Hoe een aflossingsmedaille Gilles’ droom-Spelen kan kraken
Van ’t Wout is vandaag in de Milano Ice Skating Arena helemaal opgeladen. “Toen ik rond lunch uit m’n bed rolde, stond m’n hoofd al op relay-stand”, zei hij na de training. Voor hem is het glashelder: “Ik wil samen met de jongens én met broer Melle in die A-finale staan. Niks anders telt.”
Gilles ziet de estafette als hét moment voor Oranje om geschiedenis te schrijven. “We hebben met de mannen nog nooit een podium gehaald op de Spelen. Als we dat nu wel doen, maakt het mijn hele avontuur hier pas écht af.”
Maandag begint hij met de voorrondes van de 500 meter, vlak daarna schaatst hij met de ploeg de halve finale. “Ik piek fysiek en mentaal. Die 500 is murder, maar ik geef alles wat ik heb.”
Federica doet het weer: tweede goud voor Italiaanse superheldin
Drie dagen geleden kende het Olympia delle Tofane al het ‘Wonder van Cortina’, maar Federica Brignone wilde blijkbaar niet de enige blikvanger blijven. De 35-jarige Italiaanse zette vandaag gewoon nog een schepje bovenop: na haar overwinning op de super-G griste ze ook de reuzenslalom weg. De fans flipten. De concurrentie niet.
Verraderlijke piste? Geen probleem voor Federica
Het parcours zag er wel oké uit, maar schijn bedroog: een paar ‘blinde’ bochten en vreemde schaduwplekken maakten het spekglad. Brignone had al geen last van faalangst – ze kent elke bobbel uit haar hoofd – en knalde in run 1 meteen de snelste tijd neer. Nog steeds draaide ze in run 2 als een trein, terwijl de rest gewoon viel, gleed of haperde.
Van knieënknal naar podiumknallen
Stel je voor: op 20 januari debuteerde ze pas weer in de World Cup. Voorgeschiedenis: dubbele beenbreuk in april, driekwart jaar revalideren, vier races meedoen en dan ineens twee keer olympisch goud. Het is Netflix-waardig. Donderdag viel al de super-G, nu dus ook de reuzenslalom. Brava, Federica.
Duitse en Zweedse kluts
Achter haar werd het hilarisch spannend. Lena Dürr stond even op zilver, maar Sara Hector schoof op de valreep nog voorbij. De Noorse Thea Luise Stjernesund claimde brons – opvallend, want zowel zij als Hector hadden in beide runs exact dezelfde kloktijd staan. En Mikaela Shiffrin? Viel buiten de top-tien en strandde op plek 11.
Femke Kok kan niet wachten op haar moment suprême
Ze heeft 23 wedstrijden op rij gewonnen, al meer dan twee jaar ongeslagen. En nu staat er vanmiddag om 17.40 uur een nieuwe kans op de Olympische 500 meter te wachten. Dan rijdt Femke Kok in de vijftiende en laatste rit van het olympisch schaatstoernooi. Na die slordige 37 seconden hoopt ze Erin Jackson op te volgen als olympisch kampioene.
Toen Nederland haar leerde kennen, had Kok de schaatskalender nog niet in haar hoofd zitten. Eind 2019 pakte ze haar eerste grote medaille: NK-brons op de 500 meter. Maar wat dat nu precies betekende? “Volgens mij heb ik me geplaatst voor het WK, ofzo. Of het EK, toch? Ik weet het eigenlijk niet zeker.” De ontspannen houding die haar destijds typeert, is vandaag nog steeds haar kracht.
Zondag staat er in haar agenda een dikke rode cirkel. De dag waarop Kok kan doen wat nog geen Nederlandse vrouw ooit deed: olympisch kampioen worden op de 500 meter. Het is de laatste traditionele schaatsafstand zonder Nederlands goud in de meer dan 100-jarige geschiedenis van de Winterspelen.
“Ik heb er heel veel zin in”, blikt Kok vooruit. “Ik heb op de 1.000 meter zo genoten van het publiek, het was zo’n bijzondere ervaring. Ik kijk er heel erg naar uit weer te racen, ik kan eigenlijk niet wachten.”
