Succesvolle comeback van Alysa Liu: Amerikaanse ster schittert op het ijs en laat Japans trio achter zich
Kunstrijdster Alysa Liu heeft in Milaan een geweldige olympische comeback geboekt — en dat met een knal! De 20-jarige Amerikaanse pakte het goud bij de vrouwen, het eerste voor de VS op dit onderdeel sinds Sarah Hughes in 2002. Dat is alweer meer dan twintig jaar geleden!
Na de korte kür stond Liu nog op een bescheiden derde plaats, achter de twee Japanse sterren Kaori Sakamoto en Ami Nakai. Maar in de vrije kür liet ze alles los: energie, precisie én een flinke dosis speelsheid. Op de opzwepende muziek van Donna Summer sprong ze alle elementen foutloos, en het plezier dat ze erbij had, was letterlijk aan te voelen — zelfs vanaf de tribune. Met een totaalscore van 226,79 punten zette ze de lat hoog… en bleek die onbereikbaar voor de anderen.
Amber Glenn, haar landgenote, had eerder al een prachtige vrije kür afgeleverd — na een wankel start in de korte kür klom ze van de dertiende naar de vijfde plek. Mone Chiba, de derde Japanse rijdster in de finale, eindigde als vierde. Daarna was het Liu’s beurt — en wat een beurt was dat!
Vier jaar geleden, na de Winterspelen in Peking, stapte ze uit de sport. Ze was er gewoon klaar mee. Maar vorig jaar keerde ze terug — en greep meteen de wereldtitel. Nu volgde de olympische kroon.
Sakamoto, de drievoudig wereldkampioene van 25, had gehoopt om met goud afscheid te nemen. Maar een mislukte drievoudige sprong in haar combinatie kostte haar cruciale punten. Nakai, pas 17, probeerde het nog — maar ook zij maakte een paar foutjes. Uiteindelijk werd Sakamoto tweede (224,90), Nakai derde (219,16). En Liu? Gewoon kampioene — en de achtste Amerikaanse ooit die individueel olympisch goud haalt bij de vrouwen.
Gian van Veen knalt Glasgow in, maar blijft net buiten de goudkleurige kroon
Gian van Veen heeft donderdagavond écht laten zien waarom hij een van de meest opwindende nieuwe namen in de darts is — en dat niet alleen in Brabant, maar ook op het internationale podium. De darter uit Andel schoot tijdens de derde speelronde van de Premier League darts in Glasgow rechtstreeks naar de finale… maar moest uiteindelijk wel de tweede plaats nemen na een 2-6-nederlaag tegen de Welshman Jonny Clayton.
Clayton begon met een flinke klap: de eerste twee legs won hij samen in slechts 28 darts. Gian wist de zaak nog even te redden en kwam zelfs tot 2-3, maar daarna sloeg de Welshman hard toe — en daar had onze Brabander geen antwoord op. De finale werd afgesloten met een spectaculaire 156-uitgooi van Clayton. Een moment om je ogen bij te wrijven!
Hoe kwam Gian eigenlijk zo ver? In de eerste ronde versloeg hij Engelsman Stephen Bunting met 6-3. Daarna ging hij in een spannende comeback-wedstrijd aan de slag tegen oud-wereldkampioen Luke Humphries — nadat hij eerst 1-3 achterstond, draaide hij het nog om naar een 6-5-overwinning. Maar in de finale bleek het verschil tussen hem en Clayton toch te groot: de Welshman gooide gemiddeld tien punten per beurt meer dan Gian.
Hoe zit het met de stand?
Door die finaleplaats pakt Gian zes punten en staat hij nu als debutant al op een schitterende derde plek in de tussenstand van de Premier League — een competitie met alleen de acht beste darters van de PDC. En let op: tijdens de allereerste speelronde was hij ook al in de finale, toen tegen Michael van Gerwen uit Vlijmen (die toen ‘Mighty Mike’ genoemd werd). Die keer was Van Gerwen te sterk — maar donderdag was hij helemaal niet aanwezig. Hij trok zich wegens een medisch probleem terug, waardoor hij zijn plek in Glasgow miste én in de ranglijst daalde van eerste naar tweede plaats (met acht punten). Clayton daarentegen is nu de nieuwe leider met negen punten.
Na een week vol ‘eenzaamheid’ en onduidelijkheid: Schulting zet vandaag haar shorttrack-avontuur in Milaan op gang
Suzanne Schulting stapt vanavond voor het eerst op het olympische ijs van Milaan als shorttrackster — en dat voelt als een klein maar zwaar beladen begin. Want achter deze start ligt een hele week vol emotionele ups en downs, twijfel, stilte en het gevoel van buitenstaander zijn.
