Van studentenfietser tot profrenster: Teuntje’s bijzondere weg naar de top
Voor veel wielrenners begint de passie al op jonge leeftijd, maar dat geldt niet voor Teuntje Beekhuis. De Geldropse stapte pas op haar 22ste, voor de lol, bij een studentenwielervereniging. Nu, jaren later, rijdt ze als prof en geniet ze er volop van. “Toen ik begon, wist ik helemaal niets van fietsen,” vertelt ze.
Een onverwachte ontdekking
In haar jeugd was paardrijden haar sport. Tijdens haar studie kwam het wielrennen op haar pad, maar talent? Dat leek in eerste instantie ver te zoeken. “Bij de vereniging in Eindhoven fietste ik vooral mee met de mannen. Dat ging best goed, maar ik kon me amper meten met andere vrouwen. Pas toen ik een paar wedstrijdjes deed, zag ik dat ik er echt aanleg voor had.”
Snelle sprong naar de profs
Nog niet zo lang aan het fietsen, tekende ze in 2018 al een contract bij Parkhotel Valkenburg. De eerste jaren was ze een groentje in het wereldje. “Toen er een tijdrit op het programma stond, kwam ik gewoon aan in mijn shirtje. Van een tijdritpak had ik nog nooit gehoord.” Inmiddels heeft ze voor professionele teams als Jumbo-Visma gereden en rijdt ze sinds dit jaar voor het Noorse Uno-X Mobility.
Leren door vallen en opstaan
“Ik heb in het begin ontzettend veel energie in de sport gestoken,” zegt Beekhuis. Ze ging offroad fietsen om zich technisch te verbeteren. Een voordeel? Ze is niet snel bang. “Natuurlijk maakte ik fouten en lag ik wat vaker op de grond dan een ander. Maar dankzij feedback van vrienden ben ik steeds beter geworden.”
Passie voor de klassiekers
Ze reed al drie keer de Giro en vorig jaar de Tour de France Femmes, maar haar hart ligt vooral bij de klassiekers. In Parijs-Roubaix eindigde ze twee keer in de top twintig. “Dat is zo’n bijzondere koers, vooral technisch heel leuk. Het is de strijd hoe diep je kunt gaan. Na de wedstrijd vorige week deden mijn rug en handen zo’n pijn, dat ik de volgende dag de hele dag op de bank heb gelegen.”
Toekomstdromen en tegenslagen
Komende zondag staat de Amstel Gold Race op het programma, met finish in haar woonplaats Valkenburg. “Ook een mooie wedstrijd waar ik me wil laten zien. In de toekomst hoop ik me verder te ontwikkelen in de klassiekers.” Een overwinning in een grote koers ziet ze nog niet direct zitten. “Op het allerhoogste niveau kom ik wat tekort voor de winst. Misschien lukt het in een kleinere koers, als alles meezit.”
Waar ze vooral op hoopt, is om blessurevrij te blijven. Haar nog korte carrière kende namelijk flink wat pech. “Ik ben twee keer geopereerd aan een bekkenslagader. De eerste keer is het probleem niet goed aangepakt, waardoor ik twee jaar lang heb gekwakkeld. Dat was heel frustrerend en mentaal pittig. Het duurt lang om zo’n trainingsachterstand weg te werken. Nog steeds voel ik dat ik stappen zet.”
Een prachtig leven
Haar contract bij het Noorse team loopt af, maar Beekhuis hoopt dat haar profavontuur een vervolg krijgt. Haar studie Medical Biology kan altijd later nog. “Ik heb alleen mijn bachelor afgerond, want combineren met topsport was te zwaar. Ik heb geen moment spijt van deze keuze. Vergeleken met veel andere banen is dit een prachtig leven.”
Apollo 8 pakt voorsprong in spannende volleybalfinale
De volleybalsters van Apollo 8 hebben een belangrijke eerste stap gezet in de strijd om de landstitel! In een bloedstollende eerste finalewedstrijd wisten ze bij titelhouder Sliedrecht Sport te winnen. Het werd een spannende pot van vijf sets, waar de ploeg uit Borne uiteindelijk met de eer ging strijken.
De teams kennen elkaar dit seizoen door en door. Dit was al hun zesde ontmoeting! Vier keer stonden ze tegenover elkaar in de competitie en begin deze maand speelden ze ook de bekerfinale. Van die vijf eerdere duels won Sliedrecht er vier, en vaak ging het ook toen tot een nerveuze vijfde set.