Druk? Gewoon doen wat ze altijd doet
“Heel veel mensen verwachten dat ik ga winnen. Ik leg mezelf die druk absoluut ook op. Als je alles achter elkaar wint, wil je dat ook. Maar het is en blijft een momentopname. Het is een 500 meter. Alles moet kloppen, dus ik weet ook dat het heel lastig kan zijn. De druk staat erop, maar ik probeer te doen wat ik altijd doe.”
Tijdens de training in Milaan rijdt Kok vaak in een trein met drie Reggeborgh-wagons. Haar ploeggenoten Kjeld Nuis en Jenning de Boo zijn haar vaste trainingsmaatjes op het olympische ijs, maar ook daar buiten heeft ze veel aan beide rijders. “We hebben een mooi groepje en hebben heel veel aan elkaar. Je probeert elkaar te helpen, bijvoorbeeld door technische dingen en ervaringen uit te wisselen. Kjeld heeft natuurlijk een bak aan ervaring.”
Inspiratie van shorttrackgoud
Kok kijkt verder dan langebaanschaatsen alleen. Donderdagavond zag ze hoe Jens van ’t Wout en Xandra Velzeboer shorttrackgoud veroverden en dacht: “Dat succes meemaken, dat wil ik ook. En daar wil ik alles aan doen”.
Om olympisch kampioen te worden, zal Kok onder anderen moeten afrekenen met Jutta Leerdam. Zij start drie ritten voor Kok in het twaalfde paar tegen de Duitse Sophie Warmuth, die bij de laatste wereldbeker in Inzell voor het eerst op het podium stond.
Andere concurrentes zijn de Japanse Yukino Yoshida, die bij afwezigheid van Kok een wereldbeker won, net als de Poolse Kaja Ziomek-Nogal. Ook regerend kampioen Erin Jackson, de Zuid-Koreaanse Lee Na-hyun en Anna Boersma willen naar het podium.
Overmacht, maar geen garantie
Kok won elke wedstrijd die ze reed. In de wereldbeker kwam Leerdam in Calgary met 0,29 seconde het dichtst bij haar in de buurt. In Hamar was het verschil met de nummer twee het grootst: 0,6 seconde. Een enorm verschil op de sprint.
Kok rekent zich ondanks al die overmacht niet rijk. “Het hele jaar staan er andere meiden op het podium. Er zijn genoeg kandidaten, er zijn altijd mensen die de beste race van hun leven rijden. Het gaat zeker heel spannend worden.”
Drievoudig goud al binnen drie dagen: de shorttrackers kunnen haast niet meer stuk
We zijn pas een halve week onderweg in Milaan en Nederland heeft al drie keer goud gepakt op de shorttrack. Xandra Velzeboer claimde de 500 meter, Jens van ’t Wout deed datzelfde op de 1000 én de 1500 meter. En het kan nog beter worden, want de overige drie dagen liggen nog voor ons.
Toen de microfoon van RTL Nieuws voor z’n mond verscheen, kon Van ’t Wout het zelf ook amper geloven: “Ik snap er echt niks van.” Een bescheiden reactie voor een kerel die sinds gisteren twee olympische titels op z’n korte-baan-palmares mag zetten.
Vier jaar geleden was Suzanne Schulting nog onze enige schaats-heldin
In Peking 2022 sleepte Schulting liefst goud (1000 m), zilver (500 m) en brons (1500 m) binnen. Ze crashte ook nog eens met de vrouwenaflossing mee naar het hoogste schavotje, samen met Selma Poutsma, Xandra Velzeboer en Yara van Kerkhof. In totaal leverde dat exact dezelfde hoeveelheid plakken op als vier jaar eerder in Pyeongchang: vier stuks – met toen weer goud voor Schulting (1000 m), zilver voor Van Kerkhof (500 m) en Knegt (1500 m) en brons voor de vrouwenrelay.
Bondscoach Kerstholt: ‘Dit is van iedereen’
Terwijl de emotie in de catacomben van de Milano Ice Skating Arena hoog opliep, zocht Niels Kerstholt meteen de bredere weg. Hij wilde geen hoofdrollen verdelen: “We doen dit allemaal samen.”