Na haar teleurstellende 1.000 meter op de langebaan — waarbij ze haar titel niet mocht verdedigen — stapte Schulting over naar de shorttrackselectie van bondscoach Niels Kerstholt. Voor haar was dat geen simpele overgang. Twee jaar lang had ze als langebaanschaatsster bij Team Essent gestaan. Pas tijdens het Nederlands kampioenschap begin januari droeg ze weer even de shorttrack-schoenen — en juist die wedstrijd leverde haar de ticket naar Milaan op. Het Europees kampioenschap later die maand liet ze bewust links liggen.
In Milaan koos ze ervoor om zich eerst volledig op de langebaan te richten. Haar eerste echte shorttracktraining op het olympische ijs kwam pas veel later — en toen oogde ze nog wat onzeker. Maar volgens shorttrack-analyticus Jorien ter Mors is er de afgelopen week duidelijk vooruitgang te zien: “Ze oogde toen wat onstabiel, maar je ziet de afgelopen week echt progressie. Het ziet er technisch nu goed uit.”
Ook Kerstholt bevestigt dat Schulting elke dag beter in haar vel zit: “We proberen hetgeen dat altijd in haar zat weer een beetje naar boven te krijgen. Daar heeft ze vertrouwen voor nodig — en dat bouwt ze langzaam op.”
Toch was het geen makkelijke week. Op een training brak ze bijna door de spanning — emotioneel, vermoeid, onzeker. Voormalig teamgenoot Yara van Kerkhof legt het zo: “Ik denk dat er wat stress was of ze de aflossing wel of niet mocht rijden. En het is natuurlijk vervelend dat ze haar olympische titel niet mocht verdedigen.”
En ja — die frustratie kwam hard binnen. Bij de 1.000 meter op de langebaan kon ze niet meedoen om haar eigen titel te behouden. “Verdorie, ik had het zelf ook zo graag gewild”, zei ze tegen De Telegraaf. “Die 1.000 meter voelt als mijn kindje. Ik ben tweevoudig olympisch kampioene. Ik vind het vooral frustrerend dat ik me niet heb kunnen mengen in die strijd.” En meteen nam ze ook haar eigen keuze onder de loep: “Daar had ik kunnen laten zien dat ik goed genoeg was” — een verwijzing naar haar afwezigheid op het EK.
Opvallend was ook hoe weinig Schulting leek te horen bij het Nederlandse team. Bij de gouden feestjes stond ze vaak op een afstand. Op trainingen leek ze weinig contact te maken met de rest. Ter Mors legt het helder uit: “De ploeg is twee jaar lang samen geweest en Schulting was twee jaar lang bij een andere ploeg. Probeer dan op het moment suprême maar eens één te zijn.” En dus werd het een eenzame week — met alle groepsdynamiek die ze miste.
Kerstholt erkent dat het zwaar was: “Of ze gelukkig was? Ze begint steeds beter in haar vel te zitten. Het is moeilijk voor haar om er zo in te komen. Maar ik vind wel dat ze het goed doet — ik ben best wel trots op haar.” En hij is realistisch: “Eigenlijk heb je langer de tijd nodig, dat weet iedereen. Maar het gaat best wel goed.”
Hoe zit het dan met de ploeg? Was er genoeg ruimte gemaakt voor haar? “Ik vind dat een moeilijke vraag”, zegt Kerstholt. “Want je hebt een hechte groep en daar komt niemand tussen. Hoe ga je daar mee om? Dat zijn nou de dingen die meer tijd nodig hebben.”
Dus ging de focus vooral naar het sportieve: inhaalacties trainen, vertrouwen bouwen, kracht en techniek opnieuw in balans brengen. “Het is belangrijk om er een paar in je systeem te hebben. Verder is ze sterk en maakt ze echt stappen”, aldus de coach.
Misschien wordt de 1.500 meter dan toch het mooie slot van dit bijzondere olympische verhaal. Ter Mors: “Ze groeit elke training en het geluk bij haar dat ze terug is op het ijs, geeft haar wat extra’s.” En Van Kerkhof hoopt simpelweg: “Als ze die finale haalt, is dat een hele opluchting. Nadat ze haar enkel had gebroken bij de WK in 2024 was ze bang dat ze nooit meer kon shorttracken. Als ze het nu redt, kan ze haar droom weer volgen.”
Ricardo Pepi is terug — en wel eerder dan iedereen dacht!
