Politieauto strandt op rotonde na wilde achtervolging rond Leiden
Gisteravond ging het flink mis tijdens een achtervolging in de buurt van Leiden. Een politiewagen raarde van de weg en belandde bovenop een rotonde in Zoeterwoude. Het hele spektakel begon rond 19.25 uur in Oegstgeest, waar een automobilist vrolijk een stopteken van de politie negeerde. Wat volgde was een filmwaardige chase van twintig minuten door meerdere dorpen. Uiteindelijk kwam de vluchtauto rond 19.45 uur tot stilstand op de A4 bij Leidschendam, waar hij op een lege takelwagen knalde. De bestuurder is meegenomen door de agenten en heeft even in de ambulance gelegen, maar mocht daarna gewoon mee naar het bureau. De politieagenten kwam er met de schrik vanaf.
Na al die tijd toch bewijs: Navalny werd vergiftigd – en Europa staat met de handen in het haar
Al sinds februari 2024 doet Rusland stoer: “Navalny is natuurlijk dood.” Het Kremlin beweerde dat hij na een rondje stappen in de strafkolonie plotseling onwel werd en nooit meer wakker werd. Maar nu – na langdurig lab-onderzoek – zeggen Nederland, het VK, Duitsland, Frankrijk en Zweden stuk voor stuk: niet natuurlijk, maar vergiftigd met epibatidine, een gif dat oorspronkelijk pijlgifkikkers gebruiken om roofdiersnelheid te missen.
Waar hebben de laboratoria nou precies gevonden?
In stukje menselijk materiaal dat—via allerlei geheime smokkelroutes—vanuit Siberië Europa binnen werd gesluiswd, vonden de onderzoekers sporen van epibatidine. Volgens toxicoloog Paul Scheepers is zo’n beetje overkill: “Als tiende milligram al genoeg is om je ademhalingsspiertjes plat te leggen, hoef je ook niet te speculeren over hartaanvallen.”
Alleen Rusland zat er bovenop
De vijf landen wijzen niet naar een onbekende sjoemelaar, maar naar één persoon: Vladimir Poetin. Hun gezamenlijke brief is duidelijk: Rusland had het middel, het motief én de gelegenheid. Bovendien schendt Moskou het Verdrag inzake chemische wapens waar zelfde Rusland mee is getekend. Handig, dacht Londen, en meldde het bij het toezichtorgaan OPCW.
Stembek Oekraïne: “Dusseldooizendste rode lijn?”
Direct gevolg zal vooral politiek zijn: diplomaten schuiven woorden als “nieuwe sancties”, “individuele maatregelen” en “nog ééntje op de stapel” in het rond. Maar juridisch? Expert Sergey Vasiliev haalt de schouders op: je kunt Rusland voor internationale rechter slepen, maar dan moet Poetin eerst vriendelijk knikken. En dat gebeurt niet.
Verder heeft het Internationaal Strafhof (ICC) geen macht binnen Rusland – ondanks dat de moord voldoet aan het rampenlabel “misdaad tegen de menselijkheid”.
Een “wat als Poetin eraan meewerkte”-droom
En toch sluit Vasiliev een small-hope scenario niet uit: Mocht Rusland ooit een andere wind vangen, kan een nieuw regime rechtsmacht geven – bijvoorbeeld aan het ICC of gewoon aan de eigen rechtbank – en de daders alsnog op de mat roepen. Maar tot die tijd blijft het een papieren leeuw.
Wat kan Europa wél doen?
- Meer (extra) sancties: handtekeningen voor de zoveelste reeks individuele visa-stoppen of beursobligatiefreezen.
- OPCW-procedure: het wiel draait langzaam, maar volgens demissionair minister Van Weel “draait het wél”.
- Politiek isoleren: Poetin mag droom en de “weer gezellig normaal doen”-fase definitief vergeten.
Maar eerst: de Russische oorlog in Oekraïne
Terwijl in Den Haag onderzoekslampjes knipperen, gaat de oorlog in Oekraïne gewoon door – met Nederlandse strijders op de frontlinie. Correspondent Olaf Koens vat het cynisch samen: “Als dit 2005 was, had zo’n brief nog shock-effect. In 2026 tikken we doodleuk: ‘Oh, nog een overschrijding van de rode stip’.”
Maar ondanks de machteloosheid: zolang zelfs bewijs het Kremlin niet raakt, is elke hernieuwde erkenning – niet verstikt, maar vergiftigd – een winst voor de waarheid.
Luchtvaartmaatschappijen krijgen nu écht de rekening gepresenteerd
Tot nu toe kregen KLM, TUI en consorten nog een flinke korting op hun CO₂-rekening: ze hoefden maar de helft van hun uitstoot zelf te betalen, de rest kregen ze cadeau van Europa. Die gratis “vervuil-tickets” verdwijnen dit jaar volledig. Vliegen binnen Europa wordt daarmee meteen een stuk duurder: wie niet groen wil, moet diep in de buidel tasten.
