Katie Leung en Isabella Wei kijken uit naar een mogelijke terugkeer in Bridgerton seizoen 5
“Ik zou het geweldig vinden”, zegt Katie Leung over de kans om terug te keren in Bridgerton. Ook Isabella Wei is enthousiast: “Het is zo’n geweldig project geweest en alle mensen zijn fantastisch, dus als er een plek is voor onze verhalen in seizoen 5, zou dat heel fijn zijn.”
De actrices merken op dat de reacties op hun rollen over het algemeen positief zijn. Leung speelt Lady Araminta Gun — een personage waar fans vaak mee in botsing komen, maar toch veel waardering tonen voor haar sterke acteerprestatie. “Dat maakt me heel blij om te zien”, zegt ze.
Bridgerton, de populaire Netflix-serie gebaseerd op Julia Quinns boekenreeks, volgt de romantische avonturen van een welgestelde familie in het negentiende-eeuwse Londen. Het tweede deel van seizoen 4 verscheen op 26 februari.
Delroy Lindo bedankt fans en collega’s na ophef rond Tourette-opmerking bij BAFTA-uitzending
“Ik wil graag officieel zeggen dat ik — en wij als gezin — de enorme steun en liefde die we hebben gekregen na wat er vorig weekend is gebeurd, echt heel erg waarderen. Het betekent ons écht veel,” zei Delroy Lindo zaterdagavond tijdens de NAACP Image Awards. Volgens hem was het een “klassiek voorbeeld van iets wat op zich heel negatief overkomt, maar uiteindelijk heel positief kan worden” — dankzij de warme reacties van mensen over de hele wereld.
De ophef ontstond toen een opmerking van Tourette-activist John Davidson — die in de zaal zat als producent van de film I Swear — onbedoeld te horen was in de vooraf opgenomen tv-uitzending van de BAFTA Awards op de BBC. De Britse omroep bood excuses aan en onderzoekt hoe het kon dat die opmerking niet uit de uitzending werd geknipt. Ook BAFTA heeft publiekelijk haar excuses aangeboden.
Voor de duidelijkheid: het syndroom van Gilles de la Tourette is een neurologische aandoening waarbij mensen onwillekeurige bewegingstics of geluidstics kunnen krijgen — soms ook oncontroleerbare woorden of vloeken. De film I Swear is gebaseerd op het leven van Davidson zelf, die met het syndroom opgroeide in Schotland in de jaren ’80.
Mark Ronson brengt hartverwarmende hommage aan Amy Winehouse op de Brit Awards
Tijdens de Brit Awards gaf Mark Ronson een emotionele, persoonlijke eer aan zijn al te vroeg overleden vriendin en medewerkster Amy Winehouse — een moment dat veel toeschouwers met tranen in de ogen zag.
Ronson, die onder andere ook samenwerkte met Lady Gaga, Dua Lipa, Bruno Mars en Miley Cyrus, noemde hun succes stellig een dankbaarheid aan Amy. “De muziek die ik met Amy maakte, is de reden dat zij allemaal weten wie ik überhaupt ben. Dat is waarom ik haar stem, haar talent en onze band altijd zal koesteren.”
Zijn werk met Winehouse leidde tot het iconische album Back to Black, met klassiekers als Rehab, You Know I’m No Good en Love Is a Losing Game. En sinds 2015 is hij officieel beschermheer van de Amy Winehouse Foundation — een rol die past bij zijn blijvende verbondenheid met haar nalatenschap.
Het verhaal achter de bijzondere familieband van olympische helden Jens en Melle van ’t Wout
Hoewel Jens en Melle allebei in het Noord-Hollandse Laren ter wereld kwamen, was Nederland voor hen al op kleutertijd meer een herinnering dan een thuis. Toen Jens twee was en Melle vier, besloten hun ouders: tijd voor een volledige fresh start. Ze pakten de koffers en vertrokken naar Bracebridge — een klein stadje midden in de Canadese bossen, net ten noorden van Toronto. Daar groeiden de broers op tussen sparren, meren en flinke wilddieren: beren en wolven waren geen uitzondering, maar gewoon onderdeel van het dagelijks leven (zo vertelden ze zelf in Helden Magazine).
Op het ijs begonnen ze niet met schaatsen, maar met ijshockeysticks. Acht jaar lang joegen ze over het gladde vlak — tot er iets gebeurde wat alles veranderde. Melle liep een zware hersenschudding op, en voor hun ouders was dat het signaal om de fysieke sport even los te laten. Maar juist toen leek het lot mee te spelen: een oplettende shorttrackcoach zag potentie in de broers — en de overstap naar shorttrack kwam als vanzelf. Anno 2026 blijkt het een gouden keuze te zijn geweest.
Toch bleef het gezin niet eeuwig in Canada. Vanwege gezondheidsproblemen binnen de familie keerde het na tien jaar terug naar Nederland. De verhuizing naar Almere was een ware cultuurshock. De taal? Een echte barrière: Jens sprak amper nog Nederlands, Melle beheerste alleen de allereerste basis. Ze trokken zich naar elkaar toe — en spreken tot op de dag van vandaag vaak Engels onderling. Op school zaten ze toevallig in dezelfde klas, en vanaf daar werd hun band steeds hechter. Uiteindelijk verhuisde het gezin naar Sintjohannesga in Friesland… en daar begon de echte shorttrack-liefde pas echt te bloeien.
