Achterklap in de loods: 82-jarige ‘springkussenkoning’ vecht al jaren tegen afkeur NVWA
Ze staan in de loods van Gerard Moonen (82): twee springkussens, één goedgekeurd en één afgekeurd. Met een koptelefoor op z’n hoofd wijst Gerard naar de oververhitte monden van de blazers. „Links dat circusding móét dus gevaarlijk zijn, want ik huur het al jaren zonder dat de NVWA zich druk maakt. Rechts ligt er een brandweerparcours dat ík wilde verkopen, maar dat mag niet: te snel instortbaar bij stroomuitval, vinden ze. Welk kind hier nou echt bekneld raakt… nou, ik heb geen idee.”
Tweedehands kussens, tweederangs heisa
In 2019 kocht Gerard – ooit medeoprichter van Moonen Attractieverhuur – 350 Belgische springkussens op de kop. „Met twee keuringsrapporten erbij dacht ik: lekker doorverkopen en een zakcentje bij elkaar harken.” Alleen zag de NVWA daar niets in: certificaten onbraken dus alles moest opnieuw gekeurd. Uit de toets kwam een pijnlijke score: zo’n tachtig kussens vielen af „wegens verstikkingsgevaar bij stroomuitval”. Gevolg: de tuincenter-gangster mag ze niet doorverkopen.
Rechtbank, herkeuring, nóg een rechtszaak
Een rechtbank in Rotterdam oordeelde: probeer het opnieuw, laat een frisse instantie kijken. Alleen – kraait Gerard – dat werd dezelfde club met dezelfde conclusie. „Ze gingen hun eigen huiswerk na. Raad eens wie weer staat te kijk met dikke rode stempels?” Hoger beroep dus, bij de Hoge Raad. En maar geld slokken: „Je kunt voor honderd verse kussens kopen wat ik al aan proceskosten kwijt ben.”
Donderdagochtend: twee keurders op bezoek
Om donderdagochtend toch bewijzen te hebben, nodigde Gerard twee externe inspecteurs uit. Links het gehuurde circuskussen, rechts zijn zogenaamd dodelijke brandweerparcours. De gezichten worden grimmig zodra ze het poef betreden van het links liggend kussen. „Geen uitglijstrook, glijbaan klettert meteen op de mat. Kind komt thuis met een wervelkolom in de vorm van een hoepel.”
Dan het afgekeurde model. Conclusie bijna binnen een zucht: geen verstikkingsgevaar. „Vier zijdeopeningen waaruit kids snel weg kunnen sukkelen; dat krijg je zelfs bij een bijna lege blower op z’n gat.”
NVWA: „Gehackte conclusies herkennen wij niet”
Snel druppelt er een korte reactie binnen bij Omroep Brabant. „We herkennen ons niet in het beeld dat er een rapport ‘gehacked’ zou zijn om de opdrachtgever te plezieren.” Medewerkers Productveiligheid betreuren dat ze niet bij de test aanwezig waren. Of de Hoge Raad iets met die onafhankelijke bevindingen doet, moet blijken op 6 februari.
Gerard blij, maar vooral moe
„Gelukkig hé, ik ben opgelucht”, zegt Gerard terwijl hij het prikbord fotografeert met stempels en handtekeningen. De attractietycoon, sinds 2008 officieel met pensioen, wil eigenlijk maar één ding: „Die kussens weg, m’n geld terug en lekker door met klussen.” Of de rechter hem dat gunt, ziet hij begin februari – als hij 83 wordt en alweer een jaartje ouder in verbeten strijd.
Kabinet overweegt verbod op AI-apps die mensen uitkleden
De wereld schrikt zich rot om Grok, de AI-chatbot die supersnel naakt-diepvervalsingen kan maken van mensen die daar geen fluit om hebben gevraagd. Ook minderjarigen zijn slachtoffer. Vandaag pakten de Filipijnen alvast door en zetten Grok meteen op slot. Het kabinet zit in Den Haag nu met de vraag: gaan wij die app ook verbieden?
