Tragedie in Den Bosch: stalen poort valt op chauffeur bij Albert Heijn
Wat er die vrijdagochtend gebeurde is hartverscheurend. Rond half acht arriveerde een vrachtwagenchauffeur uit Breda om zijn lading bij Albert Heijn en Action in de Kamillestraat te lossen. Toen hij de stalen poort openschoof, gleed-ie uit de rails – en donderde ruim en hard op hem neer.
Collega’s van de supermarkt zagen het gebeuren en schakelden meteen de hulpdiensten in. Een traumahelikopter landde snel ter plaatse, artsen hebben hem nog gereanimeerd, maar het mocht niet baten. De man overleed ter plekke aan zijn verwondingen.
Hoe de poort kon losschieten, is nog steeds onduidelijk. Forensisch rechercheurs staan al uren over het terrein te turen naar sporen en metingen. De winkel blijft daarom voorlopig dicht.
Het ongeval doet pijnlijk denken aan drie eerder, soortgelijke drama’s. In Roosendaal verloor de 21-jarige Laura uit Moerstraten in 2025 het leven onder een metalen poort bij Theater De Kring. In 2019 zakte een meterslange schuifdeur naast een Eindhovens autobedrijf op een man. Ook hij hield er geen schrammetjes aan over – helaas. En in 2013 werd in Tilburg een vrouw door een zwaar hek van een Albert Heijn XL getroffen; ze overleed ter plekke.
Die ene foto van een door het slijk gehaalde prins waarmee de hele wereld wakker werd
Stel je voor: je kruipt ’s ochtends vroeg achter je ontbijt, openslaat de krant en krijgt een beeld te zien dat je niet meteen bevat. Andrew, hertog van York, 66 jaar geworden, liggend op de achterbank van een glanzend zwarte Range Rover als een gewone verdachte. Rode ogen van de flits, kin naar beneden – het soort foto die normaal een Hollywood-schaars geklede ster siét, maar nu dus een royal. Die plaat ging vanochtend viraal, van de voorpagina’s hier tot de pushmeldingen in Australië. En dat is precies wat Reuters-fotograaf Phil Noble beoogde: een eeuwig momentum van een koninklijk die eindelijk net als iedereen een agent naast zich krijgt.
Noble zat gisteravond nog in Manchester toen het sein ‘prins gearresteerd’ rondging. In plaats van te gaan slapen sprong hij in de auto voor een 200 kilometer tellende nachtelijke autorit richting Norfolk. Waarom? Omdat hij wist dat er maar één beeld nodig was om geschiedenis te schrijven. En hij had geluk. Na uren wachten bij het politiebureau van Aylsham, net toen hij en collega Marissa Davison besloten op te geven, kwam het telefoontje: “Auto’s gearriveerd.” Hij drukte zes keer af, twee foto’s waren leeg, twee onscherp, één miste de prins. Die ene – jawel – ving Andrew in al z’n menselijke kwetsbaarheid.
De Britse kranten namen het gisteren stilzwijgend af met koppen als “The law must take its course” (Daily Express) tot “Downfall” in gigantische chocoladeletters bij de Daily Mail. Grappen waren er bij The Sun, die laconiek “Nu zal hij wel zweten” kopte – knipogend naar Andrews weerlegging dat hij door een medische aandoening níét kan zweten. Maar verder bleef de toon lelijk nuchter. Geen woordspelingen, geen koninklijke sjeu, alleen de harde realiteit: een oud-handelsgezant die ambtsgeheimen doorspeelde naar zakenvriend Jeffrey Epstein en nu mogelijk voor de rechter moet verschijnen.
Voor het eerst sinds de onthoofding van Charles I in 1647 zit een lid van de Windsors dus achterin een politieauto. Zelfs prinses Anne, die in 2002 haar hond liet bijten, mocht destijds nog opboksen tegen een boete zonder mee te mogen rijden. Volgens kenners is dit groter dan die snelle veroordeling destijds – “het grootste koninklijke schandaal sinds de abdicatie van Edward VIII” klinkt het bij The Times. De vraag is nu niet meer of Andrew dom en arrogant was – The Guardian oordeelde al “ja” – maar of paleizen, politici en toezichthouders hem jarenlang hebben laten zwemmen.
Wat er ook uit de rechtszaak komt, Buckingham Palace ademt opgelucht dat de juridische tak van de overheid het nu overneemt. Charles III, drie jaar aan de macht, heeft al kanker en een afvallige Harry achter de kiezen; nu dus een broer in de verdachtenbank. Waar schrijft de monarch straks nog Hertog van York bij de kerstkaart? Die titel ligt, net als die ene onvermijdelijke foto, al beslagen op internet. Forever.
Wat zat daar nou precies in die jeneverfles?
