Rotterdamse partij gooit kandidate eruit om extreem bewerkte campagnefoto
Bij Leefbaar Rotterdam hangt een luchtje. De partij gaf onlangs Maria Reichman – haar lijsttrekkersplaats voor de wijkraad in Blijdorp-Bergpolder-Liskwartier – namelijk de laan uit. Aanleiding? Een campagnefoto die er met AI-steelbhanden flink doorheen is gehaald.
Te glad geschoren campagnebeeld
De moeite begon toen het AD opviel dat Maria’s officiële beeld op de gemeentesite amper lijkt op de foto die ze eerder naar de wijkkrant had toegestuurd. In het ene beeld ziet ze er piekfijn én jong uit, in het andere drijft de rimpeldetector al op rood. Reichman zelf zegt dat het wél haar échte smoel is. “De wijkkrant wilde een foto met hogere resolutie, dus ik heb een online tool gebruikt om de pixels op te krikken,” verdedigt ze. Daarnaast stelt ze dat medicijnen haar uiterlijk tijdelijk hebben veranderd én dat ze “nu eenmaal jonger oogt dan mijn leeftijd”. Prima verhaal, maar een jury van leken – oftewel het partijbestuur – zag er toch wat anders in.
De vinger aan de AI-knop
Leefbaar Rotterdam is niet mild: “De beelden zijn zwaar gemanipuleerd met AI en geven geen realistisch beeld,” meldt een korte, krappe verklaring. Volgens de partij verspreidde Reichman de foto “op persoonlijke titel”, dus buiten hun medeweten om. Het bestuur vroeg haar om de gewonnen zetel terug te geven, zodat de partij die aan een volgende kandidaat kon toewijzen. Reichman gaf geen krimp. Nu is er officieel de brui aan gegeven en mag ze verder als eenmansfractie (tenzij ze zelf opstapt).
Nog een huizenkwestie
Als klap op de vuurpijl hoorde het AD van buurtbewoners dat Maria mogelijk helemaal niet in de wijk woont. Ze staat officieel ingeschreven op een adres waar volgens omwonenden haar zoon met gezin woont. Ook dit ontkent Reichman: “Ik woon er écht.” Op 21 maart werden er 11.811 stemmen geteld in Blijdorp-Bergpolder-Liskwartier; Reichman pakte er 771 en eindigde daarmee als derde achter GroenLinks-PvdA en Partij voor de Dieren. Haar nieuwe avontuur buiten de partij begint dus met halve bak.
Hoeveel er bloed sterft voor ‘de familie-eer’: steeds meer doden in Nederland
Eergerelateerd geweld klinkt abstract, maar komt erop neer dat iemand geweld aandoet om ‘schade’ aan de familie-glorie te voorkomen. Denk aan een uitgedeelde klap omdat een kind ‘te Nederlands’ meisje durft te daten, of tragisch genoeg: moord om een dochter die ‘te ver’ gaat. Het Landelijk Expertisecentrum Eergerelateerd Geweld (LEC EGG) trekt sinds kort steeds vaker aan de bel, en het landschap dat ze tevoorschijn hevelt is … nou ja, ronduit zorgwekkend.
Cijfers naar boven, maar niet alleen door méér geweld
De stijging komt deels doordat politie, hulpverleners en het LEC EGG elkaar nu veel sneller vinden. Sinds het begin van 2025 wordt er volop in de media en binnen de wetenschap geschreven en gesproken over eerwraak en eerwonden, en dat helpt: steeds vaker zeggen getuigen of agenten “dit moet eergerelateerd zijn”. Maar dat verklaart niet alles; het aantal levensdelicten (vijf doden in vier zaken alleen al in 2025) geeft de rillingen.
Wat voor gevallen passeerden de revue?
- Mishandeling en bedreiging blijven de grootste boosdoeners, gevolgd door stalking en soms zelfs seksueel misbruik.
- In de meeste gevallen zit er een Syrisch, Turks of Marokkaans decor achter: ongeveer een derde van de zaken raakt Syrische jongeren, 15 % is Turks en 11 % Marokkaans.
- De klapper is de zaak van Ryan (18). Haar lichaam werd vorige maand in Lelystad gevonden; haar vader en twee broers zitten vast op verdenking van eerwraak.
