Lokale duikelingen die plots een zetel pikken: dit gebeurde tijdens de Brabantse verkiezingen
De klapper van de gemeenteraadsverkiezingen? Niet de gevestigde partijen, maar een handvol lokale bewegingen die uit het niets op de wervingsbriefjes stonden en nu toch gewoon de raad binnenwandelen. Van stadjes amper groter dan een dorp tot flinke gemeenten met industrieterreinen: overal kwamen nieuwe groepen piepen die “wél luisteren naar de inwoners”.
Extra uitzendingen Brabant Nieuws
- Zondagmorgen om 09:00 uur
- Vervolg op 12:00 uur terugblik via de speler op deze pagina: Kijk hier de uitzending van 09:00 uur terug
- Eerder al: startdag om 07:00 uur is ook nog in een keer te bekijken
Waar vind je alle uitleg en voorverhalen
In ons dossier Gemeenteraadsverkiezingen 2026 verzamelen we per gemeente de stemverdeling, coalitie-hints én de interviews met die onverwachte nieuwe raadsleden. Handig als je wil weten waarom Jill uit Helmond 1.800 van de 25.000 stemmen meenam of hoe thuisbasis ‘Gezond Valkenswaard’ in één nacht tot grootste werd.
Zo zorgt deze app dat ouderen in Tilburg elkaar een handje helpen
Weet jij nog hoe makkelijk het is om even snel een boodschapje te doen of op Tinderhout een paar bloembakken op te hangen? In de Tilburgse wijk Witbrant Oost ligt dat anders. Zestig procent van de bewoners is ruim over de pensioengrens heen en voor veel van hen zijn de meest dagelijkse klusjes niet meer te doen zonder hulp.
De belangenvereniging zet nu vol in op een sociale app én het resultaat is superenthousiast ontvangen.
Vragen durven stellen is nog best lastig
Thieu van Vugt vertelt eerlijk: “Ouderen durven vaak niet om hulp te vragen, want ze willen het liefst alles zelf kunnen.” Toch kreeg hij in zijn straat appjes van minimaal drie tachtigers die iedere dag een liftje of klusje nodig hadden. “Dat ging mij best opbreken.” Hij richtte samen met anderen een werkgroep op en samen bedachten ze: “Laten we een app gebruiken waarmee we elkaar gemakkelijk kunnen vinden.”
Installatie-avond mét hulp
Maandagavond kwam alles samen in gemeenschapshuis De Wegwijzer. Leerlingen van het Reeshofcollege hielpen meer dan honderd wijkbewoners om de app op hun telefoon te zetten. Tippen, scrollen, klaar! Enthousiasme alom.
De app was eerst getest door een handjevol proefkonijnen. Henri van Loon (74) was één van hen. “Voor mij is zoiets eenvoudigs als met iemand meeliften al echt fijn,” zegt hij. “De zorg wordt minder, dus de buurman moet er weer meer bijkomen.” Antoinette Pijnenburg (79) knikt: “Iedereen wil echt helpen. Zó fijn!”
Geen 1000 piepjes per dag
Veel mensen huiveren bij het idee van een wijk-groepsapp, maar dat pakt hier anders uit. “Je krijgt alleen reacties op je eigen hulpvraag, áls je die stelt,” legt Thieu uit. Handig!
Uiteindelijk: een wijkcentrum?
De droom groeit. Een eigen plek waar je naast de app ook even langs kunt voor een griepprik, een fysio-afspraak of gewoon een koffie.
Henri lacht: “Ik hoef echt nergens anders meer naartoe. Hier wil ik blijven wonen mét een community die elkaar echt ziet.”
Hulpverlening bungelt aan z’n laatste draad: Beiroet ziet 1,3 miljoen mensen op de vlucht
Libanon is de laatste weken op z’n kop. Het begon allemaal toen Hezbollah de dag na de gezamenlijke Amerikaanse en Israëlische aanvallen op Iran besloot raketten richting Noord-Israël te sturen – zij op een leeg veld, Israël daarop met een gigantische tegen-actie. Sindsdien duiken de wolken zwart boven Beiroet.
Een stad vol lege huizen en piepkleine tentjes
De Gryse, verantwoordelijk voor de hulpoperatie van Stichting Vluchteling in Libanon, loopt over de gaten in de grond. “Heel wat gebouwen zijn leeg, mensen leven op 5 vierkante meter net buiten hun eigen buurt,” vertelt hij vermoeid. Christiaan Doolaard, woordvoerder van de stichting, bevestigt dat beeld: “Eigenlijk is er geen plek. We hebben het over tientallen duidelijk tellen, maar meer dan 100.000 slapen onveilig op straat of maximaal bij een neef of nicht.” Opvallen, zegt hij, “is er nauwelijks bij.”
