VS en Iran schuiven eindelijk aan tafel: “Geen gezeur, maar eerlijke deal”
Hey, het is zover: Amerika en Iran gaan gewoon écht met elkaar praten! De locatie? Turkije – lekker neutraal en voor iedereen goed te bereiken. Volgens president Pezeshkian van Iran gebeurt het dit weekend in Istanbul, al heeft hij dat nog niet op een gouden plaatje gegrafeerd.
Wie schuiven er aan?
- Amerika stuurt Midden-Oosten-gezant Steve Witkoff én Jared Kushner – ja, die bekende schoonzoon – om de zaak te slijten.
- Iran pakt uit met buitenlandminister Abbas Araghchi.
- De heren (en dames?) van Turkije, Qatar en Egypte komen erbij zitten om het gezellig te houden.
Waar gaat het over?
Pezeshkian zegt op X dat hij Araghchi duidelijk heeft gezegd: geen zeurderij, maar eerlijke en rechtvaardige onderhandelingen. Dat betekent: op basis van waardigheid, voorzichtigheid en vooral doelmatigheid, zodat beide kanten met een goed gevoel naar huis kunnen. Hij voegt er nog vlug aan toe dat de regio – denk Qatar, Egypte, enzovoort – Amerika op het hart heeft gedrukt dat het weer tijd werd voor bakkennis.
Uit de pan gerukt
De sfeer tussen de VS en Iran is de laatste weken om te snijden. Trump dreigde zelfs met militair geweld nadat Teheran keihard protesten had neergeslagen. Voor de kust van Iran dobberen inmiddels tien Amerikaanse oorlogsschepen – waaronder een vliegdekschip – alsof het niets is. Ayatollah Khamenei waarschuwde dit weekend dat als Amerika klapt, er snel een regio-ontploffing kan ontstaan. “We slaan terug, en hard”, luidde zijn boodschap.
Trump: liever onderhandelen dan vechten
Trump zelf ziet het liefst dat er een gezellige deal rond komt. Hij spreekt openlijk over “de grootste en beste schepen” die op weg zijn naar het Midden-Oosten. “Als we eruit kunnen komen, fantastisch. Lukt het niet? Dan kan het snel uit de hand lopen”, was zijn typische uitsmijter.
De drie Amerikaanse eisen – en waarom dat lastig is
Volgens Reuters wil Trump:
- Stop met uranium-verrijking – nou ja, op zijn minst pauze erop.
- Knip de vleugels van het ballistische raketprogramma.
- Sta regionale vriendjes niet meer bij.
Teheran schrok er eerst helemaal van en zei nee, maar nu lijkt men klaar voor een水ig compromis. Inzake uranium zien ze best een beperking zitten, maar het raketprogramma overlappen ze liever nog even.
Spook-Ford al maandenlang park-and-snack langs drukke weg: ‘Wie laat hier z’n auto slapen?’
Een Ford Ka staat er al sinds begin december als een verlaten etalagestuk te blinken* langs de Ettensebaan in Breda.
Kom er eens kijken: het karretje heeft geen kentekenplaten, een fikse poetsbeurt van het asfalt (lees: schade) en een verlopen fladder-bandje van een politie-boeienlint eromheen. Kortom, een heus Carpocalypse-small.
Dubbel gevoel: eerst twee auto’s, toen nog één
De mysteriemotor moest het stuk of tijd dele met een tweede geparkeerde bolide, maar die bleek een pechgeval dat snel werd opgehaald. De Ford echter? Die plakt aan de straat als een stroopkoek aan je tanden. “Heel vreemd”, zegt een buurtbewoonster die haar hond uitlaat. “Mijn ouders bellen de politie straks wel even”, roept een jong meisje enthousiast mee. Tom (18) knikt: “Eén keer ’s nachts zag ik een parade aan blauwe zwaailichten – was alsof er een mini-festival om de Ford werd georganiseerd.”
Wat zeggen de mannen (en vrouwen) in uniform?
Politie: “Wit-zwarte exportkentekens, verlopen. Plaatjes ingenomen, eigenaar in kennis gesteld.”
