VodafoneZiggo stopt: Liberty Global neemt volledig de leiding
Je kent het vast wel: een stel dat jarenlang samenwoont en dan plotseling besluit uit elkaar te gaan. Dat gebeurt nu ook met Vodafone en Liberty Global. Sinds 2016 deelden zij het bedrijf VodafoneZiggo, maar daar komt nu dus een einde aan. Vodafone stapt uit en Liberty Global betaalt 1 miljard euro om de volledige controle te krijgen.
Waarom dit gebeurt
VodafoneZiggo had het de laatste jaren zwaar. Het bedrijf verliest al tijden klanten aan concurrenten. Afgelopen kwartaal verdween er weer een klein leger van 11.900 klanten. Het kwartaal daarvoor waren het er zelfs 18.500. De belangrijkste reden? Ziggo was te laat met het aanleggen van glasvezel. Terwijl andere aanbieders razendsnel glasvezelnetwerken uitrolde, bleef Ziggo hangen met zijn oude kabels.
Wat er verandert
Liberty Global richt een nieuw bedrijf op: Ziggo Group. Daarin gaat niet alleen Ziggo zelf, maar ook het Vlaamse Telenet. Vodafone houdt nog een klein belang van 10 procent. Het is dus geen complete breuk, maar meer een soort “we blijven vrienden”-regeling.
De cijfers
- 5,6 miljoen mobiele klanten
- 3 miljoen internetabonnees
- 6.500 werknemers
- Omzet laatste kwartaal: net over de 1 miljard euro (2,3% minder dan vorig jaar)
- Winst: 425 miljoen euro (3,4% minder dan in 2024)
De toekomst
Ziggo Group heeft grootse plannen. Met hogere internetsnelheden en een nieuwe strategie willen ze het tij keren. Of dat lukt? Dat moeten we nog zien. Ze hebben in ieder geval een flinke uitdaging, want concurrent Odido heeft ook nog eens last van een datalek waarbij 6,2 miljoen klanten getroffen zijn. Misschien is dit wel het moment voor Ziggo om klanten terug te winnen.
31-jarige Arnhemmer moet 18 jaar achter tralies voor het doden van zijn ex
Een rechtbank in Arnhem heeft vandaag geoordeeld dat een 31-jarige uit de stad 18 jaar de cel in moet voor de moord op zijn 31-jarige ex-vriendin. De twee kenden elkaar al sinds de middelbareschooltijd en hadden 17 jaar lang een relatie. Toen die vorig jaar strandde, wilden ze het huis verkopen, maar gingen nog steeds samen onder één dak wonen.
Volgens de rechters had de man duidelijk gepland dat hij zijn ex uit de weg zou ruimen. Dat blijkt onder meer uit e-mails die hij op 29 april verstuurde naar een vriend. In die berichten vertelde hij dat hij van plan was eerst zijn ex-vriendin te doden, daarna een einde aan zijn eigen leven te maken. De rechtbank wijst erop dat hij ’s middags nog tussentijdse aanpassingen deed in die brieven, terwijl zijn ex net boven lag te slapen.
Precies tussen ongeveer 16.00 en 17.30 uur is ze gewurgd. WhatsApp-berichten van haar telefoon laten weten dat ze iets na halfzes nog leefde. Om 18.42 uur klikte de Arnhemmer op ‘versturen’ bij die e-mails. Binnen een uur belde hij zijn vriend met de mededeling dat zijn ex er niet meer was. Daarnaschopte hij 112, bekende zijn daad en klapte neer in zijn woning waar agenten hem en het levenloze lichaam aantroffen.
In één van de documenten bood hij verontschuldigingen aan de familie van het slachtoffer aan en noteerde toegangscodes van zijn eigen telefoon én die van zijn ex. Dat alles wijst erop dat deze ‘heat-of-the-moment’-geen-schuld-breng-format niet van toepassing is, oordeelt de rechtbank. Tijdens de rechtszaak gaf hij toe dat hij al meer dan een week aan die brieven had zitten sleutelen en dat hij eerder al interne notitie-berichten aan zichzelf had verstuurd.
