Fik uit de pan: auto in vlammen op na crash op A58 bij Tilburg
Vanavond ging het mis op de A58 ter hoogte van Tilburg. Een auto verloor de macht over het stuur, ramde de vangrail en kwam tot stilstand tegen een verkeerspaal. Nog geen tel later sloegen de vlammen uit het wrak. De bestuurder wist zich net op tijd in veiligheid te brengen en werd met onbekende verwondingen afgevoerd naar het ziekenhuis. De afrit Blaakweg is tijdelijk dicht zodat de bergers het asfadt kunnen opruimen. De politie zoekt nog uit hoe de bestuurder de controle verloor.
Sir Keir Starmer: ‘Ik ga niet bij de pakken neerzitten’
Of je ‘m nu Koning Chaos of Premier Volharding kunt noemen, één ding is duidelijk: Keir Starmer blijft zitten. In een stevige toespraak voor het Britse parlement stelde hij gisteravond dat hij óók met tegenwind niet van zijn post verdwijnt. De reden? Hij vindt het simpelweg zijn plicht om het land niet in een politiek vacuüm te storten, zei hij – woorden die klonken als een rechtstreeks antwoord op de roep om zijn aftreden vanuit sommige hoeken binnen zijn eigen Labour-partij.
Waarom ineens zoveel commotie?
Afgelopen zondag kwam de bom: Morgan McSweeney, de man die normaal precies weet welke knoppen hij moet indrukken, pakte zijn biezen. Hij was medeverantwoordelijk voor het aanstellen van Peter Mandelson als ambassadeur in de VS – een keuze die nu volop in opspraak is. Mandelson zou namelijk bevriend zijn geweest met de omstreden Jeffrey Epstein, en er zou supergevoelige informatie zijn uitgelekt naar Epstein. Uren later volgde ook de vertrekakte van Starmer’s communicatiechef. Tel daarbij op dat het vertrouwen in de regering al maanden in het rood staat, en je snapt de roep om frisse lucht.
Schotse roep om vertrek
De Schotse Labour-leider Anas Sarwar zette de toon eergisteren nog door openlijk te vragen of Starmer niet beter zijn biezen kon pakken. Volgens Sarwar zijn er gewoon te veel blunders bovenaan de pikorde gemaakt. Ook andere Labour-parlementariërs sloegen dezelfde toon aan, maar Starmer hield voet bij stuk.
Starmer zelf: ‘Ik laat het land niet in de steek’
Zijn reactie was kort en krachtig: “Na zo hard gevochten te hebben voor de kans om ons land te veranderen, ben ik niet bereid mijn mandaat en mijn verantwoordelijkheid naar mijn land te verzaken, of ons in chaos te storten, zoals anderen hebben gedaan.” Daarmee sloeg hij meteen de deur dicht voor verdere discussies over een mogelijk vertrek – al zal dat de tweets en opiniestukken voorlopig zeker niet tot bedaren brengen.
Sociale-mediakoningen op de kast
De Amerikaanse rechtbank sleept Meta en Google voor de rechter omdat ze apps zouden bouwen die expres verslavend zijn. Een 20-jarige vrouw, die onder de verkorte naam KGM aanklaagt, zegt dat Facebook, Instagram en YouTube haar al op jonge leeftijd omsingelden met likehartjes, push-meldingen en oneindige scroll-strategieën. Volgens haar klappen daardoor depressieve gedachten en suïcidale neigingen erger uit. Ze wil dat de techreuzen keihard op hun nummer gezet worden.
TikTok en Snapchat waren eerst ook nog aangeklaagd, maar die schoven stilletjes een zak geld over tafel en stappen nu aan de zijlijn – het schikkingsbedrag blijft geheim. Als de rechter straks beslist dat Google en Meta hun verantwoordelijkheid ontduiken, kunnen duizenden soortgelijke zaken in Californië straks dienen als spervuur. Een belangrijk vraagstuk: wisten de bedrijven écht dat hun ontwerp gevaarlijk is, net zoals de tabaksindustrie dat destijds wist van sigaretten?
Frances Haugen, bekend van de Facebook-leaks, duikt opnieuw op als boekhouder van het schandaal. In 2021 toonde zij aan via The Wall Street Journal dat Facebook intern al schreeuwde “dit breekt jongeren op”, maar op hoog niveau werd er vooral op inkomsten gelet. De uitgelekte stukken fungeren nu als belangrijk bewijsmateriaal. Toch waarschuwt hoogleraar Elbert de Jong: de precieze link tussen app-gebruik en geestelijke schade is ingewikkeld, want er zijn nog tal van andere factoren in iemands leven.
De marathonzaak duurt naar verwachting zes tot acht weken, Mark Zuckerberg moet zelf nog komen opdraven – datum onbekend. Ondertussen tikte de Europese Commissie vorige week TikTok op de vingers vanwege oneindig scrollen en verslavende functies. Volgens Europarlementariër Kim van Sparrentak kan een Amerikaanse nederlaag Meta en YouTube binnenkort ook hier kopje-onder duwen. Want: “Hoe langer het bewijs wordt, hoe lastiger het voor hun wordt om in Europa nog te verkopen dat alles ‘lekker veilig’ is.”