Gemeente Breda: … stilte, een week lang radiostilte. “Op een gegeven moment zal de gemeente de auto weghalen”, voorspelt de politiewoordvoerder. Tot die tijd blijft de Ford staan, alsof-ie wacht op een Uber-bestemming die nooit komt.
Gevolg: buurtgenoten blijven in raadmodus. “Als de auto straks bloemen krijgt, wordt het echt een bezienswaardigheid”, lacht iemand.
De dag dat onze top-terreurdeskundige toch een marionet bleek te zijn
Sinds vanochtend zit Nederland met z’n mond vol tanden in de rechtbank in Rotterdam. Daar begon namelijk het proces tegen Abderrahim el M., oftewel: de man die jarenlang de terreurdeskundige van onze eigen NCTV was, maar volgens het OM eigenlijk warm liep voor de Marokkaanse geheime dienst.
Collega-pasje, printer, Marokko – repeat
De teller inmiddels: meer dan 900 staatsgeheimen op usb-stick, papier én harde schijf. De truc was kinderlijk eenvoudig: hij pakte het pasje van een collega, liep naar de printer, drukte de meest explosieve AIVD- en MIVD-analyses af, stopte ze in z’n tas en maakte thuis nog even een backup. Ondertussen stond de verborgen camera van de AIVD al maanden te filmen hoe braaf al die papierstapels meereisden.
De val: Schiphol, koffers vol data
Uiteindelijk tikten ze hem op Schiphol op de schouder – net toen hij met z’n gezin op het vliegtuig naar Marokko wilde stappen. In z’n bagage zat weer een lading usb-sticks. Ook scandinavische vakanties, vermoedt het OM, werden trouwens door z’n ‘vrienden’ in Rabat betaald. In de chat-appjes bedankte M. keurig voor elke “behandeling met het medicijn” en vroeg wanneer hij weer “een klein dingetje” mocht brengen.
“Ik heb niets gelekt” – en nu?
Tijdens een eerdere zitting ontkende M. nog dat hij ook maar één geheim heeft gedeeld, maar het OM heeft tientallen appgesprekken en kwitanties van de Marokkaanse dienst in handen. Vandaag krijgt de rechtbank voor het eerst de kans om hem zelf te ondervragen; morgen volgt de strafeis. De hamvraag blijft natuurlijk: hoe kun je jarenlang onopgemerkt kluizen vol dossiers meenemen bij de plek die precies moet weten hoe je spioneergedrag voorkomt?
Een paar kritische rapporten zijn inmiddels al geschreven – en die wijzen vooral op slapende beveiliging en lakse regels. Maar nu eerst: wat krijgt een spion die het hart van onze nationale veiligheid platwalsde?
Ouders van Zakaria (15) breken hun stilte: na gruwelijke molotov-aanval ligt hij in kunstmatige coma
De moeder van Zakaria Oudghiri (15) toont een aangrijpende foto: haar zoon ligt op de brandwondenkamer van het militair hospitaal in Neder-over-Heembeek, compleet ingepakt tot boven zijn hoofd. Aan weerszijden staan zij en haar man gekleurde stoeltjes op, want ze willen dag en nacht binnen handbereik zijn. De pijn zou ‘ondraaglijk’ zijn als hij — bij kans van wakker worden — zijn ogen open zou doen. Verbrandingen van het zwaarste type bedekken zijn hele rug, achterkant van zijn benen, handen en achterhoofd.
Een ruzie over niets … dat bijna fataal werd
Afgelopen vrijdagavond ging het mis in Anderlecht. Een kinderachtige discussie over wie te lang naar wie had gekeken, moest beslecht worden op een pleintje bij de Biestebroekkaai. Zakaria kon, naar eigen zeggen, niet weglopen. “Mijn zoon was te trots om er niet bij te zijn”, zucht Najat. “Door iets zo banaals stond ik op het punt hem te verliezen.”
‘Nu, verbrand hem!’
Volgens Najat hadden tegenstanders niet alleen messen, maar ook een molotovcocktail meegebracht. Iemand riep het dodelijke commando, het glas knalde tegen de rug van de 15-jarige, en opeens stond hij in een vuurzee van drie meter hoog. “Zakaria schreeuwde het uit van de pijn”, herhaalt zijn moeder keer op keer. “Hij voelde hoe zijn huid wegsmolt.”
