Foppen breekt 24 jaar oud Nederlands record op de 10.000 meter
Mike Foppen heeft het Nederlandse record op de 10.000 meter flink verbeterd — en dat tijdens een wedstrijd in Californië! De 29-jarige atleet uit Nijmegen eindigde als derde in 27.20,52. Dat is bijna zes seconden sneller dan het oude record van Kamiel Maase, die 24 jaar geleden in Brussel (op het Koning Boudewijnstadion) 27.26,29 neerzette.
Foppen liet zijn nieuwe record vallen op de baan van JSerra Catholic High School in San Juan Capistrano — een plek waar je normaal gesproken niet direct aan denkt als ‘recordplek’, maar blijkbaar wel degelijk werkt. De wedstrijd werd gewonnen door de Duitse atleet Mohamed Abdilaahi, die met 26.56,58 zelfs een nationaal record uit 1997 overtrof.
Foppen is al lang geen onbekende meer op de Nederlandse atletiekscene: hij houdt al de records op de 3.000 en 5.000 meter, én op diverse wegafstanden. In november liep hij bij de Zevenheuvelenloop een nieuw Nederlands record op de 15 kilometer, en in januari voegde hij in Valencia ook het 10 kilometer-record op de weg toe — met een tijd van 27.39. Die tijd was al goed genoeg voor de kwalificatie voor de EK atletiek, die deze zomer in Birmingham worden gehouden.
Brabanders zetten alles op alles bij de MXGP in Zwitserland – kijk hier live!
De motorcrosswereld draait dit weekend weer op volle toeren: de derde GP van het seizoen vindt plaats in het pittoreske Frauenfeld, midden in Zwitserland. En ja hoor – ook een flink stel Brabanders staat klaar om er flink mee in de schijnwerpers te staan! Omroep Brabant brengt de actie live naar jouw woonkamer. De eerste manche is vanaf 14.15 uur te zien, en de tweede manche begint om 17.10 uur. Krijg je problemen met de stream? Geen paniek – klik dan gewoon hier voor een alternatieve link.
Herlings: snel op zaterdag, ambitieus op zondag
Na de eerste twee wedstrijden in Argentinië en Spanje staat de 19-jarige Belg Lucas Coenen momenteel aan kop van het algemene klassement. Maar onze eigen Jeffrey Herlings uit Oploo zit dicht achter hem – hij staat op plek twee en wil in Zwitserland écht toeslaan. Op zaterdag liet hij al zien waarom hij één van de grootste namen in de sport is: hij was de snelste in de kwalificatierace. Dus: verwacht veel vuurwerk van hem op zondag!
Ook uit Brabant: Vlaanderen, De Wolf én van de Moosdijk
Calvin Vlaanderen uit Heeswijk-Dinther doet het ook prima: hij staat op plek negen in het klassement. Kay de Wolf uit Oss (die tot nu toe alleen in Spanje meedeed) is in zijn eerste MXGP-seizoen al goed op weg – hij staat op de vijftiende plaats. En dan is er nog Roan van de Moosdijk uit Eindhoven, die zich deze week voor het eerst dit seizoen bij de Brabantse groep aansluit. Samen maken ze het trio (of beter: het kwartet) compleet dat Nederlandse kleuren hoog houdt in Zwitserland.
SCHC ontsnapt op de nikkelen: zusjes Dicke redden koploper tegen Kampong
De hockeysters van SCHC hebben hun eerste competitienederlaag net weten te voorkomen — en dat was een ware spanningsboog! Tegen nummer twee Kampong stond de koploper in de Tulp Hoofdklasse even flink onder druk: 0-2 achter, midden op het veld in Bilthoven, en de tijd liep weg. Maar toen kwamen Pien en Jip Dicke écht tot stand — letterlijk én figuurlijk.
Kampong nam kort na rust de leiding: Mea de Vries zette een lange rush op rechts op touw, waarna Bente van der Veldt de bal kalm binnen tikte: 0-1. En dan nog eens: kort na het begin van het vierde kwart schoot Carlijn Tukkers de marge op naar 0-2.
Maar SCHC gaf niet op. Eerst verkleinde internationale Pien Dicke de achterstand — en daarna, met een strafcorner die echt wel wat tijdsdruk had, maakte haar jongere zus Jip de gelijkmaker: 2-2. Twee punten, één remise, en vooral: géén nederlaag.
Door de gelijkmaker blijft het gat tussen SCHC en Kampong zes punten. Amsterdam kwam wel dichterbij met een 7-1 overwinning op HDM, en Den Bosch had al zaterdag een 3-1 winst bij Pinoké op zak. Ook hekkensluiter Tilburg schrok wat op: met een 4-2 uitoverwinning op HGC komt het nu maar drie punten achter de directe concurrent. Oranje-Rood won intussen met 3-1 bij Bloemendaal en deelt nu de voorlaatste plek met HGC.
