Drama voor Tilburgse shorttracker: diskwalificatie kost hem de halve finale

Voor shorttracker Friso Emons liep zijn allereerste optreden op de Olympische Spelen uit op een enorme tegenvaller. De 27-jarige sporter uit Tilburg eindigde als tweede in zijn kwartfinale, maar de jury besloot hem achteraf te diskwalificeren vanwege een valpartij tijdens de race.

Emons reed een sterke wedstrijd, maar in een bocht kwam hij in contact met een shorttracker uit Oekraïne. Dat contact zorgde ervoor dat zowel de Oekraïner als de Italiaan Pietro Sighel ten val kwamen. Hoewel Emons zelf overeind bleef en als tweede finishte – normaal gesproken genoeg voor de halve finale – oordeelde de jury anders.

“Ik reed een beetje op gevoel en zag hem niet meer. Ik had er wel wat ruimer omheen gemoeten”, gaf hij na afloop toe. “Tijdens de rit dacht ik al van ‘oei’. Ik wist dat dit de verkeerde kant op kon vallen. Dit is erg jammer.”

Voor Friso was het feit dat hij zich überhaupt had gekwalificeerd voor deze Spelen al een grote overwinning. Gelukkig wacht hem waarschijnlijk nog een nieuwe kans, want hij maakt ook deel uit van de aflossingsploeg. De halve finale staat gepland voor maandag 16 februari, de finale volgt op vrijdag de 20ste.

Bekijk origineel artikel

Jenning de Boo pakt zilver in spannende olympische 500 meter

Het was het duel waar iedereen naar uitkeek: Jenning de Boo tegen de Amerikaanse topfavoriet Jordan Stolz op de 500 meter. In een bloedstollende race greep De Boo het zilver, maar het goud ging nipt naar Stolz.

Een ultieme confrontatie tussen de twee besten

De race tussen De Boo en Stolz was de ultieme krachtmeting tussen de twee absolute topsprinters van dit moment. Stolz, startend in de binnenbaan, en De Boo in de buitenbaan, gingen vanaf het startschot voluit. De Boo wist bij de kruising naar de Amerikaan toe te rijden en liep zelfs iets in. In de laatste binnenbocht reden ze zij aan zij, maar in de allerlaatste meters liep Stolz net iets uit en zakte De Boo een fractie weg. Op de streep scheelde het slechts 0,11 seconde.

Stolz pakt goud met olympisch record

Jordan Stolz won het goud in een nieuw olympisch record: 33,77 seconden. Het is zijn tweede gouden medaille deze Winterspelen, nadat hij eerder deze week ook al de 1.000 meter won. Jenning de Boo stopte de klok op 33,88 en moest dus genoegen nemen met zilver. Het brons ging naar de Canadees Laurent Dubreuil (34,26).

Teleurstelling en trots voor De Boo

Voor regerend wereldkampioen De Boo is het zijn tweede zilveren medaille van deze Spelen. Het is een mooie prestatie, maar de gedroomde gouden plak bleef net buiten bereik. Michel Mulder blijft daarmee de enige Nederlandse man die ooit olympisch goud won op de 500 meter (Sotsji 2014). De Boo had vooraf al gezegd dat hij graag tegen Stolz wilde rijden en vol vertrouwen was na zijn eerdere succes.

Nederlandse prestaties verderop in het klassement

Naast De Boo deden ook Sebas Diniz en Joep Wennemars mee. Diniz reed een sterke race en eindigde met 34,46 op een knappe vijfde plaats, slechts 0,20 seconde van het brons. Joep Wennemars, die na het drama op de 1.000 meter van woensdag op zoek was naar herstel, finishte in 34,89 op de 21ste plaats. Hij kan zich nu gaan voorbereiden op de 1.500 meter, waar hij tot de medaillekandidaten wordt gerekend.

Het schaatstoernooi gaat zondag verder met de 500 meter voor vrouwen, waar onder andere Femke Kok, Jutta Leerdam en Anna Boersma in actie komen.

