Favoriet Schilder onbevreesd op WK indoor, nieuwkomers krijgen estafettekans
Met 23 atleten maakt Nederland vanaf morgen de sprong naar de wereldkampioenschappen indoor — een groot atletiekfeest waarvan het podium in Torun (Polen) van vrijdag tot en met zondag wordt bepaald. Het is even wennen zonder Femke Broeders-Bol: ze trad deze winter in het huwelijk én raakte geblesseerd, waardoor ze dit keer niet meedoet. Toch staat Nederland op meerdere onderdelen sterk op mondiaal niveau. Afgelopen najaar eindigde Oranje op de vierde plek van de medaillespiegel bij de WK in de open lucht, en eerder in 2025 domineerde het team de EK indoor in Apeldoorn — met afstand het vaakst op het podium.
Jessica Schilder: rust, vertrouwen en goud op het oog
Jessica Schilder, de kogelstootster die op zowel de WK als de EK indoor goud pakte, gaat weer vol voor de top. Haar vorm is gewoon uitmuntend: drie weken geleden pakte ze haar zevende nationale indoortitel, en kort daarna evenaarde ze haar Nederlands record van 20,69 meter. “Ik ben zeker groeiende”, zegt ze. “Na mijn wereldtitel in Tokio is er een soort rust over me heen gekomen. Ik heb meer zelfvertrouwen — ook op dagen dat het minder lukt, denk ik: morgen weer een dag. Dat geeft mentaal rust. Ik heb weer een stap mogen maken.”
In Torun wacht haar een zware concurrentie: Chase Jackson (VS), Sarah Mitton (Canada) en olympisch kampioene Yemisi Ogunleye (Duitsland). Maar Schilder laat zich niet uit het veld slaan: “De concurrentie is heel heftig. Maar ik kijk niet meer naar de anderen — ik kijk alleen nog naar mezelf.” En dat is geen lege woorden: zij staat momenteel aan kop van de seizoensranglijst in het kogelstoten.
Nadine Visser: hordenrace met haarscherpe spanning
Op de 60 meter horden wordt het ook spannend — en wel meteen vanaf de start. Nadine Visser, na wat tegenslag eerder dit seizoen, bewees “sneller dan verwacht” haar vorm met een piektijd van 7,78 seconden. En die tijd is zó scherp dat het verschil met haar grootste rivaaltjes nauwelijks te zien is op finishfoto’s: regerend Europees indoorkampioene Ditaji Kambundji (Zwitserland) en Poolse Pia Skrzyszowska lieten dit seizoen exact dezelfde tijd zien, terwijl Bahamaanse wereldkampioene Devynne Charlton maar liefst 0,01 seconde sneller was.
Ook Klaver en Dokter in de startblokken — maar hoe zit het met hun vorm?
Lieke Klaver (400 meter) en meerkampster Sofie Dokter hebben al bewezen dat ze op grote toernooien kunnen scoren. Toch is hun huidige vorm nog een beetje een raadsel. Klaver kwam in haar races dit seizoen nog niet helemaal uit de verf, en Dokter had weinig wedstrijdactie — maar een goede trainingswinter gaf haar wel genoeg vertrouwen om met een frisse blik richting de vijfkamp te gaan.
Estafette: nieuwe gezichten, oude ambities
Nederland heeft de afgelopen jaren bijna altijd medailles gehaald op de 4×400 meter — maar deze week is de estafetteploeg niet op volle sterkte. Naast Broeders-Bol ontbreekt ook de snelste man van de 400 meter-ploeg. En dat is nog maar het begin van de lijst met afwezigen: Cathelijn Peeters, Lisanne de Witte, Isaya Klein Ikkink, Nick Smidt, Ramsey Angela en Terrence Agard zijn allemaal of geblesseerd of volledig gericht op het buitenseizoen.
Maar volgens bondscoach Laurent Meuwly is dat juist een kans: “We missen topatleten. Maar ons succes op de estafettes is altijd gebaseerd geweest op de breedte van de ploeg.” Hij ziet nu de perfecte gelegenheid voor jongere talenten om te laten zien wat ze waard zijn: “Elk jaar stapt één of twee atleten een niveau hoger. Nu is het hun moment om meer verantwoordelijkheid te nemen — en te laten zien dat wij medailles kunnen winnen, ook zonder onze ‘top shots’. Dit wordt een mooie ervaring voor de toekomst.”
De selectie is dan ook een interessante mix: ervaren namen zoals Lieke Klaver, Liemarvin Bonevacia, Tony van Diepen, Eugene Omalla en Eveline Saalberg staan naast atleten die voor het eerst een kans krijgen op mondiaal eremetaal. “Dat wij drie teams sturen, zegt dat wij altijd voor onze kans gaan. Wij willen voor medailles gaan — in welke samenstelling dan ook.”
En over Broeders-Bol? Meuwly zegt: “Voor de toekomst moeten we afwachten wanneer Femke, naast haar 800 meter-races, weer beschikbaar is voor de estafettes. Als we nu al medailles kunnen winnen, is dat een duidelijk signaal naar de rest van de wereld — voor alle grote toernooien die nog komen.”