Oud versus nieuw Nederland: een kloof van bloed
Hoofd LEC EGG, Wilfred Janmaat, signaleert een scherpe lijn in de tijd. Bij gezinnen die al decennia in Nederland wonen daalt het aantal eerconflicten. De piek zit nu bij relatief nieuwkomers, en dat is precies waar het centrum de komende jaren op inzet: “We bouwen netwerken, proberen vertrouwen te winnen en leggen uit hoe we hier met elkaar omgaan. Die verandering moet van binnenuit komen.”
Uit de mond van een overlevende
Niemand die het groter maakt dan diegene die er middenin zat. Celal, die als puber een moordopdracht van zijn familie kreeg:
“Het was geen vraag. Het werd opgelegd.”
Een stukje Brabant in Duitse achtbaanstad: Baarle-Nassau verhuist (een beetje)
Heb je altijd al willen weten hoe het voelt om zonder vliegticket van Nederland naar België te wippen? Dit weekend kun je ervoor naar Duitsland. In het Duitse pretpark Europa-Park bij Rust opende zaterdag 9 november 2024 een miniatuur-uitzondering: een piepklein stukje Baarle-Nassau.
Eindelijk Belgische friet op Nederlandse koopzondag?
Europa-Park bestaat al jaren uit landthema’s: je parkeert je muis-oren in Italië, drinkt een cappuccino in Spanje en dineert in Zwitserland. De ‘Holland’-zone bestaat dus al, maar krijgt er nu dubbel glas bij. In plaats van een nieuwe attractie staat er een frietkraam – met een kleine, maar fijne verrassing. Door de tegels loopt een streep in grijs Belgisch hardsteen en in zwart Nederlands asfaltpoeder. De letters ‘NL’ en ‘B’ liggen er precies zo als in het échte Baarle: je hoeft alleen maar je voet een paar centimeter te verzetten om officiëel van land te wisselen. Leuk feitje: de tegels zijn uit de voorraad van de beide Baarles meegevlogen, dus officieel écht.
Waarom al die gedoe om een paar patatten?
Volgens het park krijgt de Belgische friet nu eindelijk zijn ‘eigen landcode’. Veel vakantiegangers denken dat patat typisch Nederlands is, maar de geschiedkundigen weten het zeker: de eerste echte frietmand stond ooit in Luik, niet in Den Haag. Door de grens netjes te tekenen hoopt het park het misverstand – letterlijk – recht te lopen.
En waarom Baarle?
Omdat het gewoon vet cool is! Het echt Baarle-Nassau ligt vol puur geograaf-tof: een café-terras ligt half in België, een woonkamer begint in Nederland en eindigt in Vlaanderen. Europa-Park heeft dat spiegeleffect nu nagebouwd: je betaalt in euro’s voor je snack én wisselt zonder douane van nationaliteit. Blijft het Holland-thema dus gewoon bestaan, maar met een heuse Belgische knipoog.
Genoeg reden om straks op zoek te gaan naar het kleinste grensbewakingje ooit: twee tegeltjes en een lach.
Veel meer meldingen over ‘eercultuur-geweld’, Syrische gemeenschap zwaar oververtegenwoordigd
Elk jaar telt het Landelijk Expertise Centrum Eergerelateerd Geweld hoe vaak politie met eerzaken te maken krijgt. Voor 2025 stond de teller op 757 keer – een flinke sprong ten opzichte van de 673 gevallen uit 2024. Een opvallend detail: bij liefst 34 % van die meldingen speelde de Syrische gemeenschap mee. Daarna komen Turkse (15 %) en Marokkaanse (11 %) gezinnen.
Oorlogsverleden maakt extra kwetsbaar
Volgens het centrum hebben veel Syriërs intens geweld meegemaakt. Hierdoor is de stap naar fysiek of psychisch geweld ‘voor de eer’ kort, zeggen zij. Of het beeld nóg somberder is dan vroeger, weet niemand zeker. Meer meldingen hoeven namelijk niet direct te betekenen dat slachtoffers vaker mishandeld, bedreigd of gestalkt worden – het kan ook komen doordat scholen, hulpverleners of buren de signalen nu beter herkennen.
Dreigen en slaan blijven de grootste groep
Bedreigingen en klappen scoren het hoogst op de lijst met vormen van eergerelateerd geweld. Daarna komen zaken met dwang, verkrachting en aanhoudend achtervolgen. De dodelijke variant wordt steeds zeldzamer: in 2024 telde het expertisecentrum vijf moord- of doodslagzaken, vier keer was het slachtoffer een vrouw – waaronder een minderjarige.