Laatbloeier Karlijn Swinkels: ‘Nu is het mijn tijd om grote wedstrijden zelf te winnen’
Karlijn Swinkels staat al jaren in de top 20 van de wereldranglijst, maar bij het grote publiek is ze nog steeds een beetje een geheim. Tot nu toe.
“Dit is eigenlijk de eerste keer dat ik door jullie geïnterviewd word”, zegt ze met een brede glimlach. “Ik heb lang in de schaduw gereden — mooie resultaten gehaald, ja, maar vaak in kleinere koersen. Of dit nu écht mijn moment is? Ja, ik geloof er echt in.”
Haar overwinning in de legendarische Trofeo Alfredo Binda sloeg in als een bom. In de finale liet ze de hele wereldtop achter zich — en versloeg ze zelfs Anna van der Breggen in de sprint. Voor de 27-jarige Brabantse, die pas later in haar carrière volop bloeide, zou dit de doorslaggevende stap naar de absolute top kunnen zijn.
“Sommige rensters komen meteen vanuit de junioren op hoog niveau — denk aan Lorena Wiebes of Demi Vollering”, legt ze uit. “Bij mij was het net anders: ik was altijd bijna snel genoeg, bijna sterk genoeg op de klimmen… En dan rijdt je vaak gewoon voor iemand anders.”
Afgelopen winter sprak ze openhartig met haar ploeg: “Ik denk dat ik nu zover ben dat ik grote koersen zelf moet kunnen winnen. Maar daarvoor heb ik wel steun nodig.” En die steun kreeg ze ook — voor het eerst dit seizoen maakte UAE-ADQ samen met haar een specifiek plan. “En dan is het gewoon fantastisch dat het meteen lukt.”
Ploegleider Michel Cornelisse heeft geen twijfels: “Of Karlijn de stap naar de allerhoogste top kan maken? Ik durf te zeggen: ze staat er al.”
Twee jaar geleden stapte ze over van Jumbo-Visma naar UAE-ADQ — de vrouwelijke tak van de sterrenformatie rond Tadej Pogacar. “Bij Jumbo-Visma had ik het heerlijk naar mijn zin”, vertelt ze. “Marianne Vos was een geweldig voorbeeld, en ik mocht veel voor haar rijden — waar ik heel blij mee ben. Maar op een gegeven moment kreeg ik honger naar meer.” Dat ‘meer’ betekende een terugkeer naar een Italiaanse wortel: eerder reed ze al voor Alé-Cipollini (met onder anderen Roxane Knetemann en Marta Bastianelli), een ploeg die in 2022 werd opgenomen in het UAE-project.
“Het zijn echt twee aparte ploegen”, benadrukt Cornelisse, die dit seizoen overkwam van Fenix-PremierTech. “We zagen Pogacar wel eens tijdens het trainingskamp in Dubai — dus er zit wel een bandje — maar de mannen zitten in een ander hotel, en we delen geen informatie.”
De resultaten spreken voor zich: negen overwinningen dit seizoen, met zes verschillende winnaars. En in de Trofeo Oro in Euro werden ze zelfs één, twee, drie én vier.
Voor Swinkels begint nu de spannendste periode van het seizoen. Eerst komt In Flanders Fields, waar Elisa Longo Borghini dit jaar ontbreekt. “Vorig jaar moest ik deze periode wegens blessure missen, dus elke wedstrijd voelt nu als een geschenk”, zegt ze. “Ik ben hier eerder vierde geworden, maar ik weet ook dat het vaak op een sprint uitdraait.”
Haar grootste doel? De Ronde van Vlaanderen. “Dat is voor mij de grootste klassieker die er bestaat. Er niet alleen aan meedoen, maar echt mee strijden voor de overwinning — dat is pure droomstof.” Ze ging de koers dit voorjaar al op eigen houtje verkennen. Daarnaast richt ze zich op de Amstel Gold Race — en hoopt ze dit jaar uitgenodigd te worden voor het wereldkampioenschap in Canada.
Laatbloeier Karlijn Swinkels: eindelijk in het zonnetje, en klaar om grote koersen zelf te winnen
Karlijn Swinkels uit Handel hoort al jaren tot de top 20 wielrensters ter wereld – op de officiële UCI-ranglijst staat ze steeds hoog. Toch is ze bij het brede publiek nog niet echt een bekende naam. Nog niet.
“Dit is voor het eerst dat ik door jullie geïnterviewd word”, zegt ze met een brede glimlach tegen de NOS. “Ik heb lang in de schaduw gereden. De afgelopen jaren haalde ik wel mooie resultaten, maar vaak in kleinere wedstrijden. Is mijn tijd nu gekomen? Ja, dat denk ik echt wel.”
Twee weken geleden liet ze de hele wereldtop achter zich in de finale van de beroemde klassieker Trofeo Alfredo Binda – en versloeg ze zelfs medevluchtster Anna van der Breggen in de sprint. Voor de 27-jarige ‘laatbloeier’ uit Brabant zou dit haar echte doorbraak kunnen zijn.