Je verwacht het niet: even gezellig een borrel drinken en vervolgens beland je in het ziekenhuis. Helaas liep dat ervaring voor een 84-jarige vrouw uit Hilversum dood. Haar echtgenoot kon twee weken eerder al een glas jenever niet verteren en overleed, zij kwam kort daarna met dezelfde symptomen binnen. Beiden hadden samen uit één flesje gedronken.
De fles bleek geen alcohol, maar amfetamine te bevatten – en geen homeopathische hoeveelheid, maar een flinke dosis doodgewone amfetamine-olie. Hoezo?! Daarvoor is de politie nu 2,5 jaar onderzoek naar aan het doen. Inmiddels weten ze dat het flesje ooit besteld werd in een Nederlandse slijterij, daarna per ongeluk in de schappen verzeild raakte en uiteindelijk als cadeautje aan de inmiddels overleden Hilversumers werd gegeven.
Hoe zo’n dodelijke fles in Hilversum belandde
Het hele verhaal begint in Spanje:
– Iemand stuurde een pakket met vier jeneverflessen op naar Sevilla
– De slijterij hier stond als afzender vermeld, zonder dat ze het wisten
– De flessen waren gevuld met een amfetamine-onderdeel (zoals benzylamine-olie) dat normaliter als liquid speed wordt verkocht
– Niemand haalde de zending op, dus die keerde terug naar Nederland
– Bij terugkeer zweven de vier flessen per abuis in de verkoophandel
Een onschuldige koper kocht er één en cadeau deed-ie ‘m aan het Hilversumse stel. Daarna ging het snel: man op de intensive care, vrouw twee weken later hetzelfde lood, beide overleden aan leverschade en hartproblemen die passen bij een flinke overdosis stimulantia. Toen de politie het lab uitslag kreeg, wisten ze meteen dat ze geen normale fles te grabbel hadden.
Zijn er nog meer flessen rond?
De NFI heeft uit voorzorg bekeken of er nog dergelijke “schuimende jenever” in omloop is. Volgens de opsporing zijn er “geen aanwijzingen” dat andere consumenten het drankje hebben gekocht, maar een absolute garantie durft niemand te geven. De politie heeft dus een laatste oproep: heb jij een jeneverflesje in huis dat je niet zelf gekocht hebt en die je na 2022 kreeg? Laat het weten.
En dan is er nog die pakketzwerver in Spanje. Rechercheurs zijn op zoek naar twee figuren die een pakketje probeerden op te halen bij een pakketpunt in Sevilla in april 2023. Wie die mensen zijn, weet niemand. Ook de werkelijke opstuurder uit Nederland blijft spoorloos: het pakketje is doorgestuurd via een onechte identiteit, waarmee de afzender blijvend anoniem blijft. Kortom, de zaak is zo goed als koel, al blijft de politie hopen op die ene gouden tip.
Yoon smijt met sorry én verwijt: ‘Ik was het niet, het is wraak!’
De pas afgezette Zuid-Koreaanse president Yoon Suk-yeol heeft een dubbel gevoel bij zijn levenslange celstraf. Aan de ene kant biedt hij zijn “oprechte excuses” aan voor de “frustratie en het leed” die hij de afgelopen maanden veroorzaakte. Aan de andere kant vindt hij het vonnis “oneerlijk” en beschuldigt hij de rechters ervan “politiek vooringenomen” te zijn.
Waar gaat het überhaupt over?
Eind 2024 riep Yoon de staat van beleg uit – een move die het parlement moest platleggen en zijn critici het zwijgen moest opleggen. Volgens de rechter was dat niets minder dan een poging tot machtsgreep. Het bewijs zou “overtuigend” zijn, maar Yoon zelf spreekt dat tegen: “Ik nam die beslissing uitsluitend in het landsbelang.” Zijn advocaten voegen eraan toe dat zijn acties “binnen de presidentiële bevoegdheden” lagen.
Spijt én woede
In een korte verklaring zegt de 65-jarige oud-president dat hij “diep spijt” heeft van de “politieke crisis” die volgde. Toch noemt hij de rechtszaak “wraak van zijn tegenstanders” en geeft hij weinig hoop op een eerlijk hoger beroep, al heeft hij dat formeel nog niet beslist.
Buiten de rechtbank: supporters én schandalen
Voor het gerechtsgebouw in Seoul verzamelden zich betogers met spandoeken waarop te lezen viel dat de “rechtbank corrupt is”. Ook online klinkt de teneur: “Ze willen Yoon kapotmaken.” Zijn juridische team is inmiddels druk bezig met de vraag of er wel degelijk hoger beroep komt – een besluit daarover laat nog even op zich wachten.
ASML zoekt 500 extra local buddies: ’t Is kei leuk om expats op weg te helpen!
