Voormalige Motörhead-gitarist Phil Campbell (64) overleden
Oud-gitarist Phil Campbell van de legendarische Britse heavymetalband Motörhead is overleden. Zijn huidige band maakte het nieuws bekend via een bericht op Facebook — met “groot verdriet”, zoals ze zelf schreven. Campbell stierf na complicaties die ontstonden bij een chirurgische ingreep. Hij werd 64 jaar oud.
Campbell begon al in de jaren ’70 met muziek maken, maar werd pas echt wereldberoemd toen hij in 1984 bij Motörhead instapte. Tot 2015 bleef hij de gitaar strak houden in de band — een tijdspanne van meer dan dertig jaar. Dat einde kwam abrupt toen zanger en frontman Lemmy Kilmister overleed, wat meteen het slotstuk betekende voor Motörhead als geheel.
Hoewel het iconische nummer Ace of Spades al in 1980 verscheen — dus vier jaar voor Campbell bij de band kwam — speelde hij het wel honderden keren live, op festivals over de hele wereld. En hoewel hij niet aan de allereerste platen meewerkte, leverde hij wel een belangrijke bijdrage aan veel latere studio-albums: in totaal werkte hij mee aan 27 studio-opnames gedurende zijn hele carrière.
Na Motörhead richtte hij in 2016 zijn eigen band op: Phil Campbell and the Bastard Sons — waarbij ook zijn drie zonen deelnamen. Vorige maand moesten ze echter alle optredens tot mei schrappen vanwege medische redenen. Nu blijkt dat die redenen veel zwaarder waren dan eerst duidelijk was.
In de Facebook-verklaring benadrukken ze dat Campbells nalatenschap, zijn muziek en de herinneringen die hij samen met fans en collega’s creëerde, “voor altijd voortbestaan”.
Wendy van Dijk over haar twijfels aan een langdurige relatie met Erland Galjaard
“Ik denk dat het voor hem niet altijd makkelijk is om samen te zijn met een vrouw als ik.”
Vandaag lijken Wendy van Dijk en Erland Galjaard een onverwoestbaar team — maar dat was vroeger helemaal niet vanzelfsprekend. De bekende presentatrice vertelt openhartig dat ze lang niet geloofde in langdurige relaties. “Ik geloofde eigenlijk niet zo in langdurige relaties”, zegt ze.
Haar twijfel kwam vooral voort uit een soort levensfilosofie: volgens Wendy kent het leven nu eenmaal pieken én dalen — en in die ‘golfbeweging’, zo noemt ze het, dacht ze dat paren elkaar gemakkelijk uit het oog konden verliezen. “Mijn idee was altijd dat je elkaar in zo’n golfbeweging makkelijk uit het oog kon verliezen en dat het dan tijd was voor een nieuwe relatie.”
Dat wantrouwen was niet uit de lucht gegrepen. De pijnlijke breuk met Xander de Buisonjé — vlak voor hun geplande huwelijk, door zijn ontrouw — liet diepe sporen na. “Dat deed zeker iets met mijn vertrouwen, ja, maar inmiddels is het natuurlijk ook alweer lang geleden”, blikt Wendy terug.
Toch veranderde er iets toen Erland in haar leven kwam. Ze leerden elkaar kennen tijdens haar tijd bij RTL, waar hij programmadirecteur was. Ondanks alle eerdere scepsis voelde ze meteen dat er iets bijzonders tussen hen was. “Wat ons samen heel sterk maakt, is dat wij in staat zijn om met elkaar mee te bewegen.”
En dat is ook nodig — want Wendy omschrijft zichzelf als iemand die nooit stilzit. “Ik denk dat het voor Erland niet altijd makkelijk is om samen te zijn met een vrouw als ik.” Ze geeft toe dat ze altijd meer plannen heeft dan er uren in een dag zitten: “Ik wil altijd meer dan waar ik tijd voor heb, kan moeilijk stilzitten. Daar moet je wel tegen kunnen.”
Gelukkig past Erland daar perfect bij — vooral als het om avontuur gaat. Samen gaan ze graag spontaan op pad, niet per se in grote groepen, maar juist met hun gezin. “Ik zou niet graag samenleven met een man die dan zegt: de bank is ook prima.”
Ook als vader krijgt Erland een warm compliment van Wendy: “Ik gun iedereen een vader als hij.” Volgens haar is hij altijd voor zijn kinderen, straalt hij liefde uit — en vertrouwt hij hen diep. “Van Erland mag veel, hij heeft een rotsvast vertrouwen dat de kinderen goede keuzes maken.” Wendy probeert soms wat vaker grenzen te stellen, maar dat is geen probleem: ze zien opvoeding gewoon net even anders — en dat werkt.
En terwijl het in haar privéleven goed loopt, gaat het op werkgebied ook voor de wind: Wendy heeft onlangs een rol bemachtigd in Medisch Centrum West. In de video hieronder vertelt ze er meer over.
