Nieuw filmpje: dat legendarische liefdesduet van Moulin Rouge! op Valentijnsdag
Come What May werd ooit bedacht voor de bekende film, waarin Nicole Kidman en Ewan McGregor er boven Parijs een duet van maakten. In het verhaal is het een verborgen liefdesbrief naar elkaar: de oogverblindende courtisane Satine en de beginnende dichter Christian kunnen hun gevoelens eindelijk hardop uitspreken.
De musicalversie van Moulin Rouge! draait inmiddels sinds 2024 en scoorde vorig seizoen flink wat Musical Awards, waaronder die voor Beste mannelijke hoofdrol (Martijn Noort als Christian). April Darby nam in januari de fakkel over en doet nu de vrouwelijke hoofdrol van Satine. In de clip die vandaag werd gelanceerd – precies met Valentijnsdag – zien we voor het eerst beelden van haar Satine in actie.
Verloren klanken van Jules de Corte duiken opnieuw op – en er zit nog nooit gehoorde muziek bij!
Meezingers die bijna voorgoed verdwenen waren
Weet je nog die prachtige kinderliedjes en theatrale meezingers van Jules de Corte? Dankzij nieuwe vondsten in archieven klinkt zijn stem weer op alsof hij nooit weg is geweest. Platenman Rob Touber – die in de jaren ’60 en ’70 veel artiesten aanhitste om nummers van De Corte te zingen – had kennelijk een schat aan opnames verstopt. En jawel, daar wandelden podcastmakers Jim Immig en Frank Jochemsen gewoon binnen voor hun aflevering over de blinde liedjessmid.
Als je overmorgen oud bent – dan hoor je nu verrassende versies
Het bekende Als je overmorgen oud bent krijgt een tweede leven. Ten eerste valt er een hele nieuwe uitvoering van Gerard Cox op te duiken, opgenomen in een klassieke tv-show. Daarnaast draait Frank de allereerste demo waar Jules zelf het lied zingt – rauw, met hoorbare opwinding en al dat karakteristieke De Corte-huppel intact.
Erin getrapt: een gloednieuwe oude single
Grote verrassing: een nummer dat niemand ooit heeft gehoord! Erin getrapt is compleet onbekend terrein; Jules schreef het speciaal voor cabaretière Adèle Bloemendaal. Zij nam het nooit op, waardoor het 50 jaar lang op een stapel is blijven liggen. Tot nu dus: voor het eerst hoorbaar en ineens voelt het alsof het altijd al op de radio stond.
Romeo en Julio – een oerversie die roodgloeiend was in 1972
Ook de wiegversie van Romeo en Julio is teruggevonden. Destijds een speelse knipoog naar een iconisch stel, maar vooral een van de nederigste Nederlandse liedjes die met oprechte zinnen homoseksualiteit durfde te benoemen. De Corte componeerde het voor het jubileum van de COC; Gerard Cox zong het uiteindelijk in 1972. Dat de opnamen uit die tijd bewaard zijn gebleven, is ronduit wonderbaarlijk.
Geen eenmalig gelukje
Trouwens, dit is niet vandaag-voor-de-eerste-keer. In 2019 stond de wereld al te trillen toen De Beiaardier van Vlissingen uit 1958 opdook in het archief van Beeld en Geluid. Er valt dus blijkbaar nog heel wat te graven.
De man achter de melodieën
Jules de Corte zelf raakte op amper éénjarige leeftijd zijn zicht kwijt door een foutje van de dokter. Dat belette hem niet om honderden liedjes te schrijven – van KRO-sessies tot songs die nog steeds op kleuterschoolfeestjes worden meegebruld. Denk aan De vogels, Ik zou wel eens willen weten en natuurlijk die tijdloze Als je overmorgen oud bent. Zijn prijzenkast puilt uit: van Edison tot Gouden Harp én de Louis Davids-prijs. Hij zong, componerde en schilderde met noten alsof het krijt op de straatsteen was. En nu klinkt hij weer – alsof hij gisteren nog op de piano zat.
Deze week: hoe VS-kwaliteiten handelspolitiek speedrunnen, een sextortion-drama in Groningen én afscheid van Cees Nooteboom
De nieuwste Het Beste uit het Oog-editie is weer een bomvolle audio-buffetbak. De makers van Met het Oog op Morgen plukten er de leukste gesprekken van de afgelopen week uit. Dit keer: VS-geplan op het wereldtoneel, een ronduit smerige zaak in Groningen én een afscheid dat hard aankwam.
1. VS als politieke sloopkogel? Ja, echt
De Veiligheidsconferentie in München had een knallende aftrap: volgens de organisatie breekt Amerika de internationale wereldorde steeds verder af. Bob Deen van instituut Clingendael was er live aanwezig en deelde zijn verbazing in de podcast. “Ze voeren niet gewoon beleid; ze gooien het systeem stevig op z’n gat.”