Amerikaanse marine komt tanker uit de lucht plukken die al sinds de Cariben wordt gevolgd
Het klinkt als een actiefilm, maar is gewoon het laatste hoofdstuk van een maandenlange achtervolging: de VS heeft op de Indische Oceaan vanuit een helikopter de lange reis van olietanker Aquila II afgesloten. Het Pentagon deelde via X mee dat het schip olie uit Venezuela had geladen – en die mag dus niet zomaar op de wereldmarkt belanden.
Van zonnige Cariben tot Indische zeeën
De Aquila II, een 275 meter lange reus onder Panamese vlag, vertrok ooit uit het Caraïbisch gebied met bestemming China. Al die kilometers werd hij in de gaten gehouden door de Amerikaanse autoriteiten. Gisteren maakte een maritieme helikopter dan echt de move: ze landde op het dek en er kwam een bezoekteam aan boord. Of er arrestaties zijn verricht, is nog onduidelijk.
Oliedollars vs. sancties
Minister Hegseth stelt dat de tanker deel uitmaakt van een groepje schepen dat “gebruikt wordt om eigenlijk verboden ruwe olie rond te smokkelen”. Volgens de VS mocht de Aquila II die wateren helemaal niet uitvaren. En dus begon maanden geleden al een spannend kat-en-muisspel op zee.
Geen eenmalige actie
Sinds eind vorig jaar is het Amerikaanse script flink aangescherpt: meerdere tankers zijn al op heterdaad betrapt, geënterd of in beslag genomen. Telkens klinkt weer hetzelfde juridische dilemma – de VS grijpt steeds dieper in, soms op twijfelachtige juridische grond, zeggen juristen.
Trumps missie Venezuela
De timing is opvallend. Begin januari lieten Amerikaanse commando’s plots de Venezolaanse leider Maduro en zijn vrouw “op sleeptouw” nemen en naar New York vliegen, waar ze nu terecht moeten staan voor beschuldigingen zoals narcoterrorisme (Maduro zelf spreekt van onschuld). President Trump verklaarde meteen: de VS willen die verwaarloosde olie-industrie van Venezuela weer vlot trekken. Daarmee scherpt Washington ook zijn scheepswacht aan in het gebied.
Even wachten op papier
Officieel is de Aquila II nog steeds niet “in beslag”, maar wordt hij gewoon vastgehouden. Het Pentagon spreekt glimlachend van “het recht van bezoek uitoefenen” en zegt dat alles rustig verliep. De lading van zo’n 700.000 vaten ruwe olie ligt voorlopig stil tot er een knoop wordt doorgehakt.
Bekijk hieronder een kort filmpje waarom Venezuela zo hoog op Trumps prioriteitenlijst staat:
Week in Soedan: hongersnood erger dan ooit, maar Khartoum zwijgt glashard
De grootste ramp die je (bijna) niet hoort
Bijna drie jaar geleden barstte het gevecht los tussen het regeringsleger en de RSF-milities en nog steeds woedt die strijd harder dan ooit. Volgens VN-cijfers uit deze maand kampt het land nu met de ergste hongersnood sinds jaren. “En eigenlijk zitten die schattingen nog aan de lage kant,” zegt Soedan-kenner Anette Hoffmann van Clingendael. De oorzaak? Beide partijen leggen hulporganisaties vrijwel voortdured het werk onmogelijk.
Waarom is iedereen aan het vechten?
Kort samengevat: legerleider en RSF-generaal kunnen het niet eens worden over wie straks de baas is. Die ruzie is uitgegroeid tot een bloedige burgeroorlog tussen het officiële Soedanese leger en de Arabisch-gezinde RSF, die het vooral gemunt lijken te hebben op Soedanezen met een Afrikaanse achtergrond. De RSF vangt volgens verschillende bronnen (maar officieel ontkent Abu Dhabi dit) steun uit de Verenigde Arabische Emiraten.
Geen hongersnood? Alstublieft, nieuwe “oogstcijfers”!
De Soedanese regering wil de VN-rapporten het liefste zo snel mogelijk in de prullenmand gooien. “Ze blijven volharden dat er géén hongersnood is, en brengen zelf verzonnen oogstresultaten naar buiten,” vertelt Hoffmann. Die ontkenning is al jaren een vast ritueel.
In 2024 schaterde landbouwminister Abubakr El Bishri het hardop uit tegen Soedanese nieuwssite Dabanga: alle drama over voedseltekorten zou slechts bedoeld zijn om de grenzen open te zetten voor wapensmokkel en buitenlandse troepen. Tientallen hulpverleners werden sindsdien verbannen, waaronder twee topmensen van het World Food Programme in oktober vorig jaar – en dat “zonder enige uitleg”.