Videobel-thriller War of the Worlds krijgt vijf Razzies: de antiprijzen voor ‘slechtste van het jaar’
Vannacht in Los Angeles kreeg de videobel-thriller War of the Worlds meteen vijf Razzies op zijn naam — oftewel: de antiprijzen voor de slechtste prestaties in de filmwereld van het afgelopen jaar. De sciencefictionfilm ging onder andere af op ‘slechtste acteur’, ‘slechtste regisseur’, ‘slechtste script’, ‘slechtste remake’ én ‘slechtste film’.
In de film speelt Ice Cube een veiligheidsexpert die een buitenaardse invasie moet tegenhouden — maar niet op de manier die je misschien verwacht. De hele film is namelijk opgenomen alsof hij een gigantische videoconferentie is: de hoofdpersoon belt steeds weer andere personages op, en alles speelt zich af via schermbeelden, chatbalken en pixelige camerabeelden. Een slim format om tijdens de coronalockdown van 2020 toch te kunnen draaien — maar volgens de Razzie-jury ook een recept voor chaos.
De organisatoren noemen de film alvast een “hate-watch classic”: vol gekunstelde scènes, ouderwetse dialogen en een hoofdrolspeler die – onbedoeld – tot hilariteit leidt. En ja, ook de klassieke roman van H.G. Wells komt er niet goed vanaf: “wordt grof geweld aangedaan”, zo luidt het oordeel.
Opvallend bij de release was ook de sluikreclame: het gemak van een Amazon-bestelling speelt zelfs een belangrijke rol in het verhaal.
Maar War of the Worlds had het niet alleen voor de zorgen — andere films deden mee in de ‘slechtste’-categorieën. Rebel Wilson werd uitgeroepen tot slechtste actrice voor haar (volgens de jury) “net niet helemaal geloofwaardige” optreden in Bride Hard. Scarlet Rose Stallone kreeg de Razzie voor slechtste bijrolactrice met haar western Gunslingers. En de zeven computergeanimeerde dwergen uit de nieuwe Sneeuwwitje-remake? Zij wonnen samen met hoofdrolspeelster Rachel Zegler de dubieuze eer van ‘slechtste filmkoppel’ — en daarmee ook de prijs voor slechtste bijrolacteur.
De Razzies worden traditioneel uitgereikt op de vooravond van de Oscars — dus morgen wordt in Hollywood juist gevierd wat wel goed is gegaan. De grote favoriet daar is Sinners, met maar liefst zestien nominaties.
Tommy Wieringa: “De film vliegt helemaal zonder mij”
Volgens Tommy Wieringa is de verfilming van Joe Speedboot — die maandag in première ging — een groot succes. “Ongelooflijk goed zelfs. Dus dat is heel erg leuk. Die film vliegt helemaal zonder mij.”
Hij kijkt met echte verbazing naar hoe snel en los het verhaal op het scherm komt te staan. “Ik heb heel erg mijn best gedaan op een verhaal. En zij schieten er eigenlijk langs in een soort recordtempo. Waar ik natuurlijk met verbijstering naar kijk. Hoe kun je dat nou zo doen? Waar ik zo mijn best op heb gedaan, jou in één shot te laten zien. Dat is film.”
En ja — hij vindt het ook gewoon mooi: “Het is een ontroerende film.” Vooral de cast, met Daan Buringa als Joe en QiQi van Boheemen in een belangrijke rol, trekt zijn lof.
Interessant is dat het al bijna twintig jaar geleden was dat er voor het eerst geprobeerd werd Joe Speedboot te verfilmen — kort nadat het boek in 2005 verscheen. Maar toen ging het mis door een botsing tussen Wieringa en de producent van dat oude project. Uiteindelijk moest hij zelfs contractueel beloven niets meer met de film te doen, omdat hij — naar verluidt — een eerdere poging had ‘getorpedeerd’. Zijn reactie nu? “En dat is beter zo.”
🎸 Pink Floyd-gitaar haalt wereldrecord: 12 miljoen euro op veiling!
Een van de meest iconische gitaren uit de rockgeschiedenis is net een gigantisch bedrag opgeleverd — en ja, we hebben het over die gitaar: David Gilmours legendarische Black Strat, de Fender Stratocaster uit 1969 die hij gebruikte op bijna alle grote Pink Floyd-albums tussen 1970 en 1983. Denk aan The Dark Side of the Moon, Wish You Were Here en The Wall. Op de veiling in New York duurde het maar liefst 21 minuten bieden voordat een anonieme koper het instrument voor ruim 14,6 miljoen dollar (ongeveer 12 miljoen euro) onder zijn hoede kreeg — vier keer zoveel als het veilinghuis zelf had durven hopen!
Dat is niet alleen een nieuw wereldrecord voor een gitaar, maar ook meer dan twee keer zoveel als het vorige record uit 2020: de Unplugged-gitaar van Kurt Cobain, die toen voor 6,9 miljoen dollar werd verkocht.