De zus en ouders van het slachtoffer noemen hem een “zwaar gestoorde persoon” die jarenlang hun dochter heeft overheerst, zodat ze de stap om weg te gaan niet makkelijk kon zetten. De rechtbank oordeelt dat sprake is van femicide: een vrouw is systematisch om zeer persoonlijke redenen om het leven gebracht omdat een (ex)-partner het niet kon verkroppen dat zíjn leven zonder haar stond te gebeuren. “Hij heeft haar grootste goed – haar leven – afgenomen en haar vertrouwen op de ultieme manier geschonden,” aldus het vonnis.
Het Openbaar Ministerie had 20 jaar cel geëist. De rechtbank komt uit op 18 jaar, omdat zowel een psycholoog als een psychiater de zaak heeft bestudeerd. Het is bovendien een onvoorwaardelijke straf: de man moet de volledige 18 jaar uitzitten. Daarnaast schrijft de rechtbank hem op om 75.000 euro schadevergoeding te betalen aan de ouders en een zus van de vrouw.
Bekijk origineel artikel
Klinkt gelukkig: onze woonwagen moet weg, maar discriminatie is het niet, vindt het college
Zware klap voor Bart en Leonie Hülters van Stichting Woonwagenbelangen
Het College voor de Rechten van de Mens wil hun klacht over discriminatie door de gemeente Breda niet honoreren. De uitspraak valt als een baksteen. “Heel frustrerend,” zegt Bart. “Voor ons staat als een paal boven water wat die ambtenaar zei en hoe dat bedoeld was.”
Wat gebeurde er precies?
Tijdens een gesprek zou een ambtenaar hebben verklaard dat het gezin Hülters geen recht had op een braakliggend stuk grond naast het woonwagenkamp aan de Gageldonkseweg, simpelweg omdat Bart woonwagenbewoner is. Bart en Leonie wilden daar extra standplaatsen realiseren, zodat familie weer dicht bij elkaar kan wonen.
Bestemmingsplan als bottleneck
Volgens de gemeente was extra bebouwing onmogelijk vanwege het bestemmingsplan. Vreemd genoeg werd dat plan wél aangepast voor de bouw van sociale huurflats in dezelfde periode. “Dan voelt het toch als twee maten en twee gewichten,” zegt Leonie.
Tóch geen bewijs van discriminatie
Het College oordeelt dat niet vast te stellen is of de opmerking bewust discriminerend was. Het zou ook “louter beleidsuitleg” kunnen zijn. Juridisch gezien is er dus onvoldoende bewijs. “Ze zeggen eigenlijk: het is niet goed onderbouwd – en dan houdt het op,” vertelt Bart teleurgesteld.
Procedure liep al moeizaam
Leonie, dé dossierkenner van het gezin, lag tijdens de zitting in het ziekenhuis. “Ik baalde als een stekker,” zegt ze. “Al die onderdelen die discriminatie kunnen onderbouwen – raadsvergaderingen, wethouders die fouten toegeven – staan gewoon online. En dan zegt het college: er is niets aan de hand. Dat voelt krom.”
Gevoel van tweederangsbehandeling
“Vul eens ‘Turk’ of ‘Marokkaan’ in voor ‘woonwagenbewoner’,” stelt Leonie. “Dan staat Nederland op z’n kop. Maar op ons lijkt een andere maat te rusten.”
Geen hoger beroep, wel doorbakken strijd
Tegen het oordeel is geen hoger beroep mogelijk. Gelukkig loopt er nog een procedure bij de Raad van State over het bestemmingsplan. Bart en Leonie geven de moed niet op: “We willen geen speciale behandeling, alleen gelijkwaardige.”
Ziggo Group uit Nederland maakt komend jaar entree op de Amsterdamse beurs
Wat gebeurt er nou met VodafoneZiggo? Kort samengevat: het bedrijf krijgt een nieuwe eigenaar, een frisse naam en een beursplannen. De Amerikaanse telecom-reus Liberty Global, die nu nog voor de helft van de aandelen tekent, schaft de andere helft af van de Britse Vodafone Group. Het resultaat? Een volledige dochter die verder gaat als Ziggo Group, en volgend jaar hoopt te trappen op de Damrak.
