De harde, heldere boodschap van Koeman: ‘Iedereen moet fit zijn, ook Depay’
Hij stond niet in de selectie voor de interlandweek, maar toch was Memphis Depay overal — en vooral in de gesprekken. De topscorer aller tijden van Oranje kreeg van bondscoach Ronald Koeman een duidelijke, onmiskenbare boodschap: als je mee wilt naar het WK, dan moet je volledig fit zijn. Geen uitzonderingen, geen mitsen of maren. Alles of niets.
Dat signaal was niet alleen voor Depay bedoeld, maar ook voor de hele ploeg — en specifiek voor de groep spelers die momenteel geblesseerd op de zijlijn staan. En toch: Depay liet zien dat hij er wel degelijk bij wil horen. Vorige week reisde hij, ondanks zijn blessure, naar Nederland. Er was wat te zien: een afspraak met Steven Bergwijn, een bezoek aan de behandeltafel, toeschouwer in de Johan Cruijff Arena, een kijkje op de training in Zeist, weer op de behandelbank, en zelfs aan de lunchtafel met het Oranje-team. Zijn hart is oranje — daar twijfelt niemand aan. Maar Koeman liet weten: gevoel is mooi, vorm is essentieel.
Tijdens de persconferentie legde hij uit: “Het gaat om nog maar acht weken, hè. Dat is kort.” En ja — het is anders dan vroeger. Toen waren Louis van Gaal en Koeman zelf bereid om met een half-fit Depay naar een eindtoernooi te gaan. Op het WK in Qatar en het EK in Duitsland bleek dat echter een risico dat niet opging. Nu is de boodschap scherper: “Status aparte? Die heeft hij niet kwijt — maar hij moet superfit zijn. Als je echt wilt schitteren en een meerwaarde zijn voor ons, dan moet je honderd procent fit zijn.”
Toen Koeman maandag werd gevraagd of Depay geschrokken was van die woorden, antwoordde hij met een knikje: “Ik denk niet dat hij zo snel schrikt. Maar ik heb hem wel eerlijk gezegd hoe ik de komende periode zie.” De hoop is groot dat Depay over een week of twee weer op het veld staat — zodat hij genoeg tijd heeft om zijn conditie én vorm te bewijzen. En als het lukt, dan begint hij het WK waarschijnlijk fitter dan bij de twee vorige grote toernooien.
Maar het was ook een boodschap aan de andere aanvallers: laat het maar zien. Donyell Malen kreeg tegen Noorwegen (2-1 winst) zijn kans vanaf het begin, Brian Brobbey startte tegen Ecuador (1-1). Beiden deden hun werk — zonder doelpunten, maar met inzet. Linksvoor zit het met Cody Gakpo goed. Rechtsvoor? Daar blijft het zoeken. Er is al lang geen aanvaller van de buitencategorie meer die op het WK het verschil kan maken — geen nieuwe Robben, geen Yamal, geen Vinicius, geen Mbappé. Teun Koopmeiners werd tegen Noorwegen geprobeerd op rechtsbuiten; Malen had tegen Ecuador een flitsende start, maar daarna was het na de rode kaart voor Dumfries snel voorbij.
Eén optie is nog niet gebruikt: Crysencio Summerville. De 24-jarige buitenspeler van West Ham zat voor het eerst in de selectie, maar raakte vlak voor de interlands geblesseerd. Hij is (nog) niet van die absolute buitencategorie, maar dit seizoen liet hij in de Premier League zien dat hij van links én rechts wedstrijden kan beslissen. Koeman noemde hem “een frisse creatieveling die Oranje kan gebruiken” en zei: “Zoals wij hem beoordelen en al langer beoordeeld hebben, maakt hij een geweldige ontwikkeling door.” En ja — Koeman kent hem persoonlijk nog niet, weet niet hoe hij zich gedraagt in de groep. Maar hij vertrouwt op wat hij gehoord en gezien heeft: “Wat ik gehoord en gezien heb, maak ik me daar met hem geen zorgen over.” Waarschijnlijk via tips van voormalige KNVB-collega’s zoals Erwin van de Looi en Kees van Wonderen.
Bij het samenstellen van de 26-koppige WK-selectie let Koeman niet alleen op kwaliteit — maar ook op karakter. Wie blijft motiveren, wie straalt energie uit, wie blijft rustig onder druk? Daarom is zelfs een oproep voor Marten de Roon — onlangs bedankt in 2024 — niet volledig uitgesloten. En PSV’er Guus Til, net terug van een blessure, staat zeker nog op het kandidatenlijstje.