Hij noemde met naam en toenaam de coaches die Jens tot deze vorm hebben gebracht: Wilma Boonstra, Dave Versteeg én diens voorganger Jeroen Otter. “We doen nu allemaal dingen goed, maar er zijn daarvoor ook heel veel dingen goed gegaan. En er zijn ook dingen misgegaan – dat hoort erbij.”
En nee, dit is géén derby tussen coaches, benadrukte hij: “Jeroen stond twee dagen geleden ook jankend op de tribune.”
Nederland stijgt in het medailleklassement
Door de reeks ‘blikken en dauw’ kleurt het klassement steeds Oranjer: op dit moment prijken vier gouden, vier zilveren én één bronzen medaille naast onze vlag – goed voor de zevende plek. De shorttrackers doen het zelfs nog beter dan de langebaanformatie, die op zes plakken staat maar slechts één keer goud mocht vieren – en wel dankzij Jutta Leerdam op de 1000 meter.
Zoë Deltrap stond te dansen langs de boarding
En wie ging helemaal uit z’n dak tijdens de 1500 meter? Zoë Deltrap, beter bekend als de vriendin van de brandnieuwe olympisch kampioen. Terwijl Jens met zijn armen de lucht in schoot, vierde zij in het publiek alsof ze zojuist zelf de bocht had uitgesprint.
Negende goud voor Klaebo: nu officieel de allergrootste
Zondag mocht Johannes Høsflot Klaebo – met z’n 29 jaar – even denken: “dit was ‘m”. De Noorse langlauffer klokte met ploeggenoten Emil Iversen, Martin Løwstrøm Nyenget en Einar Hedegart de snelste tijd op de 4×7,5 km estafette tijdens de Winterspelen in Italië. Goud nummer vier van deze Spelen én – belangrijker – nummer negen uit z’n hele olympische carrière. Daarmee laat hij aan alle andere wintersporters ooit de snelste schaatstruc achter.
Van Pyeongchang (2018) pikte hij eerder nog drie keer het hoogste podium, twee jaar geleden in Peking pakte hij nog twee keer goud. Tel je al die plakken bij elkaar op, dan steekt er niemand boven hem uit.
Geen uitslover? Wel als! Vorig jaar was hij de allereerste die een WK afwerkte met liefst zes gouden schijven om z’n nek. Met die progressie is het dus niet zo raar dat hij het record nu breekt.
Maar nóg niet klaar
De teamsprint én de mooiste afstand überhaupt – de 50 kilometer massastart – liggen nog op de planning. Reken maar dat Klaebo daar weer vooraan wil zitten.
Tussenstand in de eeuwige top 7
Met zes keer goud, vijf keer zilver en twee keer brons hangt schaatser Ireen Wüst op plaats zeven. Een prima score, maar de teller van Klaebo loopt dus nog gestaag door.
Benda krijgt zijn kans in doel tegen Go Ahead Eagles
Feyenoord gaat vanmiddag met een andere goalie van start: Timon Wellenreuther zit op de bank, terwijl Justin Benda het doel verdedigt tegen Go Ahead Eagles. Benda stond in het verleden al vaker plots tussen de palen en laat vandaag dus zien wat hij waard is.
Ten opzichte van het duel van vorige week zijn er nog wat andere wijzigingen. Ayase Ueda is namelijk weer helemaal fit en neemt meteen de spitspositie terug. In de voorhoede combineren hij mocht samen met Anis Hadj Moussa en Aymen Sliti, dus er moet genoeg vuurwerk te zien zijn.
Grote afwezige is nog altijd Raheem Sterling. De sneltrein uit Engeland hangt nog steeds aan de telefoon voor zijn papieren én moet ook nog een paar kilometer in zijn benen krijgen voordat hij zijn debuut kan maken.
Feyenoord pronkt op plek twee in de Eredivisie, precies gelijk in punten met Ajax, maar met een wedstrijd minder gespeeld. De kersverse tegenstander Go Ahead Eagles staat er lekker voor: zij hebben maar liefst vier puntjes meer dan hekkensluiter NAC Breda.
