Brommobielen winnen terrein, maar niet overal
Die kleine, vaak elektrische karretjes zie je steeds vaker rondrijden. Uit cijfers van het mobiliteitsdatabedrijf RDC blijkt dat het aantal geregistreerde brommobielen in vijf jaar tijd met 42 procent is gestegen! Toch is het beeld niet overal hetzelfde: terwijl ze in sommige welvarende gemeenten een enorme opmars maken, lijkt de populariteit in Amsterdam juist af te nemen.
Een hip imago en een parkeerplek
Wat maakt die brommobiel, zoals de Canta of de Birò, zo aantrekkelijk? Volgens experts is het aanbod niet alleen groter, maar ook cooler geworden. Rijden in zo’n ding is gewoon “hipper en sexyer” dan vroeger. In Amsterdam zorgde vooral een slimme parkeerregel voor een snelle groei. Eigenaren konden namelijk een vergunning krijgen die in de hele stad gold, zonder op een wachtlijst te staan. Dat lokte natuurlijk veel mensen.
Maar dat feestje is nu voorbij. Het maximale aantal van die speciale vergunningen is al bereikt. Sindsdien kunnen nieuwe eigenaren alleen nog een vergunning voor hun eigen buurt krijgen. En dat effect is meteen te zien: waar er in september nog 154 nieuwe brommobielen bijkwamen, waren dat in januari van dit jaar bijna 100 minder. Het beleid remt de groei dus direct af.
Groei verschuift naar welvarende regio’s
Waar Amsterdam afremt, gaan andere gemeenten vol gas. Vooral in welvarende gebieden zoals Het Gooi schieten de aantallen omhoog. In plaatsen als Blaricum, Laren en Huizen zijn er soms vijf keer zoveel brommobielen als een paar jaar geleden. Het lijkt erop dat de brommobiel daar steeds meer wordt gezien als een handig alternatief voor een tweede auto. Geen gedoe met wegenbelasting, en met een brommerrijbewijs mag je al rijden. Handig!
Jongeren achter het stuur
Wie rijden er vooral in deze mini-auto’s? Volgens de cijfers zijn het vooral jongeren. Het aantal bezitters onder de 18 is zelfs verdubbeld! Ook in de leeftijdsgroepen tot 35 jaar is de brommobiel het populairst. Het is blijkbaar niet alleen een praktisch, maar ook een toegankelijk voertuig voor de jongere generatie.
Kortom, de brommobiel is bezig aan een opmars, maar hoe snel die gaat, lijkt sterk af te hangen van het parkeerbeleid van de gemeente.
Israëlisch parlement stemt in met controversiële doodstrafwet
Het Israëlische parlement heeft een wetsvoorstel goedgekeurd dat het mogelijk maakt om in meer gevallen de doodstraf op te leggen. Het gaat specifiek om zaken die als ‘nationalistische’ moorden of terrorisme worden aangemerkt.
Veel critici zijn bezorgd. Zij zeggen dat deze wet in de praktijk vooral Palestijnen zal raken. Dat komt omdat de straf alleen geldt voor mensen die de staat Israël bewust schade willen toebrengen. Hierdoor zouden Israëlische daders die soortgelijke dingen doen, niet volgens deze wet vervolgd kunnen worden.
Ook vinden critici andere onderdelen van de wet erg ver gaan. Zo kunnen vonnissen sneller worden uitgevoerd en zijn er minder mogelijkheden om in beroep te gaan of contact te hebben met familie.
Nederland en Europese partners uiten zorgen over wetsvoorstel
Nederland heeft samen met Duitsland, Frankrijk, Italië en het Verenigd Koninkrijk laten weten zich zorgen te maken over het wetsvoorstel. Minister Tom Berendsen (Economische Zaken en Klimaat) deelde dat eerder vandaag op sociale media.
Het voorstel ligt al een tijdje onder vuur. Het zou de doodstraf mogelijk maken voor meer soorten misdrijven, zoals de eerder genoemde ‘nationalistische’ moorden en terrorisme. De kritiek is dat de wet oneerlijk is, omdat hij vooral Palestijnen zou treffen en niet Israëlische burgers in dezelfde situaties.
Oor afgebeten tijdens massale vechtpartij bij amateurwedstrijd in Den Bosch
Een amateurvoetbalwedstrijd in Den Bosch is compleet uit de hand gelopen. Na een overtreding van een BVV-speler liepen supporters het veld op, wat leidde tot een enorme vechtpartij tussen aanhangers van beide clubs. In de chaos is een stuk van het oor van een man afgebeten.