Waarom een ban wel klinkt, maar niet zomaar lukt
Staatssecretaris Van Oosten (VVD) reageert fel: “Dit kan écht niet.” Volgens hem is deze tech buitengewoon verwerpelijk en tast hij mensen diep aan. Het maken van nep-naaktplaatjes zonder toestemming is nu al strafbaar, meldt ze. Toch waarschuwt haar ministerie: een simpel rood knopje drukken en klaar? Nee, aan zo’n verbod kleeft een heleboel kommer en kwel. Europese regels zijn er niet voor niets en het hele juridische traject kan lang duren, volgens juriste Sarah Eskens van de VU.
Omzwervingen op wereldschaal
- Californië – de procureur-generaal startte zojuist een officieel onderzoek naar xAI, het bedrijf achter Grok.
- Frankrijk – ministers stapten naar justitie om het tij te keren.
- Maleisië en Indonesië – respectievelijk alleen nog betaalde toegang, of helemaal niets meer.
- Verenigd Koninkrijk – kijkt of de functie de wet breekt.
De cijfers liegen er niet om: Amerikaans onderzoek toont dat Grok per uur wel 6.700 seksuele deepfakes produceert zonder dat mensen daar toestemming hoefden te geven.
Reactie van Grok zelf
Na alle ophef geeft Grok iets gas terug: het bedrijf schrapt nu ook voor betalende gebruikers de knop waarmee je mensen virtueel uit kunt kleden (voor free-users werkte dat al niet meer sinds eergisteren). Let op: Grok verbiedt deze nepbeelden alleen in landen waar de datadeling strafbaar is. In landen waar de wet het nog toestaat, blijft de knop gewoon staan.
Blijft de vraag waar Nederland binnenkort op de kaart komt te liggen…
De 18-grens: zo snijdt je portemonnee straks op 2 fronts
Wat gebeurt er eigenlijk als je peuter opeens jaarlijks slaagt en komende maand al 18 wordt? Voor veel ouders komt dat als een klap: op één en dezelfde dag kan er meer dan 700 euro per maand uit het gezinsbudget verdwijnen. Geen kinderbijslag meer, geen kindgebonden budget en zelfs het extraatje voor alleenstaande ouders verdampt. Studieboeken, boodschappen en energie blijven gewoon doorlopen, terwijl de inkomsten kelderen. Hoe kom je daaruit zonder financiële kater?
Hoe groot is de klap echt?
Een alleenstaande ouder in de bijstand die net een A-kwalificatie heeft: hbo of universiteit voor het achttiende kind, krijgt maandelijks bijna 720 euro minder binnen. Komt de 18-jarige van het mbo, dan is het nog ‘maar’ zo’n 309 euro die verdwijnt. Daar staat tegenover dat ouders wettelijk verplicht blijven om tot 21 jaar te zorgen voor levensonderhoud én studie. Kortom: minder geld, maar de rekeningen blijven bestaan.
Waarom lopen zoveel ouders er tegenaan?
- Kinderbijslag
- Kindgebonden budget
- Mogelijke sport- of cultuurtoeslagen
Gooi al die postjes op één grote stapel en het totaalbedrag is ‘verbazingwekkend groot’, stelt Pauline van Brakel van Geldfit. Gelukkig belt ze wekelijks met ouders die al eerder om hulp vragen of plotseling merken dat er vanaf de achttiende verjaardag opeens ‘gaten’ in het budget vallen. Het probleem: iedere regeling valt weg op een ander moment, waardoor het totaalplaatje onoverzichtelijk wordt.
Verantwoordelijkheden verschuiven – ook thuis
Ondertussen krijgt de jongere zelf alle nieuwe taken op het bordje: studiefinanciering aanvragen, zorgverzekering zelf regelen, toeslagen indienen. Prima, maar wat over het hoofd wordt gezien is de domino-effecten voor het hele gezin. Het Nibud spreekt dan ook van een ‘financiële knip’: op papier nieuwe regels, in huis gewoon dezelfde koelkast die halfvol blijft staan.
