Geen doorsnee huis: wonen, werken én bbq’en in een ‘bijna’ kasteel in Fijnaart
Een 123 jaar oud pand met 245 m² oppervlakte, acht kamers én een lachsalvo als verkooppraatje: “Hier kun je letterlijk wonen, werken én genieten op één plek.” Verkoper Silvia lacht meteen als ze het zegt, maar bedoelt het toch serieus. Het huis aan de Molenstraat in Fijnaart is namelijk alles behalve standaard. En voor 470.000 euro mag je de sleutel van dit ‘levende’ pand zelf komen bewonderen.
Vrijheid = mixen maar
Silvia en haar man zochten ooit “iets buiten de stad” in West-Brabant om hun bedrijf gewoon lekker aan huis uit te bouwen. Ze waren meteen verkocht toen ze langsreden. “Dit was níet zo’n strak, rechttoe-rechtaan nieuwbouwhuis. Het heeft karakter, zichtbare balken, gekke hoekjes en je mag er van alles mee doen.”
Dat ‘van alles’ pakt uit tot:
– drie slaapkamers
– meerdere praktijkruimtes
– aparte ingangen – ideaal voor een praktijk of dubbele bewoning
– een souterrain dat geen somber gevoel geeft
– een plat dak dat droomt van een dakterras (uitzicht: check)
Een rondleiding in ideetjes
Elke kamer heeft z’n eigen functie gehad. “Verjaardagen vierden we beneden, andere ruimtes werden kantoor, behandelruimte of chill-hoek. In theorie kun je het huis zelfs in tweeën knippen en met je ouders of beste vriend(in) samenwonen,” grapt Silvia. En dat vintage stoeltje naast die moderne keuken? “Precies de mix die wij zo leuk vinden – het huis laat het toe.”
Geschiedenis in het paardenbloed
Het huis prijkte vroeger op de route van het woonwagenkamp achter de tuin. Weet je wie daar speelde? Juist: Frans Bauer kwam als kind konijntjes aaien én gluren naar de vissen in de dierenzaak die hier ooit zat. Niet dat Silvia hem nog tegenkwam, maar het verhaal hoort er nu eenmaal bij.
Groeiende business, nieuw avontuur
Toen het bedrijf te hard groeide, moest het toch naar een extern pand. Daarnaast lonkt een avontuur in het buitenland. “We gaan dit unieke stukje Fijnaart dus met pijn in het hart achterlaten,” zegt Silvia. “Vooral de ruimte én de gezellige sfeer mis ik straks het meest.”
Wil jij straks ook beneden feestjes bouwen, boven slapen en tussendoor geld verdienen in één van die praktijkkamers? Trek je klompen aan – kijken mag altijd.
De dag dat astronaut Fincke z’n stem verloor (letterlijk)
“Het was echt out of the blue,” vertelt Mike Fincke over dat ene moment half januari in het ISS. De Amerikaanse astronaut werd opeens zwart voor de ogen en had geen controle meer over z’n stem. Z’n crewmaten schrokken zich een hoedje, want Fincke kwam niet meer uit z’n woorden. Resultaat: met z’n vieren 72 uur later al terug op aarde – en dat terwijl ze nog een paar weken wilden blijven hangen boven onze blauwe bol. Voor het eerst in 25 jaar ISS-geschiedenis stond er dus ‘noodlanding’ op de planning, maar NASA hield de naam van het zieke bemanningslid nog even geheim uit privacy-overwegingen. Fincke zelf maakte vorige maand bekend dat hij ‘m was.
“Alsof ineens de stekker eruit trok”
Op 7 januari zat de 59-jarige astronaut rustig te lunchen toen ‘t gebeurde. Hij beschrijft het als “een bliksemflits in m’n hoofd”: geen pijn, geen waarschuwing, gewoon zwijgen. “Ik kon geen letter meer uitbrengen – alsof m’n stem een vakantie nam.” Binnen luttele seconden stond de hele crew paraat: “Iedereen had z’n protocol erbij gepakt en was gáán.” Na zo’n twintig minuten knipperde Fincke de wereld weer binnen en voelde hij zich meteen weer topfit.
Artsen nog steeds in detective-modus
Wat er precies misging, is nog steeds een raadsel. Een hartaanval valt af, en stikken deed hij ook niet. “Ik ben altijd een kerel geweest die nooit moe is,” zegt Fincke. “Dus geen mens zag dit aankomen.” De NASA-dokters blijven vooralsnog puzzelen.
Gemiste ruimtewandeling en goede vrienden
Door de smoes van een eerder thuiskomst ging Fincke’s tiende ruimtewandeling in de soep. Voor collega Zena Cardman zou het zelfs haar eerste buitentripje ooit worden. Fincke schaamde zich kapot, maar zijn team stelde hem gerust: “Dit lag niet aan jou, dit lag aan de kosmos, oké? Je hebt ons niet in de steek gelaten.”
