Meer dan 500 mensen gisteren de cel in tijdens Palestina-demonstratie in hartje Londen
Gisteren ging het helemaal mis op Trafalgar Square in Londen. De politie pakte maar liefst 523 mensen mee, en allemaal om dezelfde reden: ze toonden openlijk steun voor Palestine Action. Waarom is dat zo’n probleem? Nou, de Britse overheid heeft die organisatie op de terreurlijst gezet. Dat gebeurde nadat activisten van Palestine Action een vliegbasis waren binnengedrongen en daar dingen hadden vernield om te protesteren tegen de gevechten in Gaza.
Een bordje omhoog = direct arresteren
Wat was het strafbare feit? Simpelweg een krijtbord of karton met de tekst “I support Palestine Action”. In het Verenigd Koninkrijd geldt elk uiting van steun aan een “terreurgroep” als misdaad, dus ook al was het maar een kruk lapje karton, de handboeien klikten. Voor veel betogers voelde dat als een schokeffect: je hoeft niets te slopen om in de arrestantenbus te belanden – een bordje is genoeg.
Bizar: verbod onwettig, maar blijft tóch van kracht
Eigenlijk zei een rechchter al in februari dat het verbod op Palestine Action niet door de beugel kan. Volgens hem was de maatregel hopeloos buiten proportie. Maar toch staat die nog steeds op de agenda: pas als het hoger beroep klaar is, is het definitief of niet. En dus grijpt de politie nu alvast in, nog voordat de rechtszaak helemaal klaar is. Vrij paradoxaal, vinden veel van de betogers.
“Ziet een terrorist er zo uit?”
De sfeer werd er niet beter op toen agenten ook tachtigplussers met wandelstokken aanhielden. Iedere keer klonk er geroep: “Seriously, dit is toch geen terrorist?” Toeschouwers maakte gruwelijk veel video’s van agenten die knarren – sommigen amper zelfstandig lopend – afvoerden naar de politiebus. Het leidde tot boegeroep en fluitconcerten.
Mede-oprichter Massive Attack ook opgepakt
Onder de arrestanten zat ook Robert Del Naja, beter bekend als 3D uit de band Massive Attack. Hij had niets groots bij zich – gewoon een simpel kartonnetje met “I support Palestine Action” in zwarte stift. Zijn commentaar: “Ik vond dat verbod al absurd, maar dat de politie nu toch weer mensen oppakt terwijl de rechter zei dat het niet deugt? Dan ga ik er echt voor staan. Daarom sta ik hier met zo’n bordje. Gewoon omdat het onzin is.”
Auto’s in één nacht total loss geslagen in Tilburg: ruzie tussen twee families loopt weer hoog op
De Lage Witsiebaan in Tilburg leek vannacht even een filmset. Rond half drie schrokken omwonenden wakker van een paar enorme klappen. Toen buurtbewoners uit het raam keken, zagen ze puin en onderdelen verspreid over maar liefst honderden meters. Drie auto’s waren zó zwaar beschadigd dat ze waarschijnlijk rechtstreeks naar de sloop mogen.
Eén rijdend wrak bleek later nog verderop achtergelaten. Politie kreeg meldingen dat mensen wegrijden bij de plek zelf; een hele stoet surveillancewagens is daarom de wijk ingejaagd om te kijken wie erachter zit. Geen spoortje van daders tot nu toe te bekennen – er is nog niemand opgepakt.
Opvallend: de families die met deze auto’s te maken hadden, komen vaker met elkaar in botsing, zo laat de politiewoordvoerder doorschemeren. Bij eerdere veegpartijen deden de betrokkenen ook al geen boekje open en leverden geen aangifte in. Dat gebeurde nu wederom niet.
Daarom houdt de recherche de buurt nu hermetisch afgezet. De vier zwaargewonden van de nacht zijn vooralsnog geen mensen, maar vier wrakken – alle auto’s zijn inmiddels weggesleept voor verder technisch onderzoek.
Hongaarse verkiezingsdag: kan Viktor Orbán eindelijk verslagen worden?
Vandaag is het zover: Hongarije kiest een nieuw parlement en het voelt voor veel mensen als dé kans om een einde te maken aan de zestien jaar durende macht van premier Viktor Orbán. Péter Magyar, de charismatische leider van de pas opgerichte Tisza-partij, staat er volgens de laatste peilingen flink voor. Hij belooft dat Hongarije weer een betrouwbare EU-partner wordt en breekt daarmee radicaal met Orbáns koers—de premier die bekendstaat als Poetin-bondgenoot en grootste Brusselse dwarsligger. Europa kijkt dus ademloos mee.
