Luxe-adviseur Advocaat komt aan boord — maar Ajax verslaan? Geen garantie
Met de komst van Dick Advocaat als luxe-adviseur is er opnieuw een frisse windje te bespeuren bij Feyenoord. Niet dat Robin van Persie plotseling overboord is — integendeel: de 42-jarige trainer blijft volledig in beeld, en de club investeert juist in hem. Advocaat, 78 jaar oud en al jarenlang een voetbalinstelling, komt nu twee keer per week naar de trainingen en zit regelmatig op de bank tijdens wedstrijden. Zijn rol? Een ervaren oor voor Van Persie, een extra set ogen op het veld, en een paar tactische knoppen om wat strakker aan te draaien — vooral rondom compactheid en positiebepaling.
Waar Excelsior vorig weekend nog af en toe door de Feyenoord-verdediging heen sneed, zou dat tegen Ajax zondag een stuk lastiger moeten worden. Maar let op: Advocaat zelf zegt het helder — en zijn oude rechterhand Cor Pot herhaalt het graag — “geen garantie dat je Ajax verslaat”.
Waarom Advocaat, én waarom nu?
Het is geen geheim dat Feyenoord de afgelopen maanden worstelde. Na zeven nederlagen in negen duels in december zag Van Persie toen nog geen behoefte aan een mentor. “Een hulp om ons uit de brand te halen? Nee, daar geloof ik niet in”, zei hij destijds — ondanks gesprekken met Guus Hiddink en Marco van Basten. Vier maanden later is de situatie anders. En ook het toeval speelt mee: Advocaat stapte onlangs terug uit zijn functie als bondscoach van Curaçao, omdat hij dichter bij huis wilde blijven vanwege de ziekte van zijn dochter. Gelukkig gaat de behandeling goed, en Rotterdam ligt, in vergelijking met Curaçao, redelijk om de hoek.
Geen schoolmeester, wel een vertrouwensman
Herkenbaar? Absoluut. Tien jaar geleden deed Advocaat precies hetzelfde bij Feyenoord — toen als steun voor Giovanni van Bronckhorst, na een reeks van zeven nederlagen op rij. Oud-teammanager Bas van Noortwijk: “Dick kwam niet binnen als een schoolmeester die het allemaal ging uitleggen. Hij gaf bevestiging. Hij maakte los.” Het resultaat? Een bekerwinning, en het jaar daarna de eerste landstitel sinds 1999.
Cor Pot ziet dezelfde dynamiek nu weer opdoemen: “Als beginnend coach zie je bij Robin gewoon wat kinderziektes. Dat hoort erbij. Bij een topclub wordt dat meteen blootgelegd — en dan word je aangepakt.” De focus nu ligt op organisatie, op de juiste plaatsing van spelers, op compacter spelen. Want ja: de selectie is gebrekkig, blessures zitten erin, en tijd is schaars. Maar volgens Pot: “Robin moet erin geloven. Dick moet erin geloven. En als ze het samen doen, kunnen ze er een prima slot van maken.”
Alleen… dat laatste is geen belofte. Alleen een hoop. En een ervaren stem naast de bank.
Skiester Pirovano pakt goud in de laatste afdaling én wint het wereldbekerklassement
Pirovano ging met een flinke voorsprong van 28 punten naar de allerlaatste afdaling van het seizoen — en liet die niet meer los. Terwijl concurrente Emma Aicher (Duitsland) in Kvitfjell vijfde werd, bleef Pirovano kalm en sterk genoeg om de overwinning veilig te stellen.
Lindsey Vonn moest het seizoen vroegtijdig afsluiten door een zware beenbreuk op de Olympische Winterspelen. Voor die spelen was ze nog de leider in het wereldbekerklassement — maar na de slotafdaling in Kvitfjell eindigde ze uiteindelijk op een vijfde plek in de eindstand.