“Nog nooit op deze schaal meegemaakt”
Beiroet krijgt elke dag te maken met luchtzwermen. Gebouwen storten in en Israël meldt dat zij ‘precies’ Hezbollah-doelen raken. Of dat zo is, blijft de vraag. In geen tijd klapte een flink aantal wolkenkrabbers in elkaar –[sinds twee dagen terug filmt een haast leeg gebouw de ravage in Beiroet]. Ook het onderstandskantoor van de Stichting Vluchteling kwam kort in het vizier; per ongeluk, vermoeden ze.
Een crisis die nooit stopt
“Het begon in 2023 al,” zegt De Gryse. Meteen nadat de clash tussen Israël en Hamas in Gaza ontbrandde, sloegen ook hier de bommen in. Het kabbelde jarenlang voort, maar is op dit moment heftiger dan ooit. Gisteren beval het Israëlische leger alle inwoners ten zuiden van de Litani-rivier om naar het noorden te rennen. Bruggen over de rivier? Die zijn al bewaakt – Israël vermoedt dat Hezbollah ze gebruikt om apparatuur naar het front te brengen.
Binnen paar dagen is het geld op
Hulporganisaties tellen mee. “We kunnen nog een handjevol dagen voedsel en medicijnen betalen,” aldus Doolaard. In en rond Beiroet krijgen teams het nog voor elkaar, maar hoe meer het front naar het zuiden schuift, hoe gevaarlijker en onmogelijker de toegang. “De eerste weken richtten we ons nog op tentjes en pakken rijst,” zegt De Gryse. “Nu gebeurt het grootste deel van ons werk op de bank van een ontheemde” – psychologische hulp. “Kinderen kijken met lege ogen, mama en papa huilen op straat.”
Ondertussen: geen gedeelte in de regio is veilig
De aanvallen op Iran zelf gaan ook door. Een voorbeeldje uit het niets: de 4-jarige Anita ligt sinds kort in coma door een inslag in haar woonwijk. Ze maakt deel uit van een steeds groter groepje slachtoffers waar geen vlag voor wordt gehesen.
Hoe dit afloopt? Geen flauw idee. De stichting probeert alleen mensen “mentaal heelhuids” door de dag te krijgen. Voorlopig bungelt Beiroet aan een draad – en de draad is dun.
Scandinavië blijft de gelukskampioen, Nederland moet een stapje terug
Vandaag verscheen de nieuwste editie van het World Happiness Report en wat blijkt? Finland heeft voor de negende keer op rij de hoofdprijs in de wacht gesleept. IJsland, Denemarken, Zweden en Noorwegen volgen dicht in de buurt. Nederland daarentegen zakt twee plaatsen en komt uit op nummer zeven. Spannende uitschieter: Costa Rica pakt plek vier, de hoogste ooit voor een land uit Midden-Amerika.
Sociale media jagen het geluk van jongeren weg
De echt schokkende conclusie valt echter buiten de landenlijst. Jongeren in West-Europa en Noord-Amerika voelen zich steeds minder happy. De grote boosdoener? Sociale media. Scroll je langer dan zeven uur per dag, dan knalt je welzijn flink naar beneden. Meiden krijgen in onze regio de grootste klap. Misschien daarom steunt een groeiend deel van Nederland (nu 63%) een verbod op sociale media voor jongeren onder de 16 jaar.
WhatsApp vs. TikTok: het verschil is groot
Niet elke app is even schadelijk. Waar WhatsApp vooral connecties onderhoudt, halen jongeren op Instagram en TikTok redelijk wat stress op via eindeloze, algoritme-aangedreven feeds. De rode draad: de jeugd vergelijkt zich online met anderen, spreekt minder face-to-face af en verliest vertrouwen en verbinding. Maar buiten het Westen ligt het beeld genuanceerder: in delen van Latijns-Amerika en het Midden-Oosten heeft sociale media soms zelfs een licht positief effect op geluk.
Generaties lopen flink uiteen
De generatiekloof is niet te missen. Generation Z (1997-2012) krijgt de volle laag, millennials krijgen een matige tik en bij generatie X is het effect nagenoeg nul. Voor babyboomers kleurt het beeld zelfs licht positief. Verder is Afghanistan weer hekkensluiter op de wereldranglijst, gevolgd door Sierra Leone en Malawi. Kortom: wie gelukkig wil zijn, gaat blijkbaar gewoon naartoe naar het hoge noorden of houdt de telefoon wat vaker dicht.