2. “Ik heb niks gedaan” – de Groningse sextortion-zaak
Mark S. kwam in Groningen voor de rechter en werd direct geconfronteerd met aanklachten voor verkrachting, afpersing én chantage. Zijn getuigenis was zo tegenstrijdig dat tante Rechtszaal ziedend werd. Strafrechter Jacco Janssen stond verbaasd een paar seconden stil en zei achteraf: “Ik snap echt waarom mensen gefrustreerd waren.”
Kort samengevat: de verdachte ontkende zó fanatiek dat het irritatie-niveau over de 100 schoot.
3. Cees Nooteboom (1933 – 2025) – schrijver, reiziger, inspiratie
Deze week nam afscheid van een boekwurm-grootheid: Cees Nooteboom stierf op 92-jarige leeftijd. Met sterwerken als *Rituelen* en de onwijs mooie reisboeken *Voorbije passages* en *De omweg naar Santiago* hield hij miljoenen lezers gegrepen.
Goede vriendin Connie Palmen kreeg tranen in haar stem toen ze vertelde over zijn werk én zijn nukkig-kindelijk enthousiasme voor nieuwe landkaarten en oude woorden.
4. Bonus-track: Landverraders als compliment
Dichter en theatermaker Derek Otte draait het begrip “landverrader” helemaal om en gebruikt het als geuzennaam. Z’n dichtbundel *Landverraders* ligt in de winkel en volgende week staat hij met een gelijknamige theatervoorstelling in het theater.
Hier kun je de hele aflevering van Het Beste uit het Oog beluisteren.
Vond je het leuk? Abonneer je gauw en schep je oor op z’n zondag vol verhalen.
Shorttrack-zussen Velzeboer overleven topsport samen: “Altijd gewoon je zus naast je”
“We vinden het allebei lekker om even onze hersenen aan te zetten”
Van natuurijs met plezier tot Beijing-roze
Het was geen kwestie of ze de schaatskoorts zouden krijgen, maar wanneer. Michelle (eenentwintig) en Xandra Velzeboer (vierentwintig) stonden nog half waggelend op de bevroren sloot en sjeesden al weg op hun ijzers. “Schaatsen zit er gewoon met de paplepel in, dus we kennen het niet anders”, zegt Xandra stralend tegen RTL Boulevard. Later werd Den Bosch de vaste stek voor de wekelijkse schaatsles – al draaide daar nooit om wie het eerst over de finish vloog, maar om een goed potje lachen.
“Sterallure” is dus een woord dat sowieso niet in hun woordenboek staat. De meiden groeiden op in de vertrouwde wijk waar hun ouders nog altijd wonen, gingen gewoon naar de middelbare school en houden tot op de dag van vandaag contact met die eerste vriendinnen. “Er zijn zoveel jonge topsporters die al op hun dertiende van huis moeten – wij konden lekker bij paps en mams blijven smullen”, vertelt Michelle.
Rivale op het ijs, zus in de bus
Zussen op de bank wordt het ineens spannender als het startschot valt. “Daar houdt de zusjes-liefde eventjes op”, giechelt Michelle. Zij racet links, Xandra rechts, en supporten doe je dan echt even niet meer: “Je rijdt uiteindelijk wel je eigen wedstrijd. Maar stel dat jullie allebei finishen op een podiumplaats? Dan is het feest!” En wanneer de spanning elders in de wereld toeslaat, is er één gigantische geruststelling: “Ook midden op de andere kant van de wereld zit opeens gewoon een stukje thuis naast je, super fijn.”
Om de focus erin te houden, gaan de zussen vooral niet als kamergenoten door het leven: verschillende hotelkamers, andere schema’s – en dan kan ieder haar eigen ritme rijden.
Collegeboeken naast startblokken
Hoe ziet een leven ná shorttrack eruit? Een grote vraag waar Michelle en Xandra nog niet bij stil willen staan. “We pakken beiden nog een studie erbij – wie weet wat we daarmee oppikken”, zegt Michelle nonchalant. Een saaie tussendoener zijn die boeken beslist niet: “Even lekker schakelen van rondjes draaien naar hersenen kraken, dat geeft frisse energie.” En uitgaan tot in de kleine uurtjes? Forget it. Zelfs de kroeg is off-limits. Voor Michelle blijft grote zus Xandra trouwens dé inspiratiebron: “Als klein meisje wilde ik al precies doen wat zij deed. Nu leer ik nog steeds van haar lijntjes en tricks.”
