Abonnementhouders Efteling razend: zwarte piet prijst plots terreur zoekresultaat: “kijk, dan kappen”
Een aangenaam prijsje parkeren bij de Efteling? Echt niet meer. Het Kaatsheuvelse park denkt hardop om het parkeerabonnement flink te versoberen en dat valt beroerd bij de trouwste fans.
“Ik stop echt” – reacties vanuit heel Nederland
Op Facebook barstte gisteren de discussie los. Anouk uit Bavel was er meteen klaar mee: “Als ze dat echt doen, dan zeg ik m’n abonnement op.”
Ralf sloot zich direct aan: “Wij zitten er nu zes keer per week. Tel de nieuwe parkeerkoosten maandelijks maar op. Dat tikt hard aan.”
Michelle schrok van de som die ze al betaalt: “Ruim 1000 euro voor drie abonnementen – en nu ook nog per bezoek bijkomende parkeerbijdrage? Ik houd het voor gezien.”
Jeremy uit Den Bosch begrijpt dat sentiment helemaal: “Veel abonnementhouders zullen afhaken als de drempel nog verder omhooggaat.”
Waar gaat het nou precies over?
Op dit moment kun je nog voor een tientje per maand (of 55 euro per jaar) onbeperkt op de parkings van de Efteling staan. De directie zou nu op staan punt om dat te breken.
De meest concrete opties die circuleren:
– Geen vast bedrag meer, maar terugbetaling op het normale parkeerticket (15 euro per dag).
– Extra korting verdienen met zogeheten duurzaamheidspunten.
Of een van deze ‘kant-en-klaar-modellen’ erdoor komt, is nog open.
“Efteling, wat bezielt jullie?”
Daisy uit Breda heeft al 10 jaar abonnement én parkeerkaart en is woest: “Eerst moesten we meer betalen voor minder dagen, nu dit. Ik rij met mijn ADHD-zoon wekelijks 40 minuten voor zijn ontspanmoment. Die rit naar het pretpark is hemelft van de therapie. Jullie gaan mij echt niet afnemen.”
Ook vaste klant Joey wijst naar een andere pijnpunt: “Stop dan tenminste met die Albert-Heijn-achtige spaaracties. Al die mensen die alleen voor de sticker komen – een hoop gedoe bij de poorten.”
Een andere vader voegt toe: “Ik loop hier regelmatig een uurtje met m’n peuter en bestel een dure koffie. Krijg ik daar straks 15 euro parkeertarief bovenop, dan verhuis ik mijn koffierit naar het winkelcentrum op 2 km.”
Wanneer het park precies knopen doorhakt, blijft gissen. Houd je sociale kanalen dus in de gaten.
Jetten tikt het laatste hakje af: taken verdeeld, verslag overhandigd
Vanmorgen klokslag 10.00 uur zat het toekomstige kabinet-Jetten voor het eerst écht rond de tafel tijdens het constituerend beraad. Formateur Rob Jetten liep meteen daarna het Binnenhof op om zijn dikke eindverslag aan Kamervoorzitter Van Campen te overhandigen. Een momentje voor de fotograaf, blitsflitsen, en klaar—het zwaarste klusje van de afgelopen weken zit erop.
Verdeel-en-heers was dit keer namelijk geen potje van koehandel. Volgens de insiders waren de meeste portefeuilles al lang in praatjes buiten de openbare tribune verdeeld; de bijeenkomst was vooral het officiële zetje. Bij vorige kabinetten kon zo’n constituerend beraad nog een tafelmopper opleveren, met ministers die halverwege merkten dat “hun” onderwerp onverwacht naar de buurman was geslipt. Dit keer dus niet—iedereen had braaf gelet tijdens de taakverdeling.
Achtien én tien: de telling klopt
Het minderheidskabinet-Kabinet Jetten bestaat straks achttien ministers en tien staatssecretarissen, afkomstig uit drie gelederen: D66, VVD en CDA. Niet meer, en zeker niet minder.
Titels per direct geschoond
Opvallend detail: Jetten schaft die ouderwetse onderscheiding “minister voor” af. Vroeger hing aan dat etiket vaak geen begroting vast, waardoor het gevoel bestond dat die bewindslieden “minder” telden. Dat stigma gaat de deur uit: iedereen heet nu gewoon “minister van”, ongeacht of hij een eigen geldpot heeft of moet aankloppen bij een ander ministerie. Gelijkwaardigheid, toch?
Namen & werkterreinen op een rij
Voor wie het straks snel nodig heeft: het ministerie van Economische Zaken heet voortaan het ministerie van Economische Zaken en Klimaat. Daarmee verdwijnt het losse ministerie voor Klimaat en Groene Groei net zo vlot als eenTeams-scherm dat je wegklikt: taken komen er nu gewoon bij EZK.
Digitaal talent vindt zijn plek bij EZK. Vanaf maandag start staatssecretaris Aerdts (D66) digitaal dossierbeheer en ICT-veiligheid, een onderwerp dat tot nog toe bij Binnenlandse Zaken stond ingedeeld.
