Langer doorwerken: dertiger van nu pas met 70 jaar met pensioen
Stel je voor: je bent nu in je dertig, hebt net een huis gekocht, de kinderen zitten op school — en je begint langzaam te denken aan het moment dat je eindelijk eens wat rustiger aan kunt doen. Alleen… volgens het nieuwe coalitieakkoord tussen D66, VVD en CDA zou dat moment pas rond je zeventigste verjaardag komen. Ja, echt: wie nu in de dertig is, kan over tientallen jaren wellicht pas met pensioen gaan — en dan nog wel op 70 jaar en negen maanden, volgens berekeningen van het CPB.
Waarom wordt de AOW-leeftijd hoger?
De reden zit ’m in de vergrijzing. Nederland wordt ouder — en sneller dan ooit. In 2025 woonden er ruim 18 miljoen mensen hier, waarvan bijna 3,8 miljoen (meer dan 20 procent) 65 jaar of ouder. Dat betekent meer pensioengerechtigden én minder werkenden die premies betalen. De AOW, die ooit volledig uit premies werd gefinancierd, kost nu 52 miljard euro per jaar — en in 2024 moest al de helft daarvan uit belastinggeld worden gehaald. Toen het systeem begon, was het nog maar 20 miljard.
Om de AOW ook in de toekomst betaalbaar te houden, willen de drie partijen per 2033 overstappen op een één-op-éénkoppeling: als de levensverwachting met één jaar stijgt, gaat de AOW-leeftijd ook met één jaar omhoog. Dat is strenger dan de huidige regel — waarbij een jaar stijging in levensverwachting slechts een stijging van twee derde jaar (acht maanden) oplevert.
Wat betekent dat voor jou?
Voor wie nu in de dertig is, kan dat neerkomen op bijna vier jaar langer werken dan mensen die vandaag met pensioen gaan. En hoewel de AOW-leeftijd nu langzaam oploopt (bijvoorbeeld drie maanden extra voor wie in 2028 met pensioen gaat), zou die stijging vanaf 2033 veel scherper worden — vooral omdat de levensverwachting de laatste jaren vrij stabiel blijft rond de 85 jaar, en zelfs even daalde tijdens en na de coronacrisis.
Reacties: “Onacceptabel, onnodig en oneerlijk”
De vakbonden zijn niet onder de indruk. De FNV noemt het plan “onacceptabel, onnodig en oneerlijk”. De CNV reageert met een knipoog naar het Malieveld — de bekende plek voor demonstraties — en spreekt van “een bom onder het pensioenakkoord”. Volgens CNV-voorzitter Piet Fortuin worden zorgvuldig gemaakte afspraken met de polder met ‘één pennenstreek’ tenietgedaan. Vooral mensen met zware beroepen zouden hierdoor langer moeten blijven werken — terwijl juist zij vaak eerder fysiek uitgeput raken. De coalitie zegt wel dat er nog gesprekken zullen komen met werkgevers én werknemers, specifiek over deze groep.
Verdachte van terrasmoord in Rijswijk overgeleverd door Duitsland
Een man die wordt verdacht van betrokkenheid bij de moord op een vol terras in Rijswijk is door Duitsland aan Nederland uitgeleverd. De schietpartij vond plaats in mei vorig jaar: de 41-jarige Cemil Önal werd toen op korte afstand met drie schoten gedood, terwijl hij zat op het terras van een hotel in Rijswijk.
De 47-jarige verdachte komt uit Bergheim, een plaats ten westen van Keulen. Hij werd op 13 november op verzoek van Nederlandse autoriteiten aangehouden in Duitsland — en afgelopen woensdag overgeleverd aan de Nederlandse justitie. Belangrijk om te weten: hij wordt niet verdacht van het lossen van de dodelijke schoten. Hoe hij precies in beeld is gekomen en wat zijn rol was, blijft voorlopig onduidelijk.
Direct na de moord publiceerde de politie foto’s van twee mannen: de vermoedelijke schutter én een tweede verdachte. Beiden zijn nog steeds voortvluchtig — en daarom houdt het Openbaar Ministerie zich bewust terug met het delen van meer details.