Maandag gemorst, zaterdag alweer vol gas
De olympische droom kreeg dinsdag flinke deuken toen Xandra in de mixed relay keihard onderuit ging – precies op het moment dat Michelle haar olympisch debuut vierde. Een nare domper op papier, maar de zusjes staan allang weer te trappelen: komende zaterdag barst de strijd voor een finaleplek in de vrouwenploeg los. De handrem gaat eraf en wie weet wie er nog in de bloemenzee belandt.
Wasserman gooit roer om na Epstein-commotie
Je hoeft het niet groots aan te kondigen om toch een knallende exit te maken. Casey Wasserman, de kerel die de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles mag leiden, heeft besloten zijn eigen entertainmentbedrijf in de etalage te zetten. Reden? Hij wil van de discussie over zijn oude connectie met vriendinnetje-van-iedereen Ghislaine Maxwell af. Want die riedel “afleidt maar van het echte werk”, aldus Wasserman.
Van Hollywood-telg tot LA-baas
Kleinzoon van een Hollywoodmagnaat begon Casey ruim 20 jaar geleden zijn eigen label en bouwde dat uit tot een kantoor vol sport- en popsterren. Dankzij zijn city- én sportnetwerk werd hij in 2014 de beste man om de Spelen naar LA te halen. Tot nu toe liep dat lekker – tot er vorige week een stapel Epstein-documenten verscheen met z’n naam er opvallend vaak tussen.
Prikkelende mailbox
In die vrijgegeven papieren viel een serie mailtjes te lezen die Wasserman in een té flirterige bui naar Maxwell had gestuurd. Voorbeeldje: “Wat moet ik doen om je in een strak leren setje te zien?” – niet bepaald de zakelijke toon die je van een olympisch baas verwacht. De ophef was meteen groot: artiesten als zangeres Chappell Roan zegden hun contract op omdat ze een vertegenwoordiger willen “die onze waarden écht deelt”. Politiek en pers pleitten ervoor dat Wasserman ook zijn olympische pet afzette. Het comité hield hem uiteindelijk aan boord, maar de schade was blijkbaar groot genoeg.
Sorry, maar ik blijf bij LA2028
Wasserman heeft zijn werknemers in een interne memo laten weten dat hij zijn bedrijf in de etalage zet en stapt zelf op als eigenaar. “Sorry dat mijn stomme fout 23 jaar later nog steeds ellende veroorzaakt,” schrijft hij. Tegelijk laat hij weten zijn baantje bij de Spelen niet op te geven – “ik wil LA in 2028 het feest geven dat ’t verdient”.
Ook elders knallen de vertrekken
Wasserman is in een paar dagen tijd al de derde grote naam die zijn positie opgeeft door de Epstein-ontknopingen. Gisteren ging bij logistiekreus DP World de directeur Sultan Ahmed bin Sulayem eruit omdat hij in de vrijgekomen mailtjes als “één van Jeffrey’s vertrouwde vrienden” overkwam – compleet met vrouwenjacht-en-porno-etiquette. Dezelfde dag stapte ook topadvocaat Kathy Ruemmler van Goldman Sachs op; zij prijkte maar liefst 8.400 keer in de documenten en was tot ver na Epsteins veroordeling nog op kippensoepbezoek. Ook zij zwaaide af “in het belang van de bank”.
Ilse trekt later haar keuze toch in: “Waarom draaide ik níét voor Mandy McCandy?”
Mandy McCandy betreedt als drag queen het podium
Even voordat Mandy McCandy het toneel opstapt, legt ze uit waarom drag voor haar méér is dan een jurk en een pruik. “Het is echt mijn creatieve uitlaatklep,” zegt Gerben – haar naam buiten de spotlight. Ze gaat When We Were Young van Adele zingen en hoewel de opening net iets wiebelig klinkt, draait Willie Wartaal binnen luttele seconden. Dinand Woesthoff volgt snel daarna.
Stem knipt eruit, maar Ilse blijft stil
Tijdens het refrein laat Mandy een stevige uithaal horen, maar bij Ilse DeLange blijft het lampje onverrichter zake. Na afloop geeft ze toe dat het net niet genoeg was om te drukken, maar dat gek genoeg tegelijk precies het punt blijkt waarom ze spijt krijgt. Ze prijst hoe extravagant Mandy eruitziet, maar hoe intiem de performance juist is. “Ik ben super-nieuwsgierig waar dit naartoe gaat leiden,” zegt ze.
Mandy kiest Dinand, Ilse blijft met de brokken zitten
Mandy laat doorschemeren dat haar voorkeur bij Ilse had gelegen als die wel had gedraaid, maar nu kiest ze voor Dinand – “waar ik ontzettend blij mee ben,” verzekert hij. Achteraf bekent Ilse haar buikpijn: “Toen ik me omdraaide dacht ik: nee, waarom heb ik niet gedraaid?”
The voice of Holland is elke vrijdag om 20.00 uur te zien op RTL 4.
