Trump zegt: ‘We zijn bijna klaar met Iran’ – maar geeft nog steeds geen einddatum
President Trump kondigde vannacht opnieuw aan dat het einde van de oorlog met Iran “heel dichtbij” is. “We gaan het klusje gewoon afronden”, verklaarde hij vanuit het Witte Huis. Een concrete datum voor de laatste salvo’s liet hij echter – opnieuw – achterwege.
Harde taal, harde doelen
Volgens Trump is bijna alles al gelukt. Zijn lijstje is indrukwekkend:
– De Iraanse vloot en luchtmacht liggen volgens hem aan diggelen.
– De Revolutionaire Garde heeft een pak klappen gekregen.
– Het land zou maanden, zo niet langer, nodig hebben om ook maar één raket of drone de lucht in te krijgen.
– En voor dat verrijkte uranium? Ondergestopt onder zoveel puin dat het voorlopig geen gevaar meer vormt.
De president zei wel dat hij de luchtaanvallen “twee, drie weken” flink wil opschroeven: “We brengen ze even terug naar het stenen tijdperk.”
Wat Trump níét wil zien
Op de beelden waaruit CNN en NOS putten, geeft Trump weinig ruimte aan het feit dat Iran ook nú nog toeslaat. Drones en raketten vliegen dagelijks, ondanks de geclaimde successen.
Regimeverandering – tóch?
Trump ontkende dat regimeverandering ooit het plan was, maar suggereerde meteen daarna dat de nieuwe generatie leiders in Teheran “minder radicaal” zou zijn. Wie die kopstukken precies zijn, hield hij achterwege. Iran-kenners stellen dat de Revolutionaire Garde intussen juist méér macht heeft gekregen; de beoogde opvolger Mojtaba Khamenei staat bekend als een bloedharde hardliner.
Prijzen gaan omlaag, toch?
Ook sloeg Trump de economische hoek aan. De benzineprijzen zouden gauw kelderen en de beurzen “meteen opveren” zodra de oorlog voorbij is. De Straat van Hormuz – nu nog in handen van Iran – “gaat gewoon weer open”, verzekerde hij.
Bedankje aan vrienden, zwijgen over Europa
Een reeks landen uit de regio kreeg een uitbundige pluim: Amerika’s “trotse bondgenoten”. Europa kreeg geen enkel woord – ook niet over Trumps eerdere dreigement om de NAVO te verlaten. Over enkele uren verschijnt NAVO-chef Rutte op bezoek in Washington. Dan horen we vast meer.
Slechte peilingen en schandalen: Een vloek of een zegen voor Orbán?
Heel Europa kijkt mee naar Hongarije
Op 12 april stemt Hongarije en zelfs hier in Nederland kijken we gespannen toe. Veel EU-leiders hopen van harte dat Orbán het tij eindelijk gaat keren—weg zou ook best fijn zijn natuurlijk. Want hoe klein het land ook is, het legt al jaren een stevig blok op allerlei Europese dossiers. “Ze hebben het gedrag van Orbán gewoon zat,” zegt Kati Cseres, hoofddocent Europees recht aan de Universiteit van Amsterdam én zelf afkomstig uit Hongarije.
Fidesz krijgt rake klappen in de peilingen
De cijfers spreken boekdelen. Fidesz zakte in de laatste peiling (gisteren verschenen) naar 37 procent. Péter Magyar – zijn grootste concurrent – vliegt de andere kant op met 56 procent. Voor wie de Hongaarse poppetjes nog niet kan lopen: dat is bizar groot en bovendien nog lang niet geweest onder Orbáns regime.
Nieuw schandaal: minister zat te bellen met… Lavrov
En dan komt er een journalistiek prijsje bovenop. Afgelopen week klonken er tapgesprekken waarin minister van Buitenlandse Zaken Peter Szijjártó mooi vriendelijk aan het appen en bellen was met Sergej Lavrov om Russische bedrijven van de sanctielijst te schrapen. Eén klink voor het bespelen, twee klik voor het doorzetten.