Hoe gaat de verkiezingsdag eruitzien?
De stembureaus zijn open van 06.00 tot 19.00 uur. Er komt geen snelle exitpoll; pas na 20.00 uur druppelen de eerste resultaten binnen. Ligt het verschil tussen Fidesz en Tisza groot, dan kunnen we al rond 21.00 uur weten wie er gaat winnen. Maar bij een nek-aan-nekrace kan het tot zaterdag duren, omdat dan ook de buitenland-stemmen volledig zijn geteld.
Waarschijnlijk halen maar drie partijen de kiesdrempel: Fidesz, Tisza en het ultrarechtse Mi Hazánk. Geen van de twee grootste partijen lijkt op voorhand een meerderheid te pakken, dus Mi Hazánk kan tot koningsmaker worden.
Het kiesstelsel, in Jip-en-Janneke-taal
Hongarije werkt met een dubbel stembiljet: je kiest een lokale kandidaat én een landelijke partijlijst. Door districtsgrenzen die Fidesz heeft omgetekend, kan Orbán straks minder stemmen krijgen dan Magyar en toch méér zetels binnenhalen (lekker tricky!). Volgens de laatste Median-peiling zou Tisza 48 % van de stemmen halen en Fidesz 30 %. Dankzij het bevoordeelde winnaarssysteem zou dat omslaan in 141 van de 199 zetels voor Tisza—precies genoeg om een supermeerderheid te grijpen die Magyar nodig heeft voor zijn grootste schoonmaak: nieuwe grondwet, Orbán-getrouwen de laan uit.
Vier scenario’s, één grote vraag
Kort samengevat zijn er vier mogelijke eindfilms:
- Magyar wint klinkend, inclusief supermeerderheid.
- Magyar wint, maar mist absolute meerderheid; Fidesz blokkeert hervormingen.
- Magyar wint de stemmen, verliest het parlement—Fidesz + Mi Hazánk vormen een meerderheid.
- Orbán wint toch en blijft zitten, ondanks de peilingen.
De laatste twee scenario’s zullen in Hongaarse straten waarschijnlijk forse protesten ontketenen: te veel kiezers vertrouwen de uitslag dan niet meer. De grote vraag is hoe Orbán zelf reageert op een nederlaag: insiders denken dat hij die niet zomaar zal erkennen. Spannend wordt het dus niet alleen vandaag, maar ook de nacht én de dagen erna.
Groep op dikke banden geeft man pak slaag en bruist weg als de politie intreedt
In Tilburg is een man flink in elkaar getimmerd door ongeveer tien mensen op dikbandenfietsen. Het gebeurde zaterdagnacht. Het slachtoffer belde zelf netjes 112 en bleek gewond, maar kon nog prima praten. De wijkagenten snelden ernaartoe en spotten de bontgekleurde groep al snel. Toen ze wilde vragen wat er aan de hand was, trapte iedereen er als een dolle vandoor.
Toch kregen de agenten drie van de fatbikers te pakken. Eentje daarvan mocht meteen mee naar het bureau; hij zit nog vast. Alledrie grepen de agenten op hun gemiddeld 20 kilo zwaardere cross-bikes, en dus moesten ze leuk rennen. Een agente kwam daarbij in haar eentje een van de wegvluchters te pakken en wist hem vast te leggen voordat haar collega’s bij waren. El Torro-zoekertje, zeg maar.
Over hoe erg de man eraan toe is, kunnen de agenten kort zijn: hij vertrok naar huis in plaats van naar het ziekenhuis. Meer details geven ze niet.
Het vreselijke neerstorten van een bommenwerper in Neerkant: ‘Alles stond in brand’
Ze hadden de luchtshow net achter de rug. Vier Britse cadetten en hun Australische collega mochten nog één keertje boven hun eigen woonplaatsen stuntvliegen voordat ze aan het Europese front ingingen. Toine Verstappen uit Neerkant vat het samen: “Een laatste groetje met de vleugels, en daarmee waren ze voor altijd verdwenen.”
Jij en ik kunnen ons nauwelijks voorstellen hoe snel het ging. In de nacht van 21 op 22 juni 1943 pikte Duitse radar de Vickers Wellington op. Een nachtjager vertrok vanaf Venlo, schoot een kort salvo af en – pats – het toestel spitste recht naar de Peelbodem, al brandend op 50 meter hoogte.
Geen kans in ‘Death Valley’
Lokale kenner Jurgen Beekers wist er een berg over te vinden: “Zodra zo’n zoeklicht je viel, stond je kansloos. De Duitse line-up van kanonnen en radars leverde de regio de klinkende bijnaam ‘Death Valley’ op.” Voor de bemanning was het dus meteen over en uit. Vijf mannen overleefden het niet, alleen de 21-jarige piloot werd nooit teruggevonden.