Verstappen pakt pole position tijdens zijn ‘uitstapje’ naar de Nürburgring
Max Verstappen heeft zichzelf op pole position gereden tijdens een bijzondere inzending op de Nürburgring — geen Formule 1-wedstrijd, maar wel met een auto die je wel kent: een Mercedes! Alleen ziet hij er anders uit dan gewoonlijk: de bolide draagt de kenmerkende kleuren van Red Bull. Een leuke twist, want normaal gesproken is Mercedes juist zijn grote concurrent in de Formule 1.
In de kwalificatie liet Max zien waarom hij wereldkampioen is: hij zette de snelste ronde neer met een tijd van 7.51,75 — en dat was ruim anderhalve seconde sneller dan de nummer twee op het grid.
Voor de race zelf vormt hij een driehoeksformatie met Fransman Jules Gounon en Spanjaard Daniel Juncadella. Samen delen ze de cockpit en de verantwoordelijkheid voor de volledige wedstrijd. De start is om 12.00 uur — dus pak je koffie, zet de tv aan en geniet van een unieke Max-optreden buiten de F1-baand.
Verstappen wil gewoon weer racen – écht racen
Geen strategie, geen batterijbeheer, geen show. Alleen snelheid, risico en pure lol op de Nürburgring.
Een week geleden, na de Grand Prix van Shanghai, was Max Verstappen duidelijk: “Zo snel mogelijk weg hier. Ik heb enorm veel zin in de Nürburgring.” Na een teleurstellende start van het seizoen – met name die uitval in China – is hij klaar voor iets anders. Niet rustig zitten, niet ‘managen’, niet uitleggen waarom hij vandaag 0,3 kWh minder verbruikte dan zijn teamgenoot. Nee: hij wil racen. Echt racen.
En dat doet hij dit weekend – in de Nürburgring Langstrecken-Serie (NLS), een vieruur durende endurance-race op één van de meest legendarische en onvoorspelbare circuits ter wereld. Geen F1-reglement, geen data-analyse tussen de bochten, geen ‘energy recovery’-tirades. Alleen een auto, een team, en 23 kilometer Nordschleife – de beruchte ‘groene hel’. Verstappen noemt het zelf: puur racen.
Een scherpe tegenhanger dus aan de huidige Formule 1, waar hij regelmatig kritisch is over hoeveel tijd er wordt besteed aan opladen, balanceren en besparen. “Formule 1-onwaardig”, zei hij al eerder – en nu kiest hij bewust voor iets wat juist alleen over snelheid, instinct en doorzettingsvermogen gaat.
Zijn officiële debuut in de 24-uursrace is pas medio mei, maar dit weekend is alvast de eerste echte test: een generale repetitie, zonder olympische gedachte of ‘meedoen is genoeg’. Voor Verstappen geldt: winnen is het doel. En ja, hij meent het ook – zoals hij al in september tegen een Duitse tv-ploeg liet vallen, met een knipoog en een lach: “Ja, klar. Ich glaube das könnten wir auch.”
Dat de race überhaupt dit weekend plaatsvindt, is trouwens ook een klein wonder. Oorspronkelijk viel hij samen met de Grand Prix van Japan – tot Mercedes F1-baas Toto Wolff ingreep en de datum een week vervroegde. Want laten we eerlijk zijn: de Nürburgring heeft een magische aantrekkingskracht. “Een van de mooiste banen ter wereld. Heel erg uitdagend”, zegt Verstappen zelf.
En de reacties van insiders? Uitgesproken. Nicky Catsburg, tweevoudig winnaar van de 24-uursrace, ziet het al voor zich: “Die 24-uursrace is normaal gesproken al een gekkenhuis – met tienduizenden toeschouwers die overal dichtbij mogen komen. Met Verstappen erbij wordt het helemaal bizar.” Hij rijdt zelf met een Lamborghini in dezelfde klasse als Verstappen – en vindt het al een eer om tegen hem te kunnen strijden. “Het zal moeilijk zijn hem te verslaan, maar ik vind het schitterend dat ik de kans krijg.”
Jeroen Bleekemolen, elfvoudig deelnemer en winnaar in 2013, herinnert zich nog goed hoe Verstappen vorig jaar zijn race-licentie haalde op de Nordschleife. “Toen kon je al merken wat de impact was. Door zijn deelname wordt alles anders.” Voor hem is de 24-uursrace simpelweg fantastisch: autosport zoals het hoort – 24 uur lang op de limiet, zonder compromissen.