Orbán’s houding? “Heerlijk, al die aandacht”
Volgens Cseres is Orbán gek op de spotlight: “Hij geniet er echt van, ook als de rest van Europa ongemakkelijk schuift.” De premier weet hoe je een schandaal draait tot een kiezerscadeautje. Kijk maar: hij zegt nu dat hij afgeluisterd is en dat de EU vijandig bezig is met Hongarije. Juist die framing werkt bij zijn achterban, die dan denkt: ‘die buitenlanders bemoeien zich met ons’.
Russische olie, kapotte pijpleiding en een knellende 90 miljard
Dan is er nog de Droezjba-pijpleiding die Russische olie naar Hongarije pompt, maar wegens schade stilligt. Oekraïne stelt dat het heel druk is en verzoekt even geduld. Hongarije parkeert daarom een Europees leningpakket van 90 miljard euro voor de Oekraïners in de wachtkamer. Europa gilt van woede, Orbán voelt zich weer het middelpunt. Colijn: “Hij denkt: ‘Kijk, heel Europa heeft het over mij.’”
Gasten zoeken aflopende tijd: is deze keer echt anders?
Zelfs binnen Fidesz gebeurt het ondenkbare: mensen in de binnenring sprokkelen alvast nieuwe baantjes bij meesters en jonkers. Ze ruiken verlies en willen niet met lege zakken achterblijven. Cseres: “Hongaren merken dat het nu anders is. Iedereen vraagt: wat blijft er straks over als Orbán verliest, met al die verzonnen wetten en in de zakken gegooide media?”
Van potloodkriebels tot koninklijk afscheid: hoe Michel Den Dulk Disney’s ‘Frozen’ wereldwijd op de kaart zette
Hij kent elk liedje uit zijn hoofd, heeft de zusjes Anna en Elsa al vaker voorbij zien huppelen dan zijn eigen familie, en kan ‘Let It Go’ dromend meezingen. Eindhovenaar Michel den Dulk is eigenlijk een levende Mr. Frozen. “Dertien jaar lang is die wereld mijn tweede huis geweest,” vertelt hij lachend. Want ja, hij is nu Vice-President en Portfolio Executive Creative Director bij Walt Disney Imagineering Paris – oftewel: hij bepaalt hoe dat hele park eruitziet en voelt. Toch begon het veel simpeler: met een pak kleurpotloden in Vlijmen.
Tekenen in plaats van keepen
Al op school viel op dat Michel potlood en papier boven voetbal koos. “Sport was niks voor me, maar geef me een stift en ik was gelukkig.” Tegelijkertijd was hij een echt pretpark-fan. Elke vrije dag stond in het teken van de Efteling én vanaf zijn tiende ook Disneyland Paris. Het kwartje viel tijdens een TROS-uitzending over Droomvlucht. “Toen dacht ik: dát wil ik later maken!”
Supermarktkassière → sprookjesmaker
Via het Sint Lucas in Boxtel rolde hij stage na stage de Efteling binnen. “ik werkte nog bij de Super de Boer om m’n zakcentje te verdienen. Even een bijbaantje, zei ik destijds, maar het werd een droomcome true.” Vier jaar lang mocht hij meedenken aan iconische plekken zoals het vernieuwde Anton Pieck-plein en het meisje met de zwavelstokjes in het Sprookjesbos.
Californië roept
Na een tussenstop bij Europa-Park kwam de grote sprong. Disney-legende Tony Baxter zag potentie in Michel en nodigde hem in 2010 uit om mee te komen naar de Amerikaanse hoofdkantoren. “Loop nu door gangen waar ik vroeger alleen boeken over las… geloof me, ik heb mezelf geknepen.” Zijn zachte g verdween gaandeweg; Amerika kreeg een steviger accent.