Maar de echte hoofdbrekens? Die liggen bij drie naamgevers: Memphis Depay, Frenkie de Jong en Jurriën Timber. Drie basisspelers. Drie sleutelspelers. Drie geblesseerden. Met hen erbij staat er een heel ander Oranje — maar alleen als ze volledig fit zijn.
Kunstmatige intelligentie moet NAC in de Eredivisie houden: het laatste nieuws uit Brabant, sport en informatie uit jouw regio
Een AI-supporter heeft een plan — en het draait allemaal om minuut 76
Stel je voor: je bent fan van NAC Breda, je ziet je club worstelen om te blijven, en dan komt er ineens een idee dat klinkt alsof het uit een sci-fi-film komt — maar écht werkt. Niet door toverij, maar door data. En ja, we bedoelen echte kunstmatige intelligentie (AI), gebruikt door een echte NAC-supporter én ondernemer: Rik Reinink.
Hij kon het niet meer aan dat NAC op een schamele zeventiende plek stond — dus pakte hij zijn laptop, laadde elke minuut, goal, kaart en wissel van de 28 wedstrijden dit seizoen in, en liet de AI de cijfers ontleden. En wat kwam eruit? Eén duidelijk patroon: vanaf de 76e minuut gebeurt bijna alles.
Daar winnen ze. Daar verliezen ze. Daar vallen tegendoelpunten — maar ook goals. In totaal incasseerde NAC dertien keer in het laatste kwartier. En twaalf keer werd een voorsprong verspeeld. Kortom: als NAC wil blijven, moet er iets gebeuren vanaf minuut 76.
Plan 076: waarom het stadion de ultieme ‘speelcoach’ kan worden
Rik noemt het Plan 076 — naar die cruciale minuut én het netnummer van Breda. En het is geen grap. Het is een strategie gebaseerd op harde cijfers:
– NAC scoort 27,6% van al zijn doelpunten in het laatste kwartier — dat is bovengemiddeld.
– Thuis is de slotfase bijna in balans… maar alleen als het stadion meedoet.
– En met 20.000 fans die op het juiste moment écht losgaan? Dan maakt dat verschil.
Alleen: tot nu toe gebeurt dat nog niet gestructureerd. Dus Rik zegt: “Vanaf minuut 76 moet het stadion ontploffen — maar slim.” Niet gewoon luid, maar doelgericht.
Bijvoorbeeld:
– Tegen Sparta zondag? Dan is het tijd om de tegenstander écht onder druk te zetten. Opjagen, intimideren, laten voelen dat er hier niks te halen valt. “NAC naar voren schreeuwen!”
– Maar tegen Ajax over drie weken? Dan is het anders. Dan moet het publiek juist rustig blijven, verdediging belonen, en de ploeg helpen controleren — geen paniek, geen chaos.
De data zeggen wanneer wat werkt. En daar moet het stadion op inspelen.
Geen robotvoetbal — wel een menselijke kans op redding
Rik weet natuurlijk: voetbal wordt gespeeld door mensen, niet door algoritmes. Maar hij gelooft sterk in de kracht van informatie — en in de kracht van fans die samen iets kunnen doen. Zijn online dashboard met analyses is openbaar, en hij vraagt gewoon: “Kijk er eens goed naar. Neem Plan 076 mee naar de tribune. Want ik wil gewoon dat NAC blijft. En we mogen geen enkele kans laten liggen.”
Italiaanse media spreken er schande van: ‘Weer geen WK, wat een ramp’
“Jongeren weten dit niet meer”, zegt Mauro, geboren en getogen in Rome, “maar Italië was ooit een wereldmacht in voetbal.” De Azzuri – genoemd naar hun karakteristieke azuurblauwe shirts – hebben inderdaad vier keer het wereldkampioenschap gewonnen. Alleen Brazilië pakte vijf keer de trofee. Maar volgens Mauro zijn de hoogtijdagen voorbij. Hij laat ’s ochtends na de verloren wedstrijd zijn hond uit en ziet weinig licht aan de horizon: “De jongens spelen niet meer met hun hart.”