Kleine tips voor extra slaapkamer-euro’s
- Kijk drie tot twaalf maanden vooruit – voorkom dat het kind al 18 is en jij pas achter het net vist.
- Vraag bij de gemeente rond – denk aan zorgtoeslag, Meedoenregeling of een tegemoetkoming scholieren.
- Kostgeld durft vragen – Je loopt best tegen een muur op om het bespreekbaar te maken, maar als je samen wilt blijven rondkomen, is kostgeld soms geen luxe, maar noodzaak.
Hoor het geluid van de spaarpot
Een alleenstaande moeder verloor 600 euro per maand en ging razendsnel aan de slag: slimmer inkopen, extra uren werken en haar kind rekent nu maandelijks een bedragje aan kostgeld. Het resultaat? De eindjes komen weer bij elkaar. Geen wonder dat het Nibud stelt dat veel kinderen sowieso langer thuis blijven wonen – de praktijk loopt hier tegenwoordig voor op.
Hoe ver reikt de vrijheid van godsdienst? De avond dat de overheid een dienst van Tom de Wal stopte
De genezingsdienst die geen ‘kerkdienst’ was
Aan de Tilburgse kerk Praise liep de vrijdagavendienst met Tom de Wal als verbijsterd af: de gemeente zette er de stekker in. Volgens de gemeente ging het niet om een kerkdienst (want dat had geen vergunning nodig gehad), maar om een “evenement” onder de Algemene Plaatselijke Verordening. SGP, CU en FvD duiken bovenop de vraag hoe willekeur het verschil koekelt: een reguliere kerkdienst zou wel mogen, maar een genezingsdienst niet. De zaak roept logische vraagtekens op. Universitair-hoogleraar Recht en Religie, Paul van Sasse van IJsselt, schetst vijf belangrijke randen aan godsdienstvrijheid.
Mag de gemeente de sleutel omdraaien bij een kerkdienst?
Hoogleraar Van Sasse, eenvoudig antwoord: “Nee, de burgemeester mag kerkdiensten niet stopzetten.” De ladder hijgt zo hoog dat een politieman pas de kerk binnenstapt bij verdenking van sleuteldelicten (denk aan haatpredikanten die op heterdaad aanzetten tot racisme). Zonder dat is het kansje vooral de rechtszaal. Buitenkerkelijke manifestaties, zoals pleinrituelen, dodenw jaar en andere kermisattracties, liggen anders: voor openbare samenkomsten mogen veiligheidseisen worden ingekaderd; dansen in de processie mag, maar platgestampte stoeprand houdt de uniform ook binnen. De Wal leefde dan wel netjes binnen een gebouw, de gemeente ziet de avond toch als “evenement”… en dirigeerde de stekker eruit.
Een kerkdienst per se op kerkgeboden grond?
Een kerkdienst hoef je niet binnen baksteenkerken te organiseren, zegt Van IJsselt. De crux is geschiktheid: zit je in een nachtclub dan moet de apothekerstoiletregelingen naleven, maar huur je een gemeenschapshal vol “maatschappelijke bestemming”, dan is er in principe niks aan de hand. Denk aan migrantenkerken in een oud schoolgebouw of een jeugdverenigingszaal. Past de activiteit binnen de juridische bestemming, dan is het klaar en enkelbeurten-zaak.
Vrij van spreken in de kerk: mag alles ge-automatiseerd?
Bijna alles, want godsdienstvrijheid is breed maar geen free-for-all. “Discrimineren of aanzetten tot geweld durft justitie wel aan te pakken”, zegt Van Sasse van IJsselt. Al is de toegangspoort ook hoog: zolang preekteksten stoelen op een Heilig Boek, krijgt de rechter een flinke tas theologisch jargon. Een smal foutje over ‘zondaren’ verkoopt nog als Bijbelse interpretatie; haatvoorwaarden moeten nadrukkelijk om regeneratie roepen.
Wettelijk verbod op homoconversie – aan de Wal sluiter strafrecht?
