De ozb in Utrecht springt er bovenuit: bijna 10 procent omhoog
Pak die brief eens uit je brievenbus: ook over 2026 tikt je gemeente weer meer belasting aan. Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) zegt dat gemeenten overal in Nederland samen zo’n 6,5 procent extra gaan vragen. Aan het eind van de rit kan dat 15 miljard euro zijn. Veel? Heel veel.
Waar komt dat geld vandaan?
Meestal uit vier potjes:
- De ozb (die belasting voor je woning of pand).
- Parkeerkosten.
- Afvalstoffenheffing.
- Rioolheffing.
Die vier samen moeten namelijk 13 miljard euro opbrengen. De ozb en de betaalde parkeerplaatsen zijn daarin de grootste klapper met bijna 6 miljard euro alleen al via ozb.
Waarom stijgt de ozb nou weer?
De huizen liggen meer in de pap te kleden, dus ze tellen zwaarder mee. Tarieven gaan omhoog én de waarde van panden is gestegen, legt CBS-hoofdeconoom Peter Hein van Mulligen uit.
Utrecht pakt uit
Normaal kijken Amsterdammers, Rotterdammer, Den-Hagenaars en Utrechtenaren meestal in hetzelfde schuitje. Dit jaar krijgt Utrecht de hoofdprijs: ruim 10 procent extra voor de ozb. In Den Haag valt het nog mee met 2,6 procent, Amsterdam en Rotterdam komen uit op een kleine 5,5 procent.
Amsterdam springt er halverwede uit: de tarieven voor woningen zelf zijn zelfs omlaag geschroefd. Toch kunnen mensen alsnog méér betalen als hun huis meer waard is geworden. De gemeente heeft vooral de ‘niet-woningen’ (lees: kantoren en winkelpanden) laten bloeden.
Geld naar afval en riolering
Als je denkt dat die afval- en rioolheffing ook een extra verdienmodel is: nee. Gemeenten moeten die centen échte bestemming geven: vuil ophalen en riolen schoonhouden. Geen sluikse spaarpot dus.
Parkeerkosten nog steeds stijgend
Vooral wie in Amsterdam parkeert, voelt het. Betaald parkeren geldt in nog meer buurten en ook de garages zelf worden duurder; de kosten voor onderhoud schieten omhoog.
Toeristen en arbeidsmigranten
De toeristenbelasting klopt ook weer aan: 650 miljoen euro moet dat opleveren. Grote steden verwachten nog meer bezoekers, terwijl andere gemeenten de belasting zojuist invoeren. Heel nieuw: soms moeten arbeidsmigranten ook bijbetalen. Ze staan niet ingeschreven maar de gemeente draait wel de kosten, dus waarom niet?
Geen ravijn, voorlopig
We praatten al maanden over het ‘ravijnjaar’, maar dat gat lijkt voor nu uitgesteld. De reserves zijn er nog en het kabinet heeft vorig jaar april een potje van 3 miljard uitgetikt. Een ravijn op afbetaling, zeg maar, zegt Van Mulligen.
Destructiebedrijf Son moet open kaart spelen over dieren die nog leven
Rendac heeft de mond vol “duurzaam”, maar zwijgt als het graf over dieren die nog blijken te leven bij aankomst in Son. De Raad van State heeft nu bepaald: dat kan zo niet meer. Dierenrechtenclub Animal Rights klopte daarom aan bij het hoogste rechtsorgaan. En guess what? Zowel de Raad als de minister zegt: kom maar op met die cijfers, Rendac.
“Niet aan de zijlijn”
Het liefst zo snel mogelijk vernietigd, denken boeren vaak. Maar volgens een van de lawyers van Animal Rights zegt Rendac zelf dat “geen levende dieren worden aangenomen”, terwijl het omgekeerde gebeurt. Komt zo’n dier dan binnen, dan wordt meteen een dierenarts ingeschakeld om een spuit te zetten. Volgens Animal Rights soms na “dagenlang ellende”. De organisatie wil weten welke boerenbedrijven zich daar schuldig aan maken, hoe vaak dit voorkomt en welke bedrijfjes erbij betrokken zijn. De Raad van State maakte kort maar krachtig duidelijk: die gegevens moet Son openbaar maken.
### Dierenartsennamen? Niet doorgesproken
Een extra wens van Animal Rights – ook de namen van betrokken dierenartsen openbaren – kreeg geen groen licht. Simpelweg omdat het verzoek te laat binnenkwam.
Bekijk origineel artikel
## Gemeenten op de bon: stiekem onderzoek naar moslimgemeenschappen kostbaar onderonsje
Sinds 2021 ligt de openbaarheid in Nederland opgehitst door onthullingen over geheime dossiers over islamitische bewoners in verschillende steden. Tien gemeenten blijken zonder dat iemand ervan wist stapels met gevoelige informatie te hebben verzameld, en daar kregen ze nu een fikse rekening voor gepresenteerd. De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) tikt ze collectief op de vingers met een boete van 250.000 euro.
