Timothy Busfield pleit onschuldig in zaak over seksueel misbruik op set
De 68-jarige acteur en regisseur Timothy Busfield heeft zich onschuldig verklaard aan de beschuldigingen van seksueel misbruik — een zaak die zich zou hebben afgespeeld tijdens de opnames van een tv-serie waar hij zelf regie op voerde én als producent bij betrokken was.
Eerder dit jaar werd er een aanhoudingsbevel tegen hem uitgevaardigd. Een paar dagen later gaf hij zichzelf vrijwillig aan bij de politie. Busfield zat korte tijd vast, maar werd eind januari weer op vrije voeten gesteld terwijl het proces zich verder ontwikkelt.
Volgens het tijdschrift People staat er op 10 maart een nieuwe hoorzitting gepland — een belangrijke stap op weg naar een uiteindelijke uitspraak.
Nederlandse komedie Boomers zet koers naar het buitenland
Vanaf deze week draait de nieuwe Nederlandse komedie Boomers in de bioscopen — en nu is er goed nieuws voor fans buiten Nederland: de film gaat ook op reis! Na de succesvolle première hier thuis, wordt de film binnenkort vertoond in meerdere landen, waaronder België, Duitsland en zelfs een paar festivals in Noord-Amerika.
Wat is Boomers eigenlijk?
Het verhaal draait om Bob, een typische babyboomer die plotseling overal tegen aanloopt: zijn lichaam begint te klagen, op zijn werk wordt hij langzaam maar zeker ‘vervangen’ door jonge collega’s, en in zijn privéleven is het ook geen kwestie van ‘alles onder controle’. Gelukkig heeft hij een stevige kliek vrienden op wie hij altijd kan bouwen — al is hun gezelligheid soms net zo chaotisch als zijn leven zelf.
De film is geregisseerd door Theu Boermans en geschreven door Marieke van der Pol. In de hoofdrollen zijn te zien: Frank Lammers (als Bob), Sylvia Hoeks, Renée Fokker, Anneke Blok, Johanna Tersteege, Leopold Witte, Hans Kesting en Serge-Henri Valcke.
Joy Beune: “Dit is het begin” — een emotionele blik op haar eerste Olympische Spelen
“Ik heb er bijna geen woorden voor.”
Dat zijn de eerste zinnen waarmee Joy Beune terugblikt op haar allereerste Olympische Spelen — en je merkt meteen hoe diep dit moment zit. Als klein meisje droomde ze al van precies dit: staan op het grootste podium ter wereld. Maar daar komt geen ‘magie’ bij kijken — alleen jarenlang keihard werken, vallen, weer opstaan, en vaak ook alles opzijzetten voor dat ene doel. En toen stond ze er écht: midden op het ijs, onder de spotlights, met de hele wereld als publiek. “Onbeschrijfelijk”, noemt ze het.
Fantastisch, intens… en confronterend
Joy beschrijft het toernooi als fantastisch, intens en overweldigend — maar ook als confronterend. Niet alles liep zoals gehoopt. Er waren teleurstellingen, momenten waarin het gewoon niet klikte. “Dat doet pijn. Meer dan mensen soms zien.” Toch koestert ze juist die moeilijke ogenblikken. Want volgens haar leer je jezelf pas echt kennen wanneer het even niet lukt — en daar groei je door. “Ze maken me sterker, hongeriger en vastberadener. Ik weet dat ik hier alleen maar beter van word.”
Zilver, maar vooral trots
Dinsdag greep Joy samen met Marijke Groenewoud en Antoinette Rijpma-de Jong zilver in de achtervolging — naast het goud waarop veel hoopte. Toch overheerst geen spijt, maar puur trots. Ze benadrukt dat dit seizoen een mix was van highs én lows, maar dat ze vooral trots is op haar eigen groei en veerkracht. En ze kijkt al verder: “We zijn nog niet klaar. Het WK Allround wacht nog op mij. Ik kijk er enorm naar uit om daar mijn titel te verdedigen en opnieuw alles te geven wat ik in me heb.”
En dan die laatste zin — simpel, krachtig, vol vertrouwen:
“Dit is nog maar het begin.”
Ook voor haar vriend Kjeld Nuis eindigden de Spelen feestelijk: donderdag pakte hij brons op de 1500 meter — een mooie afsluiting van zijn laatste Olympische Spelen met een medaille om de nek.
Oostenrijk stuurt 19-jarige Cosmó naar Eurovisie — en ja, hij is écht pas 19!
Cosmó, met zijn onmiskenbare blauwe ster rond zijn rechteroog, is de jongste kandidaat die ooit meedeed aan de Oostenrijkse nationale selectie voor het Eurovisie Songfestival. De zanger, geboren in Hongarije, vertelde tijdens de wedstrijd dat hij zijn nummer speciaal voor zijn moeder schreef — een persoonlijke touch die veel indruk maakte. En hoewel hij nog maar net volwassen is, noemt hij het een “grote eer” om Oostenrijk te mogen vertegenwoordigen op het grootste muzikale evenement van Europa.