En de kleppers op Sociale Zaken? Minister Vijlbrief (D66) pakt de bijl over de grote hervorming van sociale zekerheid. Denk: AOW-leeftijd omhoog, en de WW- en WIA-uitkeringen op kostenbesparing. Zijn VVD-collega Aartsen krijgt in één moeite kinderopvang én het integratiedossier onder zijn hoede. Work hard, sleep later.
Wie is wie?
In onze speciale kabinetslijst (check snel de pagina) vind je straks alle ministers en staatssecretarissen, rangschikking en foto erbij. Handig voor wie straks in het café moet opscheppen met weten-hoe-heet-hij-ook-alweer.
Nog één rondje kennismaken
Vanmiddag is er een informeel ‘startberaad’. De nieuwe ploeg krijgt ruim baan om elkaar echt te leren kennen. Centrale vraag: “Wat voor kabinet willen we eigenlijk worden?” Dus geen stukken, wel koffie en koek—en waarschijnlijk een beetje klef handen schudden.
Maandag is het dan échte prietpraat: koning Willem-Alexander beëdigt het kabinet, de bordesscène is live in beeld bij de NOS en daarna mogen de nieuwe bewindslui zich in Den Haag aan de pers voorstellen. Radio, tv of online: je mist niks.
Oranje schopt het tot plek drie in de medailles: nog nooit zo hoog!
Nederland heeft een dikke glimlach opgezet: met tien gouden, zeven zilveren en drie bronzen plakken zijn we op dit moment de nummer drie in het medailleklassement. Gastland Italië heeft ook tien goud, maar rondt het uit met net wat minder zilver en duikelt daarmee naar plek vier. Noorwegen blijft de boegbeeld met achttien goud, op de voet gevolgd door team USA (elf keer goud).
Morgen komt er een streep onder sportwinter
De enige Nederlandse inzet die nog over is: onze bobsleeërs – al hebben ze na dag één geen schijn van kans meer op een extra medaille. Dat betekent dat de vlag straks definitief op deze plaats in het schema blijft staan.
Vierde was al een feest… dit jaar dus beter
Wist je dat Nederland het in 1972 in Sapporo nog in Sapporo nog vierde werd? Daar bleef het bij. In 2014 (Sotsji) en 2018 (Pyeongchang) werden vijf keer vijfde. In 1968, 1998 én 2022 eindigden we zelfs pas op plaats zes. Kortom: deze derde plek is dus echt historical stuff.
109 van de 116 onderdelen zijn al afgerond
De Winterspelen in Milaan tikken op hun laatste loodjes: 109 disciplines bezorgden al medailles. Nog zeven te gaan, maar Nederland is daar formeel buiten geschopt.
Groenewoud pakte eindelijk goud – en nog toernooi nummer twee
Irene Schouten (alias Groenewoud) stak haar vingers nu eindelijk in dat begeerde goud. Dat al gebeurde in haar tweede onderdeel dit toernooi – en dat voelde dubbel zo lekker. Voor Nederland kwamen ook Joy Beune en Antoinette Rijpma-de Jong mee naar het podium: zilver in de ploegenachtervolging.
Bergsma smeert er nog één overheen
Jorrit Bergsma had deze Spelen al een bronzen bonus van de 10 km, maar vandaag knalde hij totaal los in de massastart. Hij hobbelde zichzelf in de halve finales nog net naar plek zeven, maar in de finale was het alsof de diesel-barrel klapte: samen met Viktor Thorup reden ze iedereen kapot. Drie rondes voor het slot schoot Bergsma ook Thorup af en liep hij glorieus weg van het peloton – dat even stil leek te vallen. De andere Nederlander, Stijn van den Bunt, werd zowaar laatste, maar tijd rekken deed hij wel: hij hield sprinters als Bart Swings, Jordan Stolz én wereldkampioen Andrea Giovannini net op plek vier, waardoor die Italiaan toch nog brons mocht gaan halen.
Een klein hart stopt kloppen: waarom heel Italië wordt geraakt door het overlijden van peuter Domenico
De vrolijke waas van kerstmis veranderde vorig jaar in een radeloze wachtkamer in het Monaldi-ziekenhuis in Napels. Want op 23 december 2025 kreeg de jonge Domenico zijn nieuwe hart – dat later bleek grof beschadigd. Vandaag werd het doek definitief neergelegd: de tweelingbroer is heengegaan.
Klap met droogijs: hoe een koelbox hoorde te redden
Stel je voor: het donorhart dat een nieuw leven moest betekenen, werd in een verkeerde koelbox gestopt. Geen thermostaat om de temperatuur in de gaten te houden, droogijs dat los rondspookte. Resultaat: het hart vroor letterlijk kapot tijdens de rit. Toch besloot het operatieteam: “gewoon doorzetten”. De peuter zakte weg in een coma en keek nooit meer open.