Bekijk origineel artikel

Van ’t Wout pakt dubbel goud in Milaan

Kjeld Nuis mag dan de grote naam zijn, maar laten we het vooral hebben over de nieuwe ster: Van ’t Wout! Na zijn verrassende zege op de 1000 meter eerder deze week, heeft hij op de 1500 meter opnieuw het hoogste podium betreden. In een bloedstollende race versloeg hij de favoriet en pakte zo zijn tweede individuele gouden medaille op deze Spelen. Wat een prestatie!

Bekijk origineel artikel


Volgende uitdaging: de 500 meter

Het feest is nog niet voorbij! Van ’t Wout staat later deze week ook nog aan de start voor de 500 meter. Kan hij daar het onmogelijke mogelijk maken en nóg een medaille toevoegen aan zijn al indrukwekkende oogst? Alle ogen zijn op hem gericht.

Bekijk origineel artikel

NAC grijpt cruciale overwinning in degradatiestrijd

NAC heeft drie ontzettend belangrijke punten gescoord in de strijd om in de Eredivisie te blijven. De ploeg uit Breda won zaterdagavond de spannende degradatiekraker tegen Heracles Almelo met 0-1, dankzij een laat doelpunt van Clint Leemans. Deze zege zorgt ervoor dat NAC van de achttiende naar de zestiende plaats op de ranglijst klimt.

Voor de rust was het gebrek aan doelpunten, waar NAC dit seizoen mee kampt, duidelijk zichtbaar. Kansen van Moussa Soumano en André Ayew werden niet benut. De tweede helft werd een stuk levendiger, met actie aan beide kanten. NAC kwam dichtbij via de paal, Heracles Almelo antwoordde met een knal op de lat. De thuisploeg dacht zelfs even op voorsprong te komen, maar dat doelpunt werd afgekeurd voor buitenspel.

De beslissing viel in de slotfase. Na ingrijpen van de VAR kreeg NAC een strafschop toegekend voor handsbal. Clint Leemans bleef koel en schoot raak: 0-1. In de spannende laatste minuten hield NAC de voorsprong vast, waardoor ze voor het eerst sinds december 2024 weer een uitwedstrijd in de Eredivisie winnen.

Bekijk origineel artikel

Jenning de Boo moet opnieuw genoegen nemen met zilver achter Jordan Stolz

“Dit is ‘m, dit is ‘m”, dacht Jenning de Boo toen hij de laatste bocht uitkwam en even voor Jordan Stolz lag. Maar het was ‘m net niet. De Amerikaan Stolz nam meer snelheid mee uit die laatste bocht en finishte op de olympische 500 meter 0,11 seconde sneller. Resultaat: goud voor Stolz, zilver voor De Boo. En op de 1.000 meter, een paar dagen later, was de volgorde precies hetzelfde.

“Het was niet genoeg”, zei De Boo met het zilver om zijn nek. “Aan de ene kant heb ik daar vrede mee, maar ik was meer tevreden met dat zilver op de 1.000 meter. Deze doet toch iets meer pijn.

Die pijn komt misschien doordat De Boo op de kortste afstand heeft laten zien wél van Stolz te kunnen winnen. Hij deed het vorig jaar nog op de WK afstanden en was deze winter in de wereldbeker al een paar keer sneller. Bovendien reed De Boo afgelopen november zelfs de snelste tijd van het jaar, sneller dan Stolz’ persoonlijk record.

“Ik zag een 33’er staan en wist: dit is het podium. Maar aan de andere kant gaan mijn handen toch in het haar. Je ziet dat hij er weer net voor zit”, aldus een teleurgestelde De Boo.

De perfecte race nodig

“Dit was mijn grootste kans”, besefte hij. “Het was ook mijn laatste kans op olympisch goud op deze Spelen. En ik ga naar huis met zilver.” Schamen hoeft hij zich zeker niet. Hij dwong Stolz tot wat de Amerikaan zelf “de perfecte race” noemde.

De Boo: “Ik kan mezelf niets verwijten. Ik heb hem het vuur na aan de schenen gelegd en ben supertrots op mijn race. Maar op dit moment overheerst een beetje het gevoel: je bent the best of the rest.”