Goed nieuws uit Eindhoven: Ricardo Pepi staat zaterdag, mits alles goed gaat tijdens de laatste training, weer in de wedstrijdselectie van PSV voor de thuiswedstrijd tegen sc Heerenveen. En ja — hij zou zelfs meteen kunnen starten! Dat bevestigde coach Peter Bosz vrijdag tijdens de persconferentie. De Amerikaanse spits brak zijn arm op 10 januari in de 5-1-overwinning op Excelsior, onderging direct een operatie en moest zich daarna op een revalidatietraject van rond de twee maanden instellen. Maar Pepi is sneller op krachten dan verwacht — en dat heeft volgens Bosz veel te maken met zijn mindset: “Als je positief blijft én er hard aan werkt, helpt dat echt mee bij het herstellen.” Pepi zelf wilde al snel weer bij het team zijn — en nu lijkt dat ook te gaan lukken.
Ook andere blessuregevallen keren terug
Niet alleen Pepi komt weer boven water: ook doelman Matej Kovár, Anass Salah-Eddine en Ismael Saibari staan weer op het trainingsveld. Saibari had vorige week vrij, maar volgde wel een speciaal programma tijdens zijn vakantie — en is nu klaar voor actie.
Helaas is het niet allemaal rozengeur en maneschijn: topscorer Guus Til is geblesseerd geraakt op de training en zal meerdere weken uit de roulatie blijven. Ook Noah Fernandez is zaterdag afwezig — hij is ziek. Bosz lachte er zelf over: “Misschien krijg ik straks spelers die zeggen: ‘Zet mij maar niet in de spits’.” Gelukkig is de ziekenboeg verder vrij leeg — en dat komt goed uit, gezien de drukte in het seizoen.
Een weekend vrij — ondanks de nederlaag in Volendam
PSV verloor vorige week vrijdag verrassend met 2-1 in Volendam. Toch besloot Bosz om zijn ploeg na afloop een heel weekend vrij te geven: “We komen uit een enorm druk wedstrijdprogramma. Dat stapelt zich op — dus ongeacht het resultaat wilde ik iedereen even laten ademhalen.”
En ja, carnaval? “Ik heb geen schorre stem gehoord”, lacht de coach. Hijzelf had trouwens ook een drukke dag: Valentijnsdag. “We zijn nog bij elkaar. Het mooiste cadeau was drie punten geweest, maar ze heeft een hele mooie bos bloemen gekregen.”
Wat staat er op het programma?
Zaterdag trapt PSV om kwart voor zeven af tegen sc Heerenveen in het Philips Stadion. Bosz houdt het realistisch: “Ik weet niet wat Heerenveen gaat doen. Wij moeten ons focussen op onszelf — en ongeacht wat zij doen, een goede pot op de mat leggen.”
Felle kritiek raakt voetbaltrainers: ‘Ik ben ook gewoon een mens’
Het is geen geheim meer: het leven van een voetbaltrainer in Brabant zit vol spanning. Niet alleen op het veld, maar ook buiten — op sociale media, in de stadiongangen en zelfs bij de koffieautomaat. De druk is enorm, de verwachtingen zijn hoog, en de kritiek komt vaak hard en snel. En toch: onder al die schijnwerpers blijven ze mensen met gevoelens, twijfels én dromen.
“Als het slecht gaat, hakken ze je kop eraf”
Willem II-trainer John Stegeman weet wat het betekent om onder vuur te liggen. Zijn ploeg staat op een teleurstellende zesde plek in de Keuken Kampioen Divisie — en elke week volgt er weer nieuwe kritiek, online of live in het stadion.
“Als het goed gaat, krijg je als eindverantwoordelijke een veer in je reet. Maar als het slecht gaat, hakken ze je kop eraf. Dat is het leven van een trainer tegenwoordig. Of ik er last van heb? Ik ben natuurlijk ook gewoon een mens.”
Stegeman erkent dat de druk hoort bij het vak — en dat hij zichzelf ook veel oplegt. De doelstelling blijft duidelijk: play-offs halen. “Ik ben ervan overtuigd dat we dat met dit elftal kunnen, al hebben we wel te maken met de afwezigheid van meerdere kwaliteitsspelers.” Als de play-offs binnen zijn, wil hij samen met de staf kijken waar het precies goed en minder goed ging.
“Er zongen wel een paar mensen iets over mij”
FC Den Bosch maakte deze week bekend dat trainer Ulrich Landvreugd na dit seizoen vertrekt. Op sociale media reageerden supporters massaal — en voor een groot deel met opluchting. Ook tijdens de laatste wedstrijden in Stadion de Vliert klonken roepen om zijn vertrek.
Landvreugd reageerde nuchter na de 2-1-overwinning op FC Eindhoven: “De samenwerking met het publiek is altijd goed geweest, een twaalfde man voor ons. Er zongen wel een paar mensen iets over mij. Dat is natuurlijk niet leuk, maar ik kan er weinig mee.”
Hij vindt de kritiek soms frustrerend: “Toeschouwers weten nooit het hele verhaal waarom ik iemand wel of niet opstel. Je hebt bijvoorbeeld te maken met spelers die niet helemaal fit zijn. Als ik iedereen in het stadion keuzes laten maken, krijgen we 5000 verschillende meningen. Ik probeer, altijd samen met de rest van de staf, zo goed mogelijke keuzes te maken.”