Ryan (18) – een van de bekendste slachtoffers
Een zaak die veel media-aandacht kreeg, is die van Ryan uit Joure. Haar vader vond dat haar ‘vrijheid in gedrag de familie-eer bezoedelde’. Hij zou haar dood hebben bevolen; haar twee broers richtten de uitvoering in. Het lichaam werd op 28 mei 2024 teruggevonden in het moeras bij de Oostvaardersplassen, met 18 meter ducttape om haar lichaam en levend in het water gegooid. Vader kreeg dertig jaar, beide broers twintig.
Nieuwe les tijdens inburgering
Om de cirkel te doorbreken, krijgen asielzoekers sinds kort extra uitleg tijdens hun inburgering: in Nederland gelden andere spelregels over de positie van vrouwen dan sommige landen van herkomst. Of die les lang genoeg blijft hangen, zal volgend jaar in de cijfers blijken.
Einde van de rit voor Air Canada-topman: ‘Geen Frans? Dan weg ermee!’
Hey, weer een nieuw hoofdstuk in het français-drama bij Air Canada: topman Michael Rousseau gooit het bijltje er straks bij neer omdat hij zijn condoleances – na die tragische crash in New York – bijna volledig in het Engels heeft afgevuurd. Oeps? Ja, oeps. Vooral omdat Canada officieel tweetalig is en zo’n vijfde van de bevolking Frans spreekt.
Het filmpje dat alles ontketende
In zijn videoboodschap zei Rousseau precies twee woorden in het Frans: bonjour aan het begin en merci aan het einde. Series? Volgens premier Carney was dat een hardnekkige misser qua medeleven – de Franstalige slachtoffers en hun nabestaanden kwamen er bekaaid af. De premier van Québec verwoordde het nog wat scherper: “Geen Frans? Dan gerust ontslag nemen.” Nou ja, paraphraserend: door!
Sorry, sorry, sorry… in beide talen
Rousseaaah… pardon, Rousseau erkende later in een verklaring (Engels én Frans, who knew?) dat zijn taalgebruik nog werk aan de winkel is. “Ik blijf oefenen,” beloofde hij. Toch schijnt hij sinds jaar en dag in Montréal te wonen – the hoofdkwartier van Air Canada – zonder de tijd te vinden om ‘een beetje’ Frans te leren. Hoe dan ook, later dit jaar moet hij in het parlement komen uitleggen waarom zijn Frans nog steeds op peuter-niveau hangt.
Een vliegtuigcrash, een brandweerwagen en een debat over taal
Waar het allemaal om begon: het vliegtuig dat vorige week in New York neerstortte en op een brandweervoertuig botste. Beide piloten – die trouwens gewoon Frans met elkaar kletsten – kwamen om. Tientallen passagiers raakten gewond. In het verdriet daarover kreeg de taalkwestie ineens een über-hoofdrol. Air Canada moet zich als nationale carrier houden aan de Official Languages Act; mét ‘bonjour’ én ‘hello’ in alle communicatie. Medewerkers moeten beide talen kunnen, en Rousseau dus ook.
Kortom: het werd hem te heet onder de kleren, en nu stapt hij eind dit jaar op. Prochaine fois, beter Frans leren!
Pasen krijgt 18 graden en zon(ja, of toch een buitje)
Goed nieuws: het paasweekend wordt lekker mild in Brabant. Weerkenner Johnny Willemsen zei dinsdag in KEIgoeiemorgen op Omroep Brabant dat we temperaturen tussen de 15 en 18 graden mogen verwachten. Het enige waarschuwingsteken: “we weten nog niet zeker hoe fel de zon werkelijk gaat schijnen.” De kans is aanwezig dat we regelmatig wolken aanschouwen en hier en daar een spetter krijgen, maar als dat zonnetje wel even durft, is 18 graden natuurlijk heerlijk paasweer.
Wisselvallig tussendoortje
Eerst nog even doorbijten. Tussen nu en Pasen blijft het onrustig: dinsdag is met 11 graden en een af en toe zonnetje al beter dan regenachtige maandag – alleen wie in het oosten van de provincie zit, kan een miezerig buitje meepikken. Woensdag ziet er droog uit; in de ochtend hangt er misschien nog een laagje mist, maar daarna klokken we een zonnige 12 graden. Donderdag en vrijdag sluiten met een grauw pak wolken en heel af en toe een druppeltje.
