Oud-premier Van Agt vroeg koning om excuses aan Molukkers — maar die zijn tot nu toe uitgebleven
Je kent hem wel: Dries van Agt, oud-minister-president en jarenlang een van de meest gezaghebbende figuren in Nederlandse politiek. Drie jaar voor zijn dood — dus nog in 2021 — stuurde hij een persoonlijke brief naar koning Willem-Alexander. Daarin vroeg hij het staatshoofd om zich publiekelijk te verontschuldigen bij de Molukse gemeenschap in Nederland. Niet voor één specifieke gebeurtenis, maar voor de manier waarop de Nederlandse overheid decennialang met Molukkers omging: van onzekerheid en gebrek aan erkenning tot ongelijke behandeling en onopgeloste kwesties als pensioenrechten.
De Rijksvoorlichtingsdienst (RVD) bevestigt dat de brief is ontvangen én dat de inhoud klopt — al heeft de NOS de brief zelf niet mogen inzien. Interessant is dat Van Agt deze stap zette na een ontmoeting met drie leden van de Molukse gemeenschap, waaronder Antis Maryanan. Die had hem uitgenodigd, en het ging hen niet om een debat over de gewelddadige acties van eind jaren ’70 — zoals de treinkaping bij De Punt of de gijzeling op de basisschool in Bovensmilde — waarbij Van Agt, als minister van Justitie, een centrale rol speelde. Ze wilden weten: wat vindt hij nu, jaren later, van hoe Nederland de Molukkers heeft ontvangen, opgevangen en behandeld?
“Het was een goede ontmoeting”, zegt Maryanan. En ja — Van Agt liet zich niet onbekend maken met zijn standpunt: tegenover de NRC noemde hij het “groot onrecht” dat Molukkers is aangedaan, en zei hij dat excuses absoluut op hun plaats zouden zijn. Dat bleek ook in die brief aan de koning.
En waarom juist de koning? Voor veel Molukse families was de monarchie een symbool van loyaliteit en hoop — vooral omdat veel vaders hadden gediend in het KNIL. Maryanan’s eigen vader werd direct na aankomst ontslagen, zonder uitzicht op pensioen. “Excuses hiervoor zouden op zijn plaats zijn. En juist door de koning”, benadrukt hij.
Zijn nicht Rachelle Houtman ziet het wat anders: “Juist doordat het al zo lang uitblijft, hoeft het van mij niet meer.” Zij wil geen wachten op erkenning van buitenaf, maar wel actie — bijvoorbeeld door de geschiedenis van Molukkers beter te belichten in het onderwijs, of door steun te bieden bij het behoud van Molukse wijken en cultuur.
En terwijl die vraag om excuses nog openstaat, wordt vandaag — precies 75 jaar na de aankomst van het eerste schip met Molukse gezinnen in Rotterdam — op meerdere plekken stilgestaan bij deze geschiedenis. In Museum Maluku opent de tentoonstelling In Eigen Woorden, waar bezoekers hun herinneringen op foto’s kunnen noteren. Ook Het Noordbrabants Museum en Herinneringscentrum Kamp Westerbork geven aandacht aan de complexe band tussen Nederland en de Molukken. En deze zomer komt er een nieuw nationaal monument op de Lloydkade in Rotterdam — de plek waar alles begon.
BTS is terug – en heel Zuid-Korea juicht mee!
De bekendste K-popgroep ter wereld, BTS, maakt een gigantische comeback na het afronden van hun militaire dienstplicht. Vandaag staat het megaconcert in Seoul op het programma – en de hele stad staat op zijn kop!
Fans schreeuwen, dansen en huilen bijna als er reclames van de zeven mannen op de reusachtige schermen verschijnen. De wegen rondom het Gwanghwamun-plein zijn al lang afgesloten, en de veiligheidsdiensten zijn overal aanwezig. En terecht: er worden ruim 250.000 fans verwacht. Het concert is gratis, maar je hebt wel een kaartje nodig – en die waren zo’n beetje binnen een seconde uitverkocht.
Katherine uit de Dominicaanse Republiek staat al een dag voor het concert bij het podium. Ze verhuisde speciaal voor K-pop naar Zuid-Korea en is al jaren fan van BTS. “Ik hoop gewoon dat iemand me een kaartje geeft… of dat de politie me misschien kan helpen”, lacht ze. Haar vriendinnen uit Duitsland zitten in dezelfde boot – geen kaartje te vinden. En zij zijn lang niet de enigen.
Meer dan muziek: een symbool van trots
Ondanks jarenlang afwezigheid – door de verplichte militaire dienstplicht voor jonge Zuid-Koreaanse mannen – blijft BTS ongelofelijk populair. Volgens K-popdeskundige Flora Smit is dat bijzonder: “Ze zijn veel meer dan een muziekgroep. Ze zijn uitgegroeid tot een symbool van nationale trots.”