### Wat stond er in die dossiers?
De gemeenten hielden niet alleen bij hoe leden van moskeeën hun geloof beleven, maar hadden ook zaken zoals famileverbanden, interne meningsverschillen binnen gemeenschappen en zelfs foto’s opgeslagen. In sommige gevallen werden die rapporten ook nog doorgestuurd naar de politie, NCTV en het ministerie van Sociale Zaken. Conversatie vond simpelweg niet plaats; de mensen op wie deze informatie betrekking had, wisten van niks.
### Waarom gebeurde dit?
Zorgen rond extremisme en geradicaliseerde reizigers – versterkt door de oorlog in Syrië en aanslagen in Parijs en Brussel – hadden ertoe geleid dat de overheid gemeenten een zwaardere rol toebedeelde in de lokale aanpak. Aanleiding voor waarnemers en opiniemakers om sterk te dringen op onderzoeken die als preventief werden omschreven. Steekwoorden als ‘doordringen’ en ‘risicogeneren in kaart brengen’ vielen vaak, wat uiteindelijk resulteerde in de beslissing om externe bureaus in te huren die in het verborgene moskeegangers gevlijmden- en doorschemerden.
### De boetes en de gevolgen
De tien gemeenten die een sanctie krijgen zijn Delft, Ede, Eindhoven, Haarlemmermeer, Hilversum, Huizen, Gooise Meren, Tilburg, Veenendaal en Zoetermeer. Volgens AP-voorman Aleid Wolfsen is de schending van de privacy “zeer ernstig” en is het schade toegebracht aan het vertrouwen dat burgers in gemeenten hebben. Het goede nieuws: de desbetreffende steden hebben het er inmiddels wel van geleerd en zijn bezig met het herstellen van de relatie met moslimgemeenschappen.
### Eerste excuses
Delft kwam als een van de eersten naar buiten met officieel excuus. Burgemeester Alexander Pechtold erkende de pijn die het onderzoek in 2017 had veroorzaakt. Ook het bestuur van de Al-Ansaar-moskee werd in de doofpot geanalyseerd, en auteur Abdelmonim Maanaoui liet weten dat het inbreken van vertrouwen erg veel indruk had gemaakt. Desondanks wil hij – net als Pechtold – vooral naar de toekomst kijken en de samenwerking nieuw leven inblazen.
Bekijk origineel artikel
## Nieuwste namen uit de polder: deze ministers verschuiven van post
Het nieuwe kabinet begint vorm te krijgen – en dat betekent dat er hevig geschoven wordt in de top van het Haagse bedrijf. Al wisten we al dat Rob Jetten straks achter de formele eiken tafel zit, nu komen er weer een paar leuke puzzelstukjes bij.
### Vijlbrief zwaait af bij Sociale Zaken
Het gerucht gaat dat Kamerlid Carola Schouten het stokje overdraagt aan de D66-coryfee en huidige minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Karien van Gennip. Wie haar oude plek dan opvult op datzelfde departement? Vooralsnog is dat een (spannende) vraag – de namenbots blijft draaien.
### Letschert maakt de overstap naar het onderwijs
Nog een schuifpuietje: Mariëtte Letschert, nu nog staatssecretaris op het ministerie van Volksgezondheid, maakt de sprong naar Onderwijs. Daar krijgt ze ruim baan om het lerarentekort en de stapelige lesmaterialen aan te pakken.
De rest van de puzzel? We zijn nog wachten op het complete plaatje, maar één ding is duidelijk: de nieuwe bewindslieden worden gescreend op een klein ego én groot samenwerkingsvermogen. Want zonder meerderheid in de Kamer is vriendelijk overleg straks het dagelijkste gerecht.
Bekijk origineel artikel
## Renovatie-reuzengevecht rond boerderij: wat zomaar niet mag met een gemeentelijk monument
Een knusse boerderij in het Brabantse Hilvarenbeek draait al jaren mee in een soap die Hollywood niet had kunnen verzinnen. De reeks heet ‘De Groote Hoef’ en bestaat niet uit afleveringen, maar uit zes jaar juridisch pingpong. Afgelopen week escaleerde het conflict harder dan ooit: de gemeente sleept de eigenaren naar de rechter en spreekt schadevergoedingen en hoge geldboetes uit. De boer is nog lang geen klaar.
### Van zonnepanelen tot sloopverbod – hoe het zo gek lopen kon
De bedoeling was simpel: verbeter de energievoorziening, maak het interieur 2020-proof en blijf zoveel mogelijk trouw aan de eeuwenoude sfeer. Helaas wilde het erf niet mee. Aanvragen kwamen vervroegd of te laat binnen, vergunningen stapten uit de enveloppen en schuurtjes stonden op instorten. De gemeente zegt nu dat de eigenaren zonder pardon een monument beschadigd hebben. De eigenaren noemen dat nonsens en spreken zelfs van smaad en laster. Kort gezegd: aan beide zijden begint het bloed onder de nagels vandaan.