Het begon met één ijsattractie
Zomer 2013: hij krijgt de vraag om iets te bedenken rond een nog anonieme film over ‘een ijsprinses’. Dat werd uiteindelijk Frozen, en die ene attractie in Florida groeide uit tot een waar liefdesproject van dertien jaar. Daarna tekende Michel een volledig Arendelle-dorp in Hongkong, adviseerde hij in Tokio en is hij nu medeverantwoordelijk voor de gloednieuwe Frozen-zone in Disney Adventure World, het tweede park bij Parijs. Hij woonde dus letterlijk 13 seizoenen in de sneeuw – qua werk, tenminste.
Tijd om de stoom af te laten
Met de officiële opening van afgelopen weekend is de punt achter deze ijstijd gezet. “De druk is er nog, maar stiekem begin ik me nu al af te vragen hoe het voelt om niet elke ochtend met Anna, Elsa en Olaf te ontbijten.” Afscheid nemen doet hij nog niet helemaal, want voor de luchtbedankjes is een warme bestemming al in zicht: De Afrikaanse savanne, hotspot van The Lion King. “Ik wissel de winterjas nu voor vliegen met Simba,” knipoogt hij.
Voor een volledige rondleiding door zijn leven én nieuwste creaties, check de Brabant Vandaag-aflevering van 2 april.
Explosief gevonden bij Veldhovens bedrijf: raam knalt eruit, brand in het pand
Donderdag vroeg in de ochtend ging het mis aan de Provincialeweg in Veldhoven. Iemand had een explosief door een raam naar binnen ge-smijt, waarna er flinke brand uitbrak. Het glas vloog tot wel tien meter het terrein op en achterbleef een zwartgeblakerde gevel.
Op de stoep voor het pand stond met zwarte spuitbus nog een tekst gekalkt die niemand van dichtbij kan lezen, maar volgens de eigenaar lag die er zeker de dag ervoor nog niet. Hij huurt een deel van zijn pand uit aan een net geopende beautysalon – dus ook die zit nu zonder raam. En de eigenaar zelf? Gewoon een marketingbureau, dus waarom juist zijn gebouw getroffen is, weet hij echt niet.
De buurman, die rond vijf uur door een knal wakker schrok, pakte zijn telefoon zodra hij een dikke rookpluim zag. “Meteen 112 gebeld,” vertelt hij. De brandweer had het vuur snel onder controle, maar vond daarna – nogal wijzend – een steen die waarschijnlijk eerst het raam kapot had geslagen. De politie zet nu linten op en pakt uitgebreid het hele terrein af voor sporenonderzoek; ze doen nog geen uitspraken over de vermoedelijk brandstichting.
Onderwerp van artikel
Minachting op de weg: waarom rijscholen het steeds zwaarder krijgen
Of je nu net twee weken bezig bent met rijles of al een examendatum op de kalender hebt staan – kans is groot dat je wel eens hard toeterend beseft dat je niet alleen leert gas, rem en koppeling te bedienen, maar ook leert omgaan met pure chagrijn van andere weggebruikers. Iets wat rij-instructeurs vandaag de dag wekelijks, soms zelfs dagelijks, mee-maken volgens een rondgang van NOS Stories.
“Een L-tje op het dak? Reden om in te halen!”
Ze deden onderzoek onder 600 rijopleiders en meer dan 500 van hen geven toe: agressie in het verkeer is geen uitzondering meer. Twee derde van deze pro’s ziet een duidelijke stijging over de laatste jaren. Waar vroeger automobilisten nog geduld hadden en ruimte maakten zodra ze de herkenbare lesauto zagen – nu prikken ze juist het gaspedaal in en snijden ze genadeloos af. “Vroeger leken mensen er rekening mee te houden… nu is dat L-tje een vrijbrief om er nog even voor langs te scheuren,” klinkt het cynisch uit de monden van verscheidene instructeurs.