Met zijn laatste kracht sprong hij — zonder zwemdiploma — in het Brussel-Charleroi kanaal. Twee vrienden dook achter hem aan en sleepten hem naar de kant. “Zij zijn voor altijd mijn helden”, zegt Najat zacht.
De weg terug
Vandaag krijgt hij voeding via een neussonde, zijn vader Mohammed heeft zijn bed 24 uur niet verlaten, en de dokters waarschuwen: de revalidatie duurt maanden, de littekens worden blijvend. De drie jongeren van de rivaliserende groep — de jongste amper veertien — zitten ondertussen achter slot en grendel.
De ‘vrijheidsbijdrage’, oftewel: zo betaal jij straks meer belasting zónder dat het tarief omhoog gaat
Je hoort het woord vrijheidsbijdrage en denkt waarschijnlijk: wat moet ik me daar nou weer bij voorstellen? Een soort donatie voor een goed doel? Helaas: het is gewoon een glimmend jasje om een flinke belastingverhoging. Het nieuwe kabinet geeft namelijk bakken geld uit aan defensie – 9 miljard per jaar de komende kabinetsperiode en vanaf 2035 zelfs 19,5 miljard extra – om de NAVO-norm van 3,5 procent van ons bbp te halen. En die rekening willen ze voor een flink bedrag bij jou neerleggen.
Hoe pakken ze dat aan?
Geen hoger belastingtarief, dat zou veel te doorzichtig zijn. Nee, de truc is simpeler (en sluwer): ze laten de belastingschijven minder hard (of helemaal niet) meestijgen met de inflatie. Daardoor schuif je veel sneller de tweede, en later de derde, schijf in. Resultaat: een groter deel van je salaris valt in een hogere schijf en dus betaal je méér belasting, terwijl het tarief precies hetzelfde blijft.
Een korte blik op de cijfers
- Volgend jaar wordt de inflatiecorrectie gedeeltelijk geschrapt. Opbrengst: 1,5 miljard.
- Het jaar daarop schrapt men nog een flink stuk extra. Al met al harkt Den Haag uiteindelijk 3,4 miljard per jaar binnen.
- Ben je middeninkomen (boven de 38.883 euro)? Reken op een paar tientjes erbij.
- Val je boven de 78.426 euro? Dan tikt het al gauw door tot een paar honderd euro extra. Elk extra eurotje dat in de derde schijf valt kost je namelijk 12 cent extra, omdat het verschil tussen schijf twee (37,56%) en schijf drie (49,50%) zo groot is.
Maar bedrijven moeten ook bloeden
Gelukkig hoeven particulieren niet alles alleen op te hoesten. Werkgevers passen straks méer geld toe voor het arbeidsongeschiktheidsfonds, goed voor 1,7 miljard extra. Al het geld bij elkaar moet ervoor zorgen dat Nederland de militaire ambities kan waarmaken – of dat tenminste probeert.
Een oude truc in een nieuw jasje
Vorig kabinet deed precies hetzelfde toentertijd om 1,3 miljard te vinden. Toen klonk het ook heel netjes, maar het kwam erop neer dat een groot deel van ons belastinggeld via een omweg alsnog de staatskas inrolde. De vraag is dus niet óf deze vrijheidsbijdrage er echt komt, maar wanneer hij jouw portemonnee raakt. En dat kan al sneller zijn dan je denkt.
Kijk uit: gladheid op komst in Brabant
Tussen tien uur ’s ochtends en twee uur ’s middags kunnen we serieus uitglijden. Het KNMI geeft namelijk code geel omdat regen tijdens de kou kan leiden tot ijzel.
Een regengebied schuift vandaag van zuid naar noord over de provincie, maar het is nog de vraag of de buien écht bevriezen. Houd voor de zekerheid de straat maar even in de gaten; anders klap je binnen no time flat, want de gladheid kan zomaar een paar uur aanhouden.
In het noorden van Nederland ligt de situatie anders: daar gaat het om zo’n 24 uur vanavond tot na de morgenspits, en daarom loopt de waarschuwing daar zelfs op naar code oranje.