Ook Telenet erbij
Goed om te weten: die nieuwe Ziggo Group slokt ook het Vlaamse Telenet op, dat Liberty Global in 2023 van de beurs in België haalde. Dus niet alleen Nederlandse kabelnetten, maar ook Vlaamse glasvezel- en tv-diensten komen eronder te hangen.
Wat krijgt Vodafone ervoor terug?
Voor het afstaan van zijn 50%-belang pikt Vodafone een zak met 1 miljard euro én behoudt meteen 10% van de aandelen in het gloednieuwe bedrijf. De resterende 90% wil Liberty Global straks uitdelen aan eigen aandeelhouders; die kunnen dan zelf kiezen: houden of verkopen. Liberty Global blijft zelf trouw aan 10% van de aandelen, dus samen met Vodafone zit men nog steeds stevig aan het stuur.
En voor klanten?
Niets verandert aan je abonnement, je internet-of-tv-pakket of – let op – je Vodafone-merk. De woordvoerder is glashelder: de naam Vodafone blijft gewoon op de deur staan.
Timing opvallend
De aankondiging komt net nadat een andere grote speler, Odido, zijn eigen beursplannen voor dit jaar heeft geparkeerd. De animo onder beleggers bleek te matig, aldus verschillende media aan het begin van deze maand.
Van roest tot rit: hoe Gider zwerffietsen weer laat rollen
Oosterhout telt stapels vergeten fietsen met scheve sturen, lekkeke banden en beursgeknaagde frames. Gider Meija (51) gooit de zaag er niet bij neer. “Een roestvlek is voor mij een startsein in plaats van het zoveelste slot.” Terwijl hij een nieuwe remkabel aantrekt, wijst hij nuchter naar de transparante bak met verloren gewaande onderdelen: “Alles wat ik hier vind krijgt binnenkort een nieuw thuis.”
Tweede kans op twee wielen
FietsFixers hoort bij MidZuid, een club die mensen die extra steun kunnen gebruiken aan werk helpt. Gider ging eerst nog met verf in de weer, maar zijn astma maakte dat onmogelijk. Nu is hij een halve ochtend bezig met een halfjaar durend opleidingstraject om volwaardig fietsenmaker te worden. Autisme-ervaringsdeskundige Sjaak en credit-incident-veteraan Marlies zitten aan dezelfde werkbank; ze leren van elkaar én van de fietsen.
Frankenstein in het wild
Elke week komen er een paar dertig ‘verdwenen’ fietsen van het fietsdepot naar de werkplaats. Lukt het niet ze in één stuk helemaal schappelijk te krijgen, dan plukt Gider bruikbare onderdelen. “Binnen tien minuten heb ik een nieuwe crank verzameld en een band gevonden die nog maar één keer plat is geweest.” De grappige eindresultaten noemen ze stiekem ‘Frankenstein-fietsen’: één neon oranje spatbord en één backwards frame, maar wél super betrouwbaar.
Goedkoop, of toch niet?
De gemeente hoopt dat het beleid van Voor Heel Oosterhout aanslaat: kaartjes met ‘ophalen of we gaan knippen’. Iedere zwerftengel vanaf vandaag krijgt dertig euro bekeuring als die blijft staan. Wijzer geworden? Veel inwoners denken van niet. Onmogelijk merkte je dat in 2024 al op de Leijssenhoek; de rekken stonden vol, maar niemand betaalde. Of die kaartjes er weer komen, is nog onduidelijk.
Al 121 fietsen her-gegarandeerd
Gider heeft ondertussen geen tijd om stil te staan. In één maand kregen 121 opgeknapte fietsen een nieuwe eigenaar via kringloopwinkel Flinstering. “Ik rollend het zadel van nummer vijf net strak getrokken,” zegt hij trots. Voor wie nu denkt dat de stad straks helemaal fietsloos is: Gider glimlacht en pakt de volgende bout vast, klaar voor een volgende zwerver. “Zolang Oosterhout blijft fietsen, blijf ik sleutelen.”