Er was al eerder gewaarschuwd dat Önal in gevaar verkeerde. Kort voor zijn dood had hij zelf aangegeven bang te zijn voor zijn leven. Zijn advocaat legde dat onder meer toe door Önals vermeende banden met de Gülenbeweging — een groepering die door Turkije als terroristisch wordt bestempeld. Ook werd Önal door het Turkse OM verdacht van betrokkenheid bij een liquidatie in het Turkse deel van Cyprus in 2022, maar hij ontkende dat. Volgens het onderzoeksplatform Follow the Money zou hij jarenlang de financiële zaken hebben gedaan voor de zakenman die in 2022 in Cyprus werd vermoord.
Rellen op het Malieveld: man uit Someren aangehouden – wat we nu weten
Eind september vond er op het Malieveld in Den Haag een grote rel plaats, en de nasleep daarvan is nog lang niet voorbij. Een 21-jarige man uit Someren is nu aangehouden en moet op 5 februari voor de politierechter verschijnen. Volgens het Openbaar Ministerie zou hij tijdens de rellen op 20 september geweld hebben gebruikt – óf tegen agenten, óf tegen omstanders. Dat is nog niet helemaal duidelijk, maar het OM onderzoekt wel degelijk of hij betrokken was bij gewelddadig gedrag op het Malieveld én in de Den Haagse binnenstad.
Arrestaties over heel Nederland – ook in Brabant
De aanhouding van de man uit Someren maakt deel uit van een bredere actie: in totaal zijn al zeven verdachten opgepakt – uit Den Haag, Muntendam, Waddinxveen, Zoetermeer én ook uit Helmond en Eindhoven. In december deden rechercheurs ‘s nachts invallen bij twee mannen in Helmond en Eindhoven. Bij de arrestatie in Helmond lag de verdachte nog in bed – en probeerde via het balkon te ontsnappen… zonder succes. Na de aanhoudingen werden beide woningen grondig doorzocht.
Het onderzoek loopt nog steeds: nieuwe beelden van de rellen worden de komende weken getoond in opsporingsprogramma’s, met als doel andere betrokkenen te identificeren. Het OM laat dan ook open staan dat er nog meer aanhoudingen kunnen volgen.
Wat gebeurt er nu met de verdachten?
Sommige mensen die al zijn veroordeeld, kregen werkstraffen opgelegd. Veelal ging het om gevangenisstraffen van enkele weken of maanden – vaak deels voorwaardelijk – en vaak in combinatie met een taakstraf. Daarnaast moesten sommigen schadevergoedingen betalen of een bedrag afstaan aan het Schadefonds Geweldsmisdrijven, als vergoeding voor de aangerichte schade.
Carnaval in Den Bosch te druk? Horeca zoekt de juiste balans tussen oude traditie én moderne feestvreugde
De bossche horeca zit midden in een mooi, maar wel even heftig gesprek over carnaval: hoe blijf je trouw aan wat Oeteldonk echt betekent, terwijl er elk jaar meer mensen op afkomen – jong én oud, uit de stad én van verderop – die gewoon willen meefeesten? Het is geen kwestie van ‘weg met het feest’, maar wel van ‘hoe houden we het gezellig, veilig én herkenbaar?’
“We leven in een andere tijd – en dat is prima”
Burgemeester Jack Mikkers liet donderdag weten dat hij graag wil terug naar een ‘echtere’ vorm van carnaval – minder festivalgevoel, meer lokale wortels. Na corona is het feest inderdaad steeds groter en drukker geworden, met straatafsluitingen en een spanning tussen ‘traditie’ en ‘toegankelijkheid’. En hoewel veel horecaondernemers begrijpen waarom er wordt gezocht naar een nieuw evenwicht, zijn ze ook duidelijk: ze willen niet af van de levendige sfeer die de afgelopen jaren is ontstaan.
Jacques van Geffen van Eetbar DIT en De Overkant zegt het simpel: “Voor mijn gezondheid zou het fijn zijn als carnaval alleen zondag, maandag en dinsdag duurde. Maar vrijdag en zaterdag? Die zitten er gewoon in geweven. Die raak je nooit meer kwijt.”
Muziek: van Oeteldonkse klanken tot ABBA en songfestival
Carnavalsmuziek verandert – en dat is volgens caféhouder Marcel van Zwam van Café de Paternoster helemaal niet erg. “Je ziet de liedjes veranderen: het is niet meer alleen de vierde en achtste maat. Er is altijd een verschuiving in smaak – en ik draai wat past bij het gevoel van die dag.” Voor hem is carnavalsmuziek dus niet alleen wat er traditioneel op de radio staat, maar alles wat mensen doet lachen, huilen of elkaar in de armen vallen. Daarom klinkt er bij hem ook ABBA, Nederlandstalige hits en zelfs songfestivalklassiekers.
