Gouden uitloop voor TeamNL: deze twee staan zondag met de vlag in Verona
Altijd een beetje ontroerend: aan het einde van de Spelen is het tijd om de vlag mee te geven naar de slotceremonie. Zondag krijgt Nederland twee vlaggen mee naar de Arena di Verona. Carl Verheijen vertelde tijdens het TeamNL-feestje in Milaan wie het vervoerswerk op zich nemen: Xandra Velzeboer én Jorrit Bergsma mogen samen de Nederlandse driekleur verdedigen.
Twee × trots mee naar huis
Normaal is er plek voor één vlagdrager, maar voor het eerst tijdens een Wintereditie wordt er een koppel aangewezen. Het Romeins amfitheater – normaal vooral bekend van operavoorstellingen – toont het hele circus vanaf 20.30 uur live bij de NOS. Met ruim 20.000 man in de piste moet het spektakel best indrukwekkend worden.
Verheijen omschreef de keuze zo:
- Xandra Velzeboer: “Twee keer goud op shorttrack, dat doet bijna niemand. Daarbovenop een vlotte teamgenoot die altijd oplettend meedenkt.”
- Jorrit Bergsma: “In z’n achterzak zitten nu een gouden massastart én een verrassende bronzen medaille op de 10 km. Op 40-jarige leeftijd! Hij sjouwt die vlag daarna ook nog steeds met dezelfde glimlach rond.”
Wereldrecord van 10 gewichtjes goud
Al met al zijn de Nederlanders nooit eerder met tien gouden plakken naar huis gegaan. Het oude plafond van acht sneuvelde glansrijk. Regelmatig twijfelden Gouda, Heerenveen en de rest van het land: “Was dat nou het nieuwe recordje?” Antwoord: ja, en het kan niet genoeg geknald worden.
Voor wie nog even meedenkt: tijdens de openingswaalkampioen van San Siro draaide Jens van ’t Wout al rond met de vlag, net als skeletonster Kimberley Bos in Cortina d’Ampezzo. Daarom kregen onze twee kersverse vlaggen deze keer de eer.
Slotrit en schaatsklassieker: dit gebeurt op de laatste dag van Milaan-Cortina
Zestien dagen Winterspelen, twintig keer oranje op het podium, en nu is het alweer tijd om af te sluiten. Vandaag klinkt het olympische slotakkoord, maar voor een laatste keer mogen we nog een Nederlands team aanmoedigen: de viermansbob rond stuurman Dave Wesselink.
Gisteren ging het met bakken van Jelen Franjic, Janko Franjic en Timme Koster twee etmalen via de ijswal. Run één verliep stroef (plek 20), run twee al beter en leverde een 13e positie op. Vanochtend vanaf 10.00 uur krijgen ze nog twee kansjes om een tandje bij te schakelen. “Morgen hakken we erin,” beloofde Wesselink nog.
Voor de rest van de dag staan de andere sporten op het menu. Langlaufers strijden om podiumplekken, in curlinghallen wordt het laatste schijfje weggeschoven én om 14.15 uur barst de mannenfinale los die de Noord-Amerikaan al met z’n neus had voelen komen: Canada – Verenigde Staten in het ijshockey. Canada heeft al negen keer goud, de VS nog nooit toen de NHL-sters meedoen. Het is een derby waar hele continenten voor blijven wakker.
Rond 20.30 uur is de boel echt voorbij. De vlag wapperen dan mee met Xandra Velzeboer en Jorrit Bergsma in de Arena di Verona. Daarna mag iedereen het olympische vuur en Milaan-Cortina vaarwel zeggen – tot de volgende keer.
Nederlandse bobbers knokken naar plek 13: ‘Groots om hier te staan’
We eindigen deze olympische bobslee-avonturen in Cortina precies waar we begonnen: op de dertiende plaats. Voor Dave Wesselink, Jelen & Janko Franjic én Timme Koster is dat een bescheiden maar vooral trotse afsluiting van hun Spelen.
Passie boven groots budget
“Bobslee? Iedereen kijkt altijd even raar op, maar wij doen het gewoon omdat we het leuk vinden,” zegt Jelen. Zijn broer Janko vult aan: “De weg hier naartoe was zwaar, maar we stáán er. Meteen knap voor een sport die in Nederland amper op de kaart staat.”
Timme Koster stapte pas vier maanden geleden in de viermansbob en kan nog steeds niet geloven dat hij meedook. “Ik ben gewoon dankbaar dat het mocht.” Dave Wesselink begon pas in 2024 als stuurman – redelijk onervaren in bobland – en keek terug op een krankzinnig snel traject. “In één olympisch kwartier hebben we een top-tienplek in de tweemansbob én een dertiende plek in de viermans gepakt. Wie had dat ooit gedacht?”
Slee sjokte een paar km/uur achter
Natuurlijk hadden de mannen gehoopt op meer. De gloednieuwe viermansbob – gebouwd door Oostenrijker Hannes Wallner en deels betaald door de verkoop van hun oude slee aan Jamaica – bleek in Cortina simpelweg iets tekort te komen. Terwijl de concurrentie op 135 km/uur knalde, bleef TeamNL bij maximaal 133 km/uur steken. Na een voorzichtige derde run (slechts 16e tijd) slonken de droom en de euro’s.
Slotrun opleuker
Dat wil niet zeggen dat ze kopje onder gingen. In de laatste afdaling – meteen ook afsluiter van heel TeamNL – tikte Wesselink de elfde tijd aan met 55,04 seconden. Een mooi afscheidsbewijs, want zo klommen ze alsnog van 16 naar 13.
