Paul zegt vaarwel aan het basketbal na 21 jaar – een legende zonder ring, maar vol respect
Na meer dan twee decennia op het hoogste niveau is het officieel: Paul heeft zijn NBA-carrière afgerond. Op Instagram deelde hij een emotionele boodschap: “Dit was het! Na 21 jaar stop ik met basketballen.”
Hij noemt het een “ongelooflijke zegen” dat hij al zo lang zijn passie mocht omzetten in zijn beroep – en dat zegt veel over iemand die nooit een kampioenschapspenning in de NBA won, maar wel twaalf keer werd gekozen voor het All-Star Team. Dat is geen kleinigheid: alleen een handvol spelers in de geschiedenis haalde dat aantal.
Op het gebied van assists staat hij zelfs op plaats twee in het all-time-klassement van de NBA – een bewijs van zijn visie, timing en onvermoeibare speelwens. En als je nog niet genoeg hebt: met Team USA pakte hij olympisch goud in 2008 én 2012. Twee keer goud, twee keer wereldkampioen – dat zegt ook iets over zijn klasse op het internationale podium.
Zijn reis begon in 2005 bij de New Orleans Hornets, waar hij zes seizoenen lang de basis legde voor wat zou volgen. Daarna ging het naar Los Angeles voor de Clippers, gevolgd door avonturen bij de Rockets, Suns en zelfs de Warriors – tot hij vorig jaar weer terugkeerde bij de Clippers, alsof het allemaal een grote, cirkelvormige afscheidsboog was.
Een carrière zonder NBA-titel, maar vol impact. Vol leiderschap. Vol respect.
Nederlandse cricketers op WK T20 flink onderuit in Chennai
De Nederlandse ploeg heeft op het WK T20 een harde klap gevoeld — en wel tegen de Verenigde Staten. In het Indiase Chennai bleek de Amerikaanse kant veel sterker dan verwacht: Oranje eindigde liefst 96 runs achter, nadat de VS een forse score van 196/4 neerzette. Voor Nederland, dat zich voor het eerst ooit plaatste voor een WK T20, is de droom van een tweede ronde daarmee al ver weg. De volgende uitdaging? Een confrontatie met wereldmacht India — geen klein hapje, dus.
Scott Edwards, geboren op Tonga maar sinds jaar en dag een vaste waarde in het Nederlandse team, won de toss en koos ervoor om te bowlen. Maar de Amerikanen lieten zich niet afschrikken. Saiteja Mukkamalla (79 runs uit 51 ballen, met 5 vieren én 4 zessen) was gewoon onstuitbaar — en legde de basis voor die hoge target.
Toen Oranje aan slag ging, kwam de balans snel scheef. Michael Levitt viel al na drie runs, Max O’Dowd werd op 13 gevangen, en Colin Ackerman ging zelfs op de eerste bal weer naar de kant — een klassieke duck. Bas de Leede haalde 23 runs, maar daarna begon de Amerikaanse spinmachine echt te draaien: binnen de eerste tien overs vielen ook het vijfde en zesde wicket. Vanaf dat moment was het voor Nederland eigenlijk alleen nog maar een kwestie van tijd — en van trots behouden.
Mopperende Verstappen maakt zijn laatste testdag in Bahrein af — 61 rondjes, veel kritiek en weinig enthousiasme
Voor Max Verstappen is de eerste Formule 1-testweek in Bahrein officieel in de boeken. Op de laatste dag reed hij alleen in de ochtendsessie — daarna nam teamgenoot Isack Hadjar het over in de middag. En ja, Red Bull mag op testdagen maar één auto inzetten, dus er was geen ruimte voor dubbele inzet.
Verstappen kwam op die slotdag tot 61 rondjes, wat hem de derde tijd van de dag opleverde. Niet slecht, maar zeker niet het meeste: Liam Lawson van Racing Bulls trok met 84 rondjes de langste adem. En snelst van allemaal? George Russell van Mercedes — maar dat is op testdagen sowieso vaak lastig te vergelijken, want iedereen rijdt met andere afstellingen, motorstanden en brandstofhoeveelheden. Het draait hier vooral om kilometers maken, betrouwbaarheid testen en vooral: niet langs de kant staan.
En dan die opmerking van gisteren… Ja, Verstappen is duidelijk niet onder de indruk van de nieuwe F1-auto’s. “De nieuwe auto’s zijn niet leuk om mee te rijden. Het is anti-racen”, zei hij vrijwel letterlijk. Geen wonder dat hij er ook al eerder over sprak dat hij misschien eerder dan gepland stopt — ondanks zijn contract tot 2028. “Ik heb alles bereikt wat ik wilde bereiken. Als ik er geen zin meer in heb, ga ik andere dingen doen.”