Voor Apollo 8 is de finale geen onbekend terrein. Ze stonden er ook in 2021 en 2022, maar de titel bleef telkens net buiten bereik. Beide keren was Sliedrecht degene die hun droom in duigen sloeg. Deze eerste wedstrijd van de nieuwe finaleserie bewees meteen weer hoe gelijkwaardig de teams zijn.
Hoe verliep de wedstrijd?
Apollo begon sterk en pakte de eerste set. Maar Sliedrecht, de bekerwinnaar en zevenvoudig kampioen, liet zich niet zomaar wegzetten. Ze kwamen terug en wonnen overtuigend de tweede (25-20) en derde set (25-18). Het leek de bekende weg op te gaan.
Toch gaf Apollo de moed niet op. In de vierde set zorgde een reeks sterke services van Roos Wessels voor een kentering. Apollo won deze set glansrijk met 25-20, waardoor alles moest worden beslist in een alles-of-niets vijfde set.
In die beslissende set nam de ploeg uit Twente meteen het initiatief. Ze zetten Sliedrecht onder druk en creëerden een voorsprong die de thuisploeg niet meer kon inhalen. Bij het derde matchpoint was het raak: de verrassing was een feit!
De volgende kans voor Sliedrecht op revanche is al woensdagavond, dan speelt Apollo 8 thuis in Borne.
Van Dijke en De Voogd snel klaar op EK judo
Judoka Sanne van Dijke is op het Europees Kampioenschap in Tbilisi al in haar tweede partij uitgeschakeld. In de klasse tot 70 kilogram liet de Europees kampioene van 2017 en 2021 zich verrassen door Melkia Auchecorne. Best verrassend, want Van Dijke staat op de wereldranglijst veertien plekken hoger dan haar tegenstander. Ze heeft ook een flinke erelijst, met bronzen medailles van de vorige Spelen en de laatste wereldkampioenschappen. Helaas was het dit keer snel over.
Ook voor Margit de Voogd liep het EK niet lang. In de klasse tot 78 kilogram won ze haar eerste wedstrijd nog nipt in de verlenging. Maar in de volgende ronde moest ze haar meerdere erkennen in Elisavet Teltsidou, die op de laatste twee EK’s al zilver pakte. Voor beide Nederlandse judoka’s zit het toernooi er dus helaas voortijdig op.
Willem II klopt Jong AZ met ruime cijfers
Willem II heeft een overtuigende 3-0 zege geboekt op Jong AZ. De Tilburgers maakten al vroeg in de wedstrijd het verschil en behouden daarmee hun derde plek op de ranglijst. Devin Haen, Siegert Baartmans en Finn Stam waren de doelpuntenmakers in het Koning Willem II Stadion.
Het team uit Tilburg begon voortvarend en zette de bezoekers uit Alkmaar meteen onder druk. Al in de eerste minuut had Mounir El Allouchi een kans, maar zijn schot werd gered door de doelman van Jong AZ. Niet veel later zorgde topscorer Devin Haen alsnog voor de 1-0. Hij kopte een corner van Nick Doodeman knap in de verre hoek.
Baartmans viert eerste profgoal
De voorsprong werd snel verdubbeld. Na een snelle omschakeling kwam de bal bij Siegert Baartmans terecht, die met een zuiver schot zijn allereerste doelpunt in het profvoetbal vierde. Jong AZ wist in de eerste helft weinig gevaar te creëren. Een schot van Jeremiah Esajas trof nog de paal, maar meer zat er voor de rust niet in.
Stam zet puntjes op de i
Ook na de pauze bleef Willem II de betere ploeg. Finn Stam maakte kort na de hervatting de 3-0. Hij schoot vanuit een hoekschop hard en raak vanaf de rand van het strafschopgebied. Jong AZ probeerde via invaller Sydney Osazuwa nog iets terug te doen, maar zijn schot belandde via de vingertoppen van keeper Thomas Didillon-Hödl op de paal.
Drie punten eenvoudig binnen
In de slotminuten kreeg invaller Samuel Bamba nog een kans om de score verder op te krikken, maar hij was niet trefzeker. Willem II hield de voorsprong zonder al te veel moeite vast en sluit volgende week het reguliere seizoen af met een uitwedstrijd tegen FC Dordrecht. De hoop is om die derde plaats in de competitie dan definitief veilig te stellen.