Hoe het escaleerde
Volgens Albert Kraus, woordvoerder van RKVV Deso, ontstond de vechtpartij na die overtreding. Eerst kwamen BVV-supporters het veld op, waarna ook Deso-aanhangers volgden. Er werd flink op elkaar ingeslagen. Een 18-jarige jongen kreeg klappen, waarna zijn vader hem te hulp schoot. Tijdens dat ingrijpen werd een stuk van het oor van de vader afgebeten. “Door wie is niet duidelijk, want het hele veld stond vol”, aldus Kraus. De man is volgens hem in shock en zijn oor kan niet meer hersteld worden; voor een reconstructie moet huid uit zijn nek worden gebruikt.
Wedstrijd gestaakt en onderzoek gestart
De wedstrijd werd meteen gestaakt. Het lukte om de clubs uit elkaar te halen, wat volgens Kraus nodig was omdat er nog meer mensen onderweg waren uit Den Bosch. Hij noemt het voorval uitzonderlijk en hoopt dat alle verantwoordelijken, “ook jongens van onze club”, worden gestraft. De politie Oost-Brabant bevestigt dat van beide kanten aangifte is gedaan. Van 25 personen zijn identiteitsgegevens vastgelegd voor later verhoor. De KNVB is ingeschakeld, wat standaard gebeurt bij geweldsincidenten in het amateurvoetbal.
Club met een reputatie en breder probleem
RKVV Deso staat bekend als een club waar vaker incidenten plaatsvinden; vorig jaar leidde een bekerwedstrijd ook al tot een vechtpartij. Het bestuur van BVV zegt tegen Omroep Brabant moeilijk te kunnen begrijpen hoe dit kon gebeuren, ‘juist omdat er geen directe aanleiding was’. In het vorige voetbalseizoen waren er bijna 782.000 wedstrijden en 1161 zware tuchtzaken over geweld. Om dit terug te dringen, moeten spelers bijvoorbeeld een spelregelbewijs halen. De KNVB doet voorlopig geen uitspraken vanwege het lopende onderzoek en bekijkt of nazorg nodig is voor betrokkenen.
Minister Sjoerdsma wil bezuinigingen op UNRWA terugdraaien, tot ergernis in de Kamer
Een week nadat een meerderheid in de Tweede Kamer ertegen stemde, laat minister Sjoerdsma (D66) weten dat hij de financiële steun aan de VN-hulporganisatie UNRWA nog dit jaar wil herstellen. De minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking licht dit voornemen toe in een brief aan de Kamer, die bij meerdere politieke partijen voor verbazing en irritatie zorgt.
Waarom is de UNRWA belangrijk?
De UNRWA is een VN-organisatie die sinds 1949 noodhulp, medische zorg en onderwijs biedt aan Palestijnse vluchtelingen in het Midden-Oosten. Vanwege de huidige situatie in Gaza vindt minister Sjoerdsma het “van groot belang” dat alle mogelijke hulp de mensen daar en in de regio zo goed mogelijk bereikt. De UNRWA heeft volgens hem de juiste infrastructuur en netwerken om dat te doen.
Van bezuiniging naar herstel
Nederland was sinds 2024 de steun aan UNRWA aan het afbouwen, van 19 miljoen euro naar 11 miljoen euro, met het plan dit verder te verminderen tot 2030. Een Kamermeerderheid had toen twijfels over de onpartijdigheid van de organisatie, omdat die mogelijk te nauwe banden had met de Palestijnse terreurbeweging Hamas. Dit kwam onder meer door het ontslag van negen medewerkers vanwege mogelijke betrokkenheid bij de aanslagen van 7 oktober. Een later onderzoek vond geen bewijs voor die betrokkenheid, maar concludeerde wel dat de UNRWA haar neutraliteit moet versterken.
Minister Sjoerdsma stelt nu dat dit verbeterproces aan de gang is en dat de nood in Gaza zo hoog is, dat steun via de UNRWA – bij gebrek aan goede alternatieven – weer nodig is. Het kabinet wil de financiering nog dit jaar terugbrengen naar het oude niveau van 19 miljoen euro. Het ministerie geeft aan dit bij de najaarsnota te willen regelen.
Voorwaarden en bredere steun
De minister benadrukt dat het hulpgeld “onder geen enkel beding” bij terroristische groepen zoals Hamas terecht mag komen. Op de vraag hoe dat gecontroleerd wordt, wijst het ministerie op de internationale onderzoeken die zijn gedaan en de verbeterprocessen die lopen. Sjoerdsma vindt het ook belangrijk om niet afhankelijk te zijn van één organisatie. Daarom steunt het kabinet ook andere VN-organisaties en de Rode Kruis- en Halve Maanbeweging.