Waar ging het ‘mis’?

Voor De Boo was duidelijk waar het verschil werd gemaakt. “Ja, de opening had iets sneller gekund, maar daar heb je achteraf zo weinig aan.” Zijn eerste 100 meter ging in 9,62 seconden, die van Stolz in 9,55. De laatste binnenbocht, waar De Boo moest aanhaken op Stolz, was volgens de Nederlander in ieder geval “hartstikke goed”.

Stolz liet zich niet uit zijn ritme brengen. “Ik wachtte tot ik hem zou horen komen”, vertelde de Amerikaan. “Maar bij het ingaan van de laatste bocht hoorde ik hem nog niet. Halverwege die bocht dacht ik: als hij maar een klein beetje voor me ligt op de laatste 100 meter, dan versla ik hem waarschijnlijk. Als ik leid op het laatste rechte stuk, win ik meestal.”

Twee fenomenen ver boven de rest

Als Stolz ‘perfect’ reed, dan benaderde De Boo die perfectie. Hun tijden – 33,77 en 33,88 seconden – waren de twee snelste ooit op een laaglandbaan. Zij waren de enige schaatsers die onder de 34 seconden bleven.

“Het is heel fijn dat we er met z’n tweeën met kop en schouders bovenuit steken, dat geeft een goed gevoel”, zei De Boo. “Maar het liefst sta ik een treetje hoger. Het zou ook verkeerd zijn als ik dat gevoel niet had.”

Hongerig naar meer

De Boo wil goud, en niets minder. Toch is zijn zilver op de 500 meter een zeer zeldzame prestatie: hij is pas de zesde Nederlander ooit die op die afstand een olympische medaille wint.

Stolz was weer sneller, zoals hij dat de afgelopen jaren vaker was. Maar De Boo kijkt met opgeheven hoofd terug. “Ik ga bij mijn olympische debuut naar huis met twee keer zilver en daar ga ik vanavond lekker met vrienden en familie van genieten.”

En hij weet: dit was niet zijn allerlaatste kans. “Ik heb nog lang genoeg, ik ben nog maar 22.”

Bekijk origineel artikel

Alex de Minaur schrijft geschiedenis in Ahoy

De Australische tennisser Alex de Minaur heeft een bijzondere prestatie geleverd op het ABN Amro Open. Hij is de eerste speler ooit die drie jaar achter elkaar de finale van dit toernooi heeft bereikt. In de halve finales was hij met 6-4, 6-3 te sterk voor de Fransman Ugo Humbert.

Met deze derde finaleplaats komt hij in de historische ranglijst van Ahoy nu op een gedeelde derde plaats te staan. Alleen de legendarische Roger Federer en Jimmy Connors deden het beter, met elk vier finales op hun naam.

Zondag wacht de eindstrijd. Daarin treft hij de winnaar van de andere halve finale tussen de Canadees Félix Auger-Aliassime en de Kazach Aleksandr Boeblik.

Sterke reactie na zware kwartfinale

De weg naar deze halve finale was niet makkelijk. De als eerste geplaatste De Minaur moest vrijdag een marathonpartij van bijna drie uur spelen om de Nederlander Botic van de Zandschulp te verslaan. Ondanks die zware inspanning was de 26-jarige Australiër tegen Humbert meteen scherp.

Een kwestie van solide verdediging

De wedstrijd tegen Humbert leek in veel opzichten op zijn eerdere duel. De soepel bewegende De Minaur zette zijn verdediging weer perfect op, wat cruciaal was tegen de aanvallende stijl van Humbert. In de eerste set was één break op 2-1 genoeg, maar hij moest hard werken om die set ook daadwerkelijk te winnen.

De tweede set verliep vergelijkbaar. Telkens wanneer Humbert probeerde druk uit te oefenen, had De Minaur een antwoord. De wedstrijd werd beslist op 4-3 in de tweede set. In een monstergame van maar liefst vijftien punten overleefde de snelle Australiër drie breakkansen van Humbert, waarna hij de partij kort daarna kon afsluiten.

Bekijk origineel artikel