Ook de groep jongeren die ’s ochtends vroeg op het plein hangt, vindt het jammer dat Italië zich weer niet heeft gekwalificeerd. “What the fuck”, zegt er één, “alweer niet – het is al twaalf jaar geleden dat ze meededen.” De rest haalt onverschillig de schouders op en steekt een vape aan. Voor hen was de laatste Italiaanse WK-deelname nog een vaag kinderherinnering.
Een buurvrouw, die zich de glorieperiodes wel herinnert, zegt alleen: “Het is triest. Heel triest.” Ze bekent zelfs dat ze weinig over voetbal weet – maar zelfs zij weet dat Italië ooit een groot voetballand was. “We wonnen toernooien, en topvoetballers wilden hier graag spelen. Denk maar aan Maradona – hij speelde voor Napoli.”
Maar nu mist Italië voor de derde keer op rij het WK. De reacties op de uitschakeling waren vol ongeloof. Het begon hoopvol: een doelpunt in het eerste kwartier van de beslissende wedstrijd tegen Bosnië-Herzegovina. Maar in de eerste helft kreeg Italië een rode kaart, waarna ze met tien man moesten doorzetten. Uiteindelijk werd het 1–1, en in de strafschoppen sloegen de Bosniërs toe.
De kranten zijn niet mild. La Stampa schrijft: “Bosnië heeft misschien een afgetakeld stadion, maar wel een groot hart, een team dat goed voetbal speelt én kansen creëert: 11 schoten op doel tegenover 3 voor Italië, en 64 procent balbezit. Waar ga je heen met die cijfers? Naar huis, natuurlijk.” Volgens de krant ontbrak het overal aan: moed, spel, persoonlijkheid én besluitvaardigheid – zelfs de coach zou geen duidelijke visie hebben gehad.
Het is extra pijnlijk dat Italië verliest van landen als Noorwegen en Bosnië – landen die traditioneel niet als voetbalgiganten worden gezien. En dan nog wel nadat sommige spelers openlijk hadden gevierd dat Bosnië hun tegenstander werd, omdat ze dachten dat het een ‘makkelijkere’ tegenstander was.
Lang heeft Italië zichzelf wijt dat het om slechte jaren ging, of puur pech. De kranten schrijven dat het land zich bleef zien als een voetbalnatie – tot nu toe. Maar met drie WK’s op rij gemist, moet Italië onder ogen zien dat verliezen langzaam maar zeker de regel wordt. “Het is de nieuwe norm”, stelt journalist Fabio Riva. En dat erkennen, is volgens hem de eerste stap – in plaats van te blijven leven in het verleden.
Vandaag volgt dan ook de analyse van wat er mis is met het Italiaanse voetbal. Experts wijzen op een gebrek aan investering in de jeugd. In de Serie A – de hoogste divisie – komt 70 procent van de mannelijke spelers uit het buitenland. Die spelers kunnen natuurlijk niet voor Italië uitkomen op een WK. Tegelijkertijd investeren Italiaanse clubs te weinig in het scouten en opleiden van eigen jeugdspelers, zo luidt de kritiek.
De komende vier jaar is er tijd om het te herstellen – en hopelijk weer hoop te koesteren op een nieuwe WK-deelname.
🧠 AI-goeroe en NAC-fan bedenkt ‘Plan 076’ om de club in de Eredivisie te houden
NAC Breda zit met zijn rug tegen de muur — en juist nu komt er een onverwachte, maar verrassend serieuze oplossing uit de hoek van… kunstmatige intelligentie. Ja, echt waar: een echte AI-goeroe én fervent NAC-supporter heeft een plan bedacht om de club écht te helpen blijven waar hij thuishoort: in de Eredivisie.
⏳ De 76e minuut: het kantelpunt van het seizoen
Volgens Rik Reinink — ondernemer, data-enthousiasteling en sinds jeugd fan van de gele kleuren — is er één moment dat steeds weer terugkeert in de statistieken: de 76e minuut. Niet omdat het een willekeurig getal is, maar omdat de data het duidelijk laat zien: vanaf dan beslist NAC zijn wedstrijden. Of ze winnen. Of ze verliezen. Vaak allebei in dezelfde wedstrijd.
“Het was gewoon niet meer vol te houden dat NAC op een schamele zeventiende plek stond”, zegt Rik. “Dus heb ik met behulp van AI elke minuut, elke goal, elke kaart en elke wissel van de 28 wedstrijden tot nu toe doorgelicht. En wat sprong eruit? Dat het laatste kwartier — vooral vanaf minuut 76 — het verschil maakt.”