Lochner tikt Friedrich af
De hamerslag van de dag kwam natuurlijk van Duitsland. Johannes Lochner kroonde zich in de viermansbob opnieuw tot olympisch kampioen – vier jaar na zijn goud in de tweemansbob. Francesco Friedrich, de absolute grootheid van de afgelopen edities, moest dit keer beide keren genoegen nemen met zilver. Adam Ammour leverde zijn brons zondag nog weg aan de Zwitser Michael Vogt, die exact vier jaar geleden in Peking als vierde strandde.
Van puck naar politiek: Het ijshockeywonder op plek 6 van de VVD in Breda
Sportheld in de Haagse Beemden
Ken je die typ Bredase sportclubs die pas echt bruilen als het buiten koud is? De Breda Yetis is er zo eentje, en wie er ’s avonds laat nog op het ijs rondsuist met helm maar zonder publiek is niemand minder dan Martijn Verlegh. Normaal gesproken rijdt hij overdag keurig in overhemd langs de horeca voor zijn werk in de foodservice, maar zodra de avond valt schuift hij zijn schaatsen aan. Hij is niet zomaar een speler: captain, recreantentrainer, aanspreekpunt – noem het maar op.
Een Verlegh op twee fronten
De achternaam rinkelt wellicht al een belletje. Jep, Martijn is familie van oud-NAC-icoon Rat Verlegh, die naam prijkt immers op het lokale voetbalstadion. Het voetbalgesprek hoeft echter niet lang te duren: “Dat talent heb ik niet meegekregen,” lacht hij. Daarom werd het ijshockey – keihard, razendsnel en met een flinke dosis teamgevoel. En nee, hij pakt vooralsnog geen handschoen op het ijsbed: “Ik moet er nog achter komen of dat straks in de raad helpt!”
De keerzijde van sportplezier
Achter de voordeur van de kantine merkt Verlegh dat een snelgroeiende stad ook wat logistieke koppijn oplevert. Het tekort aan vrijwilligers, boordevolle teams en steeds meer organisatierompslomp: het zijn dé knelpunten die hem wakker houden. “Breda wordt groter, ja – maar al die sportclubs, buurtfeestjes en lokale horeca moeten natuurlijk niet knarsetanden van een stortvloed aan regels.”
Naar de raad – mét schaatsonderlegging
Plek zes op de VVD-lijst betekent dat hij een serieuze kans maakt om straks in het stadhuis te gaan zitten. Zijn speerpunten? Soepelere vergunningsregels, kleine evenementen serieus nemen en langdurige vergunningen zodat vrijwilligers niet opgebrand raken. Verder wil hij dat horecaondernemers ook echt aan tafel komen, in plaats van dat er over ze gesproken wordt. Niks zweverigs trouwens: hij vergelijkt het met een ijshockeywedstrijd. “Je gaat vol voor de winst, schudt na afloop de hand van je tegenstander en drinkt samen nog een biertje. Zo werkt goed bestuur ook: samen, of je komt er niet.”
Roetsj… nog even snel een paar rondjes trekken voordat de ijstijd plaatsmaakt voor de fractievergadering.
Jonas Phijffers klokt nieuw Nederlands indoorrecord op 400m: 45,35!
Voor Jonas Phijffers is deze winter de perfecte opscheplijst. In een vliegensvlugge race in Omnisport Apeldoorn stuurde hij de tijdstop naar 45,35 seconden en schoof zo het record van Liemarvijn Bonevacia nog wat strakker. Oude tijd? 45,48 seconden – gewoon verleden eeuw nu (nou ja, vier jaar geleden dus).
💡 Leuk feitje: Bonevacia stond zelf aan de start en moest na 46,62 seconden genoegen nemen met plek twee. Iets van het oude en het nieuwe rechtstreeks tegen elkaar, bijna een doorgedraaide generatiewissel.
Begin februari had Phijffers het record al evenredig geëvenaard in Ostrava, dus de krantenkoppen van toen hoeven eigenlijk alleen 0,13 seconde aangepast. Het is mooi meegenomen dat die tijd al lang het WK-limiet tickte; van 20 tot en met 22 maart staat hij in Poolse Torun dus weer op de startlijst. Geen stress meer om nog een snelle race te vinden. Gewoon nog wat tweaks, nog wat power in die laatste bocht – en wie weet, wordt het indoorrecord nog een tikje lager.
Bredase broers sluiten Winterspelen af op plek 13 in viermansbob
Al hadden ze natuurlijk liever voor de berg gereden, maar Jelen en Janko Franjic uit Breda pakken met hun viermansbob toch nog een mooi slotakkoord op deze Winterspelen: plek 13. Samen met piloot Dave Wesselink en remmer Timme Koster tikten ze in de slotrun vanochtend een 55,04 aan – de elfde tijd van die heat. Die knappe vierde rit pakte goed uit; ze klommen nog drie plaatsen en finishten uiteindelijk op een totaal van 3.40,28.
Veel meer dan de dertiende plek zat er niet in; ze bleven 2,71 seconden steken op Duits kampioen Johannes Lochner. Deze Lochner – die een paar dagen eerder de tweemansbob al goud kleurde – hield landgenoot Francesco Friedrich en Zwitser Michael Vogt op ruim achterstand.
Overigens had Jelen hetzelfde team in zich: eerder dit toernooi reed hij de tweemansbob met Wesselink en eindigde daar als tiende. Dus, op de tabellen: twee starts, twee finales – goed bezig, heren!