Van Geffen vindt wel dat er best wat meer Oeteldonkse klanken mogen klinken – maar vooral omdat het verhaal erachter belangrijk is. “Ik wil dat mensen weten waarom de prins aankomt, waarom we een peer hebben, waarom er een kinderoptocht is. Dat zijn geen losse feitjes – dat is Oeteldonk.”
En dan is er nog die muziek van buitenaf… “Soms schaam ik me kapot voor wat er door andere Nederlandse artiesten wordt uitgebracht onder het mom van ‘carnaval’. Dat heeft niks met ons te maken – en bij mij draait het ook niet.”
Van nachtfeest naar dagfeest – en wat dat betekent voor de stad
Een grote verandering die Van Zwam ziet? Het tijdstip waarop er wordt gevierd. “Vroeger ging de jeugd tot vier uur ’s nachts op stap. Nu zijn ze veel vaker overdag in het centrum – sinds de alcoholwet veranderde. En dat maakt het gewoon drukker in de stad.” Dat heeft gevolgen: niet alleen voor het centrum, maar ook voor omliggende gemeenten, waar het carnavalsleven daardoor wat stiller is geworden.
En als het te druk wordt? Dan moet je handelen – volgens hem. “Op sommige plekken moet je gewoon hekken plaatsen en bezoekers gecontroleerd toelaten. Muziek alleen jaagt niemand weg.” Van Geffen is daar minder enthousiast over: “Hekken? Dat heeft in principe niks meer met carnaval te maken. Het wordt dan meer: waar kunnen we met zoveel mogelijk mensen drinken en feesten? Ik vind iedereen van harte welkom in Den Bosch – maar wel met respect voor wat Oeteldonk inhoudt.”
De kern blijft: samen, met gevoel
Uiteindelijk draait het allemaal om één ding: behoud van de kern. Van Zwam denkt terug aan zijn moeder, die vroeger hossend van Reinier van Arkel naar het station liep – zonder geld, zonder kroegtoegang, maar met een enorm gevoel van saamhorigheid. “Dat we dat weer willen, lijkt me ook heel sterk.”
Carnaval in Den Bosch is dus geen vastomlijnd ritueel dat je letterlijk moet volgen – maar een levendige, voelbare traditie die zich aanpast, zonder zijn hart te verliezen.
Waarom elke carnavalsartiest al 50 jaar droomt van die LVK-trofee
Voor carnavalsartiesten is het de avond van het jaar: vanavond wordt tijdens de finale van het LVK — kort voor Limburgs Vastelaovesleedjes Konkoer — uitgemaakt wie de grootste carnavalshit van het seizoen mag noemen. En dat is geen klein ding: een overwinning hier betekent al vijftig jaar lang écht doorslaan in Limburg. Elk jaar sturen zo’n 200 artiesten en groepen een nummer in, allemaal met dezelfde hoop: dat hun liedje binnenkort in elke kroeg, feesttent en woonkamer meegezongen wordt — met volle longen én vol enthousiasme. Uiteindelijk beslissen zowel een vakjury als het publiek samen wie er met de hoofdprijs vandoor mag. Kijkers geven jaarlijks tienduizenden stemmen af — en dat maakt de finale tot één van de meest bekeken uitzendingen op de regionale zender L1.
Sinds 2019 leidt carnavalsliefhebber én radio- en tv-maker Ruud Kleinen zowel de halve finales als de grote finale. En hij weet waar hij het over heeft: “Als je het landelijk zou doorrekenen, kijken er net zoveel Limburgers naar de LVK-finale als Nederlanders naar een WK-wedstrijd van Oranje.”
De kern van het LVK is al vijf decennia lang hetzelfde gebleven — maar niet uit luiheid, wel uit overtuiging. “Het begon in de jaren ’70 als tegenwicht tegen Hollandse liederen zoals ‘Er staat een paard in de gang’,” legt Kleinen uit. “Toen dachten ze in Limburg: wij willen niet dat dat soort nummers ons feest overneemt.”
Bestuurslid Maurice Gorissen voegt eraan toe: “De initiatiefnemers in 1976 concludeerden dat het Zuid-Nederlandse carnaval steeds meer werd overschaduwd door mensen van boven de rivieren. Dat voelde als een bedreiging voor het echte carnavalsgevoel van het zuiden. Dus besloten ze om via een kleine liedjeswedstrijd juist het Limburgse lied te laten stralen — en dat is uitgegroeid tot wat het nu is.”