Politieke slalom en Kamergemoederen
De timing van dit voornemen valt op. Vorige week werd de begroting van het ministerie van Sjoerdsma nog door de Tweede Kamer aangenomen. Daarbij trok D66, onder druk van coalitiepartners, een eerder voorstel om de UNRWA-steun te hervatten juist in. Dit was nodig om steun van partijen als SGP en JA21 te krijgen en te voorkomen dat de hele begroting zou worden weggestemd. D66 zegt nu “heel blij” te zijn met het besluit van de minister.
Deze manier van werken leidt tot geïrriteerde reacties. Hoewel GroenLinks-PvdA het plan inhoudelijk steunt, is Kamerlid Kröker kritisch: “Vorige week nog monsterbezuinigingen op alle ontwikkelingshulp samen met rechts. Onze voorstellen werden weggestemd. Nu alsnog het voornemen om de UNRWA te steunen. Onnavolgbaar.”
Ook JA21 en SGP zijn niet te spreken. SGP-leider Stoffer vraagt zich op X af waarom de minister nu met dit plan komt, een week nadat de Kamer het voorstel afwees: “Onbegrijpelijk dat dit minderheidskabinet zijn eigen zin doordrijft, alsof er geen stemming heeft plaatsgevonden”. JA21 noemt het op X “sluw gespeeld door de minister” en vindt het “niet bevorderlijk voor de samenwerking”.
Vliegende ambulance in actie tijdens realistische oefening
Een militair transportvliegtuig vertrekt vanaf vliegbasis Eindhoven. Aan boord: gewonden. En omdat er een vijand in de buurt zou kunnen zijn, vliegt er een zwaarbewapende escorte mee. Het lijkt net echt, en dat is ook de bedoeling. Oefening Orange Bull is in volle gang.
“We gaan je lekker naar huis brengen”, zegt een verpleegkundige tegen een gewonde. Het team is klaar voor actie. Met een loeiend geluid stijgt een Hercules-toestel op, direct gevolgd door een tweede. Na een scherpe bocht gaan ze richting het noorden.
In een van de vliegtuigen zit een medisch team van de Operationele Gezondheidszorg (OGZ). Deze eenheid is speciaal getraind om voor gewonde of zieke militairen te zorgen. Hun thuisbasis is vliegbasis Gilze-Rijen, maar ze hebben ook een team in Eindhoven. Een kijkje in hun werk tijdens zo’n oefening is bijzonder, want dit zie je niet vaak.
Een verrassende missie
Wat het team precies gaat tegenkomen, weten ze niet van tevoren. “Ze hebben wel wat info gekregen en een plan gemaakt, maar we willen ze natuurlijk verrassen”, legt kapitein Ramon ‘Zwitsal’ uit. Hij is een van de trainers die meevliegt.
Onder het vliegtuig glijden het Paaspopterrein, Den Bosch en de rivier de Maas voorbij. Het is geen comfortabele vlucht; de Hercules maakt scherpe bochten en het is er ontzettend lawaaierig. “Als het vliegtuig vol zit, is het klimmen en klauteren over elkaar. Je ziet zwaar gewonde patiënten met helmen en scherfvesten. Onze eigen mensen ook”, vertelt Ramon.
Een vliegend ziekenhuis
Er kunnen veertien liggende patiënten mee. In een echte oorlogssituatie zijn dat er zelfs vijftig. “Je kunt het vergelijken met een vliegende ambulance”, zegt Ramon. Voor in het ruim zitten de medici met hun uitrusting, achterin wachten militairen in camouflage tegen de wand.
We vliegen laag, waardoor Nijmegen en de Waal goed te herkennen zijn. De andere Hercules vliegt vlak voor ons en manoeuvreert ook flink. We dalen en stijgen, soms zweef je even in je stoel. Na ongeveer 25 minuten cirkelen, zetten we koers naar Twente Airport voor de landing.
Actie op de grond
Terwijl het vliegtuig nog rolt, gaat het achterste luik al open. Iedereen draagt gehoorbescherming en mondfilters. De beveiligers rennen er als eerste uit en omsingelen direct het toestel. Dit is het werk van de Force Protection, de eenheid die de bemanning en het vliegtuig moet beschermen.