Dit is alles wat je kan wensen — Slot juicht na meesterlijke Liverpool-optreden
Eigenlijk kon het bijna niet beter: 4-0 op Galatasaray in de achtste finales van de Champions League, en daarmee een plek in de kwartfinales veiliggesteld. Arne Slot was na afloop letterlijk over de maat — en dat zeggen we niet zomaar. “Dit is alles wat je kan wensen”, riep de Nederlandse trainer met glinsterende ogen. En hij meende het: “Ik heb kansen gezien die een team van mij volgens mij nog nooit gecreëerd heeft…”
Maar even later liet hij zich toch weer karakteristiek nuchter horen. Want ja, vier doelpunten is prachtig — maar volgens de statistieken had Liverpool er zelfs meer moeten scoren. “We hebben wel weer minder goals dan expected goals, en dat met vier doelpunten. Dat is typerend voor ons seizoen”, legde Slot uit bij Ziggo Sport. Een eerlijkheid die past bij een ploeg die de afgelopen tijd wel wat tegenslag kende — denk maar aan het onnodige gelijkspel tegen Tottenham Hotspur afgelopen zondag, nadat ze in de negentigste minuut nog een tegentreffer incasseerden.
Slot was daarom duidelijk voor de wedstrijd: “Ik was er goed ziek van dat het ons zo vaak overkomt dat we punten verspelen. Na de eerste helft zei ik al tegen het team: ‘Deze minuten krijgen we niet meer terug.’ Ze moesten het vandaag laten zien — anders lagen we uit de competitie.”
En dat deden ze. Jeremie Frimpong werd halverwege de tweede helft gewisseld bij de regerend Engelse kampioen, die momenteel vijfde staat in de Premier League. “We wisten dat we gas moesten geven voor de fans, want de resultaten waren niet goed genoeg. Het was echt nodig.” En dat voelde je ook op Anfield: ondanks alle teleurstellingen dit seizoen stonden de thuisfans volledig achter de club. “Het is normaal dat de fans zich laten horen na zoveel gemiste punten, maar het is ook normaal dat onze fans ons hier zo steunen”, zei Slot. “Anfield ging er volledig achter staan — en we verdienen het om in de kwartfinales te staan.”
Tijdens de wedstrijd had Slot ook flink last van het trage spel van Galatasaray — vooral in de eerste helft. “Ik was heel nadrukkelijk bezig om te zorgen dat er een reactie kwam op dat spel”, vertelde hij. “Tegen Juventus lagen ze in de eerste helft ook al veertien keer op de grond, deden alsof ze geblesseerd waren om tijd te rekken… Ik vond het belangrijk om te laten weten: dit kunnen we niet accepteren. Het is niet leuk dat voetbal die kant op gaat.”
Na afloop sprak Frimpong ook nog over de blessure van landgenoot Noa Lang, die met een bebloede duim per brancard van het veld werd gehaald. “Ik weet niet zeker wat er aan de hand is, want zijn vinger is bedekt. Sommigen zeiden dat er een stukje van het topje van zijn duim af is. Maar hij heeft in ieder geval echt pijn.” Of dat laatste waar is, is nog niet bevestigd.
WK indooratletiek 2028 in India én 2030 in Kazachstan: een wereldwijd sportief statement
India krijgt voor het eerst ooit de kans om een groot wereldkampioenschap van World Athletics te organiseren — en dat wordt het WK indooratletiek in 2028. De locatie? De stad Bhubaneswar in de deelstaat Odisha, waar het Kalinga Stadium Complex met zijn overdekte arena klaarstaat om atleten en fans te verwelkomen.
Voor Kazachstan is er ook goed nieuws: in 2030 neemt het land de fakkel over voor het volgende WK indooratletiek. Samen vormen deze twee hostlanden een duidelijk signaal: de wereld van de indooratletiek breidt zich uit naar nieuwe continenten en culturen.
Volgens World Athletics-president Sebastian Coe ziet de toekomst van de indoor-WK er ‘rooskleurig en zeker’ uit. Hij is enthousiast over India’s ambitie — niet alleen om dit evenement te organiseren, maar ook om op termijn nog meer grote internationale sportevenementen onder zijn hoede te nemen. Volgens hem is dat een sterk bewijs van een land dat durft investeren in en denken over zijn sportieve toekomst.
Judoka Guusje Steenhuis stopt met topsport: een einde aan een indrukwekkende carrière
Judoka Guusje Steenhuis uit Grave (33) heeft besloten om haar actieve judocarrière te beëindigen. Zowel TeamNL Judo als Guusje zelf maakten het nieuws bekend via Instagram. In haar bericht schrijft ze simpel maar krachtig: “Het was fantastisch en het is goed zo.”