De Black Strat maakte deel uit van de nalatenschap van Amerikaanse miljardair Jim Irsay, eigenaar van het American footballteam Indianapolis Colts en fervent verzamelaar van popcultuur-memorabilia. Hij had de gitaar in 2019 al eens gekocht — voor bijna 4 miljoen dollar. Na zijn overlijden in 2025 verkoopt zijn familie nu een selectie topstukken uit zijn collectie.
En die veiling was écht vol met klassiekers:
– Een andere Cobain-gitaar (de blauwe Fender waarmee hij Smells Like Teen Spirit speelde) haalde afgelopen donderdag alweer ruim 6,9 miljoen dollar.
– Van de Beatles waren er meerdere stukken: Ringo Starrs beginjaren-drumstel, het beroemde drumlogo van hun eerste Amerikaanse tv-optreden op de Ed Sullivan Show, én de piano waarop John Lennon nummers voor Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band componeerde — die ging voor 3,2 miljoen dollar, het duurste Beatles-instrument ooit geveild.
– Ook een Nederlandse noot: de Fool-Gibson die Eric Clapton gebruikte op Disraeli Gears, versierd door het Nederlandse kunstenaarsduo The Fool (Simon Posthuma en Marijke Koger) met hun kenmerkende psychedelische patronen. Die werd voor iets meer dan 3 miljoen dollar verkocht.
– En dan nog de originele songteksten van Hey Jude (in Paul McCartneys handschrift), The Times They Are A-Changin’ van Bob Dylan, én de schriftrol waarop Jack Kerouac On the Road typte.
In totaal werden er 44 cultuurhistorische stukken geveild — en samen brachten ze 84 miljoen dollar op.
Bo Wilkes herinnert zich de angstaanjagende uren in Dubai: “Toen wisten we gewoon: dit gaat mis”
“Toen dachten we: er gaat wel wat gebeuren hier.”
Bo Wilkes en haar familie hadden geen idee dat hun zonnige vakantie in Dubai zo snel zou omslaan in een nachtmerrie. Ze wisten wel dat het spannend was tussen Iran, Amerika en Israël — maar dat Dubai zelf opeens midden in de storm zou belanden? Dat hadden ze niet zien aankomen. Sterker nog: ze dachten juist dat ze daar veilig waren.
“Dubai is zo ongelooflijk rijk — bijna het Zwitserland van het Midden-Oosten. Dus wij dachten: daar zitten we wél safe”, vertelt de realityster.
De eerste dag verliep vlot: zon, lach, waterpark, kinderen die gillen van plezier. Maar op dag twee sloeg de sfeer om als een lichtschakelaar. Terwijl Bo met de kids nog volop aan het glijden was, zag haar man Paul op zijn telefoon nieuws voorbij komen over een oorlogsverklaring van Donald Trump aan Iran. En toen… knal. Een dof, zwaar geluid — niet alleen te horen, maar ook te voelen: in je buik, onder je voeten, door je hele lijf. De vloer trilde. Even later: nog een knal.
“Daar dachten we: ja, er gaat wel wat gebeuren hier.”
Samen met andere gasten probeerden ze uit te vogelen wat er aan de hand was. Toen kwamen de berichten binnen: ook Abu Dhabi was aangevallen. De onrust schoot de hoogte in. Bo en haar gezin trokken zich terug op hun kamer, zetten het nieuws aan — en pakten alvast een vluchtkoffer in.
En toen, bij schemering… zagen ze het: een vuurzee van drones, recht op hen af. Gelukkig werden de raketten en drones neergehaald door het luchtafweersysteem — maar dat maakte het moment niet minder angstaanjagend. ‘s Avonds was het nog veel erger: dan zag je de bommen echt uit elkaar barsten. De spanning werd ondraaglijk. “Wij begonnen te rennen.”
Vooral zoon Boyd was doodsbang. “Ga ik dood? Ik ben toch te jong om dood te gaan?” Hij zag zelfs dat zijn ouders in paniek raakten.
Uiteindelijk moesten alle hotelgasten naar de kelder — en daar ontstond chaos: mensen schreeuwden, anderen werden boos op het hotelpersoneel, iemand zat te trillen en te huilen. Volgens Bo voelde het alsof ze op de Titanic zaten: het personeel probeerde iedereen gerust te stellen, terwijl er buiten drones suisden, knallen klonken en F-16’s zichtbaar waren.
Door de aanvallen werden vluchten geannuleerd — en zat het gezin voorlopig vast in Dubai. Totdat Bo’s man Paul besloot: wij regelen dit zelf. Hij boekte allerlei vliegtickets — “een soort Russisch roulette. We moesten onze kansen spreiden.”
Toen hun vlucht eindelijk groen licht kreeg, stond het gezin op een bijna leeg vliegveld. Zelfs in het vliegtuig bleef de spanning hangen. “Met al die raketten en drones in de lucht waren we best bang.” Pas een kwartier na het opstijgen kon het gezin eindelijk opgelucht ademhalen.
(Over de vraag of Bo net zoveel betaalde als Boef voor de tickets: daarover zie je meer in de video hieronder.)
