Lindsey Vonn laat nóg een keer zien dat ze er gewoon écht nog steeds is
Cor, wat een verhaal! Lindsey Vonn, 41 lentes jong en vijf jaar na haar afscheid gewoon weer op de bovenste trede in Zauchensee. Ze sjeesde naar de 84ste wereldbekerzege van haar tijdloze carrière en pakt daarmee de tweede afdalingszege van dit seizoen.
Achter haar finishte de Noorse Kajsa Vickhoff Lie op de tweede plek; haar Amerikaanse ploeggenoot Jacqueline Wiles maakte het podium compleet.
De race lag even stil toen de Oostenrijkse Magdalena Egger in het zachte sneeuw hard onderuit ging. Ze moest per helikopter van de piste, en dat zorgde voor wat ongemakkelijke stilte in de Oostenrijkse sneeuw. Gelukkig waren de grootste goudkandidaten al beneden, dus de uitslag bleef vooral spanning houden op papier.
Vonn was eerder dit seizoen óók al de snelste in St-Moritz – haar eerste overwinning in ruim zeven jaar – en ze spring nu naar de leiding in de wereldbekerstand op de afdaling. December 2024 was ´m ´m em comebackmaand met een kunstknie die bijna even beroemd is als zijzelf, maar het sarcasme schrilde al snel: ze rijdt nog steeds hard genoeg om de jonge lichting op sleeptouw te nemen.
Een grappig detail: de Oostenrijkse Corinne Suter, olympisch kampioene in Beijing 2022 en net terug van een blessure, kwam 22ste binnen – iets meer dan een seconde achter de on tlopen Vonn.
Papa Marc reed zelf vier keer Dakar, nu staat hij langs de kant voor z’n zoon Marnix (20)
Marc Leeuw uit Eindhoven kijkt liever naar z’n telefoon dan de tv: zijn zoon Marnix is dit jaar de jongste trucker in de Dakar Rally. Terwijl Marnix met kalmte door het zand ploegt, zit papa Marc in het bivak te ijsberen. “Ik maak me geen zorgen over z’n rijgedrag; ik vraag me af of die truck elke etappe heel blijft.”
Een paar jaar terug was de rollen omgekeerd. Marc klom zelf vier keer in een monstertruck, maar zijn debuut in 2007 verliep, zacht uitgedrukt, rommelig. “Ik had nog nooit een pacenote gelezen, begreep geen enkele vlag en betaalde 30 euro voor een internationale licentie. De truck viel stuk de dag voor de rustdag. Als ik in december 2006 had mogen stoppen zonder boete, was ik direct naar huis gegaan.”
Van kluns naar kampioen
De teleurstelling veranderde in een lachsessie dankzij een vriend. Samen met een navigator en een monteur reden ze hobbyrally’s in Hongarije. “We gingen voor de lol, maar opeens stond onze naam boven het scorebord. Lachen, gieren, brullen – en winnen!” In 2009 kocht Marc een nieuwe truck en in 2012 reed hij zijn eerste ‘complete’ Dakar. “Drie weken stressloos toeren, alsof we op vakantie waren.”
Marnix doet het zélf
Zijn zoon leerde racen op de kartbaan van papa’s oude teamshirts. Vorig jaar zat Marnix nog naast Sander Derikx in een buggy, nu stuurt hij zelf een 10-tonner. Geen cent van pa, wel een eigen gespaald budget. “Hij heeft sponsors binnengehaald, cursussen gedaan en zich bewezen bij Mitchel van den Brink. Trots is een understatement.”
De droom? Gewoon álles uitrijden. “Eerst kijken of-ie het leuk vindt en een keer klasseren,” zegt Marc. “Daarna kan hij met serieuze partners aan de slag. Voor een snotaap van 20 rijdt hij als een oude rot.”
PSV en ASML: samen nog minstens vijf jaar vooruit
Fijn nieuws voor de fans in Eindhoven: chipgigant ASML gooit het partnership met PSV nog een schepje langer. Door een pas getekend contract blijft de fabrikant tot minstens 2031 op het Borussia-shirt prijken als mede-hoofdsponsor. De samenwerking is al jaren oud, dus voelt als een warm bad.
Brainport-bende blijft compleet
Vanaf 2019 zat ASLL ook al in het Brainport-PSV Partnership. Dat netwerk telt nog zes andere Brabantse trotsnamen: CSU, Jumbo, Rabobank, Swinkels, VDL én PSV zelf. Samen zorgen ze voor die opvallende Brainport-letters op het tenue, precies boven het hart van elke speler.
Loge met 150 stoelen blijft open
Ook de speciale “community loge” in het stadion krijgt gewoon een verlenging. Elke thuiswedstrijd nodigt ASML daar 150 regiogenoten uit voor wie een avondje PSV normaal gesproken te duur of te moeilijk is. Even erbij zijn, meeleven met het publiek, kippenvel bij een goal – dat blijft dus mogelijk.
Tevreden reactie vanuit het kamp
Frank Heemskerk van ASML is duidelijk blij: “Als we samenwerken, willen we het goed doen. Voor onze mensen, partners én fans is PSV een rode draad.” Hoeveel er in het nieuwe contract omgaat, houden beide partijen stil. Wel is zeker dat het verlengen aandacht krijgt: zaterdagavond, tijdens de wedstrijd tegen Excelsior, maken ze er met het stadion een mini-moment van.
Poolse Ziomek domineert 500m bij EK, Isabel Grevelt verrast met brons
Tomase-kraker! Kaja Ziomek-Nogal schreeuwde op vrijdagmiddag heel Tomaszów bij elkaar door de 500 meter in welgeteld 37,79 seconden af te raffelen. Ze pakte meteen de Europese titel en was tegelijkertijd de enige die onder het magische 38-seconde-dak kroop.
De strijd om de resterende medailles
Tweede plek kwam op naam van haar landgenote Andzelika Wojcik, maar dé verrassing van de dag was Isabel Grevelt. Met 38,37 seconden rondde de 23-jarige Nederlandse af op de derde plaats: haar allereerste EK-plak. Aan het seizoen tot nu toe had je dat echt niet zien aankomen – zo’n prestatie had ze alleen nog op 1.000 meter in de A-groep, terwijl ze op de 500 steevast in de B-groep bivakkeerde.
Grevelt beet direct op de microfoon dat ze blij was haar teamsprint-misser van vrijdag te compenseren:
“Ik was afgelopen vrijdag heel teleurgesteld voor ons team, maar nu weet ik dat ik op eigen benen wél iets tofs kan neerzetten.”
Nederlanders in de buitenbaan
Anna Boersma, dit winterseizoen NL-kampioen-zilver achter Femke Kok, eindigde op de zesde stek. Dat was iets minder fraai dan de medaillekansen die door de afwezigheid van bijna alle Nederlandse top-sprinters waren ontstaan. Haar 38,57 was uiteindelijk gewoon geen medaille-waardige tijd.
Angel Daleman had eerder al op de teamsprint haar benen over elkaar gelegd; vandaag ging het nog sneller mis. Een val in de bocht knalde haar de vijftiende en dus laatste plek in de nek. Een stevige dobber van een rink zou het woord ‘ruggensteun’ eigenlijk de oren van verbazing doen spitsen.
Waarom de grootste namen thuisbleven
Eigenlijk had dit EK een heuse sneeuw-/ijzer-druk moeten worden, maar vrijwel alle Nederlandse olympiërs kozen voor een zonnig trainingskamp in plaats van een trip naar Tomaszów. Alleen Boersma pakte toch zijn koffer. Geen Kok, geen Leerdam, geen De Jong – en dus werden verwachtingen verlegd naar verrassingen.
En zo faalde geen Nederlandse finaliste, maar juist Grevelt ontpopte zich als onverwachte nieuwe heldin van deze EK-middag.
Waarom NOC*NSF en de KNVB nu keihard pleiten voor een sportwet in Nederland
Financiële zekerheid voor clubs is meer dan een wens, vindt NOCNSF-baas Marc van den Tweel en Jan Dirk van der Zee van de KNVB. In een open brief in AD* leggen ze uit waarom een officiële sportwet nú nodig is. Hun stelling: “Iedere euro die we in sport steken, komt als bijna drie euro harde winst terug in de maatschappij.”
Met een wettelijk kader krijgen verenigingen en gemeenten langer adem, minder onzekerheid én een heldere route voor toekomstige investeringen. Bovendien profiteren we allemaal: lagere zorgkosten, minder eenzaamheid en dus meer veerkracht in wijken en dorpen.
De belofte van 2020: waar blijft de wet?
In 2020 zei de Nederlandse Sportraad al: “Tijd voor een sportwet.” Minister Conny Helder beloofde in 2023 met een wetsvoorstel te komen, maar ondertussen tikt de klok door. De praktijk loopt nu een paar jaar op herhaling: sportclubs vragen, de politiek belooft, maar concrete wetgeving blijft uit.
Fietsend richting deadline: 43,5 miljoen was binnen uren weg
Op de dag dat de jaarlijkse subsidieregeling open ging, stond de teller in luttele uren op ruim over de 43,5 miljoen euro heen. Volgens Van den Tweel en Van der Zee vissen duizenden sportverenigingen nu achter het net.
“Voor veel clubs is dit de genadeklap; voor vitale clubs weer een stap terug én een ‘nee’ tegen nieuwe leden,” aldus het duo. Hun conclusie is simpel: zolang er geen vaste sportwet is, blijft sportbeleid een jaarlijkse loterij.
Lindsey’s 84e: een comeback met gouden randje in Zauchensee
Lindsey Vonn is terug op het podium én hoe! Op de korter gemaakte afdaling in het Oostenrijkse Zauchensee zette ze alle concurrentie op ruim een derde van een seconde achterstand. Noorse Kajsa Vickhoff Lie moest genoegen nemen met zilver, terwijl Jacqueline Wiles uit de VS het brons meenam.
Het is pas haar tweede overwinning van dit seizoen, maar tegelijk alweer de 84e in haar indrukwekkende wereldbekercarrière. Vonn maakte in december haar rentree na vijf jaar van afwezigheid. Een pijnlijke rechterknoop bracht haar in 2019 tot stoppen, maar een succesvolle operatie deed het vonnis ongedaan maken. Ter herinnering: zestien winters geleden raapte ze in Vancouver olympisch goud op precies dit nummer – de afdaling.