In 2019 ging het gruwelijk mis voor de toen 17-jarige Jens. Tijdens een wedstrijd viel hij hard, nadat een tegenstander struikelde. “Hij schopte vol met de punt van zijn mes in mijn gezicht”, vertelde hij later in het NOS Jeugdjournaal over het moment waarop de Israëliër Vladislav Bykanov eerst niet doorhad hoe ernstig het was. De schade was groot: een diepe snee in zijn gezicht én twee tanden kwijt. “Ik heb er twee tanden uit, hierdoor heb ik twee gouden tanden”, zei Jens met een knikje. Pas toen hij naar zijn handschoenen keek, drong het pas echt tot hem door: “Ik zag allemaal bloed aan mijn handschoen en iedereen trok helemaal wit weg die het zag.” Dat litteken — en die gouden tanden — leverden hem uiteindelijk de bijnaam Scarface op.
Terwijl Jens razendsnel uitgroeide tot een wereldklasse-shorttracker, had Melle een veel ruwer parcours. Jarenlang worstelde hij met rugklachten en een hardnekkige knieblessure. Uiteindelijk kostte dat hem zijn topsportstatus — en daarmee ook zijn salaris. Hij stapte over naar aandelenhandel. “Ik doe dit nu twee jaar en het is mijn tweede passie geworden, naast het schaatsen”, vertelde hij aan de NOS. Maar zijn liefde voor de sport bleef onaangetast. Zijn broer Jens werd zijn grootste inspiratiebron om door te zetten — en niet op te geven.
En ook in de liefde hoefden de broers niet ver te zoeken: beiden vonden hun geluk binnen de nationale shorttrackploeg. Melle is sinds 2021 samen met shorttracker Selma Poutsma; Jens is sinds september 2023 gelukkig met Zoë Deltrap. “Ik heb geen groot sociaal leven. En er is veel begrip als ik hard moet trainen, omdat Zoë precies weet wat erbij komt kijken om een goede shorttracker te zijn”, vertelde Jens aan Helden Magazine.
De grote droom — samen op het olympisch podium staan — kwam in 2026 sneller uit dan ze ooit durfden hopen. Op de 500 meter pakte Melle zilver op zijn verjaardag, terwijl Jens brons behaalde. “Het is niet te omschrijven hoe trots ik op Melle ben”, zei Jens na afloop tegen RTL Boulevard. Ze hadden zelfs gedacht dat het pas in 2030 zou gebeuren. Samen met de aflossingsploeg wonnen ze bovendien goud. En Jens? Die werd de absolute ster van de Spelen: goud op de 1000 én de 1500 meter. Meer over deze bijzondere Olympische Spelen van de broers zie je in onderstaande video.
Als eerste op de hoogte van het laatste nieuws
Na America’s Next Top Model-ophef: deze docs leggen de donkere kant van showbizz bloot
Je kent ze wel: die glinsterende realityshows die miljoenen naar de tv lokten, met helden, drama en ‘alles of niets’-momenten. Maar wat als je weet dat achter die glanzende oppervlakte vaak een heel andere realiteit schuilgaat? Na de recente ophef rond America’s Next Top Model — waarbij oud-kandidaten en zelfs presentator Tyra Banks openlijk toegeven dat er grenzen werden overschreden — is er een golf van documentaires opgedoken die precies dat doen: de schaduwzijde van de entertainmentwereld onthullen. Geen flauwekul, geen gefingeerde spanning: échte verhalen, échte gevolgen, échte mensen.
🎬 Reality Check: Inside America’s Next Top Model (Netflix)
Deze driedelige serie neemt je mee terug naar de jaren dat America’s Next Top Model nog een cultfenomeen was — van 2003 tot 2018. Maar in plaats van alleen te pralen met de successen, focust Reality Check op wat er achter de camera gebeurde: kandidaten die hun tanden lieten trekken op last van de productie, bizarre en soms pijnlijke make-overs, en een competitieomgeving waarin ‘extreem’ al snel het nieuwe normaal werd. Tyra Banks spreekt openlijk over momenten waarop de show te ver ging — en erkent dat sommige keuzes vandaag onaanvaardbaar zouden zijn.
🎭 Quiet on Set: The Dark Side of Kids TV (HBO Max)
Hier wordt de kinder- en tienerwereld van de jaren nul onder de microscoop genomen — en het beeld is allesbehalve rooskleurig. Oud-acteurs van series als iCarly en Victorious delen hoe ze als minderjarigen in seksualiserende scènes werden geplaatst, terwijl er binnen de crew een angstcultuur heerste. Producer Dan Schneider staat centraal als iemand die volgens getuigenigheid collega’s, vooral vrouwen, systematisch kleiner maakte en intimideerde. En dan is er nog het verschrikkelijke verhaal van Drake Bell, die vertelt over herhaaldelijk seksueel misbruik door dialoogcoach Brian Peck — beginnend toen hij pas 15 was.