Onderwerp van artikel
Terug naar de Chagoseilanden: na 50 jaar willen de oorspronkelijke bewoners eindelijk naar huis
Diepzee-reis voor een droom
Drie oceanen verder en vijf dagen op zee – dat is wat Misley Mandarin en drie andere Chagoseilanders deze week over hadden voor één simpele droom: weer voet op hun eigen eiland zetten. Nadat ze lange tijd alleen Ãle du Coin in wittebroodsweken hadden kunnen bewonderen op foto’s, zetten ze voet aan wal en smulden meteen van een kokosnoot. “Trotse Brits-Chagosiaan”, knipoogt Mandarin, “en nu eis ik gewoon mijn recht op.”
Hoe de Britten het ‘te huur’-bordje neerzetten
Ooit woonden er zo’n tweeduizend mensen op de zestig Chagoseilanden, verspreid in de Indische Oceaan. Begin jaren 60 was alles nog rustig, tot het Verenigd Koninkrijk plots een deal sloot met Mauritius – een eiland op tweeduizend kilometer afstand. “Willen jullie onafhankelijk? Prima, maar geef ons even die Michiel de Ruyter-route.” Mauritius tekende, de Britten kregen de eilanden en bouwden prompt, samen met de Amerikanen, een megabase op Diego Garcia. Om het spiksplinternieuwe ‘militaire kamp’ te beveiligen, moest de hele lokale bevolking vertrekken.
“Nooit echt thuis geweest op Mauritius”
Antoine Lemettre (67) kan er boos om worden. Hij was twaalf toen hij man van huis werd. “Vanaf die dag leefden we allemaal in ellende”, zegt hij. Hetzelfde geldt voor Misley Mandarin, die wel in Mauritius werd geboren, maar zich daar niet thuis voelt. “Ballingschap, noem ik dat. Het is niet mijn land, en ik ben geen Mauritiaan.” Voor hem is de tijd nu rijp om het tij te keren – letterlijk, met een gammele boot vol hoop.
“Dit is geen geschiedenis, we maken geschiedenis”
Mandarin heeft een lijstje: 322 eilanders, allemaal geboren op Ãle du Coin, die nog leven. Hij wil dat ze “thuiskomen voordat ze sterven”. Het plan? Een vaste nederzetting bouwen, ondanks het verbod en de dreiging van drie jaar cel. Hawaii-shirt of gevangenisoverall – Mandarin ziet het risico, maar kijkt liever naar de horizon.
Deal of geen deal: Mauritius schuift de Chagoseilanders opzij
In 2025 tikten Londen en Port-Louis eindelijk de laatste handtekeningen onder een akkoord. Gevolg: de Chagoseilanden gaan formeel terug naar Mauritius, tegen een lullige 99 jaar huur voor de Britse basis op Diego Garcia. Alleen: niemand vroeg de mensen die het land daadwerkelijk “hun tuin” noemen. RTL-correspondent Anne Saenen snapt de frustratie: “De Chagoseilanders worden buitengesloten, en nu staat hun terugkeer niet eens op de agenda.” Mauritius zelf stoort zich groen en geel aan de “publiciteitsstunt”. “Zodra de deal is geratificeerd, hebben wij het voor het zeggen”, klinkt het. Alleen: ’t is nog steeds niet geratificeerd.
“Ik ben niet langer in ballingschap”
Voor Mandarin betekent deze week alles. Terwijl hij zijn vader, Michel (74), het strand op helpt – de man werd op veertienjarige leeftijd verbannen – proeft hij voor het eerst de zilte geur van “thuis”. “De ergste heimwee is voorbij. Dit is mijn vaderland”, zegt hij. Nu hopen hij en de andere actievoerders dat tientallen families volgen en samen met hen een nieuw hoofdstuk schrijven op de plek waar hun verhaal ooit abrupt werd afgeknipt.