Ondertussen had Cadillac een behoorlijk lastige ochtend: Valteri Bottas moest al vroeg stoppen vanwege technische problemen en kwam uiteindelijk maar tot 37 rondjes — verreweg het minste van de hele dag.
Interessant detail: woensdag reed Verstappen nog beide sessies, donderdag was Hadjar aan de beurt. Die begon echter met een ramp — door een lek dat motorproblemen veroorzaakte, kon hij in de ochtend maar één ronde maken. In de middag haalde hij het wel op met 87 rondjes.
En ja, het is nog niet voorbij: volgende week zijn er nog drie testdagen in Bahrein, voordat het nieuwe seizoen op 8 maart echt van start gaat met de Grand Prix van Australië in Melbourne.
De Boo met een ander gevoel richting ‘zijn’ 500 meter: “Lekker om al een plak te hebben”
Jenning de Boo is heel nerveus voor zijn 500 meter — die zaterdag vanaf 17.00 uur op het programma staat op de Olympische Spelen. Maar het is geen nervositeit van onzekerheid. Nee, dit keer voelt het anders dan bij de 1.000 meter, waarop hij woensdag zilver pakte.
“Het is een heel lekker gevoel als je al een medaille om je nek hebt hangen — dat neem je zeker mee in je gevoel richting zo’n 500 meter”, zegt De Boo.
Hij zou heel blij zijn met nog een medaille… maar hij hoopt morgen écht te strijden voor het goud. “Zo simpel is het. En het is ook mijn beste afstand.”
En hoewel Jordan Stolz weer de grote favoriet is (net als op de kilometer), heeft De Boo — als regerend wereldkampioen, Europees kampioen én Nederlands kampioen — alle reden om vol vertrouwen aan de start te staan.
Na de zilveren plak was het een drukke avond: dopingcontrole, pers, overal camera’s… en toen gewoon door naar het TeamNL-huis. “Zo’n avond hakt er best in, maar het is supergaaf. Ik ben blij om deze olympische ervaring te beleven. En ik moet zelfs lachen als ik erover begin — ik heb gewoon genoten.”
Sebas Diniz: “Mijn droom komt uit”
Voor Sebas Diniz wordt zaterdag een droom werkelijkheid: uitkomen op de 500 meter van de Olympische Spelen. Voor de 24-jarige schaatser uit Borne is dit zijn enige olympische onderdeel.
“Het gaat hartstikke goed. Ik heb er heel veel zin in”, kijkt hij vooruit. “Ik merk dat het de laatste dagen steeds beter gaat. Ik ben supertrots dat ik hier mag staan.”
En hij verwacht niet dat het lastig wordt. “Ik presteer onder druk altijd wel goed”, klinkt hij vol zelfvertrouwen. “Binnen- of buitenbocht, dat maakt mij allemaal niet zoveel uit — ik wil gewoon hard schaatsen.”
Joep Wennemars: knop om na de 1.000-meter-incident
Naast De Boo en Diniz is ook Joep Wennemars van de partij op de 500 meter. Dat is wat minder vanzelfsprekend, want de kortste sprintafstand is niet zijn specialiteit — de 1.500 meter wel, waaraan hij volgende week meedoet.
Zijn optreden op de 1.000 meter werd overschaduwd door de aanvaring met de Chinese schaatser Lian Ziwen. Zijn coach Jac Orie vertelde donderdag dat de knop nu echt om is bij de aangeslagen Wennemars.
PSV krijgt een harde klap in Volendam: tweede nederlaag van het seizoen
PSV heeft gisteren verrassend verloren bij FC Volendam – en dat terwijl de Eindhovense ploeg al sinds augustus als koploper over de Eredivisie heerst. Het was pas de tweede keer dit seizoen dat de groenen hun puntentelling moesten onderbreken: eerder wist Telstar ook al te winnen, maar die nederlaag voelde al minder zwaar dan deze in het Kras Stadion.
Volendam, dat tot nu toe vaak onderaan de ranglijst staat, liet zich niet intimideren. Halverwege de tweede helft kwam Robin van Cruijsen met een prachtige treffer op voorsprong – en dat leek even de doorslag te geven. PSV reageerde weliswaar snel via Dennis Man, maar juist na die gelijkmaker kwam de tegenstander sterker uit de hoek. In de 87e minuut brak Aurelio Oehlers door, kreeg ruimte voor doelman Niek Schiks… en maakte de beslissende goal. Een pijnlijke afloop voor een ploeg die normaal gesproken de bovenste lagen domineert.
Ondanks de tegenvaller blijft PSV ver nog steeds ruim aan kop in de competitie – maar de waarschuwing is duidelijk: niemand is onaanraakbaar, zelfs niet in Volendam.