En ja, het is pijnlijk: van de 76e tot de 90e minuut incasseerde NAC maar liefst 13 tegendoelpunten, terwijl er ook 12 punten uit voorsprong verspeeld werden. Tegelijkertijd scoort NAC wel 27,6 procent van al zijn goals in diezelfde slotfase — dus het vermogen om te scoren is er zeker. Het probleem zit hem alleen in de balans: wat gebeurt er precies in die laatste 15 minuten — en hoe kunnen wij daar als supporters iets aan doen?
📣 Plan 076: wanneer het stadion écht moet gaan beven
Daarom lanceert Rik Plan 076: een strategisch, data-gestuurd initiatief dat de rol van de supporters centraal stelt — maar dan wel op het juiste moment, en op de juiste manier. Geïnspireerd door het netnummer van Breda (076), is het idee simpel maar krachtig: vanaf de 76e minuut wordt het Jan Breydelstadion een wapen.
Maar let op: het is géén standaard ‘meer lawaai maken’. Volgens de data moet de aanpak per tegenstander anders zijn. Bijvoorbeeld:
– Tegen Sparta zondag: tijd om de tegenstander écht onder druk te zetten. Vanaf minuut 76 moet het stadion ontploffen — opjagen, intimideren, laten voelen dat hier niks te halen valt. “NAC naar voren schreeuwen!”
– Tegen Ajax over drie weken: dan is rust én controle belangrijker. Dan moet het publiek juist verdedigende acties belonen, niet chaotisch naar voren schreeuwen. Want ook dat staat in de data.
“Thuis is de slotfase bijna in balans — en dat komt door jullie”, benadrukt Rik. “20.000 fans maken het verschil. Alleen gebeurt het nu nog te willekeurig. Dat moet structureel worden. Plan 076 is geen grap. Het is een oproep — gebaseerd op feiten — om samen iets te doen wat écht telt.”
💡 Geen computer, wel een kans
Rik weet natuurlijk: voetbal wordt gespeeld door mensen, niet door algoritmes. Maar hij gelooft sterk in de kracht van bewuste, geïnformeerde actie. Zijn online dashboard met analyses is openbaar beschikbaar — en hij hoopt dat supporters het serieus nemen, delen, en vooral: toepassen.
“Het gaat niet om magie. Het gaat om aandacht. Om timing. Om samen iets te bouwen wat NAC nu écht nodig heeft: een extra scherpe tand in de slotfase. Want elke kans die we laten liggen, kan de doorslag geven tussen handhaven of degraderen.”
Irak en Congo boeken laatste WK-tickets voor 2026
Goed nieuws voor de voetbalfans in Bagdad én Kinshasa: Irak en de Democratische Republiek Congo zijn de laatste twee landen die zich hebben gekwalificeerd voor het WK voetbal van 2026 — een toernooi dat wordt gehouden in de Verenigde Staten, Mexico én Canada. Voor beide landen is het een grote knaller: het is pas de tweede keer ooit dat ze meedoen aan een wereldkampioenschap.
Irak was voor het laatst op een WK te zien… 40 jaar geleden, tijdens het toernooi van 1986 in Mexico. Congo daarentegen deed al eens mee in 1974 — dus 52 jaar geleden, toen het WK plaatsvond in West-Duitsland. Dat betekent: er zit een behoorlijk lange wachttijd tussen hun eerste en tweede WK-deelname.
Hoe gingen ze er precies naartoe? Irak versloeg Bolivia met 2–1 in de beslissende play-off. Ali Al-Hamadi en Aymen Hussein tekenden voor de doelpunten, terwijl Bolivia via Moises Paniagua nog even gelijk had gestaan. Na de 2–1 van Hussein kort na rust bleef het spannend — ook in de negen minuten blessuretijd konden de Zuid-Amerikanen geen doelpunt meer vinden.
Congo daarentegen won met 1–0 van Jamaica, maar dan wel pas in de verlenging: Axel Tuanzebe scoorde de winnende treffer in de 100ste minuut. Een echte hartstoppersituatie!
In de groepsfase staat Irak in groep I tegen Frankrijk, Senegal en Noorwegen. Congo komt terecht in groep K, waar het het opneemt tegen Portugal, Oezbekistan en Colombia.