“Sommige rensters komen meteen vanuit de junioren op een topniveau – denk aan Lorena Wiebes of Demi Vollering”, legt Swinkels uit. “Bij mij liep het net iets anders. Ik was altijd net iets minder snel, of net iets minder sterk in de klim. En dan kom je vaak automatisch in dienst van een kopvrouw te rijden.”
Maar afgelopen winter veranderde er iets. Bij haar ploeg UAE-ADQ (de vrouwenformatie van de sterrenploeg rond Tadej Pogačar) ging ze open kaart spelen: “Ik denk dat ik zover ben dat ik grote wedstrijden zelf moet kunnen winnen. Maar ik heb wel ondersteuning nodig.”
En de ploeg reageerde: “Dit is het eerste seizoen dat ze ook echt zeiden: ‘We gaan een plan maken voor jou. Wij geloven erin.’ En dan is het gewoon superleuk dat het meteen lukt.”
Ploegleider Michel Cornelisse twijfelt geen seconde: “Of Swinkels de stap naar de absolute top kan maken? Ik durf wel te zeggen: ze staat er al.”
Twee jaar geleden stapte ze over van Jumbo-Visma naar UAE-ADQ – een keuze die ze met veel respect voor haar oude ploeg maakte. “Ik had het bij Jumbo-Visma ook heel erg naar mijn zin”, vertelt ze. “Marianne Vos was een geweldig voorbeeld voor me. Ik heb veel wedstrijden voor haar mogen rijden – daar ben ik blij mee. Maar op een gegeven moment kwam de honger naar meer.”
En nu begint de belangrijkste periode van het seizoen. Zondag staat In Flanders Fields op het programma. “Vorig jaar moest ik deze periode missen door een blessure, dus elke wedstrijd voelt nu als een zegen”, zegt Swinkels. “Ik ben hier al eens vierde geworden, maar ik weet ook dat het vaak op een sprint uitdraait.”
Haar grootste doel? De Ronde van Vlaanderen. Die koers verkende ze dit voorjaar al op eigen houtje – écht op eigen houtje. “Voor mij is de Ronde van Vlaanderen de grootste klassieker die er bestaat. Daar meedoen voor de overwinning? Dat is natuurlijk een droom.”
Daarnaast wil ze goed presteren in de Amstel Gold Race – en graag meedoen aan het wereldkampioenschap in Canada.
Voetbalsters Ajax pakken knappe, maar zenuwslopende 1-0-zege op PEC Zwolle
De voetbalsters van Ajax hebben gisteren een strakke, maar zeker geen makkelijke overwinning behaald op PEC Zwolle: 1-0 in de Amsterdamse zon. Een nipte zege, ja — maar wel één die hen even naar de top van de Eredivisie tilt, tenminste zolang PSV nog niet heeft gespeeld.
Het was een soort revanche op papier: in november hadden de Zwolse vrouwen Ajax flink laten bloeden met een pijnlijke 7-1 in de kou. Gisteren moest dat gevoel worden uitgewist — en dat lukte, al was het aanvankelijk niet van de rol. Al binnen enkele seconden na de aftrap stond Sophie van Vugt dreigend voor doel, maar scheidsrechter Demir Guberinic floot gelukkig op tijd — een opluchting voor de thuisploeg.
Eenmaal op adem, kregen de jonge Ajax-talenten Mirte van Koppen (19) en Elisa van Dijk (16) al snel kansen. En toen, in de 19e minuut, viel de beslissende treffer: Xanne Kip (ook pas 19) maakte gebruik van een rebound na een onderschepte voorzet van keeper Oliwia Szymczak. 1-0. Simpel, effectief, en voldoende.
De rest van de eerste helft bleef rustig — weinig grote momenten, veel controle, weinig vuur. Na rust bleef het spannend, maar ook vrij schaars aan kansen. Ajax kwam een kwartier voor tijd wel in een lastige situatie: Jade van Hensbergen leek in haar eigen strafschopgebied de bal tegen de hand te krijgen, maar Guberinic liet het gaan. Kip probeerde later de partij af te maken met een tweede doelpunt, maar de buitenspelvlag sneed het gejuich abrupt af.
Zwolle kreeg daarna wel wat extra moed: Hanna Huizenga richtte zich op doelvrouw Regina van Eijk, maar echt gevaarlijk werd het niet meer. En in de blessuretijd moest Zwolle zelfs met tien man verder — Inske Weiman, al met geel op zak, kreeg een tweede gele kaart voor een onnodige vangbal.
Later op de dag speelt PSV tegen NAC Breda, terwijl ook FC Twente (tegen Hera United) en Feyenoord (uit bij sc Heerenveen) nog in actie komen. De titelrace blijft dus gloeiend heet — en Ajax heeft zichzelf met deze winst net weer op de kaart gezet.