Maar winst is geen garantie. “Hij zit in een topteam, maar er zijn wel twintig teams die kunnen winnen. En het kan heel snel fout gaan”, waarschuwt Bleekemolen. De Nordschleife is onvoorspelbaar: donkerheid, wisselend weer, en vooral: snelheidsverschillen. René de Boer, langjarig Ringkenner en autosportschrijver, legt het helder uit: “Na zes rondjes zitten de GT3-auto’s alweer achter de langzaamste deelnemers. Je bent constant aan het inhalen – en dat is bijna onmogelijk te oefenen op de simulator.” Met 136 teams op de startlijst – van BMW tot Dacia, Porsche tot Toyota – is het een chaos van snelheid, ervaring en risico.
Kortom: dit is geen ‘rustweekend’. Het is Verstappen op zijn meest authentieke – zonder microfoon, zonder strategiebriefing, zonder veiligheidsgordel van het F1-reglement. Alleen hij, zijn AMG-Mercedes GT3, en de Nordschleife.
Nederlandse estafetteploeg mist podium na val bij eerste wissel op WK indoor
De Nederlandse gemengde 4×400 meter estafetteploeg heeft op de wereldkampioenschappen indoor geen medaille mee naar huis genomen — en dat kwam al in de openingsscène. Bij de eerste wissel raakte Keenan Blake in het gedrang en ging hij ten val, samen met een Poolse en een Amerikaanse atleet. “Die Amerikaan kwam voor me, toen botsten we al”, legde Blake direct na afloop uit. “En toen kwam er ook nog een Pool strak voor me — en plots zaten we alle drie op de grond. Ik geef mezelf wel de schuld.”
Naast Blake deden Myrte van der Schoot, Tony van Diepen en Eveline Saalberg mee, maar de achterstand was onoverkomelijk. De ploeg eindigde als vijfde van de zes deelnemers — totdat Jamaica later werd gediskwalificeerd. Daardoor schoof Nederland op naar een vierde plek in de eindstand. Het is de allereerste keer dat deze gemengde estafette op het WK indoor-programma staat, en veel topatleten (zoals Lieke Klaver) kozen bewust voor hun individuele onderdelen. Gevolg: geen land stuurde zijn ‘dream team’ — maar Nederland had wel een kans, totdat die eerste wissel misging.
Het goud ging naar België, zilver naar Spanje en brons naar Polen.
Minke Bisschops knapt zich langzaam in — halve finale vanavond!
Eerder op de ochtend deed Minke Bisschops haar best op de 60 meter sprint — en haalde nipt de halve finales met een tijd van 7,22 seconden. Ze werd derde in haar serie, net genoeg om door te gaan. “Ik had verwacht dat het wat makkelijker en sneller zou gaan”, zei de 23-jarige uit Limburg. “Maar het belangrijkste is dat ik door ben.”
Vanavond, vanaf 20.14 uur, staan de halve finales op het programma — en Bisschops gaat er met vertrouwen naartoe. “Misschien had ik voor deze series te weinig spanning, ik merk toch dat ik dat wel nodig heb. Dat zal voor de halve finale, en hopelijk de finale, wel goed komen. De series zijn ook altijd een beetje inkomen. Ik heb in ieder geval kunnen lopen zonder pijn, dus kan ik in de halve finale vol gaan.”
Jeff Tesselaar sluit zevenkamp af — polsstok en 1.000 meter wachten
Jeff Tesselaar was gisteren al actief in vier onderdelen van de zevenkamp: tiende op de 60 meter sprint, negende bij het verspringen, twaalfde bij het kogelstoten en elfde bij het hoogspringen. Dat maakte duidelijk: een podiumplaats in Toruń was niet meer realistisch. Vanmorgen kwam hij op de 60 meter horden aan de beurt — en werd achtste. Vandaag maakt hij de zevenkamp af met polsstokhoogspringen en de 1.000 meter.