Boezemvrienden Önal en Ouaissa: zorgeloos en vol vertrouwen naar bekerfinale in De Kuip
Sami Ouaissa peutert nog wat aan het broekje van Basar Önal terwijl ze klaarstaan voor een gezamenlijk gesprek. “Zit ik er wel goed uit?”, fluistert Önal een beetje onzeker, waarop zijn teamgenoot en boezemvriend in de lach schiet. Bij de jonge NEC-spelers, allebei 21, is in de aanloop naar de KNVB-bekerfinale tegen AZ geen greintje spanning te bespeuren. Giechelend en grappend beantwoorden ze alle vragen en vertellen ze vooral dat ze ontzettend veel zin hebben in zo’n groot duel. “Ik moet zeggen dat ik juist goed ga op die druk”, zegt Ouaissa. “Als ik het er met vrienden of familie over heb, krijg ik echt een energieboost, het is niet normaal. Voor zoveel mensen spelen is een droom: je kunt iets laten zien en een prijs winnen. Daarom ben je voetballer.”
Önal speelt dit seizoen op de linkerkant bij NEC, Ouaissa doet hetzelfde rechtsbuiten. De jongens zijn cruciale spelers in het team van trainer Dick Schreuder, dat dit jaar veel indruk maakt. Het klikt niet alleen op het veld, maar zeker ook daarbuiten. Sinds Önal en Ouaissa in de zomer van 2024 naar NEC kwamen, zijn ze dikke vrienden. “Ik was er een week eerder”, vertelt Ouaissa. “Toen Basar binnenkwam, ben ik meteen met hem gaan praten, omdat ik zag dat het een kleine rat was.” Önal vult aan: “Voor mij was het hetzelfde. Ik dacht: wat is dit nou voor een Marokkaanse rat?” Het zijn onschuldige plagerijen tussen vrienden die niet alleen dezelfde leeftijd hebben, maar ook dezelfde muzieksmaak, ambities en geloof. Ze gaan regelmatig samen naar de moskee.
“Maar ik zei laatst nog tegen Basar”, vertelt Ouaissa. “Natuurlijk gaan we samen naar de moskee, maar we moeten ook meer andere leuke dingen samen doen. We zitten niet ons hele leven in hetzelfde team of wonen zo dicht bij elkaar.” Önal: “Met Sami heb ik een speciale band. We lijken in heel veel op elkaar en hebben ook veel aan elkaar: hoe we op dingen reageren, hoe we emoties delen. We kunnen allebei best wel eens kortaf zijn en boos worden, maar we delen ook onze blijdschap.”
Of ze volgend seizoen nog steeds de flanken in Nijmegen bedekken, is nog de vraag. Met hun sterke spel – Ouaissa (acht goals, vijf assists) en Önal (negen goals, zes assists) – hebben ze de aandacht getrokken van buitenlandse clubs. “Ik ga niet liegen, het is gewoon leuk als clubs interesse tonen”, grijnst Önal. “Ik hoop gewoon op een mooie toekomst. Je weet nooit waar je uiteindelijk terechtkomt.” De Turkse jeugdinternational is voor nu met één ding bezig: de eerste beker in de clubgeschiedenis van NEC winnen. Önal: “Wie er mogelijk scoort, daar denk ik niet aan. Het mooiste is dat we die wedstrijd winnen en daarna een goed feestje vieren.” Ouaissa sluit af: “Voor mij hetzelfde. De beker winnen is de ultieme droom en daar gaan we zondag alles voor geven. We zijn er klaar voor.”
Mak Napoli verliest thuis van Lazio en ziet kampioenschap bijna verdwijnen
Napoli heeft na een reeks van vijf overwinningen en één gelijkspel eindelijk weer eens een nederlaag geleden. De thuisploeg, die apathisch en futloos overkwam, ging in eigen huis met 0-2 onderuit tegen Lazio. Kenneth Taylor was belangrijk bij de openingstreffer. Hoewel de titel theoretisch nog mogelijk is, leek Napoli de moed al te hebben opgegeven. Koploper Internazionale, die gisteren met 3-0 van Como won, heeft nu een voorsprong van twaalf punten, met nog maar vijf speelronden te gaan.
Lazio kreeg in het Stadio Diego Armando Maradona alle ruimte en kwam vroeg op voorsprong. Kenneth Taylor bereikte de achterlijn, gaf een voorzet en Matteo Cancellieri maakte raak. Een overtreding op Tijjani Noslin leverde Lazio later een strafschop op, maar Mattia Zaccagni werd gestopt door doelman Vanja Milinkovic-Savic. Ook na rust kwam Napoli niet op gang. Taylor schoot na een solo nog naast, en via een counter trof Toma Basic wel doel. Napoli, met Sam Beukema in de verdediging, wist in de hele wedstrijd geen enkel schot op doel te forceren.
