PSV officieus kampioen na dramatische late winst — maar Schouten breekt het hart van Eindhoven
Zaterdagmiddag in het Philips Stadion was een rollercoaster van emoties: PSV won op de allerlaatste minuut van FC Utrecht en is daarmee officieus kampioen. Maar de euforie werd overschaduwd door een zware tegenslag: aanvoerder Jerdy Schouten moest per brancard van het veld, met een knieblessure die veel vragen opwierp.
Het begon niet rooskleurig: binnen vier minuten stond Utrecht al 0–1, dankzij Artem Stepanov. En toen Givai Zechiël even later de 0–2 maakte, leek het wel weer eens een van die dagen waarop niets wilde lukken. Het publiek floot massaal — en terecht. Maar dan kwam Ismael Saibari. Met een prachtige solo uit de linkerhoek schoot hij de bal hard in de rechterbovenhoek: 1–2. En voor rust had hij nog een assist op zijn naam — Guus Til maakte de gelijkmaker.
Na rust ging het razendsnel: Saibari scoorde zijn tweede, Til maakte de 3–2, en plots was PSV weer in beeld. Totdat Jesper Karlsson Utrecht opnieuw gelijk liet maken. Lang leek het op een nare gelijkmaker… totdat Couhaib Driouech in de 94e minuut toesloeg. Vasilis Barkas liet de schot — eigenlijk houdbaar — door zijn handen glijden. 4–3. Feest in Eindhoven.
Alvast werd er gevierd alsof de schaal al in huis was. En dat kan ook zondag nog gebeuren — op Eerste Paasdag. Maar daarvoor moet Feyenoord verliezen of gelijkspelen bij FC Volendam. PSV is nu al officieel onhaalbaar op doelsaldo, dus als Feyenoord struikelt, is het feest écht compleet.
Eén donkere wolk bleef hangen: Schouten, zonder enig contact, naar zijn knie grijpend, met de handen voor zijn gezicht, terwijl het stadion zijn naam scandeerde. Een moment dat de blijdschap even onderbroken werd — en herinnerde aan hoe snel alles kan veranderen.
Del Grosso pakt tweede profzege in de ‘mini-Amstel Gold Race’
Tibor Del Grosso heeft de NXT Classic – ook wel de ‘mini-Amstel Gold Race’ genoemd – gewonnen. Het Nederlandse talent van Alpecin-Premier Tech liet op een zware koers door de Limburgse heuvels niets aan het toeval over: na bijna 200 kilometer was hij zijn medevluchter Mauro Schmid (Jayco-AlUla) duidelijk de baas.
De wedstrijd, die vroeger bekendstond als de Hel van het Mergelland en later als de Volta Limburg Classic, begon én eindigde in Eijsden. Op 27 kilometer van de finish gingen Del Grosso en Schmid samen op weg – en ze werkten zo efficiënt dat de achtervolgers geen enkele kans kregen om nog terug te komen. In de sprint-à-deux ging de 22-jarige Del Grosso van kop af voluit, en Schmid, de Zwitserse kampioen, kon hem niet meer inhalen.
Voor Del Grosso is dit alweer zijn tweede profzege. Eerder deze winter pakte hij zilver op het WK veldrijden, en vorig jaar won hij al een etappe in de Ronde van Turkije.
Ook bij de vrouwen was er een knappe Nederlandse naam in beeld: Anna Vanderaerden, het pas 20-jarige nichtje van voormalig Ronde van Vlaanderen-winnaar Eric Vanderaerden, reed voor de opleidingsploeg van Fenix-Premier Tech. Zij won de sprint tegen Femke Markus (SD Worx) en oud-wereldkampioene Amalie Dideriksen (Cofidis). Voor haar is het de grootste overwinning tot nu toe in een nog jonge carrière.
Peter Bosz plakt prijskaartje op Ismael Saibari: ‘75 miljoen!’
PSV is officieus kampioen na die knallende 4–3-zege tegen FC Utrecht — maar het feest in Eindhoven moet nog even wachten. En wie was de grote ster van de avond? Geen andere dan Ismael Saibari. De Marokkaanse aanvaller gooide al zijn frustraties van zich af: twee doelpunten én één assist. Een echte man-of-the-match-optreden, vooral nadat hij de afgelopen tijd wat vaker in negatief nieuws belandde. Tussen haakjes: hij had er zelf ook wel even mee geworsteld. “Als ik kwaad word, zit ik niet in mijn spel”, vertelde hij na afloop. “Dus laat ik mijn voeten spreken. En volgens Bosz? “Geniet van het spel — dan ben je op je best.”
En dan die prijskaartje… Ja, echt waar. Na afloop lachte coach Peter Bosz erbij en liet hij geen misverstand over: “Hij heeft iets wat anderen niet hebben — dat ongelooflijke krachtige, gecombineerd met techniek.” En toen kwam het: “Ismael gaat voor meer weg dan spelers die nu al voor 60 miljoen worden genoemd. Dus jullie zijn voorlopig nog niet weg.” En daarna, zonder knipogen: “70, 75 miljoen.”