We rennen naar een loods waar drie gewonden klaarliggen: één met een verbonden voet, één met een flinke hoofdwond en een patiënt die intensive care zorg nodig heeft, compleet met zuurstofslangen en monitoren. Buiten ontstaat onrust: zogenaamde vijandige omstanders proberen dichterbij te komen. “Hou ze in de bubble!” roept een beveiliger. De gewonden en hun verzorgers moeten beschermd blijven. De ‘omstanders’ worden weggeduwd. Intussen cirkelen de twee Hercules-toestellen voor de veiligheid boven ons.
Leerzame ervaring voor nieuwe militairen
Eén van de gewonden begint zich opeens te verzetten. “Ik ga”, zegt ze en probeert op te staan. Een verpleegkundige houdt haar tegen. “Ga maar liggen. We gaan je lekker naar huis brengen”, zegt ze geruststellend, terwijl ze de vrouw goed inpakt in dekens. Naalden en pleisters, alles komt eraan te pas.
De ‘slachtoffers’ zijn dienstplichtige militairen in opleiding, vertelt kapitein Ramon. “Die willen we dit ook eens laten ervaren.”
Race tegen de klok
“Tien minuten!” klinkt het door de loods. Binnen de kortste keren staan de vliegtuigen weer aan de grond. In de warme lucht en het oorverdovende lawaai van de motoren rent iedereen terug het ruim in. De gewonden worden op brancards naar binnen gedragen en in speciale rekken geklikt.
Iedereen is aan boord. Gas erop, de laadklep gaat dicht en we stijgen snel op. Tijdens de vlucht krijgt een gewonde nog een schoon verband om haar hand. De intensive care-patiënt krijgt een bemoedigend aai over zijn bol. De terugvlucht naar Eindhoven verloopt een stuk rustiger. Touchdown. De evacuatie-oefening is geslaagd.
Inwoners Moerdijk schakelen topadvocaten in: “Samen staan we sterker”
In Moerdijk groeit het verzet tegen de mogelijke sloop van hun dorp. “We moeten als Moerdijkers samenwerken, dat maakt ons sterker,” klinkt het. Een groep bewoners overweegt daarom steeds serieuzer om naar de rechter te stappen: “Er is gewoon te veel onduidelijk.” De gemeente wil het dorp van de kaart vegen voor meer industrie, maar het Rijk en de provincie moeten daar nog een definitief oordeel over geven. Dat besluit komt waarschijnlijk pas in de zomer. Om meer controle te krijgen over hun toekomst, duiken inwoners nu in de juridische mogelijkheden. Dat zie je in de nieuwste aflevering van de serie ‘Ondertussen in Moerdijk’. Ze hebben zelfs topadvocaten Carry en Geert-Jan Knoops gevraagd wat ze kunnen doen als het dorp echt moet verdwijnen. Voor veel mensen is dat geen overbodige luxe. Het proces sleept zich voort en duidelijke antwoorden blijven uit. Die onzekerheid maakt elke keuze moeilijk.
De twijfel slaat toe. Oud-leraar Martin Brusse dacht zijn keuze al gemaakt te hebben. Hij kocht een huis in België en wil zijn woning in Moerdijk verkopen. Maar nu begint hij te twijfelen. “Het spookt door mijn hoofd,” zegt hij. “Ik hoorde dat hoe langer je wacht, hoe meer geld je misschien krijgt. Dan ga je toch weer nadenken.” De verkoop van zijn huis loopt niet lekker en hij is niet blij met het bod van de gemeente. “Je moet weg, maar je weet niet waar je precies aan toe bent.”
Ondertussen gaat het dagelijks leven in het dorp gewoon door. Jacques van IJsseldijk probeert zich bijvoorbeeld te concentreren op zijn werk als monteur van straatverlichting. “Ik ben een lampenchirurg,” zegt hij terwijl hij een lantaarnpaal repareert. Maar de situatie houdt hem ook bezig: “Ik slaap er bijna slecht van hoor. Ik wil niet weg. Zo’n plek vind ik nooit meer terug.”
Er zijn inmiddels meerdere bewonersgroepen actief die zich inzetten voor het dorp, elk met hun eigen aanpak. Sommige inwoners willen zo snel mogelijk duidelijkheid en vertrekken, anderen blijven hopen dat Moerdijk kan blijven bestaan. In de serie ‘Ondertussen in Moerdijk’ volgt Omroep Brabant de inwoners in deze onzekere tijd. Elke maand komt er een nieuwe aflevering. Deel 3 is vanaf nu exclusief te zien op de gratis streamingdienst Brabant+. Hier lees je alle verhalen over het mogelijke verdwijnen van het dorp Moerdijk.