Van woensdag tot vandaag: de laatste reeks
Afgelopen woensdag kwam het verdict: een tweede harttransplantatie zou geen zin hebben. De nieren gaven ook de geest. En dit ochtend klonk het zwaar bericht: “Met diepe droefheid …”
“Hij is er niet meer, het is voorbij”
Moeder Patrizia Mercolino stond huilend voor de ziekenhuisdeur. Ze droeg Domenico’s naam in haar stem en sindsdien wemelt de stoep van bloemen. Een voorbijganger: “Ik kende de familie niet, maar dit snijdt door ieders hart.”
Rechtszaak groeit: van zware mishandeling naar doodslag
Zes mensen – chirurgen, dokters, verplegers – waren al verdacht van zware mishandeling. Nu Domenico er niet meer is, zal de aanklacht verzwaard worden naar doodslag. En wie weet komen er nog meer namen op de lijst, zodra de autopsie definitieve antwoorden geeft.
Politiek in tranen
Premier Giorgia Meloni belde deze week al met mama Patrizia. “Het recht zal geschieden,” zou ze hebben beloofd. Op X deelt ze haar medeleven: “Heel Italië rouwt om de kleine Domenico.”
Vicepremier Matteo Salvini stuurt een “dikke knuffel van alle vaders en moeders in Italië”.
Burgemeester Gaetano Manfredi van Napels laat weten: de stad helpt de familie waar ze maar kan.
Een stichting voor een verloren lach
Moeder Patrizia kondigt al aan dat ze Domenico’s naam levend wil houden – via een stichting. “Ik zal vechten, zijn naam mag nooit vergeten worden.”
Want soms zijn de kleinste harten de grootste verhalen wanneer ze stoppen met kloppen.
Kleine klapper op Schiphol: twee KLM-vliegtuigen schuren langs elkaar
Er gebeurde vanochtend een ongelukje op het vliegveld van Schiphol. Twee KLM-toestellen tikten elkaar even op het platform. Het ene vliegtuig stond al stil, terwijl het andere net onderweg was met taxiën. Hoe ze precies tegen elkaar konden botsen, is nog een raadsel en wordt uitgezocht.
Een woordvoerder van KLM laat weten: “We kijken samen met de autoriteiten wat er precies misging en bekijken beide vliegtuigen van top tot teen voordat ze weer vliegen.” De passagiers en het cabine- en cockpitpersoneel moesten snel terug naar de gate. Een van de toestellen zou net opstijgen richting Athene; het andere kwam net binnen vanuit Birmingham. “We snappen dat het vervelend is en hebben iedereen zo snel mogelijk op een andere vlucht gezet.”
Ondertussen zijn beide Boeings naar de KLM-hangar gebracht om de schade op te nemen en de boel te repareren. Precies hoeveel er kapot is, wordt nú pas vastgesteld.
Bonus drankje: KLM-medewerker Sander Brons tovert in een opvallend filmpje met zijn karakteristieke steenkolenengels. Benieuwd hoe een gemiddelde Londenaar zijn accent beoordeelt? Check de video voor de grappige reacties!
De inkt van Jan Traa reist verder op de huid van anderen
Zes jaar na zijn dood waaien er nog steeds verhalen over Jan Traa door de straten van Helmond. Hij prikte niet zomaar tattoos, hij legde herinneringen vast op lichaamspapier. Samen met z’n maat Jan Netten baatte hij Classic Tattoo uit, de plek waar kickbokser Nieky Holzken – en talloze anderen – hun huid lieten inkleuren.
Een sleeve die nooit meer afgemaakt werd
Zus Tanja kan er nog precies over meepraten: “Hij begon bij mij met een lotusbloem en het zou ooit een volledige sleeve worden.” Toen Jan er niet meer was, werd die droom stilgelegd: “De rest van m’n arm blijft leeg, dit was híj.” Wel liet ze postuum z’n naam zetten, als een soort handtekening op het kunstwerk dat hij begon.
Een vrije vogel met 24-karaats creativiteit
Veel mensen zagen alleen stoer, maar thuis wist men hoe kwetsbaar Jan kon zijn. “Alles wat hij aanraakte werd goud. Maar hij worstelde met de regels van deze wereld. Hij wilde gewoon vrij zijn”, zegt Tanja. In de shop werkte hij keihard en zei hij hardop: “of ik doe iets goed, of ik doe het niet.” Die grote mond had een klein hartje.
Niet vergeten worden in z’n eigen stad
Elke week nog komen mensen langs om Tanja hun Jan-sleeves, sleeves of kleine wildcard-symbooltjes te laten zien. En de inktfamilie doortrekt: Classic Tattoo draait nog steeds, met Jan Netten achter de machine én Lola – Jans kleindochter – die nu de passie oppakt. “Zie je wel, hij leeft echt verder”, glimlacht Tanja. “Al is het áltijd raar dat ik wel 50 mocht worden en hij niet.”
Lees alle persoonlijke verhalen in onze rubriek ‘Mijn tattoo en zijn verhaal’.