Guusje deed mee in de gewichtsklasse tot 78 kilogram — en wat een klasse was dat! Op wereldkampioenschappen pakte ze één zilveren en twee bronzen medailles, en in 2023 leverde ze een belangrijke bijdrage aan het historische teambrons van Nederland. Op de Europese kampioenschappen stond ze vier keer in de finale… maar helaas ging de gouden plak telkens net aan haar voorbij. Ook op de Olympische Spelen — waar ze twee keer aan meedeed — bereikte ze uiteindelijk de zevende plaats.
TeamNL Judo noemt haar “ontzettend dankbaar” voor alles wat ze voor het Nederlandse judo heeft betekend — en benadrukt haar onmisbare rol in dat teambrons van 2023. Tegen de NOS vertelt Guusje dat ze zich nu volledig gaat richten op haar tweede passie: werken als fysiotherapeut.
Zeldzame speler en clubicoon stopt met profvoetbal: “Een punt zetten was een moeilijke keuze”
Danny Verbeek stopt na dit seizoen met voetballen — en dat is geen licht besluit geweest. De 35-jarige middenvelder van FC Den Bosch voelde gewoon dat het tijd was. “Dat moment dat je hoofd én lichaam zeggen: Danny, het is mooi zo.”
Zijn voetbalverhaal begon al in 1999, toen hij als jongen aansloot bij de jeugdopleiding van FC Den Bosch — nadat de club hem overnam van amateurclub BVV. Tien jaar later maakte hij zijn debuut in het eerste elftal. In 2012 vertrok hij naar Standard Luik, maar zijn hart bleef altijd bij Den Bosch. Na tussenstops bij NAC Breda, FC Utrecht, De Graafschap en een eerder terugkeer bij Den Bosch, speelt hij sinds 2022 opnieuw voor zijn ‘thuisclub’. En nu gaat hij daar zijn laatste maanden als profvoetballer invullen.
Tot nu toe speelde hij liefst 267 wedstrijden voor FC Den Bosch — en dat zegt veel over zijn betrokkenheid. “Een punt zetten achter mijn carrière was een moeilijke keuze. Ik heb dagelijks nog heel veel plezier in het spelletje”, zegt Verbeek. “Ik kan terugkijken op een mooie carrière, waarin ik voor mooie clubs heb mogen spelen. FC Den Bosch blijft altijd mijn club — en ik blijf er altijd een van jullie.”
Technisch manager Jesper Gudde noemt hem dan ook een zeldzame speler: iemand die niet alleen op het veld uitblinkt, maar ook buiten het veld een onmisbare rol vervult — door zijn karakter, zijn loyaliteit en de sterke band die hij heeft opgebouwd met fans, medespelers én medewerkers. “Hij is uitgegroeid tot een clubicoon van FC Den Bosch. Hij heeft ontzettend veel betekend voor de club in goede én slechte tijden — en we zijn hem daar heel dankbaar voor.”
Gudde hoopt dat Verbeek de komende wedstrijden nog een belangrijke rol kan spelen in de strijd om de play-offs. “We hopen het seizoen samen nog een prachtig slot te geven met de doelstellingen die we nog gezamenlijk hebben.”
AZ maakt Sparta Praag flink af en stapt door naar de kwartfinale
De nummer 6 van de Eredivisie blijft voorlopig op drie fronten actief — en dat is nog zacht uitgedrukt. AZ heeft zich net weer een stap verder gevochten in de UEFA Conference League, en wel met een overtuigende 0–4-zege tegen Sparta Praag.
Een doelpunt dat bijna een kunstwerk was
Isak Jensen opende al in de achtste minuut de score — en wat een doelpunt was het! Na een extreem lange aanval met maar liefst 32 achtereenvolgende balcontacten van AZ-spelers, schoot de Deense vleugelspeler de bal klinisch in een uiterste hoek. Pure precisie, pure geduld, puur AZ.
Parrott pakt de show (weer)
Vorige week trof Troy Parrott in de 58e minuut opnieuw doel — dit keer om de voorsprong te verdubbelen (0–2). Hij kreeg een afgemeten voorzet van Denso Karius en maakte er geen moment twijfel over. En ja: hij scoorde ook beide treffers in het thuisduel tegen Sparta Praag. De Ierse spits is gewoon in vorm.
De slotnoten van de zege
Sven Mijnans en Ro-Zangelo Daal zorgden vervolgens voor de laatste twee treffers — en daarmee voor de definitieve 0–4-uitslag. Interessant detail: vorige week was AZ al duidelijk sterker dan Sparta Praag, maar liet toen wat kansen liggen. Deze keer werd niets verspeeld.
Wat nu?
AZ staat nu in de kwartfinale van de Conference League. De loting is al bekend: op 9 en 16 april wacht het tweeluik tegen de winnaar van Sjachtar Donetsk vs. Lech Poznań. En ja — op 19 april speelt AZ ook nog de bekerfinale tegen NEC. Dus: drie grote doelen, één club, én de enige Nederlandse ploeg die dit seizoen nog actief is in een UEFA-toernooi.
En wie leidt Sparta Praag? Niemand minder dan Brian Priske — de Deense coach die vorig jaar werd ontslagen bij Feyenoord.