Hulp krijgt geen kant op
Bij hulporganisatie CARE ervaren ze die muur van wantrouwen elke dag, zegt woordvoerder Deniz Dönmez: “In veel strijdgebieden kunnen we echt niet komen, zeker niet in Noord-Darfur.” Teams zitten daarom op de vluchtroutes om mensen op te vangen.
Wat ze aantreffen?
– Gezinnen die al dagen niets meer gegeten hebben.
– Kinderen die te zwak zijn om nog te huilen.
– Vrouwen die seksueel geweld overkwam tijdens hun vlucht.
Honger was er in Soedan al vóór 2021, nu wordt die honger bovendien gruwelijk gebruikt als wapen. Steden worden omsingeld, markten gebombardeerd, konvooien tegengehouden.
Waarom doen ze dat bewust?
Volgens Hoffmann heeft dit twee motieven. Ten eerste zuiver genocidaal: RSF wil niet-Arabische gemeenschappen letterlijk uithongeren. Daarnaast is het simpelweg goede wervingsmaterie voor beide kanten. “Soldaten krijgen nog wat te eten – en soms loon – dus hun families ook. Als honger je enige optie is, ga je nu eenmaal ergens dienen.”
Honderdduizenden verdwenen
Hoeveel doden de oorlog inmiddels heeft gemaakt – door bommen én door honger – is ongrijpbaar. Al “zeker” 150.000, zegt men voorzichtig. Maar het beangstigende: alleen al in El-Fasher missen minstens 150.000 mensen.
De stad werd in oktober vorig jaar na meer dan 500 dagen belegering door RSF ingenomen. Toen zaten er nog 200.000 à 250.000 burgers. Ongeveer 100.000 wisten naar kampen ten noorden te vluchten, “de overige hopen we niet te hoeven vinden”, aldus Artsen Zonder Grenzen die er daarna mochten kijken. “In de stad is geen leven meer.”
Ouderen in grote problemen: steeds vaker acuut ziekenhuis door verwaarlozing
Je ziet het steeds vaker: de fysio belt binnen zenuwachtig, de ambulance schiet er dan ook nog snel naartoe. In Tilburg, Den Bosch, Geldrop én Beugen wordt wekelijks een bejaarde op de afdeling eerste hulp binnen gebracht die er bijzonder slecht aan toe is. Were the heroes no longer amaze that high.
En helaas: weinig Brabantse ziekenhuizen ontlopen dit beeld. “Mensen komen hier met luizen, doorligplekken of de grootste infecties, soms zelfs onder de eigen ontlasting,” vertelt Floor Kamerman, arts in het Anna Ziekenhuis in Geldrop. Volgens haar kom je ook wel eens een patiënt tegen die compleet onderkoeld wordt afgeleverd vanuit huis. Het ETZ in Tilburg noemt het een ‘schrijnend verhaal’ dat ze daar minstens één keer per week mee te maken krijgen.
Langer thuis = groter risico
Over het hele land hangt er zo’n situatie in de lucht, merkt de Nederlandse Vereniging voor Klinische Geriatrie (NVKG). Waar vroeger meer ouderen op tijd overstapten naar het verpleeghuis, blijven ze nu domweg langer in hun eigen huis. Hogere regels, eigen regie en hopen dat het wel losloopt… maar dat loopt dus regelmatig mis. Valt er bijvoorbeeld een longontsteking bij iemand met dementie, dan stort het hele kaartenhuis in. Geen plek in vervolgzorg, geen thuis meer, dus rechtstreeks naar de spoedeisende hulp.
‘Niet iedereen herkent het’
Bij alle Brabantse ziekenhuizen krijgen ze dit verhaal niet op het bord. Bravis in Bergen op Zoom én Roosendaal ziet het (vooralsnog) lang niet elke week, en ook Bernhoven in Uden noemt deze gevallen een uitzondering. Maar: ook zij stellen vast dat de ‘stagnerende doorstroom’ van eind vorig jaar gewoon doortrekt. Eerstehulp-verpleegkundigen stellen nog wel een extra toename van het aantal opnames zien die officieel niet mee zouden hoeven op die afdeling.
Leo Bisschops van Senioren Brabant-Zeeland wijst naar het sociale netwerk. “Als niemand meer naar binnen kijkt – geen buurvrouw, geen kind, niemand die langskomt – gebeurt dit soort ellende.”
Breeder dan alleen ‘te weinig personeel’
Trudy van Helmond (oud-voorzitter van KBO Eindhoven) ziet ook binnen verpleeghuizen en thuiszorg signalen van verwaarlozing. Ze denkt dat het probleem meer is dan personeelstekort. “De tools om het werk makkelijker te maken? Die zijn er te weinig of werken niet goed.” Het is een cirkel waar vrijwel iedere schakel van de zorg nu in vast zit. Hoe dat te doorbreken? Volgens Van Helmond zijn we met z’n allen verantwoordelijk – agendapunt voor haast ieder Brabants bestuur aan tafel.