Die trots hangt nauw samen met de dienstplicht zelf – een onderdeel van het Zuid-Koreaanse leger dat nog steeds actief is, omdat het land formeel nog in oorlog is met Noord-Korea. Er was veel discussie over of BTS vrijgesteld mocht worden, gezien hun enorme culturele en economische impact. Maar de leden kozen bewust om hun plicht te vervullen. Een keuze die volgens Smit hen tot ‘de perfecte Zuid-Koreaanse burger’ maakt – en tegelijkertijd de dienstplicht wat positiever in beeld brengt (ook al blijft hij best impopulair).
Waarom dit concert écht historisch is
BTS is al jarenlang een soort cultureel uithangbord voor Zuid-Korea – denk aan samenwerkingen met wereldmerken en hun rol in het opbouwen van het moderne imago van het land. Dat past in een strategie die al sinds de financiële crisis van 1997 loopt: cultuur als exportproduct. En met deze comeback laat de groep zien hoe goed die strategie heeft gewerkt.
Ze combineren wereldwijde aantrekkingskracht met een sterke nadruk op hun Koreaanse identiteit – zonder zich aan te passen aan westerse normen. Dat zie je ook terug in hun nieuwe album, genoemd naar Arirang, een eeuwenoud volkslied dat symbool staat voor de Koreaanse ziel. En het concert vindt plaats op de Gwanghwamun-boulevard: het hart van Zuid-Koreas politieke en culturele geschiedenis. Hier vierden fans in 2002 het WK-succes van het nationale elftal – en hier gingen jaren later honderdduizenden mensen wekelijks op straat tijdens de kaarslichtdemonstraties. Door hier op te treden, voegen BTS zichzelf in een lijn van grote, nationale momenten.
En het beste? Het concert is wereldwijd te volgen: Netflix streamt het live in 190 landen. Een unieke kans voor Zuid-Korea om de hoofdstad – waar oud en nieuw, traditie en moderniteit samenkomen – op het wereldtoneel te laten schitteren.
Tonnemieke (75) liet pas na haar 70e een tattoo zetten — en nu wil ze hem aan de hele wereld laten zien
Een tattoo? Tonnemieke Brouwers uit Rijen had er jarenlang helemaal niets mee. “Ik vond het gewoon zonde om er eentje bij mezelf te laten zetten,” vertelt ze met een lach. Haar oude mantra was: “Op een Ferrari plak je toch ook geen bumpersticker?” — een quote die ze ooit ergens las en sindsdien als grapje bleef herhalen. Maar toen ze twee jaar geleden, op een gezellige zondagmiddag met het hele gezin, lucht gaf aan dat ze als ze het ooit zou doen, graag een tattoo van haar vaders viool met wat muzieknoten wilde… wist haar familie precies wat ze ermee moest. Bij haar volgende verjaardag kreeg ze een cadeaubon voor een tattooshop. En ja — ze deed er iets mee.
“Nu moest ik het waarmaken ook,” zegt ze nuchter. “Ik heb het grootste deel van mijn leven gehad, dus dacht ik: zo lang loop ik toch niet meer voor schandaal.”
Haar vader, geboren in 1896, was violist en componist — slim, wereldreizend, en voor Tonnemieke een enorme rolmodel. “Mijn moeder stierf toen ik 12 was; ik heb haar nauwelijks gekend. Mijn vader deed alles voor me. Hij ging op 17 naar het conservatorium, diende tijdens de Eerste Wereldoorlog, en richtte later zelf een orkest op — dat speelde zelfs op schepen van de Holland-Amerika Lijn én in de schouwburg.” Zijn viool is nooit uit de familie weggegaan… en nu staat hij, prachtig oud-achtig ingekleurd, op haar arm.
De tattoo werd ontworpen én gezet door een Spaanse artieste die regelmatig bij Tonnemieke en haar man logeerde — zij runnen samen een bed & breakfast. “Ze werkte als gastartieste in een lokale tattooshop, en toen ik op mijn scootmobiel de winkel binnenreed, moesten we allemaal lachen. Ik vond het zelf ook best hilarisch.”
De muzieknoten naast de viool? Die komen letterlijk uit één van haar vaders eigen composities — de eerste regel van een bewaard gebleven stuk, in een ronde vorm om de viool heen getatoeëerd.
“Ik heb het idee dat ik mijn vader de hele dag bij me heb,” zegt Tonnemieke zacht. “Daarom draag ik altijd korte mouwen. Alleen als het écht hard vriest, overweeg ik lange mouwen — maar dan voel ik me al meteen schuldig.”
Zeker twee doden bij lawine in Zuid-Tirol — grote reddingsactie op volle toeren
Direct na de lawine is er een grote reddingsoperatie op touw gezet. Gespecialiseerde reddingswerkers zijn met zes helikopters aan het zoeken op een hoogte van ongeveer 2300 meter — nog steeds op zoek naar één vermiste. Over wie de twee slachtoffers zijn, is niets bekendgemaakt. Ook een helikopter uit Oostenrijk is ter plaatse gekomen om te helpen.
De lawine vond plaats in de Italiaanse provincie Alto Adige — beter bekend als Zuid-Tirol — ongeveer 35 kilometer ten zuiden van Innsbruck.