Samen sterk als het écht misgaat: word jij onze nieuwe burgerheld?
Stel je voor: het alarm gaat, er is een grote brand, een reeks ongelukken of een andere ramp. Brandweer en Rode Kruis redders komen al snel tekort. Wie springt er dan bij? In Brabant gaan we de komende maanden honderden burgers klaarstomen om precies díe extra handen te zijn.
Waar word je op voorbereid?
Niet op salto’s met een brandslang, maar wel op het cool blijven als de hele boel op tilt slaat. In het trainingscentrum in Vught – met een nagebouwd metrostation én zelfs een compleet winkelcentrum – oefen je in realistische scenario’s. Denk: stroomuitval, slachtoffers helpen én samenwerken terwijl de chaos om je heen toeslaat.
Hoe ziet zo’n training eruit?
Eerst een online voorbereiding, daarna een marathon-praktijkweekend van 30 uur. Jij en veertien lotgenoten worden als één team onder druk gezet: prioriteiten stellen, informatie snel ontcijferen en elkaar op tijd ondersteunen. En het mooiste: de opleiding kost jou als burger vaak niks. Werkgevers betalen voor hun mensen, en wat er overblijft uit het studiefonds wordt gebruikt om vrijwilligers te scholen.
Extra steun voor gemeenten
Volgens de Vereniging van Nederlandse Gemeenten is dit precies waar Nederland op zit te wachten. Tijdens een crisis moet de samenleving blijven draaien: water moet stromen, winkels moeten open, ziekenhuizen moeten blijven werken. Burgerreservisten zorgen dat die rode draad niet knapt.
Dus, zin om een steentje bij te dragen?
Aanmelden kan, klaar voor 30 uur adrenaline, teamwork en een pak nieuwe skills. De BurgerReserve staat klaar, nu alleen jij nog!
Midden op het speelplein: rechtop gezeten skelet van eeuwenoude Galliër ontdekt
Een stel Franse schoolkinderen kreeg deze week ineens de beste geschiedenisles buiten de lesboeken om. Tijdens werkzaamheden op hun schoolplein in Dijon stapten archeologen op een knoestig uitpuilende kuil af – en daar stond-ie: een man van pakweg 2 200 jaar oud, in perfect zitpositie, handen keurig op schoot en blik strak naar het westen gericht.
Overduidelijk niet de standaardbegrafenis
Volgens de vondstploeg is het lichaam verrassend goed bewaard gebleven. De man zat rechtop in een komvormige kuil van nauwelijks één meter doorsnee. Geen doodskist, nauwelijks spullen mee, en al helemaal geen klassieke horizontale houding.
Op twintig meter van dit nieuwste graf liggen nog eens dertien soortgelijke graven – ontdekt vorig jaar. Tel je de resterende vindplaatsen in het centrum van Dijon erbij, dan zijn we inmiddels aan twintig ‘zitbegrafenissen’ uit dezelfde periode. Voor de hele wereldbol tellen archeologen er amper 75, verspreid over Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk.
Galliër op schoot, raadsel op lok
De tijdrekening wijst naar 300 tot 200 jaar voor Christus: volop Gallische tijd. Die stoere Keltische stammen, bekend van de avonturen van Asterix en Obelix, kenden dit gebied als hun achtertuin. Over hun gebruiken is buiten wat vijandige kanttekeningen van Julius Caesar nauwelijks iets bewaard gebleven – en die notities waren uiteraard niet bepaald vriendschappelijk bedoeld.
Waarom je sommige mannen rechtop de bodem in zet, is dan ook een black box. Eerbetoon? Straf? Of werd er iemand nog net wat te vroeg naar beneden gelaten? Het ene lijk toont een fatale klap op de schedel, de andere mist nagenoeg alle persoonlijke bezittingen – op een armband na. Vrouwen ontbreken volledig; slechts in 1992 kwam een kindergraf aan het licht.
Lichaam vertelt harde levensverhalen
Bot-onderzoek laat zien dat deze mannen zwaar werk verrichtten: hun beenderen zijn doorgesleten van al het wandelen, tillen en slepen. Opvallend: hun tanden blonken als nieuw. Zucker noch snoep zat in het Gallische dieet, dus tandartsbezoek hoefden ze letterlijk niet te pikken.
Volgens onderzoekers van het Franse instituut Inrap levert de vondst alleen maar extra hoofdbrekens op. Dijon was kennelijk een flinke nederzetting, maar het grote waarom van de rechtop-resten blijft vooralsnog een cliffhanger.
En zo klinkt de archeologische conclusie: “Het vak kan bloedirritant zijn.”