Van jongen naar ‘hele vent’
Jurgen toonde vertrouwelijke foto’s aan ons. Op een afbeelding draagt de piloot nog een witte band om zijn pet – zo ziet je dat-ie nog in opleiding was. “Op een later portret ontbreekt die streep. Geen jongen meer, maar een volleerd vlieger. ” Respect voor de families wil Jurgen de beelden nog even privé houden.
Een tweeling vol afscheid
De nasleep was zwaar. “Eén Brit had een tweelingzus. Zij liet haar as na haar overlijden naar Nederland brengen om bij haar broer in Nijmegen te worden bijgezet. Haar dochter – geboren precies die bewuste nacht – komt straks naar onze herdenking in juni.”
50-ton-geschenk
Het plan voor een memoriesteentje kreeg een onverwacht extra accent. Bij een nieuwbouwproject stuitten de bouwers op een Nederlandse luchtafweer-loopgraaf uit 1939 van liefst 50 ton. “Die maken we nu tot ruggensteun van het monument,” zegt Toine droog. “Drie jaar trekken om alles rond te krijgen; ‘tenacity’ – vastberadenheid – was het motto van de RAF, dat past dus precies bij ons.”
Waarom de onderhandelingen in Islamabad stukliepen
Genoeg is genoeg, leek onderhandelaar vicepresident Vance te denken na ruim een etmaal praten. De Amerikaanse delegatie pakte in de vroege ochtend zijn koffers en verliet de zaal in Islamabad zonder handtekeningen. Volgens Vance heeft Washington nog één slotvoorstel op tafel gelegd, maar hij wilde niet verklappen wat er precies in staat. “We zullen zien of Teheran bijdraait,” was het enige dat hij meegaf.
Kort en kracht: geen definitief staakt-het-vuren
Het zogeheten “tijdelijke” staakt-het-vuren van twee weken blijft dus even tijdelijk. De bedoeling was om het om te zetten in iets permanent, maar op kernpunten bleven beide kampen keihard. De Amerikanen eisten garanties dat Iran afziet van een kernbom – of in elk geval niet binnen de kortste keren de middelen heeft om er een in elkaar te sleutelen. Volgens Vance wilde Iran daar niet op inbinden, dus liep het onderonsje dood.
Apps en apps: wie praatte er mee?
Vance belde tijdens het overleg regelmatig met president Trump, minister Rubio en admiraal Cooper van CENTCOM. Trump zat ondertussen in een sporthal in Miami, waar hij – scherm en al – keek naar een vechtsportgala. Over de uitkomst in Pakistan maakte hij zich vooraf al weinig zorgen: “We winnen toch, militair hebben we ze allang verslagen.”
Iraanse kant: “eisen waren buitensporig”
Iran laat via officiële kanalen weten dat het “open” aan tafel zat, maar dat Washington bleef hangen in “onwettige verzoeken”. Volgens Teheranse media botsten de partijen vooral over:
– het kernprogramma (hoeveel uranium blijft er liggen, en in welke vorm?)
– de vrijgave van bevroren miljarden
– de opening van de Straat van Hormuz
De kwestie Hormuz: wie liegt er?
De VS claimen dat twee fregatten dit weekend ongehinderd door de zeestraat zijn gevaren en dat een Iraanse drone die te dicht kwam, down is gegaan. Iran ontkent dat Amerikaanse schepen überhaupt binnen kwamen. Trump zei het afgelopen weekend al dat Amerika “schoonmaakt” in de Straat van Hormuz, terwijl admiraal Cooper meldde dat zeedrones worden ingezet voor veilige doorgang.
Libanon: nog een twist in het verhaal
Pakistan, dat als bemiddelaar fungeerde, probeerde er ook nog bij te slepen dat het bestand voor Libanon zou gelden. Iran was meteen akkoord, maar Israël en de VS schudden hun hoofd: het staakt-het-vuren geldt alleen voor de directe confrontatie Iran–VS & Israël. Volgende week gaan Libanon en Israël uitgebreider om de tafel in Washington, al laat de Libanese premier voorlopig verstek gaan omdat “de situatie thuis hectisch blijft”.
Volgende stap: hopen op dat laatste voorstel
Pakistan roept beide partijen op het tijdelijke bestand in elk geval te respecteren. Buitenland-minister Ishaq Dar hoopt dat “de positieve sfeer blijft en uiteindelijk leidt tot duurzame vrede en een flinke dosis welvaart voor de hele regio en daarbuiten”.