“Twijfel slaat toe als er constant op je bumper zit”
Sara, 18, zit twee maanden in de lesauto en hoopt over ongeveer vier weken haar praktijkexamen te halen. Al heeft ze daar nu nog even geen zin in. Want wat gebeurt er op de weg? “Je krijgt gigantisch veel geduld op je dak geplakt,” vertelt ze met een lach die vooral een zucht is. Vooral bumperkleven, toeteren en af-snij manoeuvres komen voorbij. “Dan denk ik echt: doe ik iets verkeerd? Dat onrustgevoel maakt dat ik juist extra fouten maak.”
Hoe snel wil je écht voor een leerling staan?
Rij-instructeurs beamen het: geen geduld meer. Ze delen verhalen via anonieme vragenlijsten en appjes. In één ervan leest: “Ja, niemand zit graag achter een leswagen. Maak je nou echt een probleem van één minuut extra reistijd?” Maar terwijl zij remmen om de student zekerheid te geven, remt de achterligger vaak te laat – in het ergste geval botsen ze gewoon. “Wij kunnen niet meer doen dan rustig doorpraten, maar als een leerling in paniek remt, ben ik machteloos,” stelt een rijleraar droog.
VVN: respect verdwijnt langzaam achter de voorruit
Veilig Verkeer Nederland schudt het hoofd. “Begrip is op zijn retour,” zeggen ze kort maar krachtig. Volgens de organisatie zijn we op de weg vooral nog met onszelf bezig en is het belangrijker dan ooit om beginnende bestuurders fatsoenlijk de ruimte te geven. “Leren rijden moet in de praktijk. Heb daar geduld mee en zie in dat je zelf ooit de vraag ‘Mag ik uw rijbewijs even zien?’ ook beantwoordde met zwetende handjes.”
Psycholoog: “Drukte, haast en minder geduld”
Verkeerspsycholoog Dirkje van der Ven wijst naar complexere oorzaken: files die korter maar intenser lijken, agendadrukte die als een spons het geduld wegzuigt en voorturende prikkels op je dashboard. “Mensen zijn steeds vaker gehaast en steeds minder geneigd zich aan te passen,” zegt ze. Het is de vraag of boetes of flitspalen het snel oplossen – daar is VVN sceptisch over. Ze pleiten voor een mix van duidelijke voorlichting, strengere controles én slimme infrastructurele aanpassingen. Maar bovenal geldt: “Het begint met gedragsverandering. We zijn allemaal op weg naar eenzelfde bestemming: veilig thuiskomen. Dat lukt alleen samen.”
Ex-advocaat Inez Weski ontkent alles als proces van start gaat
Op de eerste zittingsdag van haar strafzaak gooide voormalig advocate Inez Weski meteen de deur dicht.
“Ik ontken en bestrijd ten stelligste wat mij wordt verweten. Ik verschuil me niet achter mijn toga, zoals het OM graag wil doen geloven.” meer zei ze niet, want volgens Weski is ze nog steeds gebonden aan haar geheimhoudingsplicht. Vragen van voorlichters of rechters? Geen antwoord.
Waar gaat dit allemaal over?
Het Openbaar Ministerie denkt dat Weski (71) als tussenpersoon diende voor Ridouan Taghi, de topcrimineel die in 2024 levenslang kreeg opgelegd. Taghi zit sindsdien zwaarbewaakt in Vught en heeft ondertussen hoger beroep aangetekend. Volgens justitie schoof Weski geheime boodschappen van Taghi door aan diens handlangers. In het bewijsmateriaal staan 8000 berichten waaronder sommigen tussen Taghi en zijn zoon Faissal – en die laatste kreeg in januari een zesjarige celstraf.
Volle agenda
De rechtbank heeft maar liefst vier dagen gereserveerd. Vandaag lezen we wat precies op de aanklacht staat en mogelijk hoort Weski al hoe hoog het vonnis kan uitvallen als het OM zijn zin krijgt.