Van korting tot volle prijs
Sinds 2012 valt de luchtvaart onder het Europese emissiehandelssysteem ETS. Voor elke ton CO₂ die een vlucht binnen Europa uitstoot, moet een luchtvaartmaatschappij een emissierecht inleveren. De truc was dat ze de meeste rechten gratis toegewezen kregen. Met die cadeautjes kon KLM bijvoorbeeld zo’n beetje de helft van haar binnenlandse en Europese uitstoot “verdoezelen”. Dat scheelt bakken met geld: in 2019 tikte de rekening nog aan voor 25 miljoen euro, vorig jaar was dat al 152 miljoen euro.
Groen of geld
De gratis rechten zijn inmiddels afgebouwd: eerst een kwart minder, toen de helft, dit jaar dus nul. Voor luchtvaartmaatschappijen betekent dat: óf investeren in zuinige vliegtuigen en duurzame kerosine, óf miljoenen extra neerleggen voor emissierechten. KLM verwacht dat de ETS-kosten in 2030 kunnen oplopen tot 325 miljoen per jaar. TUI en Corendon kunnen hun winstgevendheid alleen maar beschermen als ze een groot deel van die kosten doorberekenen – en dat lukt lang niet altijd.
Echte groene stappen zijn schaars
Alle maatschappijen roepen dat ze nieuwe, zuinige toestellen hebben besteld. TUI zegt daarmee 16 procent minder CO₂ per stoel te emitten. Ook kopen KLM en TUI duurzame vliegtuigbrandstof (SAF) bij. Maar echt indrukwekkend is het nog niet: vorig jaar mengde KLM nog geen 2 procent SAF bij de totale tankinhoud, TUI zit op ongeveer hetzelfde niveau. Corendon wil geen cijfers prijsgeven. Elektrisch vliegen is voorlopig onhaalbaar, waterstof en biobrandstof zijn wel mogelijk maar blijven duur en schaars. Tot die奇迹-stoffen er zijn, is “gewoon rechten kopen” voor veel maatschappijen nog steeds de goedkoopste route.
Carnaval in de regen én sneeuw op komst: Brabant krijgt winterse klap na feestdagen
Pech voor iedereen die dinsdag nog in feeststemming is: de zondvloed aan bier wordt afgesloten met een flinke portie water uit de lucht. Volgens weerman Floris Lafeber trekken er constant regenbuien over de provincie, aangedreven door een stevige westenwind. “Het is net alsof Moeder Natuur vindt dat we na drie dagen feesten ook even nat moeten worden,” grapt hij in KEIgoeiemorgen.
De thermometer kruipt moeizaam omhoog naar 5 graden, maar tussen de buien door is er af en toe een “sunshine-snack” van enkele minuten. ’s Avonds, als de laatste polonaise uit de kroeg rolt, kan er nog een lokale bui vallen, maar droog blijft de boel vaker wel dan niet.
Winter komt eraan
Na de confetti komt de kou: vannacht draait de wind naar het oosten en neemt flink in kracht toe. Resultaat: een gevoelstemperatuur onder nul en een maximum van amper 2 à 3 graden. Donderdag wordt het écht raak – een sneeuwfront trekt vanuit België Brabant binnen en strooit daar dik blanco poeder. Reken maar op 5 cm verse sneeuw in sommige delen van de provincie.
Plusgraden in zicht
Gelukkig is winters winters niet blijven hangen. Vrijdag stijgt het kwik weer naar 10+ graden en in het weekend zelfs naar 12 à 13 graden. Volgende week tikken we zomaar lokaal de 14 graden aan – bij buien, zonnetjes én een geruststellende gedachte dat het carnavalsbier weer is verdwenen uit de wolken.
Nephandhaver lokt Martin uit vrachtwagen: binnen twee minuten ontvreemd
Toch even uitleg is vereist: Martin had na lange uren op de Franse wegen eindelijk een plekje gevonden om zijn verplichte rust te nemen. Geen ideale stek – pal langs een gele streep op een bedrijventerrein bij Charleroi – maar het was het enige wat nog vrij was. Hij rekende zich rijk, sloot zijn ogen en zakte weg in een diepe dut.
“U mag hier niet staan, monsieur”
BAM-BAM-BAM! Iemand hamert op zijn zijraampje. Buiten staat een vent in een oranje hesje, net echt. “U parkeert op een gele streep; dat is verboden,” blaast de man in rap Frans. Martin, nog half in slaap, slaat op hol. Hij sputtert dat hij geen andere plek had en al helemaal niet de enige vrachtwagen is die daar staat, maar het zinnetje “u krijgt een boete” werkt als een harde espresso. “Ik wist dat ik fout stond, dus die smoes klonk als een klok.”