In een typische boerse reactie laat een van de heren, Ed Jungen, weten: *“Ik laat mij niet op de strontkar hijsen door een wethouder.”* Dat klinkt als een dooddoener in een film, maar de blik in zijn ogen – en het tikken van aankomende ontsnappingsroutes – geven aan dat er meer woorden gaan volgen dan handwerken.
### Wat is nu precies beschermd?
Bij een gemeentelijk monument is zowat álles heilig. Denk niet alleen aan een dakpan of een glas-in-loodraam. Onder de vlag van ‘monument’ schuilt veel meer: een vloer die eeuwen mensen heeft gedragen, een schouw waar een gans boven lonkte, of tuinen die zoals in Hilvarenbeek rond de woning zweven en tegelijk het landschap vormen. Wil je verven, dan krijg je dus al overal tekeningen opgestuurd. En als product wil je graag dezelfde kleur wassen, maar voordat je weet ligt alles vast samengesmolten in een cirkel van bezwaren.
Belangrijk: **gewoon onderhoud mag nog steeds zonder briefje van de burgemeester**. Een dakpan die verrot is en waarin je dezelfde soort plaatst? Mag. Maar let op: even een boogje buigvorm weghalen omdat hij je niet bevalt, daar begint de discussie. Want in het laantje van de monumentbeschrijving staat genoteerd wat precies van dezelfde kleur, vorm en stijl moet blijven. Zo simpel is het, dat is het.
### Duur wachten en kleine letters
Wil je toch grotere verandering? Bereid je voor op een kluisdocument. Denk aan plattegronden, duizend-meter-lange aanzichten, een bouwhistorisch onderzoek – en het wankwiel dat ‘achterstallig geïnteresseerde met geluidsisolatie’ genoemd wordt. De gemeente heeft wettelijk acht weken om een besluit te nemen, maar mag zelden die plus nog eens zes. Rekentafels stranden onderweg in ambtenarencadeaus van brandmensen tot het nieuwe G-jeugd van de gemeenteraad. Kosten voor het kaartje: soms een paar honderd euro, soms een paar mille. En dan te denken dat je wat wilt aanpassen met een lekkere verse bak koffie erbij, maar vervolgens blijft het bord leeg.
### Vang hier je tips
Voor alle liefhebbers: check sowieso de monumentbeschrijving. Daar staat wat echt beschermd is – én hoe groot de kans is op zakenlijke botsingen. Hoop op evenwicht, houd je adem in en maak foto’s van elke draad en dakpan. Want wie weet wat de gemeente over morgen besluit. Na dit jaar opent weer de volgende ronde.
Bekijk origineel artikel
## Onderwerp van artikel
**Trump stuurt vloot naar Iran, maar hoopt dat de gesprekken in Oman het vuur blussen**
Klinkt gek, maar terwijl de USS Abraham Lincoln met een hele armada in de buurt van Iran ligt, breeken morgen in Oman toch weer vredesgesprekken. Geen slaatje van angst, maar wel een ‘zolang we babbelen, schieten we niet’-houding.
Toch blijft elke beweging op scherp staan: deze week voer de Iraanse Revolutionaire Garde met snelle boten naar een Amerikaanse olietanker en deed alsof ‘m hijgen repte — gelukkig bleef het bij dreigen. En de Yankees stoof prompt een Iraanse drone uit de lucht die té close langs ’t vliegdekschip vloog.
Ooit toonde Trump zich helemaal boos over de bloedige protesten in Iran, maar nu mag dat even vergeten zijn. Tot morgen is het puur ge-di-plo-matiek: de VS wil praten over kernwapens, raketten en Iran’s support aan regionale strijdgroepen als Hezbollah.
Daar krijgen ze meteen kopzorgen bij: Iran wil best sjoelen over z’n atoomspullen (“heus, alleen maar voor de prullenbak en niet voor de knal”), maar over raketten ingeven of afscheid nemen van dien van Hezbollah? Nee, daar lopen rode vlaggetjes.
Pepijn Nagtzaam legt uit: *“De raketten en de proxy-milities zijn Iran’s hoofdwapen tegen Israël en pokersignaal naar de VS. Als je dat wegtrekt, blijft er niets van hun ‘afschrikking’ over.”*
Volgens Iran: mooi, dan kunnen die besprekingen meteen stoppen. Bart van den Berg van Clingendael vult aan: *“Ze verdedigen zich niet door hun luchtruim dicht te pleisteren — dat lukt toch niet — maar door met 2000-kilometer-raketten en drones te zeggen: kom maar, wij slaan terug.”*
Die proxy-milities zijn nog volop actief, zeker in Jemen en Irak. Ze zijn, vandaag nog, een knop waar Iran aan kan draaien — en dat doet Washington dus pijn.
Waarschijnlijk rekken de Iraniërs de onderhandelingstafel zo lang mogelijk om de hakbijl zo klein mogelijk te houden. Vraag is hoe lang Trump’s geduld meegaat. En als Pepijn zegt: *“De spanning is nu zo hoog dat er relatief weinig nodig is om de pan te laten ontploffen”*, dan knijp je toch even.
Wil je nog even kijken welke punch die Amerikaanse vloot kan uitdelen? Check de video hieronder.