Interessant detail: dit was de eerste keer in tien jaar dat de Oostenrijkse omroep ORF weer via een open nationale finale de Eurovisie-deelnemer koos — geen interne keuze, maar gewoon een echte wedstrijd met publiek, jury en spanning.
En ja: Oostenrijk is dit jaar gastland! Het Eurovisie Songfestival viert zijn 70e editie — maar de feestelijke sfeer wordt overschaduwd door heftige discussies. Omdat de Europese omroepunie (EBU) Israël weer toegelaten heeft, hebben vijf landen besloten zich terug te trekken. Nederland is daar één van — onder andere vanwege het ernstige humanitaire leed in Gaza én omdat men vindt dat Israëls politieke inmenging tijdens de vorige editie niet strookt met de kernwaarden van Eurovisie: inclusiviteit, solidariteit en muziek als brugbouwer.
Charlize Theron over de donkere kant van de fotoshoot: “Ik voelde me niet langer een mens”
“Ik herinner me dat een fotograaf tegen me schreeuwde en me zo’n 15 uur lang verbaal mishandelde tijdens een fotoshoot”, vertelt Charlize Theron over een pijnlijke ervaring uit haar vroege carrière. Ze beschrijft het als een moment waarop ze zich volledig kwijtraakte — “niet langer een mens” voelde, zegt ze.
En hoewel er de laatste jaren wel wat is veranderd in de mode- en entertainmentwereld, blijft het probleem volgens haar helaas bestaan. “Het gebeurt nog steeds”, benadrukt ze. “Pas onlangs werkte ik met een fotograaf die heel agressief op me afkwam, me vastpakte en zelfs mijn shirt dichtknoopte. Ik moest er gewoon iets van zeggen.”
Theron ziet de evolutie in de industrie als een soort wisselend ritme: “Het is vier stappen vooruit en twintig stappen achteruit.” Toch erkent ze ook dat er sinds haar beginjaren — ruim dertig jaar geleden — wel degelijk vooruitgang is geboekt.
Goud, zilver of brons: wat de Nederlandse Olympiërs op de Winterspelen echt op hun rekening kregen
Een gouden medaille op deze Winterspelen? Dat levert 30.000 euro op. Zilver? 15.000 euro. En brons? 7.500 euro. Klinkt als een flinke beloning — en dat is het ook! Maar er zit een belangrijke clou aan vast: sporters krijgen maar één bonus uitgekeerd, en wel alleen voor hun hoogste behaalde medaille. Pak je dus goud én zilver? Dan telt alleen het goud. De rest blijft gewoon… mooi om te bewonderen, maar niet extra op de bank.
Wat betekent dat in de praktijk?
Jutta Leerdam schoot naar goud op de 1.000 meter én pakte zilver op de 500 meter — een geweldige prestatie — maar haar bonus blijft steken op 30.000 euro. Hetzelfde geldt voor Femke Kok: goud op de 500 meter (met olympisch record!) én zilver op de 1.000 meter? Sportief top, financieel gezien: nog steeds ‘slechts’ 30.000 euro.
Ook in het shorttrack was het een goudregen — maar geen bonussen-regen. Xandra Velzeboer won twee keer goud (500 én 1.000 meter), Jens van ’t Wout deed hetzelfde op de 1.000 én 1.500 meter. Beiden ontvangen dus maximaal 30.000 euro — niet 60.000.
En wie pakt zilver of brons?
Jenning de Boo haalde zowel op de 500 als de 1.000 meter zilver — en dat levert hem één keer 15.000 euro op. Melle van ’t Wout veroverde zilver op de 500 meter én gold met het relayteam — maar omdat zilver hoger is dan de teambonus, krijgt hij 15.000 euro. Merel Conijn, verrassend zilver op de 5.000 meter, ontvangt ook 15.000 euro. Jorrit Bergsma’s bronzen plak op de 10.000 meter? Dat wordt 7.500 euro.
Hoe zit het met teams?
De vrouwenploeg (Joy Beune, Marijke Groenewoud en Antoinette Rijpma-de Jong) won zilver in de achtervolging — en dat levert per persoon 8.000 euro op. Maar: Antoinette pakte daarna goud op de 1.500 meter, dus haar teambonus vervalt en ze ontvangt de volledige 30.000 euro.
De mannenrelay (Jens van ’t Wout, Melle van ’t Wout, Teun Boer en Friso Emons) won goud — en iedereen krijgt daarvoor 30.000 euro. Jens had al eerder goud gehaald op de 1.000 én 1.500 meter, maar ook hier: geen meervoudige uitkering. Alles bij elkaar: één keer 30.000 euro.
En toch: het draait niet alleen om het geld
Zo vertelde Femke Kok aan RTL Boulevard dat ze voorafgaand aan haar 500-meterwedstrijd helemaal geen oog dichtdeed — zo’n enorme spanning voelde ze. Niet vanwege de bonus, maar vanwege de druk, de droom, het moment.