Documentje tekenen… 200 meter verder
De zogenaamde handhaver wil een “formulier” afleggen en wenst dat Martin eventjes meelooopt. “Hij zei dat we even moesten lopen om het papierwerk te regelen, daarna kon ik weer fijn slapen.” Gewapend met telefoon en portemonnee – standaard mee, nooit laten liggen – stapt Martin uit en sjokt achter de man aan. Elke meter maakt hem waker, vooral toen de Franse Babbelaar het gesprek opeens moest voeren en om het kenteken vroeg. “Achteraf vreemd, maar op dat moment dacht ik: ach, zo gaan die dingen nu eenmaal.”
De man geeft een bevestigende handdruk en “merci voor uw hulp”. Martin draait zich om en sprint terug. Precies twee minuten weggeweest, maar de deur staat open, het slot is volledig geforceerd. De hele cabine is overhoop gehaald alsof iemand er met een bladblazer door is gegaan.
Geluk bij een ongeluk
In de rommel vindt hij gelukkig nog tablet én paspoort – geen top-prioriteit voor de dieven, blijkbaar. “Als ik portemonnee en telefoon in de vrachtwagen had laten liggen, hadden ze alles gehad.” Zijn werkgever, C. Vreugdenhil Transport, gelooft zijn ogen niet: “Honderd chauffeurs de weg op en nog nooit zo’n creatieve inbraak gezien.”
Later post Martin zijn verhaal op Facebook. Reacties stromen binnen: “Pfff, bij mij spoot zo’n gast verdovende troep in de cabine. Werd een dag later wakker met bonkende koppijn en lege la.”
“Niet genoeg veilige truckparkings”
Transport en Logistiek Nederland (TLN) wrijft zich in de handen vanwege dit incident. “Exacte cijfers ontbreken, maar we horen al jaren dat routes in Noord-Frankrijk en richting Zuid-Frankrijk favoriet zijn bij criminelen. De truc wisselt keer op keer, dus er valt geen echt patroon te herkennen.” Ze pleit voor meer beveiligde truckparkings, zodat chauffeurs niet op gevaarlijke plekken hoeven te pauzeren. “Ze moeten zich niet schuldig voelen om op een ‘verboden’ plek te gaan staan, maar we hebben ze simpelweg nog niet genoeg.”
Martin sluit af met een waarschuwing: “Ik heb geluk gehad, maar ik ga voortaan nog een paar extra sloten installeren en mijn ogen nog drie keer openen voordat ik iemand met een hesje vertrouw.”
Karin & De Geheime Club van Volledigen
Beginnen wíst ze van geen ophouden
In Kaaiendonk – oftewel Oosterhout als de boel niet verkleurd is – verschijnt elk carnaval weer zo’n glimmend steentje met het jaartal erop. Karin Mertens spaart ze sinds 2013 en is inmiddels uitgenodigd bij Het Genootschap der Volledigen. Klinkt chique, maar kijk eens op de ledenlijst: slechts honderd mensen mogen erbij horen… en dat terwijl de serie al sinds 1956 loopt.
Van nul naar bijna alles
Karin groeide op in de Klappeijstraat, letterlijk tussen de kroegetjes. “Carnaval krijg je er daar gewoon bij ingegeven.” Toen ze begon met zoeken sloeg ze aanmodderende kledingkasten en keldervloeren af met de simpele vraag: “Heb jij nog zo’n steentje?” Binnen een paar maanden stond de laatste rij al in haar doosje, maar natuurlijk ontbrak dé goudduif uit 1956 nog.
Het legendarische 1956-steentje
Toen ze nog vijf exemplaren tekortkwam, klapte een vriend de knip open. “Hier hedde ze! Ik word gek van je gezoek.” Die bug uit ’56 lag bij hem in een schoenendoos op zolder, dus hij schonk hem met liefde door. Sindsdien rockt Karin met een glimmende 1956 op haar borst – de sleutel tot de binnenste cirkel.
Het meest emotionele: 1986
Niet alleen het allereerste steentje is bijzonder, ook dat narrenkopje uit 1986. “Daar leerde ik mijn man op het brandweerbal kennen,” glimlacht Karin. Eén blik op de rode bol herinnert haar dus elke keer weer aan vrijdagavond beats en prins carnaval op het podium.
Van kast vol naar eigen museum
Omdat iedereen dacht “het zal wel meevallen”, blieven mensen spulletjes dumpen bij ‘die verzamelaar’. Kast na kast puilde uit tot er geen ruimte meer was. Het resultaat? Stichting Ut Kabinet der Zotheid – open vrijdagmiddag én zaterdagochtend én altijd op afspraak. Gewoon bij Karin om de hoek.
‘Ik ben nog lang niet klaar’
Karin heeft nu het steentje van 2024 natuurlijk óók, maar die houdt ze veilig thuis. “Geen een beschadiginkje wil ik.” En straks? Dan krijgt haar dochter de hele uitpuilende doos, het genootschap en het recht om te zeggen: “Minder dan honderd van ons hebben alles.”