Maar het was geen makkelijke zege. PSV lag eerst 0–2 achter, draaide het om naar 3–2… en kreeg dan tien minuten voor tijd toch nog gelijk. “Na de gelijkmaker dacht ik zelfs: Utrecht kan eroverheen gaan”, bekende Bosz. Gelukkig kwam Couhaib Driouech in de slotminuten met de winnende treffer.
En ja — het kampioenschap is nog officieus. Bosz vond het ook nog niet het moment om euforisch te worden. “Het voelt wat ongepast, want hoe is het met Jerdy?” (bedoeld is Jerdy Schouten, die tijdens de wedstrijd een blessure opliep — hij zei direct daarna al dat hij iets kraken voelde.) Ook Armando Obispo viel uit tijdens de warming-up door kuitklachten. “Hij zei dat hij kon starten, maar in zo’n wedstrijd neem je geen risico”, legde Bosz uit. Yarek Gasiorowski moest dus last-minute invallen — en deed dat volgens de coach prima.
Zaterdagavond werd er dus géén feest gevierd in Eindhoven, ook al waren er veel familieleden van Bosz aanwezig. “Nee, dat zijn geen feestnummers”, lachte hij. “Logisch dat we pas écht vieren als het definitief is.” En dat zou zondag best eens kunnen gebeuren…
Kantoorbaan én ijshockey-droom: Max Hermens wil eindelijk weer in de play-offfinale
Max Hermens (28) is geen typische ijshockeyer uit het zuiden — maar wel een hele typische Tilburger in hart en nieren. Hij speelde vier jaar in Zweden, het land waar ijshockey bijna een religie is, en keerde acht jaar geleden terug naar Nederland om bij de Tilburg Trappers te gaan spelen. En ja: hij zit er nog steeds — nu als captain — en hoopt dit seizoen eindelijk weer eens de finale van de play-offs te halen. “Vorig jaar ging het mis, dus binnen de ploeg zit er flink wat revanchegevoel.”
Hoe begon het allemaal? Op zesjarige leeftijd, via zijn neef. “Mijn moeder en tante hadden afgesproken dat ik een keer mee mocht. En toen ben ik gewoon blijven hangen — ik vond het gewoon te gek.” Vanuit Zoetermeer trok hij op 15-jarige leeftijd naar Zweden, een droom die uitkwam. “Daar heb ik als jeugdspeler zó veel mooie momenten meegemaakt. Maar na vier jaar was het genoeg: in een A-land als Zweden is het als prof lastig, omdat clubs maar met een beperkt aantal buitenlandse spelers mogen werken.” Toen de Trappers in 2017 belden, was het een no-brainer: spelen in de Duitse Oberliga én tegelijkertijd studeren. Een perfecte combinatie.
Inmiddels zit hij in 2026 nog steeds bij Tilburg — en dat is absoluut geen toeval. “Een tijdje geleden had ik wel weer een buitenlandse droom, er zijn zelfs gesprekken gevoerd… maar het werd ‘nee’. En dat was prima. Want hier heb ik het altijd goed gehad.” Zijn eerste seizoen eindigde met de Oberliga-titel; een jaar later verloor hij de finale. Daarna bleef het stil — tot nu. De laatste twee jaar klimt de ploeg weer steeds hoger in de ranglijst. En met twee overtuigende overwinningen op rij in de play-offs staat nu de halve finale tegen Deggendorfer SC — de kampioen van Oberliga Süd — op het programma. “We zijn tweede in de Oberliga Nord, en we kunnen zeker een waardige tegenstander zijn. Vorig jaar lukte de finale niet. Dit jaar willen we echt wat anders laten zien.”
En dan die vraag die iedereen zich afvraagt: hoe combineer je topijshockey met een volledige baan? Max doet het simpel: hij werkt commercieel bij een autobedrijf. “Waarom zou ik pas na mijn sportcarrière beginnen met een echte job? Dan verspil ik tien jaar van mijn maatschappelijke loopbaan. Bij ons doen veel jongens dat: de ene heeft een eigen bedrijf en zit met zijn handen in de olie, ik zit op kantoor. En het is een baan waar ik echt veel leer.”
Na ruim acht jaar in Brabant voelt hij zich langzaam maar zeker verbrabantst. “Al zou je dat niet zeggen als je me hoort praten”, lacht hij. “Maar ik ken Tilburg als m’n broekzak, ik heb een relatie met een Brabantse, we wonen in Goirle en we vieren carnaval. Inburgeren? Lijkt me redelijk gelukt.”
AZ pakt drie punten tegen Fortuna – en Clasie is weer terug!