De balans voor Fincke blijft imposant: 549 dagen in de ruimte (goed voor plek 4 bij de NASA) en negen ruimtewandelingen met bijna twee dagen aan klokslag buiten het ISS. Maar dit keer ging de tiende dus niet door – en dat steekt nog steeds.
Kardinaal de deur gewezen: geen Palmzondag-mis in Heilige Grafkerk
Het begint op Palmzondag normaal met palmtakken en gezang, maar dit jaar liep de intocht van kardinaal Pierbattista Pizzaballa stuk op een politieblokkade. De Israëlische politie stuurde hem en een andere hoogwaardigheidsbekleder simpelweg terug: toegang tot de Heilige Grafkerk in Jeruzalem was verboden.
“Fundamenteel gebrekkig” volgens de Kerk
Het Latijnse patriarchaat van Jeruzamel trekt geen gelul. Ze knallen een officiële verklaring de wereld in waarin ze het besluit een “fundamenteel gebrekkig” en “extreme” inbreuk op godsdienstvrijheid noemen. Hun boekhouding? Dit is de allereerste keer in eeuwen dat een kerkelijke leider geen mis mag leiden op Palmzondag in deze bewuste kerk. En dat terwijl half de wereld op deze plek focust in de Goede Week.
Veiligheid boven alles zegt de overheid
Waarom die harde streep? Volgens premier Netanyahu’s team viel er gisteren letterlijk een stuk van een Iraanse raket op een paar honderd meter van de Heilige Grafkerk. Brokstukken, explosies, knalgevaar – alles om de Oude Stad maakt de autoriteiten zenuwachtig. Ambulances kunnen er nauwelijks komen, er is geen fatsoenlijke schuilkelder dichtbij en mensenmassa’s vormen nu eenmaal een makkelijk doelwit. Kleine diensten op andere locaties mét bunkers in de buurt zijn nog wel toegestaan, maar een grote processie? Trap er niet in.
Diplomatieke irritatie
De Franse president Macron besloot het niet te laten rusten en tikte op sociale media dat hij het besluit veroordeelt. Het Vaticaan zelf houdt de boot nog even af – het zwijgen heeft men nog niet gebroken – maar internationaal wordt er gefluisterd over een “slippery slope”. De Rooms-Katholieke Kerk voorziet een gevaarlijk precedent als godsdienstoefeningen zo makkelijk op slot kunnen.
Voor Pizzaballa een bittere pil
Pizzaballa staat niet bekend als een onbekende speurneus: vorig jaar stond hij nog op het lijstje van “mogelijke nieuwe paus”. Nu moet hij met kerkelijke eer bekennen dat hij op Palmzondag niet eens de drempel van de Heilige Grafkerk mocht overschrijden. Zijn kompaan, eveneens een hoge geestelijke, werd eveneens vriendelijk maar beslist vriendelijk teruggestuurd.
Eindhoven: 21-jarige knul achter tralies – is hier een IS-strookje aan gekomen?
Gisteravond was het raak op de Ruysdaelbaan in Eindhoven. De Dienst Speciale Interventies (DSI) – lees: zwaarbewapende vrienden in doornsight-ish zwart – beukten met een flinke stormram en een kettingzaag een woning binnen. Potten en pannen vlogen, de salontafel klapte om, en even later verliet een 21-jarige jongeman in boeien het pand. De reden? Verdenking van een link met Islamitische Staat (IS).
Short & snel: wat gebeurde er verder?
- Agenten troffen beelden aan van gemaskerde zeikerds en knallers.
- Arabische teksten twinkelden op het scherm.
- Een hotshot-bedrijf dat gespecialiseerd is in gevaarlijke zooi kwam later vuurwerk in veiligheid brengen.
Wanneer zien we ’m weer?
De verdachte verschijnt morgen (dinsdag) bij de rechter-commissaris. Tot die tijd kruipt de politie in z’n schulp – lopend onderzoek, hoog beveiligd stukje informatie, dus geen commentaar.
Eindhoven en terrorisme: helaas geen primeur
- Vorig jaar mei: twee Syriërs (32 en 34) gepakt.
- Juni 2023: een 16- en een 19-jarige in Eindhoven en Deventer aangehouden vanwege IS-contacten.
- September 2021: maar liefst negen kerels (18 t/m 31) opgepakt voor een verhoord “wij gaan iets doen”-plan.
- Bij het proces in maart 2023 claimde het OM dat men het stofje Wilders en Rutte aan de kook wilde brengen; de raadsheren vonden het allemaal “foute grappen” en lieten de boel gaan.
Zo. Einde verhaal, begin komplotten of gewoon een voorzorgsmaatregel – we wachten geduldig af.