Dit wintersportseizoen is bijzonder lawinegevoelig: tot zaterdag waren er al zeker 127 dodelijke slachtoffers door lawines in de Europese bergen. Italië staat op kop met 34 doden, gevolgd door Frankrijk (31) en Oostenrijk (29).
In deze video zie je hoe lawines eigenlijk ontstaan:
👉 Als eerste op de hoogte van het laatste nieuws
🚨 Geldrop: Mensen beboet omdat ze politielint negeerden bij spoorovergang na dodelijk ongeluk
Zaterdagmiddag wilden sommige mensen gewoon doorlopen – maar dat mocht niet. Bij de spoorovergang aan de Emopad in Geldrop was net een dodelijk treinongeluk gebeurd. Een plek die zowel druk bezocht wordt als een belangrijke fietsverbinding vormt naast het spoor. Daarom was alles met politielint afgezet: de overgang zelf, het fietspad én een aangrenzende straat. ‘Niet betreden’ stond er duidelijk op – en toch kropen meerdere mensen onder de linten door.
De politie reageerde streng: “Dit lint hangt er niet voor niets.” Op sociale media liet de korpschef weten dat er daarom hard was opgetreden – en dat meerdere mensen zijn verbaliseerd, oftewel beboet.
Door het ongeluk reden tot 15.30 uur géén treinen tussen Eindhoven en Weert. De NS-sprinter die betrokken was bij de aanrijding was gelukkig leeg – en werd daarna richting Eindhoven verplaatst.
Na wekenlange onderhandelingspauze: Oekraïne stuurt weer topmensen naar de VS
Eindelijk weer een stap vooruit: na een lange stilte in de vredesgesprekken is er weer beweging. Een Oekraïense delegatie – bestaande uit vier hooggeplaatste ambtenaren, waaronder de stafchef van president Zelensky – is afgelopen dagen aangekomen in Miami. Dat meldt het Oekraïense persbureau Ukrinform.
Ze gaan daar met Steve Witkoff en Jared Kushner in gesprek – twee Amerikaanse onderhandelaars die door president Donald Trump zijn aangesteld om de vredesinitiatieven rond Oekraïne op te voeren. Interessant detail: vorige week was al eerder een Russische vertegenwoordiger, Kirill Dmitriëv, in Miami om met dezelfde twee te praten. Volgens Politico (op basis van anonieme bronnen) zou Dmitriëv toen een verrassend voorstel hebben gedaan: Rusland zou stoppen met het delen van militaire informatie met Iran – maar alleen als de VS ook stopt met het delen van inlichtingen met Oekraïne. Een soort ‘quid pro quo’ met grote gevolgen. De Amerikanen zouden dat voorstel volgens Politico hebben afgewezen.
Deze ontmoeting in Miami wordt gezien als een belangrijke voorbereiding op een nieuwe formele onderhandelingsronde tussen Oekraïne, Rusland én de Verenigde Staten. Die ronde werd de afgelopen weken steeds uitgesteld. En waarom? Volgens Zelensky ligt de reden duidelijk: de oorlog in Iran. In een recent gesprek met de BBC legde hij uit dat Poetin een langdurige strijd in het Midden-Oosten juist wel uitkomstig vindt – onder andere vanwege de stijgende olie- en gasprijzen, waardoor Rusland flink verdient. Maar ook op militair vlak speelt het mee: de Amerikaanse reserves lopen leeg, en de voorraden van fabrikanten van luchtverdedigingssystemen raken op. “Wij hebben dus te maken met een uitputting van onze middelen”, zo zei Zelensky.
Daarom staat in Miami ook de levering van Amerikaanse luchtverdediging hoog op de agenda – vooral de Patriot-raketten. Die zijn cruciaal voor Oekraïne’s verdediging tegen Russische aanvallen, en zijn tot nu toe de meest geavanceerde systemen die het land gebruikt. Volgens AP is de vraag naar Patriots momenteel enorm: deze maand zijn er al ruim 900 van gebruikt in het Midden-Oosten om Iraanse drones en raketten af te weren – meer dan Oekraïne in de afgelopen vier jaar samen heeft ontvangen.
Maar het gaat niet alleen om wat Oekraïne wil ontvangen. De delegatie wil ook iets aanbieden: eigen drones. Denk aan interceptor-drones, speciaal ontwikkeld om snel Iraanse drones neer te halen – precies wat de VS nu nodig heeft in het Midden-Oosten. Ook willen ze praten over de verkoop van aanvalsdrones, inclusief onbemande schepen (‘zee-drones’). Afgelopen nacht voerde Oekraïne zelfs nog een grote droneaanval uit op Rusland; het Russische ministerie van Defensie claimt dat het 283 Oekraïense drones onschadelijk maakte – hoeveel er daadwerkelijk werden afgevuurd, is onduidelijk.
Ondertussen blijft het front in Oekraïne heet: dagelijks gevechten, geen rust. Het frontlijn verschuift sinds eind 2022 nauwelijks, maar vorige maand was er wel een klein lichtpunt: voor het eerst sinds 2023 wist Oekraïne meer terrein te veroveren dan te verliezen.