📺 Jerry Springer: Fights, Camera, Action (Netflix, 2025)
Ja, die show waarbij gasten elke dag bijna op elkaar afstormden — die komt ook aan bod. Deze nieuwe documentaire duikt diep in de chaos van de Jerry Springer-jaren ’90. Hoofdbeveiliger Steve Wilkos en oude producenten kijken terug op een set waar regelmatig stoelen vlogen, camera’s stopten met filmen en de veiligheid vaak op instorten stond. Het is een onthullende blik op hoe ‘real’ die realiteit eigenlijk was — en hoeveel er bewust werd aangewakkerd voor ratings.
🎤 Boyzone: Life, Death & Boybands (Netflix)
De glans van de boyband-gouden jaren? Die is er nog steeds — maar niet zonder littekens. Ronan Keating, Keith Duffy en anderen praten eerlijk over de immense druk, de uitputting, de jaloezie en de emotionele toll die het leven in Boyzone met zich meebracht. Ook voormalig manager Louis Walsh doet openhartig mee — en laat zien dat de wereldwijde hype vaak ten koste ging van persoonlijk welzijn en gezonde relaties binnen de groep.
⚖️ Fit for TV: The Reality of The Biggest Loser (Netflix)
Deze docu laat zien dat ‘afvallen voor de camera’ veel meer is dan een fitnesschallenge. Met interviews van ex-deelnemers, trainers, producers én zorgprofessionals wordt duidelijk hoe het programma fysiek én mentaal ingreep in levens — vaak met blijvende gevolgen. Niet alleen tijdens de uitzendingen, maar jaren daarna: gewichtsregain, stofwisselingsproblemen, burn-out. De vraag ligt voor de hand: wat is de prijs van zo’n ‘transformatie’?
💊 Ferry Lost (Prime Video)
Twee jaar lang werd Ferry Doedens gevolgd — en wat eruit voortkomt, is een intense, ongemakkelijke, maar uiterst menselijke kijk op een diepe val. De voormalige Goede Tijden, Slechte Tijden-acteur praat open over zijn worsteling met drugsverslaving, financiële chaos (zo’n 50.000 euro kwijt aan crypto-investeringen), en de emotionele puinhopen die daarachter liggen. Familieleden en bekenden geven extra context — en laten zien hoe snel het kan ontsporen, zelfs voor wie op het eerste gezicht ‘het allemaal had’.
Als eerste op de hoogte van het laatste nieuws
Jan Huydts (89), de pianist achter Het Dorp, is overleden
Jan Huydts, de getalenteerde jazzpianist die onder meer Wim Sonneveld begeleidde op iconische nummers als Het Dorp, is vrijdag overleden. Zijn familie heeft het nieuws aan persbureau ANP doorgegeven. De 89-jarige muzikant stierf in zijn woonplaats Hilversum.
Van medicijnen naar muziek — een onverwachte wending
Eigenlijk wilde Huydts ooit geneeskunde gaan studeren. Maar tijdens zijn schooltijd op de hbs in Hilversum groeide zijn passie voor jazz steeds sterker — en die won uiteindelijk. Al vroeg toonde hij talent op de piano, en in 1957 richtte hij samen met bassist Arend Nijenhuis en drummer Hans Dolman het Trio Jan Huydts op.
Van Berlijnse clubs tot de Nederlandse podiums
In de jaren zestig speelde het trio regelmatig in de beroemde Berlijnse jazzclub Blue Note, waar ze zelfs Amerikaanse jazzlegendes als Dexter Gordon, Johnny Griffin en Donald Byrd bijstonden. Na een tijdje bas te hebben gespeeld in Toon Hermans’ shows, stapte Huydts over naar Wim Sonneveld — eerst als pianist, later als orkestleider én arrangeur. Hij schreef en arrangeerde mee aan veel liedjes, waaronder het klassieke Het Dorp.
Het Dorp: van dorpsverhalen naar eeuwigdurende hit
Dat nummer, gebaseerd op Jean Ferrats La Montagne, werd in 1974 opgenomen met Wim Sonneveld — en Friso Wiegersma (Sonnevelds partner) had de tekst geschreven, geïnspireerd door de snelle veranderingen in Huydts’ geboortedorp Deurne. Het werd direct een succes: Het Dorp belandde dat jaar in de Top 40 — en sinds 1999 staat het onafgebroken in de NPO Radio 2 Top 2000. In 2019 bereikte het zelfs plaats 25, zijn hoogste notering ooit. In de Evergreen Top 1000 van NPO Radio 5 duikt het nummer vaak op als nummer 1 op.
Verder dan het podium
Vanaf de jaren zeventig toerde Huydts met zijn band Third Eye door Duitsland, Engeland en Italië. Ook werkte hij regelmatig met Jasperina de Jong. En vanaf 1980 was hij, tot aan zijn pensioen in 1998, verbonden aan het Hilversums Conservatorium — eerst als gastdocent en adviseur, later als adjunct-directeur.