Een strafbaarstellingsvoorstel knipselt nog in de Eerste Kamer. Komt die erdoor, dan nog is er “een prop-etische toetsingstraat” van de rechter horen zeggen — pastoraal adviseren over iemands identiteit komt daarom makkelijk onder de veilige noemer Pastoraal Gesprek. Zelfs Bijbetjes, Koranregels of Thora-teksten over homoseksualiteit wrijken bruusk. Precies dat pluriform wringt samen met het respect-principe: dokter zegt ‘big no-no’, kerkbestuurder bleit bibber-verbod, meet jezelf aan de wet, Andersdenker promoten weelderig door.
Kortom, de avond dat de gemeente de knop diegene draaide, moet nog aankakelen: waar ligt de schuif tussen kerkdienst-evenement-evenement-koers? Ze krijgen kersen geven de Tweede Kamer en later de rechter het definitieve antwoord.
ISS-team komt vroeg thuis: “Dolfijnen begroetten ons in de oceaan”
Ruim elf uur nadat ze ‘s avonds laat waren vertrokken uit het Internationale Ruimtestation (ISS), plofte de SpaceX-Crew Dragon op z’n zachtst gezegd neer in de Stille Oceaan, vlak voor de kust van San Diego (Nederlandse tijd). Aan boord: vier Amerikaanse astronauten die eerder thuis moeten zijn dan gepland.
Direct na de landing ging het dak van de capsule open – en jawel, een flinke groep nieuwsgierige dolfijnen zwom direct een rondje om hun welkomstcomité. “Het is fijn om weer thuis te zijn,” lachte commandant Zena Cardman meteen. Zij en haar drie collega’s zaten sinds begin augustus boord, maar krijgen nu een paar maanden eerder vakantie dan op de planning stond.
Waarom het snelreisje? Eén van de vier bleek een “ernstige medische aandoening” te hebben gekregen – NASA wil verder geen details prijsgeven, maar benadrukt dat de toestand stabiel is. De organisatie heeft in haar 25-jarige ISS-bestaan nog nooit eerder een noodvlucht uitgevoerd. Normaal blijven bemanningen ruim acht maanden in het station op zo’n 400 kilometer hoogte; deze vier hielden het op pakweg vijf maanden.
Achter in het ISS blijft voorlopig nog een Russisch driemansteam achter, dat gewoon doorwerkt totdat een volgende beurtploeg eraan komt.
Podcast De Dag: één jaar Trump over de grens (1/2)
“Ik ga nergens heen” – en toch zit hij middenin de wereld
Toen Donald Trump op 20 januari vorig jaar de eed aflegde, stond er een simpele belofte centraal: America First. Geen nieuwe oorlogen, zei hij in zijn inaugurelespeech, en veel stopzetten in plaats van erbij beginnen. Klinkt rustig, toch? Nou, vergeet het maar.
De afgelopen twaalf maanden draait-ie de hele wereld op zijn kop. Van Venetiëla tot Oekraïne, Gaza tot Iran: overal duikt “Mister America First” op alsof hij dé buitenlanddeskundige van de planeet is – net alsof hij nooit had beloofd om thuis op de bank te blijven zitten.
Europese vrienden? Snijden maar!
De mannen van Bureau Washington – Ryan, Rudy en Sjoerd – zijn het hele jaar op pad geweest om te kijken hoe dat nou precies gebeurt. Ze zagen hoe Trump op dag één de decennia oude vriendschapsbanden met Europa en de NAVO doorhakte alsof het een vies lapje stof was. Ondertussen breidt hij intussen vrolijk de Amerikaanse invloed uit in zijn eigen achtertuin, alsof het een prestigeproject is.
Spannende vraag: blijft die linie lang zo scherp?
In dit eerste deel van een tweeluik peilen ze hoe duurzaam die keiharde tactiek eigenlijk is. Want ergens knaagt de vraag: hoe lang blijft zo’n sterk-agressieve buitenlandlijn overeind voor de kiezer thuis klaar ligt met de rekening?
Mail maar!
Heb je zelf een mening, vraag of opmerking? Stuur een mailtje naar dedag@nos.nl.
De makers staan altijd klaar.