AZ begon april met een mooie 2-0-zege op Fortuna Sittard in Alkmaar. En het was niet zomaar een gewone overwinning: na ruim een half jaar blessureleed maakte routinier Jordy Clasie zijn langverwachte rentree — twintig minuten voor tijd kwam hij invallen, onder groot applaus van de thuisfans.
Fortuna moest het zonder Mohamed Ihattaren (blessure) én zonder Justin Hubner en Justin Londijk doen — die bleven door de ‘paspoortkwestie’ aan de kant. En ook al stonden de Fortuna-bussen een kwartier te wachten in de file (waardoor de wedstrijd pas met vertraging begon), hun aanwezigheid leek het team van Danny Buijs weinig te inspireren.
De eerste twee doelpunten vielen vroeg — en daarmee was de zaak vrijwel beklonken. In de 11e minuut zorgde Isak Jensen voor een slechte aanname, waardoor Meerdink een makkelijke kans kreeg: 1-0. En na nog eens vier minuten liet AZ-aanvoerder Sven Mijnans vrij uithalen — en de bal rustig in de kroon richting 2-0 tikken.
AZ bleef heersen: Meerdink had zelfs een kans om uit te lopen, maar Luuk Koopmans redde. Even later stond de Fortuna-doelman ook goed voor een schot van Denso Kasius. Na rust kwam Fortuna wel met meer vuur, en Lance Duijvestijn kreeg een grote kans — maar miste. Later stond hij bovendien buitenspel bij een gevaarlijke actie. Ook Jeroen Zoet moest zich laten zien: na een misstap op een vrije trap van Dimitrios Limnios reageerde hij knap op een inzet van Paul Glandon.
Troy Parrott, die net met Ierland een nederlaag had geleden tegen Tsjechië, kreeg bewust een extra dag rust — en kwam pas in de 71e minuut invallen. Samen met Clasie gaf dat de ploeg een frisse, ervaren impuls. Fortuna bleef proberen, maar tot échte kansen kwam het niet meer. Mijnans schoot nog net naast, en toen Koopmans even later een schot miste, was Jasper Dahlhaus snel bij om op de doellijn te helpen.
Een stevige start van AZ in een drukke maand: naast drie competitiewedstrijden liggen er ook minstens twee Conference League-duels op de planning — én natuurlijk de bekerfinale op 19 april tegen NEC in de Rotterdamse Kuip.
Barcelona profiteert optimaal van nederlaag Real Madrid en verstevigt koppositie
FC Barcelona heeft in de dertigste speelronde van de Spaanse competitie volledig geprofiteerd van een onverwachte nederlaag van Real Madrid — en daarmee zijn voorsprong op de grootste concurrent flink uitgebreid.
Het ging niet makkelijk, maar tegen Atlético Madrid sleepte Barcelona uiteindelijk een harde 1-2-zege binnen. Terwijl Real Madrid eerder op de avond met 2-1 verloor van verrassingsploeg Mallorca, wist Barcelona juist te blijven knokken — en uiteindelijk te winnen. Het gevolg? Een voorsprong van zeven punten op Real Madrid, en een steviger greep op de eerste plek.
Een zware start, maar uiteindelijk wel een knappe comeback
Barcelona begon langzaam aan het duel in Madrid. In de 39e minuut kwam Atlético zelfs op voorsprong: Giuliano Simeone liet doelman Joan Garcia kansloos na een diepe pass van achteruit. Maar nog geen drie minuten later was het alweer gelijk: Marcus Rashford schoot raak op aangeven van Dani Olmo.
En dan kwam het echte verschil: in de blessuretijd van de eerste helft kreeg Atlético’s Nicolas Gonzalez twee gele kaarten — de eerste voor een duidelijke hands (hij reikte bewust met beide handen naar de bal), de tweede voor een andere overtreding. Resultaat? Tien man voor Atlético in de tweede helft.
Toch bleef het lang spannend: Barcelona kon de man meer lang niet omzetten in een voorsprong. Pas in de 87e minuut brak Robert Lewandowski de spanning met de winnende treffer.
Real Madrid zakt door — en dat komt Barcelona goed uit
Real Madrid had diezelfde avond ook een moeilijke wedstrijd, maar wist die niet te keren. Tegen Mallorca, een ploeg die al een tijdje onderaan de ranglijst staat, liep Real al vroeg achterstand op. Manu Morlanes zette Mallorca drie minuten voor rust op voorsprong met een scherpe afwerking. Real kwam in de slotfase terug via Éder Militão, maar vlak voor tijd schoot Vedat Muriqi de beslissende 2-1 binnen — een ware klap in het gezicht.
De nederlaag is niet alleen pijnlijk in de competitie, maar ook een slechte generale repetitie voor Real’s belangrijke Champions League-kwartfinale tegen Bayern München, die aanstaande dinsdag plaatsvindt.
Overigens: Bayern München leek eerder op de dag ook op een nederlaag af te stevenen tegen Freiburg, maar wist dankzij een late comeback toch te winnen.
