.
Iran onbevreesd voor Amerika: ‘We hadden verkeerd ingeschat hoeveel pijn ze kunnen verdragen’
Vandaag zou de Amerikaanse vicepresident JD Vance naar Pakistan zijn vertrokken om over een vredesdeal te praten — maar die reis is uitgesteld. De VS wacht op een ‘verenigd voorstel’ van Iran, maar volgens Washington zit het Iraanse regime daar zelf nog stevig mee: de landelijke spanningen lijken alleen maar te zijn toegenomen door de vele bombardementen.
Gisteravond liet president Trump via zijn eigen socialmediaplatform weten dat het tijdelijke staakt-het-vuren — dat vanavond Amerikaanse tijd af zou lopen — voorlopig verlengd blijft. En ja, de VS belooft voor nu geen grote nieuwe aanvallen. Tijdens deze gevechtspauze wordt wel gesproken over een einde aan de oorlog… maar een akkoord lijkt nog nergens in zicht.
De afgelopen weken heeft Amerika Iran flink laten trillen: steden getroffen, infrastructuur verwoest, olieraffinaderijen gebombardeerd. Toch zit het regime nog steeds op zijn plek — en het nucleaire programma? Daar is geen sprake van dat het volledig uitgeschakeld is.
“Iran begrijpt nu dat het tegen de Amerikanen kan opstaan”, zegt correspondent Pepijn Nagtzaam. “Ja, het land is hard geraakt — maar het heeft ook geleerd dat het zijn buurlanden het leven zuur kan maken, en zelfs de hele wereld pijn kan doen door de Straat van Hormuz te blokkeren.”
En dat doet Iran nu ook: de strategisch cruciale zeestraat is dicht — en daardoor kunnen handelsschepen er niet meer door. Omdat zo’n twintig procent van de wereldwijde oliehandel via deze route loopt, voelt iedereen de gevolgen.
“De VS heeft simpelweg verkeerd ingeschat hoeveel verlies Iran kan incasseren”, vervolgt Nagtzaam. “Veel topmilitairen en politieke leiders zijn omgekomen — maar het regime blijft staan. En omdat het blijft staan, denken de leiders: we kunnen dit ook de volgende ronde aan. Of dat echt zo is? Dat weten we niet — maar zij geloven het wel.”
Ze lijden zware verliezen, hun economie is aan flarden, en toch houdt het regime de poot stijf.
Ondertussen groeit de kritiek thuis in de VS. “Mensen vragen zich af: wat hebben we hier nou aan? Vooral jongeren zeggen dat de VS door Israël in deze oorlog is meegesleept”, vertelt Amerika-verslaggever Raquel Schilder. “Veel burgers willen gewoon dat het snel voorbij is.”
Het was waarschijnlijk de bedoeling om een snelle oorlog te voeren — klaar vóór de tussentijdse verkiezingen in november, zodat eventuele schade niet meer op de teller zou komen. Maar dat plan is nu op de klippen gelopen.
En de gevolgen voelen Amerikanen vooral in hun portemonnee — net als in Europa. Benzineprijzen zijn relatief hoog, en er is angst dat de supermarkt ook binnenkort duurder wordt. Terwijl de inflatie hier al boven het gemiddelde ligt.
Er is zelfs een scheur ontstaan binnen de MAGA-beweging: wat betekent ‘America First’ nu eigenlijk? Moet de focus écht op het binnenland liggen? Of juist op oorlogen in het Midden-Oosten?
Eén van de belangrijkste redenen om te beginnen met vechten was het Iraanse nucleaire programma. Maar ondanks aanvallen op installaties en onderzoekscentra? We weten eigenlijk nog steeds heel weinig. Hoeveel is er nog over? Hoeveel wetenschappers werken er nog? En: wil Iran überhaupt een kernbom bouwen — of is dat zelfs mogelijk?
“Dat de VS nog steeds wil onderhandelen over het nucleaire programma, zegt genoeg: ze denken dat er nog iets van over is. En het is een onderwerp waar Washington en Teheran al jaren niet uit komen.”
In de onderstaande video legt Pepijn Nagtzaam uit wat er speelt rond het staakt-het-vuren tussen Israël en Libanon — dat sinds enkele dagen van kracht is.
Levenslang rookverbod ook hier mogelijk – maar wie steunt het eigenlijk?
De Britse wet die een levenslang verbod op het kopen van sigaretten en vapes invoert voor iedereen geboren na 2008 is bijna officieel. De koning moet hem nog goedkeuren — dat gebeurt waarschijnlijk komende week — en daarna treedt de maatregel in 2027 in werking. Vanaf dan kan niemand die na 2008 is geboren ooit meer legaal tabak of e-sigaretten kopen. Maar het stopt daar niet: vapen wordt ook verboden in auto’s met kinderen, op speeltuinen en rond scholen.
Volgens de Britse minister van Volksgezondheid is dit een historisch moment — een kans om levens te redden, de druk op de gezondheidszorg te verlichten en een gezonder Groot-Brittannië te bouwen. Veel ouders zijn enthousiast en steunen de stap. Toch is er ook kritiek — en die komt van twee kanten. De vapebranche vindt dat het juist moeilijker wordt om rokers over te zetten naar een minder schadelijk alternatief, nu vapen steeds verder wordt ingeperkt. Anderen zeggen juist dat de wet niet ver genoeg gaat: volgens hen moet de tabaksindustrie veel harder aansprakelijk worden gesteld voor de gezondheidsschade die ze heeft veroorzaakt.
Tot nu toe is er maar één land dat het VK voor is gegaan: de Malediven. Sinds 1 november 2025 mogen daar mensen geboren na 2006 geen tabak meer kopen. Nieuw-Zeeland had iets soortgelijks in 2022 aangenomen, maar trok het een jaar later weer in — onder andere vanwege de angst voor een grote illegale handel. Omdat het verbod op de Malediven pas sinds kort geldt, is het nog te vroeg om effecten te zien.
Volgens gezondheidsexpert Gera Nagelhout werkt zo’n verbod alleen als vier dingen op orde zijn: goede handhaving (zodat winkels echt stoppen met verkopen), voldoende draagvlak (bij winkeliers én ouders), geen gaten in de wet én vooral: geen opkomst van een grote zwarte markt die de verboden generatie toch aan sigaretten of vapes helpt.
In Nederland zijn we al op weg naar een rookvrije generatie tegen 2040. Vanaf 2030 mag tabak bijvoorbeeld niet meer worden verkocht in tankstations, en de accijns stijgt verder. Ook staat in het regeerakkoord van VVD, CDA en D66 dat de minimumleeftijd voor roken en vapen mogelijk wordt verhoogd naar 21 jaar — dat wordt nu onderzocht.
Longarts Wanda de Kanter noemt het Britse verbod een goede stap en vindt dat Nederland nu al moet beginnen met strengere regels om het doel voor 2040 te halen. Een totaalverbod zoals in het VK is in theorie ook hier denkbeeldig — maar volgens hoogleraar Michelle Bruijn ontbreekt er nu simpelweg het politieke draagvlak. Zij pleit voor een stapsgewijze aanpak: denk aan een rookverbod in de auto met kinderen of zwangere vrouwen, of zelfs een algemeen verbod op roken in de buurt van kinderen — ook thuis.
En dan is er nog Sem, een 18-jarige die ooit verslaafd was aan vapen. In een video vertelt hij hoe hij er ’s nachts voor wakker werd:
