Mag het Rotterdamse tennisfestijn straks wijken voor het geld uit Riyad?
“Stel je voor – Saudi-Arabië stopt een splinternieuw ATP-1000-toernooi precies in onze februarigaten… Dat zou pittig pijn doen,” vertelt Richard Krajicek terwijl hij tien keer per uur naar zijn horloge kijkt. De oud-kampioen baalt al van alleen al het idee. “Op z’n vroegst in 2028,” voegt hij er op de persdag van de 53ste editie in Ahoy lachend aan toe. Maar: grappen opzij, de discussie is bloedserieus.
Waarom die Amsterdam-Rotterdam-kalender opeens niet meer veilig is
Een ATP-1000 geeft véél meer ranking-punten én véél meer dollars dan het huidige ABN Amro Open – simpelweg een paar treetjes hoger in voordelenlijstje voor spelers. De twee opties die rondzingen:
– Gewoon in februari droppen – zélfde maand dus, maar dan met ‘Sinner+Alcaraz↑’ op de flyer.
– ‘Week nul’ creëren – dus al in januari, als soort pre-Australian-Open-warm-up.
Als februari het wordt, krijgt Rotterdam huis-, tuin- en keukenname ‘lastig’ ineens een nieuwe betekenis. Krajicek: “Carlos en Jannik vliegen dan eerder naar het zand dan dat ze met de pont naar Ahoy komen.”
De geruststellende zekerheid voor 2026
Voordat ieders hoofd explodeert van angst, gooit Krajicek het positieve nieuws erin: Carlos Alcaraz heeft al bevestigd dat hij twee jaar lang komt. “Hij stuurde vrij snel een thumbs-up terug,” glimlacht hij. Winnaar van 2025 gaf in mei al het seintje: hij keert gewoon terug – lekker makkelijk onderhandelen dus.
Sinner, de titelhouder van 2024, heeft dan weer andere plannen aangegeven. “Hij liet me meteen weten dat hij die week een andere richting wilde opvakantieën… nee, oefenrooster,” lacht Krajicek. Maar hij heeft nog een duurdevaardigheidspaardje: de ‘A+ wildcard’. Ieder ATP500-toernooi mag er één uitdelen aan een absolute topper. Dus wie weet verschijnt de rood-witte gigant toch nog.
Alcaraz vs Sinner – de mini-Grandslam-showdown
De huidige wereldpolitiek in mannen-tennis kent eigenlijk maar twee paspoorten: Spaans en Italiaans. In 2025 verdeelden ze de vier grootste prijzen: Alcaraz pakte Roland Garros en de US Open, Sinner greep de Australian Open en Wimbledon. Krajicek geniet met volle teugen:
“Ze kijken alleen nog naar elkaar, niet meer naar de rest. Het is net een anime-film-serie.”
Wie kan die reeks nog doorbreken? Volgens de directeur heeft hij z’n geld op Medvedev. “Die Rus kan echt nog ontploffen, hij is scherper dan ooit.” Djokovic? “Zie ik het niet meer doen.”
Hart onder riem – letterlijk
Een beetje binnenpretprobleem: acht maanden geleden lag Krajicek op de OK-band terwijl chirurgen zijn ‘te wijde aorta’ aanpasten. Nu, tafelend in Ahoy, kan hij alweer lachend onthullen:
“Half mei mag ik alles, nu al sporten op low-batt. Maar als Carlos straks al vroeg verliest, ren ik naar een kamer zónder speakers.”
Bekijk origineel artikel
Dakar-drama én glorie: Spierings viert tweede ritzege, Van den Brink ziet droom uiteenspatten
Lekker bezig, die Spierings! Ondanks een paar technische smetjes eerder in deze Dakar, bewijst de man uit Heesch dat hij nog steeds kan knallen. Hij klopte in de etappe richting Bisha niemand minder dan Yasir Seaidan en pakte daarmee zijn tweede dagzege. Puck Klaassen reed solide naar een zevende plek. In het algemeen klassement blijft Pau Navarro aan de leiding, maar zijn marge is geslonken tot nog geen twintig minuten.
Van den Brink krijgt nachtmerrie-ochtend
Helaas was er ook Nederlands leed. Mitchel van den Brink begon de dag nog als leider bij de trucks, maar kreeg al vroeg pech. Eindstand: ruim een uur en elf minuten achter winnaar Ales Loprais. Daarmee verloor hij niet alleen de rit, maar ook meteen de koppositie in het klassement. Vaidotas Zala is de nieuwe man te kloppen; hij kreeg vandaag ‘maar’ 1 minuut en 37 seconden toe. Kay Huzink redde de Nederlandse eer met een vierde plek.
Tien ritten, tien winnaars – een Dakar-record
Bij de auto’s schrijft de tiende etappe geschiedenis. Mathieu Serradori schoot naar de dagzege, waarmee voor het eerst in deze Dakar elke etappe een andere winnaar opleverde. Nasser Al-Attiyah werd tweede en klimt daarmee terug naar de leiding in het klassement. Hij heeft nu twaalf minuten voorsprong op Henk Lategan, die vandaag dertien minuten prijs gaf. Nani Roma, Carlos Sainz en Mattias Ekström verloren nog meer tijd, waardoor Al-Attiyah weer aan kop gaat.
Sanders uit klassement na zware val
En dan de motoren. Daniel Sanders leek op weg naar eindwinst, maar ging hard onderuit. De Australiër vermoedt een gebroken sleutelbeen én borstbeen en zag daarmee niet alleen de rit, maar waarschijnlijk ook zijn hele rally in duigen vallen. Ricky Brabec profiteerde maximaal: hij wordt vandaag tweede en neemt meteen de leiding over. Hij heeft amper een minuut voorsprong op Benavides. Schareina sluit het podium aan; Sanders tuimelt naar plek vier, meer dan zeventien minuten achterop.
Dubbele zege én een traan: Paul Spierings wint weer in Dakar en denkt aan mama
Net op de sterfdag van zijn moeder deed Paul Spierings iets groots: hij klopte woensdag iedereen opnieuw in de Dakar Rally. De Brabantse coureur uit Sint-Michielsgestel was in de slotfase net wat sneller dan Yasir Seaidan en nestelde zich zo voor de tweede etappe op rij bovenaan. Die overwinning komt extra hard binnen, want juist deze datum blijft in zijn hoofd zitten. Afgelopen zaterdag, op de rustdag, liet hij nog weten dat hij in de finaleweek drie ritzeges wil scoren. Nu is hij al twee op weg!
Ten Hag terug bij FC Twente: “Ik keek altijd nog even over mijn schouder”
“Dit heeft altijd ergens op mijn verlanglijstje gestaan”, grinnikte Erik ten Hag toen hij – in pak én glimmend clublogo op borst – werd gepresenteerd als technisch directeur van FC Twente. Vanaf februari trekt de oud-trainer van Ajax én Manchester United zijn loopbaanjas weer aan in eigen huis, oftewel: in Enschede. Terecht? Zeker, vertelt hij. “Ik heb wel met andere clubs gesproken over een trainersfunctie, maar deze nieuwe rol past nu gewoon perfect in mijn leven. Mijn hart ligt hier, tussen de vlaggen, de fans én de cafés waar ik vroeger mijn beker koffie dronk.”
Cosmic Triple Deal: de club, de regio én de man
Algemeen directeur Dominique Scholten kan zijn geluk nauwelijks op. “Erik is Twente door en door. Speler, jeugdcoach, assistent, hij heeft waarschijnlijk zelfs nog wel eens de kantine uitgemest. Na al dat clubleven heeft hij bovendien in Europa laten zien dat hij weet hoe je een elftal elf keer sterk maakt.” Kortom: van lichtbak tot schaal, Ten Hag kent elke hoek van de Grolsch Veste.
Ambitie: zilveren bekers én een vaste ticket voor Europa
Beide heren maakten er tijdens de persdag geen geheim van: Twente wil weer groots. Geen geitenwollensokken-verborgen doelstellingen, maar keiharde ambities. Structureel Europees voetbal en – huppakee – ook een prijs binnenrijden. “Zet een stip op de horizon”, zegt Ten Hag. “We geven niet snel toe dat we Ajax, PSV of Feyenoord niet zijn, maar dat wil niet zeggen dat we geen beker kunnen pakken. Een prijs heb ik liever dan mooie praatjes.”
Transfertip: één kapitein, één stuur
Samen met de huidige interim-coach John van den Brom wil Ten Hag het squad verder aanscherpen. Maar wel volgens het consensusmodel: geen speler binnenhalen waarvan de trainer wakker schiet van nachtmerries. “Is de coach niet overtuigd, maar ik wel, dan weet je al hoe laat het is. Het is een doodlopende straat.” Vrij vertaald: geen gebral achter de voordeur.
Duitse pitstop, Nederlandse thuisrace
Vorig seizoen kreeg Ten Hag bij Bayer Leverkusen al na twee wedstrijden de laars – geen vetpot. Maar hij leunt achterover. “Ze gaven me nooit de tijd om te bewijzen dat mijn ideeën zouden werken. Als je mijn loopbaan op een rij zet, sla ik meestal een X rechtsaf en geen moddervlek.” Hij trekt een parallel met topschoffie Xabi Alonso, die ook wel eens kreeg te horen dat zijn ideeën niet plakten. “Voetbal is breed geworden. Je ziet steeds meer eigenaars die een club willen pimpen zonder dat ze weten hoe een bal rondgaat.”
Toekomstmuziek
Is dit een afscheid van het trainerschap? Ten Hag haalt de schouders op. “Geen idee. Ik begin hier met beide voeten. Het voetbal is té grillig om nu al te weten of ik ooit nog in het dug-out kruip.” En als de KNVB klopt met de vraag of hij Oranje wil coachen? Director Scholten houdt het nuchter: “Als zo’n moment komt, gaan we samen om tafel.” Ten Hag zelf klinkt doorslaggevend: “Ik ben hier om te bouwen, niet om morgen weer weg te zijn.”
Mané maakt het verschil: Senegal klopt Egypte en schiet naar Afrika Cup-finale
Senegal heeft zich woensdagavond geplaatst voor de finale van de Afrika Cup. De ploeg van Sadio Mané versloeg in de halve finale Egypte, de recordkampioen met zeven titels, met 1-0. Het werd een zwaarbevochten overwinning, waarin Mané zelf het verschil maakte.
De wedstrijd in Rabat was een herhaling van de finale uit 2021, maar ook een persoonlijk duel tussen twee Liverpool-sterren: Mané en Mohamed Salah. De twee omhelsden elkaar vriendelijk voor de wedstrijd, maar daarna was het oorlog op het veld. Egypte startte voorzichtig en vertrouwde op momenten van Salah, terwijl Senegal het initiatief nam.
De eerste helft werd vooral gekenmerkt door harde overtredingen en frustraties. Salah zorgde zelf voor commotie na een tackle op Mané, wat gele kaarten en een schorsing voor de finale opleverde voor Senegalesen Habib Diarra en Kalidou Koulibaly. Ook raakte Koulibaly geblesseerd uit, een extra aderlating voor de Senegalezen.
Na rust kwam Senegal steeds dichter bij een doelpunt, maar het duurde tot het laatste kwartier voordat de breakthrough kwam. Mané, de vedette van Senegal, schoot van buiten de zestien meter de 1-0 binnen. Egypte kwam daarna nog even los, met twee kansen voor Marmoush en invaller Mostafa Mohamed, maar de gelijkmaker bleef uit.
Voor Senegal is het de derde finale in vier Afrika Cup-edities. In 2019 verloren ze nog, maar twee jaar later pakten ze voor het eerst de titel. Nu maken ze opnieuw kans op de beker. De tegenstander in de finale wordt zondagavond bekend, na de tweede halve finale tussen Marokko en Nigeria.
Razendsnelle overwinning PSV & prachtig eerbetoon in Den Bosch
Wat een avond in de Vliert! PSV zette gisteren binnen een half uur al 4-0 voorsprong en klopte daarmee FC Den Bosch uit de beker. Maar het mooiste moment? Dat kwam pas na het vierde doelpunt, toen het hele stadion even stond voor de jonge Bosschenaar Laurens.
Vroeg of nooit
Trainer Peter Bosz gaf een paar sterkhouders rust – denk aan Guus Til, Perisic en co – en begon met een aangepast elftal. FC Den Bosch startte daarentegen vol met zelfvertrouwen, maar na tien minuten tikte Couhaib Driouech al de 0-1 binnen. En er zou méér komen…
Applaus én goals in een minuutje stilte
Rond de twaalfde minuut rees het hele stadion op voor een minuut luid applaus ter nagedachtenis van de 12-jarige Laurens uit Vught. Midden dat eerbetoon probeerde Kevin Felida achteruit te spelen… en knalde Dennis Man prompt de 0-2 tegen de touwen. De PSV-supporters vierden heel netjes pas ná het applaus. Respect, jongens.
Een paar minuten later stond het al 0-3 (Bajraktarevic) en nog even later knalde Driouech zijn tweede erin: 0-4. Ruststand dus, en het verbaasde niemand meer dat de Eindhovenaren een maatje – of twee – te groot waren.
FC Den Bosch knokt terug
Ondertussen sloop FC Den Bosch er zelf ook een paar keer uit. Kevin Monzialo probeerde het met zijn fraaie stift, maar zonder geluk. In de tweede helft kregen de Bosschenaren eindelijk loon naar werken. Verbeek, de blonde clubheld, tekende voor de 1-4 en die goal ging er ook in. Bescheiden feestje dus, maar PSV bleef gewoon de baas. En zo een kwartfinaleplek dus volgend seizoen.
Vrijdag weten we wie de volgende opponent wordt – wie blijft er nog over in de bekerloting?