Wil jij af en toe een bakkie doen met iemand uit Zuid-Korea, Amerika of India én hem of haar wegwijs maken in goeie friet én Veldhovense rotondes? Chipmachine-kampioen ASML heeft nu namelijk ruimte voor 500 nieuwe buddy’s.
Van “frietje” in plaats van “patat” tot rotondes durven nemen
Voor Sumin (35) uit Zuid-Korea was de stap naar Veldhoven lastig. Tijdens corona aangekomen, geen vriendenclub, iedereen al in z’n eigen bubbel. Via het programma Expeditie Veldhoven werd ze gekoppeld aan Bregje (44) uit Veldhoven. Wat volgde? Eentje leerde de andere dat “patat” een domme keuze is (“Altijd frietje, hè!”) en oefende koddig het woordje “kei leuk”. De ander leerde dat Zuid-Koreaanse beleefdheid soms betekent dat je je mening even binnenhoudt – iets dat hier eigenlijk mag én moet.
Kleine dingen met groot effect
De buddy’s pikken de fiets erbij, eten samen in lokale lunchtentjes en pluizen Brabantse rotondes. Bregje schaterde toen Sumin nerveus een rotonde op reed. “Maar zie je nou? Gewoon doen, dan spreek je het gelijk onder de knie.” Culturele tips vliegen over en weer: oogcontact oefenen, typisch Hollandse directheid begrijpen én natuurlijk een snufje dialect: “Kei lekker, kei mooi.”
Zo veel meer dan een rondleiding
Bregje weet waar ze het over heeft – haar gezin woonde zelf in de VS en Zuid-Korea voor het werk van haar man, ook ASML’er. De koffietafel bij haar thuis ligt vol foto’s uit die tijd. “Ik merkte toen al hoe belangrijk een local buddy is. Nu wil ik iets teruggeven.” ASML ziet steeds meer internationale tech-helden naar Eindhoven & Veldhoven trekken. Een laagdrempelig contact, een vriendelijke babbel – dat maakt integratie volgens de chipgigant net wat sneller.
Tien keer vaker buddy worden? Graag.
Bregje heeft zich al opnieuw aangemeld. “Ik blijf open-minded en duik liever in overeenkomsten dan in verschillen.” Sumin ondertussen spreekt beter Nederlands, durft te fietsen én noemt Bregje haar vriendin. “Het klikte meteen; we gaan nog steeds regelmatig wat drinken.”
Zin om zelf kei-makkelijk te integreren – óf zelf iemand te integreren? ASML start vandaag met het werven van 500 nieuwe buddies. Aanmelden kan.
“Typische Amerikanen hoor!” – Amerikanen bemoeien zich weer met Belgische rechtbank
Wanneer Trump-fanboys ambassadeur worden, krijg je van die opmerkingen.
Antwerpen, hartje stad. Daar lopen drie joodse moheels rond – ja, dat zijn de besnijdermannetjes – maar ze zijn lekker aan de haal gegaan zonder officiële papieren. Kan natuurlijk niet volgens onze wet. Dus mag het gerecht gewoon zijn werk doen, toch?
Nope. De verse Amerikaanse ambassadeur, Bill White (nee, niet van de beruchte huiscrisis), laat zich via X even grof op Twitter uit: “STOP MET DE ANTISEMITISCHE HEKSENJACHT OP ONZE JOODOSE HEREN IN ANTWERPEN!!!” (lees maar even in hoofdletters, zo schreef hij het echt). En hij richtende boze boodschap rechtstreeks aan Vlaams minister Frank Vandenbroucke – “erg onbeschofte” noemt hij hem zelfs.
Minster van Buitenlandse Zaken, Maxime Prévot, schudt gewoon zijn hoofd. “Een ambassadeur respecteert onze rechters en democratie, period.” Hij plukt White erbij om even langs te komen. Want dit is écht not done.
Oud-diplomaat Ron Keller zucht diep: ambassadeurs horen zuinig met uitspraken om te gaan, zelfs als ze privé een mening hebben. Europa en VS verschillen gigantisch: bij ons eerst jarenlang in kleerkasten en kabinetten doorbrengen, daarboven niezen ze in Washington gewoon Trumployalisten op een ambassadepost. Bestuurskundige Markha Valenta vult snel aan: “Niet ongebruikelijk, ze doen het expres. Identiteitspolitiek, cultuuroorlog, noem maar op.”
En alsof dat allemaal nog niet genoeg is, rekent White ook al weekeinde erna openlijk af met Vooruit-voorzitter Conner Rousseau. Die postte een clipje waarin Trump met Hitler werd vergeleken – en daar komt ambassadeur White dan met het dreigement van een inreisverbod voor Rousseau als hij geen excuses maakt.
Een Nederlands stulpje moet dus ineens rekening houden met tweets van een Amerikaanse ambassadeur en diens baas in Washington. Lekker bespannen in Brussel, not.