Wat maakt een LVK-liedje eigenlijk tot een LVK-liedje? Simpel: het wordt gezongen in de streektaal, heeft een refrein dat je na twee keer horen al mee kunt zingen, én je kunt er goed op hossen — dus springen, dansen, losgaan. Toch blijft de muziek ook meebewegen met de tijd, zegt Kleinen: “Voor 2010 hoorde je vooral marsen en walsen. Nu is het veel meer pop geworden. Je ziet ook dat er steeds meer jongeren bij het publiek komen — het leeft echt onder de jeugd. Er wordt meer gespeeld met dancemuziek en een duidelijke beat. Maar het gaat langzaam: het LVK moet blijven wat het is — een plek waar tradities worden gevonden, niet verloren.”
Al vijftig jaar is het LVK onmisbaar tijdens vastelaovend in Limburg. “Carnaval heeft natuurlijk zó veel onderdelen en evenementen,” zegt Kleinen, “maar uiteindelijk heb je één ding nodig: muziek.”
En wie wint? Die kan rekenen op een flinke portie succes — minstens drie tot vier jaar lang. “Je bent dan volgeboekt, iedereen kent je liedje, je krijgt felicitaties, uitnodigingen voor het provinciehuis of gemeentelijke awards. Het is een beetje alsof je als voetballer kampioen bent geworden.”
Gorissen vat het nog bondiger samen: “Je wordt een Bekende Limburger.”
En hoe serieus wordt dat genomen? “De platte kar wordt na de winst nog net niet van stal gehaald, maar meestal is er de volgende dag al een receptie voor je georganiseerd — en waarschijnlijk komen de pastoor, de burgemeester én de wethouders langs om je te feliciteren.”
Veel artiesten doen pas na meerdere pogingen eindelijk de grote prijs binnenslepen. “Vaak moet het publiek eerst een beetje aan je wennen,” zegt Kleinen. Het meest succesvolle duo ooit, Spik en Span, deed vijftien keer mee — en won vijf keer. Vanavond probeert het muzikale duo uit Susteren zijn zesde LVK-trofee te bemachtigen.
Camerabeelden rondom cafébrand Zwitserland per ongeluk gewist: ‘Misverstand’
Een flinke knoeiboel met bewijsmateriaal rond de verschrikkelijke brand in het Zwitserse Crans-Montana. De camerabeelden van de omgeving van het café Le Constellation — waarbij 40 mensen om het leven kwamen en ruim 100 gewond raakten — zijn per ongeluk gewist. Volgens de Italiaanse krant zou het om een ‘misverstand’ gaan: de politie kreeg pas te laat het verzoek van het Openbaar Ministerie om die beelden ook officieel te bewaren. Normaal gesproken worden zulke opnames namelijk automatisch na zeven dagen verwijderd, tenzij er expliciet om wordt gevraagd. Gelukkig zijn de beelden van tijdens de brand zelf wel veilig bewaard gebleven.
En dat is niet het enige wat nu onder de loep komt. Het strafrechtelijk onderzoek breidt zich uit: naast het echtpaar Moretti, de eigenaren van het café, worden nu ook twee gemeentelijke bestuurders onderzocht — waaronder iemand met verantwoordelijkheid voor openbare veiligheid.
Begin deze maand kwam al naar voren dat Le Constellation sinds 2019 geen veiligheidskeuring meer had ondergaan. Zo’n keuring hoort eigenlijk elk jaar plaats te vinden, onder andere om te checken of er genoeg brandblussers aanwezig zijn en of de vluchtroutes werken. Op het moment van de ramp was de nooduitgang van het café bovendien gesloten.
De oorzaak van de brand? Champagneflessen met ijsfonteinen die in de lucht werden gehouden — waardoor het plafond in brand vloog. Dat plafond was bedekt met extreem brandbare schuimplasticmatten, waardoor het vuur razendsnel verspreidde. Op beelden is te zien hoe brandende druppels op de bezoekers neervallen.
Eén slachtoffer vertelde eerder deze week in Belgische media over haar ervaring: ze lag 18 dagen in kunstmatig coma en wordt samen met zes anderen nog steeds behandeld in Belgische ziekenhuizen.