Dit voorjaar is geen pretje voor wie hooikoortsr heeft
Man, man, man… als jij elk jaar als een speer op de hooikoorts afkijkt, nou, dan is dit voorjaar al een enorme oplawaai. Volgens de kennisduo’s van Nature Today begon ’t seizoen hondsbrutaal vroeg. Elzenpollen zweefden zelfs op recordhoogte door de lucht.
De Es: de boosdoener van deze week
De afgelopen week stuifden vooral es, populier, iep én haagbeuk alle remmen los. Daarvan knalt de es verreweg de allergste: volgens het Elkerliek ziekenhuis in Helmond zat die boom op meer dan 300 pollen per kuub lucht. In vijftig jaar tijd werd dat cijfer pas drie keer eerder in maart gehaald. Conclusie: harken maar met de tissues.
Wat doen berken straks?
De experts – ze krijgen nu alvast hulp van Wageningse bioloog Arnold van Vliet – schatten dat de berken hun hoogste piek komende week al kunnen inzetten. Kortom, blijf op scherp staan en begin op tijd met je medicijnen, want voorkomen is zoveel fijner dan tien keer per minuut niezen.
Steeds eerder, steeds erger
Klimaatverandering zorgt ervoor dat bomen, grassen en kruiden steeds vroeger bloeien. Resultaat: stuifmeel vanaf januari in plaats van ‘ergens in april’. Niezen, tranende ogen, loopneus… de hele verzamelbundel aan hooikoortsklachten komt dus steeds eerder op de stoep.
Snelle tips van de zorg
Het Elkerliek ziekenhuis tipt:
– Douchen voor het slapengaan – spoel ’t stuifmeel uit je haar.
– Kleding wassen, maar niet buiten drogen – anders wordt je schone T-shirt een pollenhooivork.
– Vaseline aan de binnenkant van je neus – de korreltjes plakken vast én storen je slijmvliezen niet.
Kortweg: neem medicatie, poets alles wat maar kan en plan vooral binnenactiviteiten zolang de bomen feest blijven vieren.
Hoe Deventer vijftig jaar geleden op slag in Hollywood veranderde
Precies half eeuw geleden, in de zomer van 1976, transformeerde Deventer zich opeens tot een gigantische filmset. De Wilhelminabrug over de IJssel werd de ster van A Bridge Too Far en overal rondom de stad liepen dertien bekende Hollywood-acteurs alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
In Museum De Waag kun je nu nagenoeg al die herinneringen terugvinden. Eén van de verhalen komt van Jose Koning – en nee, ze was geen figurant, maar een doodnormaal Deventers meisje dat knipperend met haar ogen opeens langs Sean Connery liep. “Je kon gewoon naar hem toestappen en een praatje maken. Niemand die je wegduwde of vroeg om een selfie – die bestonden nog niet,” zegt ze tegen RTV Oost.
Waarom lag Deventer eruit en Arnhem eruit?
Arnhem zelf zag er na de oorlog veel te modern uit. De open plekken waren volgezet met betonnen gebouwen en dat paste niet in het strakke plaatje van 1944. Deventer daarentegen had nog die wat knusse, deels vervallen binnenstad precies zoals Richard Attenborough het zich voorstelde. “Die brug, het uitzicht over de IJssel, de oude pakhuizen – allemaal precies goed voor het verhaal,” legt René van der Meer van Deventer Verhalen uit.
Een rood-wit-blauwe sterrenparade
De castlijst leest als een Hall of Fame. Connery, Bogarde, Caan, Caine, Fox, Gould, Hackman, Hopkins, Krüger, Olivier, Redford, Schell én Ullmann – allemaal struinden ze door Deventer alsof het Central Park was. Deventers museumdirecteur Ben Schräder noemt het laconiek “overspoeld door A-merken”.
Explosies, brandweermannen en open cafés tot drie uur ’s nachts
Twee brandweermannen, Fred Veenama en Fredde Förch, stonden elke dag klaar bij al die knallen. Dankzij Britse regels zaten ze officieel bij het filmteam – eten, drinken, alles ernaast. “We staken gewoon een pilsje met Sean Connery en Robert Redford achterover. Best gezellige jongens,” vertelt Veenama grinnikend. Förch vult aan: “Die konden zuipen zeg! Rosé met een jenevertje ernaast. En omdat onze kroegen nog open waren tot drie uur, liep de avond altijd uit op dansen op de bar.”
Onbedoelde ‘gewonde soldaten’ en eeuwige herkenningspunten
Een stuntman gleed tussen twee kussentapijten door, brak zijn sleutelbeen en belandde toch weer in beeld – nu met een echt verband om. Anekdotes als deze vullen de tentoonstelling. Thuis komt Koning ze nog steeds tegen: “Ik loop nog langs een straathoek en denk: hier reed die jeep precies zoals in de film. Pas dan besef je hoe groot dat moment voor Deventer was.”
De expositie in Museum De Waag loopt van dit weekeinde tot en met 31 oktober 2026.