En ja — alle 48 deelnemers zijn nu bekend. De kickoff is donderdag 11 juni om 21.00 uur, met Mexico en Zuid-Afrika als openingsduel. En wie weet: misschien staan Irak of Congo over ruim een jaar zelfs nog op het veld in de finale — die wordt op zondag 19 juli om 21.00 uur gespeeld.
Wat gaat er telkens mis met het Italiaanse voetbal? We hebben een cultuurprobleem
Je kent het wel: Italië, voetballegende, viervoudig wereldkampioen… en toch mist het land al weer het WK. Voor de derde keer op rij. En ja — dat is geen toeval. Dat zegt Michele Santoni, een 45-jarige Italiaanse coach die ooit in Nederland bij clubs als Almere City, ADO Den Haag en FC Dordrecht aan de slag was. Sinds de zomer van 2025 leidt hij Pro Vercelli in de Serie C — en van dichtbij ziet hij precies waar het misloopt.
De jeugd wordt over het hoofd gezien
“De infrastructuur om jonge Italianen écht te laten groeien, ontbreekt gewoon”, legt Santoni uit. Bij de onder-20-ploegen van grote clubs spelen vaak méér buitenlanders dan Italianen. Dat lijkt misschien onschuldig — maar het kost onze eigen talenten kans op speeltijd, ervaring en vertrouwen. Terwijl vergelijkbare spelers uit Engeland of Duitsland al in de Premier League of Bundesliga staan, zitten veel Italiaanse toppers nog steeds in de Serie B. “Daar is veel meer geloof in het talent. In Italië niet.”
Een competitie vol buitenlanders
Kijk maar naar de cijfers: 68,5 procent van de spelers in de Serie A komt uit het buitenland. Alleen de Premier League (72,2%) en de Liga Portugal (71,2%) zijn nog ‘internationaler’. “We hebben hier een cultuurprobleem”, benadrukt Santoni. “Alles draait om wat je vandaag presteert. Aan morgen wordt nauwelijks gedacht.” En dat is het punt: “Het is niet dat we geen talent meer hebben — het is dat onze beste talenten bewust weggaan. Ze weten dat ze thuis geen kans krijgen.” Zo zijn er zelfs drie jonge Italianen die hun debuut maakten bij Borussia Dortmund — en die keurden Italië bewust af.
Die Europese titel van 2021? Die deed alleen schade
De EK-overwinning in 2021 leek een nieuw tijdperk in te luiden. Maar volgens Santoni heeft die juist de realiteit verdoezeld. “Het resultaat is heilig. Dat merk je aan hoe mensen voetbal beleven: zolang je wint, maakt de rest niets uit.” En dat werkt tegen. Op het EK in Duitsland in 2024 strandde Italië al in de groepsfase — en daarmee is het al bijna twintig jaar geleden dat de Azzurri een knock-outduel won op een groot eindtoernooi. De laatste keer? De WK-finale van 2006 tegen Frankrijk.
Het ligt niet aan de bondscoach
Santoni wijst niet naar Gennaro Gattuso. “De gemiddelde Italiaan heeft hem hoog zitten — hij was immers ook in dat wereldkampioenteam van 2006. Hij is oprecht, doet alles wat hij kan. De schuld wordt niet bij hem gelegd.” Nee, de kritiek richt zich vooral op voorzitter Gabriele Gravina. “Ik lees over Bastoni’s rode kaart tegen Bosnië… en over Gravina. Onder zijn bewind miste Italië al twee keer het WK.”
Hoe zat het met de kwalificatie?
Niet goed. In de WK-kwalificatie eindigde Italië als tweede in een groep met Noorwegen — en dat met grote achterstand. De Noren wonnen zelfs twee keer ruim: 1–4 én 3–0. In de play-offs was Italië wel sterk genoeg tegen Noord-Ierland (2–0), maar in de finale tegen Bosnië en Herzegovina — in Zenica — kwam weer de volgende teleurstelling. Na 2018 (tegen Zweden) en 2022 (tegen Noord-Macedonië) is dit nu al de derde keer op rij dat Italië de WK-deur niet open krijgt.
En dan?
Santoni weet niet of Italië snel weer terug is bij de elite. “Een land met 70 miljoen inwoners… Ik vind dat Italië zich net als Spanje, Nederland en Engeland had moeten kwalificeren. Want ik vind dat Italië daar nog steeds bij hoort.”