“Dan was ik heel de avond verdrietig… maar de volgende ochtend ga ik weer vol energie aan de bak”
FC Eindhoven liet donderdag weten dat Maurice Verberne niet meer terug hoeft te keren na zijn beenbreuk. In zijn plaats neemt Jan Poortvliet — op 70-jarige leeftijd — de leiding tot het einde van het seizoen.
Poortvliet is geen onbekende in de voetballerij, en hij spreekt openhartig over de ups en downs: “Er zijn momenten geweest dat ik het niet meer leuk vond. Dan was ik heel de avond verdrietig of lag ik ’s nachts te piekeren. Maar bij mij werkt het zo dat als ik de volgende ochtend opsta, ik weer vol energie aan de bak ga.”
Voor hem is die druk juist een van de redenen om door te gaan: “Je wil niet met je team het lelijke eendje van de competitie zijn, maar volwaardig meedoen. Juist de momenten dat het goed gaat en je dingen ziet die je graag wil zien, dat maakt het het mooiste.”
“Onze doelstelling van play-offs is realistisch, het leeft bij iedereen”
Bij RKC Waalwijk had men voor het seizoen grote ambities — zelfs het woord Eredivisie viel vrijmoedig. Met een negende plek valt het vooralsnog tegen, en daarmee ook de kritiek op technisch directeur Bernard Schuiteman én trainer Sander Duits.
Duits blijft echter positief: “We halen vooral ons vertrouwen uit momenten waarop we lieten zien hoe goed we kunnen voetballen. Onze doelstelling van play-offs is realistisch, het leeft bij iedereen. Daar gaan we met z’n allen voor.”
Onrust bij Helmond Sport én TOP Oss
Ook bij andere Brabantse clubs is het niet rustig. Bij Helmond Sport is het niet alleen sportief tegenvallen — er hangen ook grote financiële zorgen boven het hoofd. De clubleiding gaat daarom in gesprek met supporters om de toekomst te bespreken.
En bij TOP Oss? Daar wachten fans al jaren op échte professionalisering — maar op het veld is daar weinig van te merken. Trainer Sjors Ultee hoopte nog mee te doen om een periodetitel of een plek in het linkerrijtje… maar met de huidige achttiende plek is duidelijk: tot nu toe blijven het mooie woorden — zonder daden.
Problemen voor Aston Martin op de laatste F1-testdag – Verstappen neemt ’s middags het stuur over
De derde en laatste testdag van de Formule 1 in Bahrein verliep voor Aston Martin allesbehalve soepel – vooral in de ochtendsessie. Lance Stroll kreeg te maken met een hardnekkig batterijprobleem, waardoor hij maar twee ronde kon rijden. En dat was pas een kwartier voor het einde van de vier uur durende sessie. Voor een team dat juist veel kilometers wilde maken om de nieuwe auto te leren kennen, was het een teleurstellende afsluiting van de tests.
Al voordat de ochtend begon, had Honda – de motorleverancier van Aston Martin – weinig hoop gegeven. Ze verwachtten weinig van deze dag, nadat er al gisteren bij Fernando Alonso een batterijgerelateerd issue naar boven was gekomen. Door dat probleem én een gebrek aan reserve-onderdelen moest het team zijn programma flink inkorten: “Het zal zeer beperkt zijn en uitsluitend uit korte runs bestaan.”
Voormalig F1-coureur en huidig teamambassadeur Pedro de la Rosa reageerde op X en liet weten dat de problemen dieper liggen dan alleen een technisch incidentje – maar wat precies, bleef hij onduidelijk over.
Ondertussen ging het wel goed voor andere teams. Esteban Ocon van Haas legde de meeste rondjes af (82), terwijl Charles Leclerc van Ferrari de snelste tijd neerzette: 1:33,689. Isack Hadjar, die voor Red Bull de ochtend deed, reed 59 rondjes – minder dan woensdag (toen hij 66 rondjes haalde, ondanks een ochtendprobleem), maar toch een stevige prestatie. Zijn tijd was goed genoeg voor de vijfde plaats.
Mercedes-coureur Kimi Antonelli zorgde even voor een onderbreking: halverwege de sessie moest hij zijn auto naast de baan zetten. Het team moest de krachtbron vervangen – en daarmee was de sessie voor hem voorbij.
’s Middags is het Max Verstappen’s beurt om de RB22 op de baan te brengen. Hij neemt het stuur over van Hadjar, terwijl George Russell dan de plek van Verstappen inneemt. De eerste race van het seizoen staat gepland voor 8 maart in Australië – dus elke kilometer nu telt meer dan ooit.
